OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

EP.07 กระดาษทิชชู่ [2/2]

ชื่อตอน : EP.07 กระดาษทิชชู่ [2/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 564

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2563 18:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.07 กระดาษทิชชู่ [2/2]
แบบอักษร

EP.07  

กระดาษทิชชู่  

[2/2] 

 

 

เรานั่งคุยกันอยู่อย่างนั้นจนอาหารมาเสิร์ฟครบจึงเริ่มลงมือทานทันที แล้วผมก็สังเกตว่ากระดาษทิชชู่ที่ทางร้านให้มานั้นมันไม่พอ ไนน์เป็นคนซุ่มซ่าม เขาชอบตักอะไรเข้าปากแล้วหกเลอะเทอะจึงจำเป็นต้องใช้กระดาษทิชชู่มากหน่อย

“หกอีกแล้ว ทำไมเรากินอะไรก็ชอบหกใส่เสื้อผ้าไปทั่วเนี่ย น่าหงุดหงิดจัง”

“เดี๋ยวเราไปขอกระดาษทิชชู่ให้ ไนน์เอาของเราไปใช้ก่อนแล้วกัน”

ผมเดินยิ้มกรุ้มกริ่มมาขอกระดาษทิชชู่จากพนักงานเพิ่ม จากนั้นก็นำมาให้เขาที่ง่วนกับการเช็ดโต๊ะสลับกับเสื้อตัวเองที่เลอะเป็นจุด ผมว่าที่เขาชอบกินอะไรแล้วหกส่วนหนึ่งเพราะไนน์ชอบเหม่อด้วยแหละ เหมือนเขาชอบมองตรงนั้นตรงนี้ตลอดไม่ค่อยจะมองกับข้าวตรงหน้าสักเท่าไหร่ ตักเข้าปากบ้าง ตักหกบ้าง ผมเห็นไนน์เงอะงะแบบนี้จนชินตา แล้วก็เป็นผมที่คอยช่วยเขาเช็ดปากอยู่เรื่อย

กระดาษทิชชู่ที่ขอมาเพิ่มถูกใช้ไปสองแผ่น พอดีกับอาหารคาวตรงหน้าที่หมดลง จากนั้นเราจึงสั่งของหวานกันต่อเลย น้ำหวานคนละแก้ว ส่วนเค้กนี่สั่งมาชิ้นเดียวเพราะผมไม่กิน อาศัยชิมกับเขานิดหน่อยเท่านั้น

“อาหารร้านนี้อร่อยนะ เราชอบ ไว้วันหลังเรามากันอีก”

“อาหารเราก็ชอบ แต่เราชอบไนน์มากกว่า”

“พีชเป็นอะไรเนี่ย ฮ่า ๆ รู้ตัวไหมว่าวันนี้พีชทำตัวแปลกมาก”

“เหรอ ตื่นเต้นมั้ง”

“ตื่นเต้นที่จะได้ค้างกับเราเหรอ อย่างกับไม่เคย”

“ครั้งเดียวเอง นอนจับมือกันเฉย ๆ เลยด้วย”

“เอ้า แล้วคิดจะทำอะไร เด็กทะลึ่ง”

เมื่อเค้กมาเสิร์ฟพร้อมกับชานมไต้หวันคนละแก้ว ผมนั่งลุ้นอะไรบางอย่างจนเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก เหลือบมองไนน์สลับกับกองกระดาษทิชชู่ไม่วางตา ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องทำหน้าผ่อนคลายไม่ให้มีพิรุธไปมากกว่านี้ ทั้งที่ผมตื่นเต้นจะตายอยู่แล้ว หัวใจเต้นตึกตักจนมันจะหลุดออกมาจากอก

กระทั่งมือเรียวสวยของไนน์ก็เอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชู่แผ่นที่สามขึ้นมาเช็ดปาก ทำให้เขาเห็นกระดาษทิชชู่แผ่นที่สี่มีข้อความบางอย่างที่ผมแอบเขียนเอาไว้อยู่

‘ไนน์เป็นแฟนกับพีชนะครับ’

ผมเห็นไนน์ชะงักกึก มองข้อความบนกระดาษทิชชู่อย่างไม่เชื่อสายตาก่อนจะหันมามองผมด้วยรอยยิ้มที่หวานที่สุดในโลก

“ไนน์ค้าบบบบ เราก็คุยกันมาได้สักพักแล้วนะ พีชคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะคบกันจริงจัง”

“...”

“พีชชอบไนน์มาก ๆ ไนน์คงรู้อยู่แล้วเพราะพีชบอกไนน์ก่อนนอนทุกคืน”

“...”

ผมเอื้อมมือไปกุมมือไนน์เอาไว้ สบตากับเขาเพื่อเน้นย้ำว่าสิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้ผมพูดออกมาจากหัวใจ แววตาผมไม่เคยโกหก

“ความชอบที่เกิดขึ้นกำลังเปลี่ยนเป็นความรักแล้วนะ พีชคิดว่าพีชรักไนน์เข้าแล้วล่ะ จากนี้เรามาคบกันเถอะ เป็นแฟนกับพีชนะครับ”

มือผมกับมือไนน์ไม่รู้มือใครที่เย็นชืดกว่ากัน ผมตื่นเต้นมากเลยนะ แต่ผมก็ซ้อมพูดมาดีแล้ว เตรียมตัวมาตั้งครึ่งเดือน ส่วนไนน์เขาคงดีใจปนตกใจ ไนน์เองก็เปรยมาหลายทีแล้วให้ผมขอเขาเป็นแฟนสักที วันนี้ผมขอแล้วนะ ตั้งใจว่าจะหาวิธีขอแบบที่ไนน์ไม่รู้ตัว ไม่เอะใจ

