Storytellers
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักร Storytellers ค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ

Phantom ร้ายก็รัก ตอนที่ 30

ชื่อตอน : Phantom ร้ายก็รัก ตอนที่ 30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 609

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2563 21:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Phantom ร้ายก็รัก ตอนที่ 30
แบบอักษร

Phantom ร้ายก็รัก ตอนที่ 30 

 

พี่ธีร์เป็นคนขออนุญาตยายเพื่อขอพาผมออกมาเที่ยวแล้วยายเองก็บอกอนุญาตอย่างหน้าตาเฉย ไม่ถามอะไรต่อสักคำ ไม่ถามว่าไปเที่ยวไหน ไม่ถามว่าจะกลับเมื่อไหร่ ผมนี่ได้แต่นั่งทำตาปริบๆ ด้วยความงุนงงผิดกับปาแป้งน้องสาวผมที่เอาแต่นั่งทำหน้าทะเล้นล้อเลียนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีเลศนัยส่งมาให้ผมจากนั้นเจ้าตัวก็ก้มหน้าก้มตากดมือถือยุกยิกๆ เสร็จแล้วก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มร้ายใส่ผมอีกผมเลยต้องใช้สายตาดุปรามให้น้องเพลาอาการที่เป็นอยู่ลงหน่อย 

และแค่เพียงไม่นานหลังจากที่ปาแป้งกดมือถือยุกยิกๆ นั่น ไลน์ผมก็เด้งขึ้นมาทันที พอเปิดดูก็เห็นว่าเป็นไอ้ลูกหินที่ไลน์มาถามว่าผมจะไปเที่ยวไหนกับพี่ธีร์ ผมเองก็กดตอบบอกมันไปตรงๆ มันก็ตอบมาคำเดียวว่าเจอกันผมเลยบอกพี่ธีร์ว่าไอ้ลูกหินจะมาเที่ยวด้วยพี่เขาก็ยิ้มแล้วส่ายหน้าเบาๆ 

เวลาสามทุ่มผมกับพี่ธีร์ก็มาถึงร้านที่ก็อตบอก  

“ผมขอโทรหาเพื่อนก่อนนะพี่ธีร์” ผมบอกพี่ธีร์ที่กำลังถอยรถเข้าจอดที่ลานจอดรถของร้านเหล้า 

ผมเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรกเพราะฉะนั้นเลยต้องโทรให้ก็อตออกมารับ 

“เอาสิ” พี่ธีร์บอกยิ้มๆ ผมเลยเปิดประตูลงจากรถมือก็กดโทรศัพท์โทรหาก็อตไปด้วย 

“ฮัลโหล กูถึงแล้ว” ผมบอกทันทีที่ก็อตรับสาย แต่ยังไม่ทันได้ยินเสียงก็อตหรอกเพราะเสียงเพลงข้างในดังมาก 

[เออๆ เดี๋ยวกูออกไปรับ] ก็อตพูดแทรกเสียงเพลงมาว่าอย่างนั้น 

“งั้นกูรอที่หน้าร้านนะ” 

[ได้ๆ เจอกันมึง] 

คุยเสร็จผมก็กดวางสายส่วนพี่ธีร์ก็ลงมาจากรถพอดี ผมยืนรอพี่เขาล็อกรถเพื่อที่จะได้เดินไปรอก็อตที่หน้าร้านด้วยกัน 

นี่สินะที่เขาบอกว่าวันศุกร์แห่งชาติ แค่ยืนมองจากตรงนี้เข้าไปในร้านผมก็เห็นคนที่อยู่ด้านในร้านเยอะเอาเรื่องมากเลย 

“มาแล้วเหรอฝุ่นที่รัก” เสียงของก็อตดังขึ้นพร้อมแขนยาวๆ ที่วางพาดบนไหล่ผม 

“ที่รักบ้าอะไรล่ะ” ผมเอ็ดอย่างไม่จริงจังนัก 

“อย่าดุสิ เดี๋ยวไม่หล่อนะ” ก็อตก็ยังคงกวนประสาทผมไม่เลิกแถมยังยิ้มยียวนใส่ผมจนผมนึกอยากผลักให้กระเด็น 

“พี่ธีร์ครับ นี่ก็อตเพื่อนที่ผมพูดถึงส่วนนี่พี่ธีร์ที่กูบอกว่าพี่เขาขอมาเที่ยวด้วยตอนที่เราคุยโทรศัพท์กันน่ะ” ผมเลิกสนใจก็อตแล้วหันไปแนะนำก็อตกับพี่ธีร์แทน 

