ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 41

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2563 07:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
41
แบบอักษร

“ไม่ใช่อย่างนี้...อร๊าย....อื้ม....” รู้สึกว่าคำจำกัดความของความรู้สึกดี ๆ ของเขากับของหล่อนจะไม่ตรงกันซะแล้ว 

อนาวิน ไม่ปล่อยให้คนใต้ร่างได้ต่อรองอะไรอีก ความปรารถนาฉายชัดอยู่ในดวงตา ทำให้สาวห้าวถึงกับปั่นป่วน ผิวกายร้อนวูบวาบเหมือนถูกนาบด้วยไฟ เมื่อกลีบปากอ่อนนุ่ม ถูกแตะสัมผัสแผ่วเบา ย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ ลิ้นร้อนไล้สำรวจอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะสอดลึกเข้าสำรวจโพรงปากฉ่ำหวาน ดื่มด่ำละมุนละไม หญิงสาวเคลิบเคลิ้ม ติดใจ หลงใหลไปกับประสบการณ์วาบหวาม 

เรือนร่างบางต้องสะท้านเย็นวาบ เมื่อสำนึกได้ว่า เสื้อผ้าได้ปลิวหายออกไปจนหมดแล้ว ทรวงอกอวบครัดเคร่งชูชันอวดสายตาอย่างท้าทายได้ไม่นาน ก็ตกอยู่ใต้ฝ่ามือหนาที่เคล้นคลึงหนัก ๆ สลับกับนุ่มนวล ปลายนิ้วแกร่งหยอกเย้าเขี่ยเม็ดทับทิมจนแข็งเป็นไต ท้าทายอย่างไม่ยอมแพ้ 

อนาวิน เลื่อนใบหน้า ลากลิ้นสากมาตามซอกคอหอมกรุ่น ดูดเม้มแรง ๆ ที่แอ่งชีพจร ทำให้สาวเจ้าถึงกับผวาเฮือก ก่อนจะเลื่อนมาซุกซบ ฟอนเฟ้เต้างามหนั่นแน่น อย่างหลงใหล พร้อมกันนั้น ก็อ้าอมครอบครองปลายยอดหายเข้าไปในปาก ดูดเบา ๆ สร้างความเสียดเสียว จนร่างบางบิดส่ายแทบจะปริแตก 

“อ๊า......คุณวิน...ยะ...อย่า..กัด..” เกวลินครางเสียงกระเส่า สับสนไปหมด ไม่รู้ว่าต้องการอะไรกันแน่ ยิ่งตอนที่ชายหนุ่มลากเคราครึ้มผ่านผิวเนื้อนวลเนียน ได้สร้างความซ่านกำซาบ จนบอกไม่ถูก ก้ำกึ่งระหว่างความทรมานกับความหฤหรรษ์ ไม่แน่ใจว่าจะโดนพาขึ้นสวรรค์หรือโดนผลักลงนรกกันแน่ 

“อื้อ...คุณวิน...ไม่เอา” เกวลินร้องลั่น เมื่อจู่ ๆ ชายหนุ่มเลื่อนหน้าลงไปหาหน้าท้องแบนราบ ลิ้นสากวนเวียนหยอกเย้ากับสะดือบุ๋ม หญิงสาวพยายามหนีบเรียวขาแน่น ด้วยคิดว่าไม่รอดแน่ เมื่อมือหนาเข้ากอบกุมพื้นที่กุหลาบงาม ก่อนจะแทรกนิ้วเรียวตามรอยแยกเข้าหาความชื้นฉ่ำในโพรงถ้ำลึกลับ เข้าสำรวจ ขยับเหมือนจะเปลี่ยนใจแต่แล้วก็กลับขยับกลับเข้าไปใหม่ หญิงสาวแทบขาดใจ ลมหายใจสะดุดสะดุ้ง แล้วก็ต้องหวีดร้องออกมาเมื่อลิ้นร้อน ลงไปช่วยกันทำหน้าที่อย่างแข็งขัน จนกายสาวสั่นระริก ความทรมานซ่านเสียวพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ก่อนความเบาสบายจะเข้ามาแทนที่ 

