ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 43

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 08:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
43
แบบอักษร

        ตะวันมองคุณแม่ยังสาวที่มีใบหน้าอ่อนใสราวกับเด็กวัยรุ่นก็ไม่ปาน  ก็เห็นแต่แววตาแสดงความจริงใจ  ใครหนอช่างปล่อยเมียและลูกที่น่ารักแบบนี้หลุดมือมาได้ โง่บัดซบจริง ๆ  

            “ไม่เป็นไรครับ ผมก็อยากมีลูกเหมือนกัน แต่ใบหม่อนยังไม่ยอมมีให้ผม” ตะวันยิ้ม จริงใจ เขาพูดถึงภรรยา เพื่อให้ปลายฟ้าสบายใจได้ ว่าเขาไม่คิดเป็นอื่น นอกจากอยากเป็นเพื่อนและ เอ็นดูเจ้าเคนจิน้อย 

            “เหรอคะ...เอาไว้พาคุณใบหม่อนมาเที่ยวบ้างสิคะ” ปลายฟ้ายิ้มเต็มหน้า รู้สึกสนิท ใจกับเขามากขึ้น เป็นอันว่าต่างคนต่างสบายใจ 

            “เคนจิมานี่ลูก เดี๋ยวอาตะวันต้องกลับไร่แล้ว” หญิงสาวเข้ามาอุ้มลูกชายที่ทำท่าจะ ดราม่า น้ำตาคลอ เพราะรู้ว่าอีกเดี๋ยวชายหนุ่มต้องกลับแล้วจริง ๆ 

            “ไปด้วย” หนูน้อยอ้าแขนจะโผกลับไปที่ตะวัน 

            “ไปไม่ได้ครับ...เคนจิต้องดูแลม่ามี๊นะครับ” ตะวันบอกหนูน้อย 

            “ไป....ตาวัน” เคนจิทำท่าชี้มือออกไปนอกร้าน โยกตัวแรง ๆ จะไปอย่างเดียว 

            “เคนจิ...ม่ามี๊จะโกรธแล้วนะคะ ถ้าขืนหนูยังจะดื้ออีก” 

            ได้ผล เด็กน้อยชะงักเมื่อเห็นท่าทางขึงขังของมารดา สองแขนอวบอ้วน กอดรอบคอ มารดา ก่อน จะก้มลงจุ๊บแก้มให้ชื่นใจ 

            “โห...ช่างเอาใจนะเราน่ะ จุ๊บอาตะวันบ้างได้หรือเปล่า” ชายหนุ่มยื่นแก้มเข้าไปใกล้  เด็กน้อยเคนจิจุ๊บแก้มสาก ๆ  อย่างรู้งาน 

            “ผมกลับก่อนนะครับคุณฟ้า” ชายหนุ่มจ่ายเงินเรียบร้อย ก่อนจะถือกล่องเค้กผลไม้ออกจากร้านไป ในใจร่ำร้อง อยากจะมีลูกมั่งจังโว้ย !....เขาแทบจะรอให้เมียสาวพร้อมไม่ไหว 

  

            ปลายฟ้าพาเจ้าตัวเล็กมานั่งเล่นบล็อกไม้ตัวต่อชุดใหญ่ ที่น้าสมรเพิ่งซื้อมาให้ หล่อนนึกสงสารลูก ถ้าวันนี้เคนจิมีพ่ออยู่ หนูน้อย คงจะมีความสุขเหมือนตอนที่ได้เจอกับตะวัน คงได้เล่นกันตามประสาผู้ชาย  แต่ถ้ามีพ่อบ้ากามก็อย่ามีเสียดีกว่า...ลูกชายหล่อนจะต้องเติบโตเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ยอมให้เหมือนพ่อแกเด็ดขาด....หญิงสาวมุ่งมั่น..... 

            “เมื่อกี้ใครมาเหรอจ๊ะ เสียงตาหนูหัวเราะเสียงดังเชียว” น้าสมรเพิ่งลงมาจากชั้นบน 

            “คุณตะวันค่ะ” 

            “ว่าแล้วเชียว ว่าต้องใช่ คุณตะวันนี่ก็น่ารักดีนะจ๊ะ” นางสมรถาม หยั่งเชิงดูว่าหญิงสาวจะรู้สึกยังไง 

            “ตาหนูชอบเขามากค่ะ เมื่อกี้ยังจะตามเขากลับไปอีก” 

            “เอ...หรือว่าเขาจะอยากเป็นพ่อเคนจิ...น้าว่าก็ไม่เลวนะ” 

            “เป็นไปไม่ได้ค่ะ...ฟ้าไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น และเขาก็เหมือนกัน” ปลายฟ้าปฏิเสธหนักแน่น 

            “ถ้าเขายังโสด น้าว่าน่าจะลอง ๆ ดูไปก่อนดีไหม หรือว่าหนูฟ้ายังรอพ่อของเคนจิ” 

            “ไม่ทั้งสองอย่างค่ะ” หญิงสาวย้ำชัด 

            “ก็ดี...เฮ้อ...โล่งอก” 

            “อ้าว ! น้าสมรไม่ได้อยากให้หนูมีใครหรอกหรือคะ” ปลายฟ้างงกับท่าทีของนาง 

            “ก็ทำนองนั้น  กลัวจะไม่ได้อยู่กับเคนจิ...แต่น้าก็ไม่หวงห้ามหรอกนะ ถ้าหนูจะมีใครน้าก็ไม่ขัดขวาง เพราะหนูฟ้ายังสาวยังสวย” น้าสมรพูดเสียงอ่อย 

            “สบายใจได้ค่ะ ฟ้ามีเคนจิคนเดียวก็พอแล้วค่ะ” ปลายฟ้ายิ้ม 

            “เคนจิของยาย...หนูจะทิ้งยายได้ลงคอเหรอลูก” น้าสมรหันไปทำคะแนนกับพ่อหนูน้อย 

            “ยะยาย.....จุ๊บ..” หนูน้อยยิ้มแก้มแทบแตก เมื่อน้าสมรก้มลงหอมแก้มยุ้ย ๆ หลายฟอด ต่อจากนั้น ยายหลานก็เล่นด้วยกันจนหนูน้อยลืม หนุ่มตะวัน ไปชั่วขณะ 

ความคิดเห็น