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” พี่ธีร์พูดยิ้มๆ พร้อมกับเหล่มองมือก็อตที่โอบไหล่ผมไม่ยอมปล่อย 

“เอ่อ สวัสดีครับพี่ธีร์ พี่ธีร์นี่หล่อมากเลยนะครับเนี่ย” ก็อตว่ายิ้มๆ พร้อมกันนั้นก็โอบไหล่ผมแน่นขึ้นไปอีก 

“จะเข้าไปข้างในได้ยัง” ผมถามเมื่อรู้สึกว่าบรรยากาศค่อนข้างจะชวนกระอักกระอ่วนชอบกล 

“ไปสิจ๊ะที่รัก ไปๆ ไปครับพี่ธีร์พวกผมสั่งเครื่องดื่มมารอแล้ว” ผมล่ะเกลียดน้ำเสียงกระลิ้มกระเหลี่ยชวนอ้วกของก็อตมันมาก 

ผมถูกก็อตกอดคอพามานั่งที่โต๊ะบนชั้นสองซึ่งเป็นโซนเก้าอี้แบบโซฟานุ่มๆ คงจะเอาไว้สำหรับลูกค้าที่มาดื่มพูดคุยสังสรรค์กันมากกว่า เพราะโซนนี้คงไม่สะดวกที่จะลุกเต้นเพราะด้านล่างที่ผมเพิ่งเดินผ่านผมคิดว่าตรงนั้นน่าจะเหมาะกว่าเพราะมันเป็นโต๊ะทรงสูงที่ไม่มีแม้แต่เก้าอี้ตัวเดียว ผมเข้าใจเอาเองว่าทางร้านเขาคงจะเอาพื้นที่ส่วนนั้นไว้ให้ลูกค้าขาแดนซ์น่ะนะ 

“ไอ้บอย ไอ้แดน ที่รักกูมาแล้ว ส่วนนี่พี่ธีร์นะ พี่เขาเป็น…” ก็อตเรียกบอยกับแดนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ให้หันมาสนใจผมกับพี่ธีร์แต่การที่มันเว้นช่วงคำนั้นมันทำให้ผมอยากกลอกตาใส่เพราะมันต้องคิดพิเรนทร์ๆ อยู่แน่ๆ 

“นี่พี่ธีร์ รุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่า พี่เขาเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก” ผมชิงพูดตัดเพราะนึกรำคาญสายตาแพรวพราวของก็อตมัน 

“อ๋อ สวัสดีครับพี่ธีร์ ผมบอยครับ” บอยแนะนำตัวเองอย่างเป็นมิตร 

“สวัสดีครับพี่ ผมแดนนะ นั่งเลยพี่ นั่งๆ” แดนเองก็แนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง 

“สวัสดีครับ คืนนี้พี่ขอแจมด้วยคนนะ” พี่ธีร์ว่ายิ้มๆ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ แดนที่ขยับเว้นที่ให้ส่วนผมก็กำลังจะนั่งเหมือนกันแต่ติดตรงที่ก็อตมันรั้งผมไว้แล้วดึงผมไปนั่งข้างมันแทน 

“อะไรของเนี่ยก็อต” ผมถามพร้อมเลิกคิ้วอย่างงงๆ  

“เออน่า มานั่งข้างกูนี่ ตรงนี้วิวดีนะมึง” ก็อตว่าให้ผมงงหนักยิ่งกว่าเดิม 

วิวดีคือยังไง อะไรคือวิวดีแต่ถึงจะวิวดีแล้วยังไง คืนนี้ผมแค่ออกมาเที่ยวไม่ได้ออกมาหาเหยื่ออะไรสักหน่อย 

“พี่ธีร์ดื่มใส่อะไรดีครับ” แดนถามพี่ธีร์พร้อมยิ้มกริ่ม สายตาที่มองพี่ธีร์ก็ไม่ปกติ ผมรู้เพราะผมก็ดูออกว่าตอนนี้พี่ธีร์กำลังตกเป็นเป้าสายตาของแดนอยู่ 