อนาวิน กอดกระชับร่างงาม พลางจูบซับใบหน้าที่ชื้นเหงื่อให้อย่างอ่อนโยน จนลมหายใจหอบกระเส่า กลับมาเป็นปกติ 

“รู้สึกดีใช่ไหม เกว”  

“...........” เกวลินไม่ตอบ ได้แต่ซุกหน้าหลบสายตาเร่าร้อน ราวกับจะกลืนกินกันอีกรอบก็ไม่ปาน 

“ต่อจากนี้เป็นของจริงแล้วนะ เมื่อกี้แค่เรียกน้ำย่อย”  

“ห๊า...เมื่อกี้ยังไม่ใช้ของจริงอีกเหรอคุณ” เกวลินเงยหน้ามองเขาตาโต ตื่นตระหนก ก็ที่เพิ่งจะจบไปหยก ๆ ก็จวนเจียนจะขาดใจตายเสียให้ได้ ถ้าเจอของจริง มิต้องหัวใจวายไปเลยหรือไง 

“ทำไมทำหน้าอย่างนั้น ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกเกว” อนาวินปลอบประโลม 

“ใครกลัว...ไม่มี๊....ฉันเกรงว่าคุณจะหมดแรงก่อนมากกว่า” ทำเป็นปากกล้าขาสั่น  

“ท้าผมเหรอเกว”  

“เปล๊า......คุณวิน.....ปล่อย...” เกวลินหัวเราะคิก ที่ชายหนุ่มเอาเคราสากเกลือกกลิ้งกับดอกบัวคู่งาม 

“เอาเปรียบกันนี่ ผมยังไม่ได้ถึงไหนเลยนะเกว”  

"เอาไว้ต่อพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอคุณ" ขอร้องเสียงอ่อย 

ชายหนุ่มไม่สนใจคำร้องขอ ลงมือปลุกเร้า ร่างกายสาวอีกครั้ง จนแรงต่อต้าน ปัดป้อง ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นโอนอ่อนผ่อนตาม หลงเพริศไปกับชั้นเชิงอันช่ำชอง ของผู้คุมเกมอย่างอนาวิน  

“คุณวิน.......คุณวิน” เกวลินทั้งทุบทั้งจิกเล็บกับบ่าแกร่ง เกร็งร่างรับแรงที่ถาโถมเข้ามาปานจะฉีกร่างออกเป็นสอง หญิงสาวรู้ดีว่าครั้งแรกจะต้องเจ็บอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พยายามกัดฟันทนอย่างถึงที่สุด ....... 

ความแกร่งของบุรุษเพศ รุกล้ำแทรกซอนอยู่ในโพรงถ้ำลึกลับอันแสนอบอุ่น ที่ผ่านเข้าไปด้วยความยากลำบาก สองร่างเกาะเกี่ยวสั่นสะท้าน อนาวินค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคย ก่อนจะบุกตะลุยเร่งเร้าผลักไสไปให้สุดทาง ร่างบางไหวเยือก กล้ำกลืนความเจ็บปวดถึงกระนั้น หยาดน้ำใสยังเอ่อหยดมาตามหางตา ต่อเมื่อมือหนาลูบไล้เบนความสนใจ จึงได้ผ่อนคลาย คล้ายจะลืมความทรมานชั่วขณะ กลายเป็นความวาบหวามหวิวไหว เมื่อชายหนุ่มกระถั้นกายเร่งเร้า ในที่สุดสองเราก็ทะยานขึ้นไขว่คว้าฟ้าดาวไปพร้อมกัน ความสุขโอบล้อมพร่างพราย สองกายก่ายกอดซุกซบกัน 

ความคิดเห็น