ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 42

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2563 07:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
42
แบบอักษร

เกวลินลืมตาตื่นมาพบกับความปวดเมื่อยไปทั้งเนื้อทั้งตัว ซ้อมมวยมาก็มาก ยังไม่ปวดขนาดนี้ หล่อนหันไปดูคนต้นเหตุที่ยังหลับสนิท ในที่สุดก็ไม่รอดนะยัยเกว........วิชาหมัดมวยที่อุตส่าห์ร่ำเรียนมา คิดว่าตัวเองเจ๋ง แล้วเป็นไงล่ะ ถึงเวลาเข้าจริง ฉ๊านนน...ก็ไม่งัดมันขึ้นมาใช้ .....เพราะอะไรล่ะ.....เฮ้อ! ....หัวใจมักง่าย....... 

พอคิดถึง เรื่องเมื่อคืน ก็นึกหมั่นไส้ ....เชอะ...หาว่าคนอื่นโกหก ทีตัวเองบอกเอง ขออีกรอบ....แล้วเป็นไง...มีแต่อีกรอบ ...อีกรอบ....หญิงสาว เบ้ปาก ค้อนควักคนนอนหลับไม่รู้เรื่อง 

“จะรีบไปไหน” คนที่หล่อนเข้าใจว่าหลับ กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เมื่อหญิงสาวขยับตัวจะลุกจากที่นอน 

“เช้าแล้วนะคะ คุณวิน...คุณไม่ไปทำงานเหรอ”  

“อะไรกัน เมื่อคืนใช้งานเสร็จ ตื่นเช้ามาก็จะไล่ผัวไปทำงานอย่างเดียวเลย โหดชะมัด”  

“ใครใช้งานคุณ....แบบนี้ทุกที...คนบ้า...” เกวลินโมโห ที่เขาสามารถพูดให้หล่อนเป็นคนผิดได้ในทุกสถานการณ์....เจ้าเล่ห์นัก...... 

“ก็ใครล่ะ เรียกคุณวิน คุณวิน อยู่นั่นแหละ” อนาวินกลั้นยิ้ม สายตาพราวระยับ ยัยตัวแสบเขินเมื่อไหร่ เป็นต้องโวยวายกลบเกลื่อน  

“โอ๊ย...ฉันจะบ้าตาย ไม่อยากเถียงกับคุณแล้ว” เมื่อเถียงไม่ออกก็เอาเสียงเข้าข่ม 

“งั้นทำอะไรกันดีล่ะ เกว...หืม” เริ่มชักชวนวอนเว้า ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าทำให้คนฟังขนลุกเกรียว 

“นั่นไง..ฉันว่าแล้วไง......ชัด ๆ เลยเป็นเพราะความหื่นของคุณคนเดียว” เกวลินเพลียใจกับคนไม่ค่อยจะยอมรับความจริง 

“เกว คุณอย่าปรักปรำ เรื่องแบบนี้ผมทำคนเดียวได้เสียที่ไหน สงสัยต้องทบทวนขั้นตอน กระบวนการกันใหม่ซะแล้ว จะได้จำให้ขึ้นใจ”  

อนาวินรั้งร่างบาง ขึ้นมาเกยบนอก หญิงสาวเพิ่งจะนึกได้ว่าไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น เมื่ออกนุ่มสัมผัสกับหน้าอกสากระคายไปด้วยไรขนของอีกฝ่าย 

“คุณวิน ! อึ๊ย....”  

“จั๊กจี้เหรอเกว คุณชอบใช่ไหม” ชายหนุ่มหรี่ตา พลางเย้าแหย่ ไม่ได้คิดจะรังแกหรอก เพราะรู้ว่าเป็นครั้งแรกของหล่อน ถึงจะแสดงออกว่าอึดถึกขนาดไหน แต่ร่างกายก็ยังต้องการพักฟื้นอยู่ดี....แค่ชวนทะเลาะขำ ๆ  

“ไม่ชอบ !”  

“ปากแข็ง” นิ้วโป้งไล้ไปตามกลีบปากนุ่ม สายตาที่มองมาเริ่มมีประกายเร่าร้อน 

“ไม่นะคุณวิน ฉันเหนื่อย ไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวรีบตั้งการ์ดปกป้องตัวเอง เมื่อคืนหล่อนก็แทบจะเจียนอยู่เจียนไปหลายครั้ง ก็ยอมรับแหละว่ามันมีความสุข แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน แต่มันก็มีความทรมานรวดร้าวเจือปนมาด้วยไม่น้อย 

“ลองปล่อยตัวตามสบายสิเกว ที่คุณเหนื่อยเพราะคุณพยายามต่อต้านสิ่งที่มันเกิดขึ้นปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีอะไรน่าอาย” อนาวินหว่านล้อม ในขณะที่มือก็ลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าละมุนมือ ที่ค่อย ๆ ลาดคอดลงเรื่อย ๆ ก่อนจะผายออกตามแนวสะโพกแน่นตึง นับว่าเกวลิน เป็นผู้หญิงที่มีร่างกายงดงามสมบูรณ์แบบคนหนึ่ง ไม่ใช่ผอมบางไปเสียทุกส่วน แต่หล่อนจะอวบอิ่มแน่นเต็มในส่วนที่ควรจะมี เรื่องนี้ นับว่าเขาประเมินหล่อนผิดไปมากจากเมื่อตอนแรกเห็น…แต่มันก็ไม่สำคัญไปกว่าความรู้สึกที่เขามีต่อหล่อนในวันนี้ 

“โอเค คุณวิน ครั้งต่อไปฉันจะเชื่อคุณ แต่ตอนนี้ปล่อยฉันก่อนนะ ฉันหิวจนจะกินหมูได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย” หญิงสาวหาทางพาตัวเองออกจากสถานการณ์ล่อแหลมนี่ก่อน แล้วค่อยไปตั้งหลักใหม่ 

“กินผมรองท้องก่อนก็ได้ ผมยินดีให้คุณกลืนกินทั้งตัวเลยนะ” ทำเสียงกระเส่า กวนโมโหคนฟัง จนสติขาดผึง 

“อีตาบ้า ! โดนผีจอมหื่นสิงร่างหรือไง....นี่แน่ะ....นี่แน่ะ...” เกวลินเหลืออด พอ ขืนตัวออกจากอ้อมแขนได้ ก็คว้าหมอนกระหน่ำฟาดใส่ ไล่ผีหื่น ไปหลายที ไม่สนใจว่าสองเต้าจะแกว่งไกว ท้าทายสายตาใคร ขอเอาคืนคนหน้ามึนให้หนำใจก่อนเถอะ ...... 

ความคิดเห็น