ผมพอจะรู้มาบ้างว่าแดนเองก็มีรสนิยมเดียวกันกับผม  

เราสองคนชอบผู้ชายเหมือนกันทั้งคู่แรกๆ ผมก็คิดว่าบอยกับแดนเป็นแฟนกันแต่ก็อตบอกว่าอย่าไปถามพวกมันแบบนี้หรืออย่าไปแซวพวกมันเชียวนะเพราะผมอาจจะถูกแดนข่วนหน้าเอาได้  

ก็อตบอกว่าบอยกับแดนรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กเพราะว่าบ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่ก็เป็นเพื่อนกันเลนสนิทรู้ไส้รู้พุงกันเกินกว่าจะเป็นอย่างอื่นได้นอกจากเพื่อนที่รักกันเหมือนพี่น้องเท่านั้น 

“โซดาอย่างเดียวครับ” พี่ธีร์ตอบแล้วยิ้มเหมือนเดิม พี่เขามองมาที่ผมเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร 

“แล้วที่รักล่ะจ๊ะ ดื่มใส่อะไรดี น้ำเปล่า โซดา โค้ก หรือจะเอาแบบเพียวๆ ออนเดอะร็อกดีจ๊ะ” นี่ผมต้องหลับตานับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจเลยนะ 

“ก็อต!” ผมเรียกคนที่เอาแต่เรียกผมว่าที่รักเสียงเข้มกดเสียงให้ดูเข้มสุดๆ เพื่อที่จะบอกเป็นนัยยะกับมัน 

“จ๋าจ้ะ” 

“อย่าเล่นน่า” ผมว่าอย่างอ่อนใจเมื่อก็อตมันรับคำพร้อมยิ้มทะเล้น 

“เออๆ ไม่เล่นก็ได้วะ แล้วตกลงจะแดกอะไรกูจะได้ชงให้” เฮ้อ ผมอยากถอนหายใจออกมาดังๆ เพราะได้ก็อตเพื่อนคนเดิมกลับมาแล้ว 

“อะไรก็ได้ แต่อย่าเข้มมากกูไม่อยากเมา” ผมว่าแบบนั้น ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยกินเหล้านี่ครับ ก็เคยกินแหละแต่ไม่ได้กินบ่อยไง 

“อ่อนว่ะ” ก็อตพูดแค่นั้นก่อนหันไปจัดการชงเหล้าให้ผม  

“พี่ธีร์ครับ ชนกับน้องแดนหน่อยสิ” เสียงหวานๆ ของแดนพูดพร้อมกับชูแก้วขอชนกับพี่ธีร์ 

“ได้สิครับน้องแดน” พี่ธีร์รับคำพร้อมรอยยิ้มเหมือนเดิมแต่ยังไม่ทันได้ชนบอยกับก็อตก็ขัดซะก่อน 

“ชนด้วยๆ” 

“รอก่อนๆ” 

แล้วเราห้าคนก็ได้ชนแก้วกันจนแก้วกระทบกันดังแกร๊ง 

“อ๊า ชื่นจายที่สุด” บอยว่าออกมาหลังจากที่ซดเหล้าหมดแก้วรวดเดียวแบบไม่มีพัก 

“อื่อ ขมอ่ะก็อต” ส่วนนี่ผมครับ แค่อึกเดียวก็บาดคอแล้วอ่ะ 

“ขมเขิมอะไรจ๊ะที่รัก นี่ก็เจือจางแล้วนะ” ก็อตว่าแล้วส่ายหน้าเหมือนระอาผมเต็มทน ผมนี่อยากกลอกตาสักแปดร้อยตลบ 

“เฮ้ย ฝุ่นมึงมองไปข้างล่างดิ” ก็อตกระซิบแค่ให้ผมได้ยิน 

“อะไร” ผมถามแล้วก็ถูกก็อตจับหน้าให้หันไปทางที่ก็อตมันบอก 

ผมไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ที่เห็นไอ้ลูกหินเพราะมันก็บอกผมอยู่ว่าเจอกันแต่ที่ผมสะดุดก็คือพี่ดินที่ควงแขนมากับอาจารย์ออย... 