“อื้ม ก็คงเป็นพีชแหละ ไม่ใช่คนอื่น ฮืออออ พีชชช ทำไมพีชไม่บอกเราก่อนอะ วันนี้เราแต่งตัวไม่หล่อเลย พีชหล่อมาก มาขอเป็นแฟนกับเราวันที่เราใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นได้ไง ผมเผ้าก็ไม่ได้เซ็ตเนี่ย”

“น่ารักแล้ว”

“กระดาษทิชชู่แผ่นนี้เราขอเก็บไว้นะพีช มันสำคัญสำหรับเราอะ ขอบคุณนะ เราดีใจมากเลย แล้วก็ไม่รู้ว่าพีชจะมาแนวนี้ โรแมนติกเหมือนกันนะเนี่ย เลือกร้านที่บรรยากาศดี หาจังหวะที่อารมณ์ดีด้วย”

“เราคิดมาครึ่งเดือนแล้ว ขอโทษนะที่ทำให้ไนน์ได้แค่นี้ ไม่มีอะไรหรูหราเลย”

“เราชอบความเรียบง่ายต่างหาก แค่เป็นพีชก็พอแล้ว”

“มีแฟนแล้วโว้ยยยยย”

“พีชเบา ๆ หน่อย!!”

คนมันดีใจจนปิดไม่มิดนี่หว่า ผมทนไม่ไหวหรอก อยากประกาศให้โลกรู้ว่าเด็กม.5 อย่างผมน่ะมีแฟนเจ๋งแค่ไหน น่ารักมากด้วย ผมถ่ายรูปข้อความบนกระดาษทิชชู่เก็บไว้โพสต์ลงโซเชียล แอบถ่ายไนน์ตอนตักเค้ก ถ่ายมือเราที่กุมกันอยู่

หลังจากเราเป็นแฟนกันหมาด ๆ ผมก็กุมมือไนน์ไว้ตลอด มันดีใจ ภูมิใจ คือบอกไม่ถูกเลย รู้แค่ว่าผมหยุดยิ้มไม่ได้ หยุดที่จะยกมือไนน์ขึ้นมาหอมไม่ได้เช่นกัน แล้วรสชาติชานมตอนนี้มันหวานขึ้นกว่าเดิมมากเลย แต่อะไรก็หวานสู้รอยยิ้มของไนน์ไม่ได้หรอกนะ

“ไนน์เป็นคนแรกเลยนะที่เราขอเป็นแฟน”

“ถามจริง?”

“อื้อ ปกติมีแต่คนมาจีบ เราก็คบหมดแหละไม่ได้ชอบจริง ๆ หรอก”

“พีชอย่ามาเล่นกับใจเราแล้วกัน เราไม่ใช่เด็กนะ เราโตกว่าพีช แล้วเราก็จริงจังกับความรักด้วย ต่อให้ไม่เคยคบใครมาก่อนก็เถอะ แต่เราก็รู้ว่ารักดี ๆ มันเป็นยังไง”

“กับไนน์เราไม่เล่น เราจริงจัง การที่เราจะบอกรักใครสักคนได้เต็มปากนั่นแสดงว่าเรารู้สึกรักจริง ๆ และไนน์คือคนนั้น”

ไนน์หยิบกระดาษทิชชู่ที่มีข้อความขอเป็นแฟนขึ้นมาดูอีกครั้งด้วยรอยยิ้มสดใส ผมมองแล้วถึงกับต้องยิ้มตาม จากนั้นเขาก็พับเก็บใส่กระเป๋าตังค์ไว้อย่างดีราวกับมันเป็นของขลัง

“อิ่มแล้ว วันนี้ไปไหนกันต่อดี”

“ไปหอไนน์”

“จะค้างให้ได้เลยใช่ไหมเนี่ย”

“อื้ม อยากนอนด้วย”

“ขอพ่อยัง?”

“ขอแล้ว พ่อโอเค ไม่ได้ค้างบ่อยสักหน่อย”

“งั้นแวะซื้อของเข้าห้องก่อนแล้วกันนะ ของใช้หมดหลายอย่างเลย”

“ตามใจไนน์ งั้นเราไปจ่ายเงินก่อนนะ”

“ว้าว... เสี่ยพีชเลี้ยงข้าวด้วย เท่มาก ๆ แต่ครั้งหน้าให้เราเลี้ยงพีชบ้างนะ”

หลังจากจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยเราก็ขับรถออกจากร้านมาในทันที ไนน์พาแวะซุปเปอร์มาเก็ตระหว่างทางกลับหอด้วย เขาเลือกซื้อข้าวของเครื่องใช้ของเขาไป ส่วนผมเดินมาหยิบทิชชู่เป็นอย่างแรก

คือว่าผมต้องเตรียมการเอาไว้ก่อน เผื่อคืนนี้มันเกิดเหตุการณ์เลยเถิดขึ้นมาจะได้มีอะไรเช็ดคราบเลอะเปรอะเปื้อนที่เกิดขึ้น ซึ่งมันอาจจะเกิดขึ้นหรือไม่ก็ได้ ผมแค่เตรียมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉินเท่านั้น

ก็ไนน์เคยบอกเองนี่ ว่าถ้าเป็นแฟนกันแล้วจะทำอะไรก็ทำ...

____________________________________ 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

 

TALK 

เป็นแฟนกันแล้วว้อยยยยยยย น่ารักมากเลยอ่าาา ฮื่อออ แล้วต้าวพีชคือเตรียมตัวร้ายกับไนน์แล้วนะ แกจะซื้อทิชชู่ไปเช็ดคราบน้ำอะไรไม่ทราบคะ หืม 555555555 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ตุลาคม 

 

 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น