ไม่รู้ทำไมนะขอบตาผมมันถึงได้ร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ แบบนี้ 

ผมยกแก้วเหล้าที่อยู่ในมือขึ้นดื่มรวดเดียวจนลืมไปว่ามันขมสุดท้ายผมก็เกือบจะสำลักแต่ก็ฝืนกลืนมันลงไปแม้ว่าตอนนี้ผมจะไอจนเจ็บคอแล้วก็ตาม 

“แค่กๆๆ” 

“เฮ้ย ใจเย็นๆ มึง” ก็อตว่าพลางลูบหลังให้ผมไปด้วย 

“เป็นยังไงบ้างฝุ่น ทำไมจู่ๆ ก็ดื่มแบบนั้นล่ะ” พี่ธีร์ย้ายมานั่งข้างผมและตัวพี่เขาก็บดบังสายตาผมจากพี่ดินกับอาจารย์ออยจนมิด 

“ผะ ผมไม่เป็นไรพี่” ผมตอบพี่ธีร์พร้อมยิ้มให้พี่เขา ทั้งๆ ที่ตอนนี้น้ำตาผมมันไหลออกมาแล้ว 

แต่ทุกคนก็ไม่ได้สงสัยในน้ำตานั้นเพราะคิดว่าผมไอจนน้ำตาไหล แต่ความจริงแล้วมันไหลเพราะพี่ดินต่างหาก! 

“ไอ้ก็อตเอาน้ำให้เพื่อนมึงดิ” บอยว่าพร้อมกับยื่นน้ำมาให้แต่พี่ธีร์ก็คว้าไปก่อนที่ก็อตจะคว้าได้ 

“จิบน้ำก่อน” พี่ธีร์บอกผมด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง  

“ขอบคุณครับ” ผมพยักหน้าแล้วรับแก้วน้ำมาจิบแค่เล็กน้อยก่อนวางไว้บนโต๊ะ 

“อุ๊ย นั่นมันยัยกล้วยนี่น่า บอยเดี๋ยวกูมานะไปหากล้วยแป๊บ” แดนว่าแล้วลุกขึ้นเดินออกไปหาเพื่อนคนนั้นทันทีเลย 

“งั้นเดี๋ยวผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” ผมบอกพี่ธีร์แล้วพี่เขาก็พยักหน้ารับทั้งๆ ที่สีหน้าเหมือนอยากจะตามผมมาแต่พี่เขาคงไม่กล้า 

“ห้องน้ำอยู่ทางซ้ายมือนะมึง ไม่ต้องลงไปข้างล่างนะคนเยอะ” ก็อตบอกผมพลางตบไหล่ผมเบาๆ 

ผมเดินออกมาจากโต๊ะเพื่อที่จะไปห้องน้ำแต่ระหว่างที่กำลังจะเดินผ่านบันไดแขนก็ถูกมือใครบางคนที่เพิ่งจะเดินขึ้นบันไดมาฉุดไว้จนผมเกือบหน้าทิ่มเพราะไม่ทันตั้งตัว 

“ฝุ่น!” เป็นเสียงเรียกที่ทำให้ผมอยากหายไปจากตรงนี้จริงๆ 

“...” ผมหันมองคนเรียกด้วยสีหน้านิ่งๆ ไม่ได้พูดหรือทักทายอะไรกลับไป 

“ทำไมมาอยู่ที่นี่!” พี่ดินถามเสียงดุพร้อมกับบีบแขนผมแรงขึ้น 

“ปล่อยแขนผมด้วยครับ” ผมบอกพี่เขากลับไปแบบนั้นพร้อมกับพยายามแกะมือพี่ดินออก 

“คุยกันหน่อย” แทนที่จะปล่อยแขนผมพี่ดินกลับลากผมเข้ามาในห้องน้ำ 

“เฮ้ย! พี่ดินปล่อยผม!!” ผมถูกผลักเข้ามาในห้องน้ำห้องสุดท้ายก่อนที่พี่ดินจะปิดประตูแล้วยืนขวางไว้ไม่ให้ผมออกไปได้ 

“มาทำอะไรที่นี่!” พี่เขาถามเสียงดุผมเลยขมวดคิ้วมองเขากลับ 

“ทำไมผมจะมาไม่ได้ล่ะครับ” ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนจะมีเสียงร้องถามจากด้านนอก 

“คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า”   

“อื้อ...” ผมกำลังจะอ้าปากตะโกนขอความช่วยเหลือแต่พี่ดินกลับจูบปิดปากผม 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ พอดีว่าแฟนผมเขางอนเลยมาง้อนิดหน่อย” 

“…?!” 

ผมเบิกตากว้างพร้อมกับปากที่เผยออ้าเล็กน้อยเพราะตกใจกับคำพูดที่พี่ดินพูดออกง่ายๆ แบบนั้น 

ความคิดเห็น