ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 17

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 17

คำค้น : นิยาย y , yaoi , Boy's love , เจxฉ่อย , นิยายกวนตีน , นิยายตลก , นิยายคอมเมดี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2559 00:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 17
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 17

 

“ไม่! กูต้องการจะอาบพร้อมมึง!”

ชักจะไปกันใหญ่แล้ว!

            “ปัญญาอ่อนหรอมาอาบพร้อมกู โตเป็นควายแล้วยังมีสมองเท่าตดมดอีก! กูไม่ให้อาบ!”

            “ทำไม” มันพูดแล้วไล่สายตามองร่างกายผมพลางแสยะยิ้ม “อายหรอ”

มันจ้องหน้าผมแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พออกพอใจยกใหญ่

            “อายแม่มึงสิ! ก็กูไม่อาบด้วย!”

            “ไม่ต้องอายหรอกน่า อันเล็กกว่ามึงกูก็เคยเห็นมาแล้ว”

ไอ้เหี้ยนี่! ปากหมา! ผมชักจะของขึ้นแล้วสิ! กล้าดียังไงมาดูถูกลูกรักผม!

            “จะอาบก็มา! ไอ้ควาย!”

และแล้วผมก็บ้าจี้ตกหลุมพรางมัน และแน่นอนมันเปลื้องผ้าเหลือเพียงร่างกายอันเปลือยเปล่า! แล้วทำไมผมต้องมาเขินด้วยเนี่ย!

            “เมื่อไรจะถอดเสื้อผ้า ให้กูช่วยไหม”

มันพูดพลางล้วงมือเข้ามาจับอกผมจากทางด้านหลัง อะไรจะมายืนแนบกูขนาดนั้น!! อ๊ากก! อกอีฉ่อยจะแตก !!@#$%*&^%$

            “มะ ไม่ต้อง! เดี๋ยวกูถอดเอง!”

ผมปัดมือมันออกแล้วถอดเสื้อผ้าออก ไม่กล้ามองหน้ามันเลยไม่อยากจะรู้ด้วยซ้ำว่ามันทำสีหน้ายังไงอยู่

            “ผิวมึงนี่เหมือนผู้หญิงจริงๆ”

มันเอามือทั้งสองข้างมาโอบเอวผมจากด้านหลังแล้วจูบที่ไหล่ผมเบาๆ ทำเอาผมเสียวประตูหลังวาบๆ ใจผมเต้นรัวไม่เป็นจังหวะใบหน้าร้อนผ่าว

            “ปะ ปล่อยกูจะอาบน้ำ!”

ผมแกะมือมันออกแล้วรีบเปิดฝักบัวอาบทันที

            “ก็ให้กูช่วยจะเป็นไรล่ะ เดี๋ยวกูหลังให้”

มันบอกจะถูหลังแต่ดันมายืนอยู่หน้าผมแล้วดึงผมไปแนบตัวมันเพื่อที่จะถูหลัง!?

            “กูอาบเองได้! มึงก็ไปอาบของมึงสิ!

ผมถอยออกห่างจากมันทันที ถ้ามีสติคิดสักนิดคงไม่ต้องหลงกลมันแบบนี้หรอก ผลงานครั้งนี้สอนให้รู้ว่าควรใช้สมองมากกว่าอารมณ์... สงสารตัวเองที่สุด!

            “แหมทีแรกก็ทำเป็นพูดดี กูก็นึกว่าจะใหญ่ขนาดไหน ที่ไหนได้แค่นี้เองหรอผิดหวังชะมัด~”

มันพูดยิ้มเยาะอยู่ข้างหลังผม มันคิดจะยั่วโมโหผมอีกแล้ว!

            “คราวนี้กูไม่หลงกลมึงหรอก!”

ผมอาบน้ำไปโดยไม่สนใจมัน

            “จะไม่สนใจกูได้อีกนานแค่ไหนก็เชียว~”

มันเข้ามาโอบเอวผมจากทางด้านหลังแล้วเริ่มไซร้คอผมช้าๆ ริมฝีปากของมันบดขยี้ตามซอกคอของผม มันเม้มและจูบอยู่ที่เดิมแล้วกัดคอผมเบาๆ มืออุ่นๆค่อยๆลูบไล้ไปทั่วกาย มันเริ่มจูบไปทั่วแผ่นหลังของผมแต่แปลกที่ผมกลับรู้สึกดีมากกว่า ผมได้แต่มองดูตัวเองในกระจกโดยไม่อาจขัดขืนได้

            “เชี่ย! มีรอย!”

ผมตกใจทันทีเมื่อเห็นรอยแดงที่คอเพิ่มมาอีกหลายจุด แต่ไอ้เจมันไม่สนใจยังคงไซร้ผมไปเรื่อยๆ

            “หยุด! มึงจะทำอะไร!”

ผมผลักมันออกทันที สิ่งที่ผมและมันกำลังทำไม่ถูกต้อง!

            “แค่ไม่เป็นรอยก็พอใช่ไหม?”

มันพูดแล้วดึงตัวผมเข้าไปสวมกอด กลีบปากอุ่นๆค่อยๆบดขยี้ริมฝีปากผมอย่างเร่าร้อน รสชาติหวานหอมจนไม่สามารถที่จะต้านทานได้ ตอนนี้ตัวผมรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ทำได้แค่หลับตาและเคลิบเคลิ้มไปกับมัน มือของผมค่อยๆโอบแผ่นหลังคนตรงหน้าอย่างช้าๆโดยอัตโนมัติ ในตอนนี้สติของผมหายกระเจิงไปอย่างหมดสิ้น

เราจูบกันเป็นเวลาเนิ่นนาน ริมฝีปากค่อยๆถอนออกอย่างช้าๆแล้วกลับมาไซร้ที่ซอกคออีกครั้ง แล้วค่อยๆจูบชโลมไปทั่วกาย มันหยุดอยู่ตรงที่ยอดอกของผม ค่อยๆจูบและเม้มอย่างสนุก

            “อื้อ..”

ผมครางออกมาเบาๆด้วยความรู้สึกเสียวซ่านและร้อนวูบไปทั้งตัว

            “นี่ขนาดยังไม่ได้แตะต้องตรงนั้นเลย ยังตื่นได้ขนาดนี้ลามกเหมือนกันนี่มึง”

สิ่งที่มันพูดทำให้ผมฉุกคิดขึ้นได้ทันที

            ผัวะ!

ผมต่อยมันอย่างเต็มแรง ข้างในลึกๆของผมเสียใจกับสิ่งที่ทำไปโดยไม่ได้คิดให้ดีเสียก่อนของตัวเอง

            “กะ กูขอออกไป! ออกไปจากห้องกู!”

อยากจะขอโทษแต่ผมก็ยังคงรู้สึกกลัวความคิดตัวเอง ถ้าถลำลึกไปมากกว่านี้ทุกอย่างมันต้องแย่แน่ๆ

            “กูขอโทษ”

            “กูบอกให้ออกไป! มึงไม่ได้ยินหรือไง!”

จู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา ไม่ใช่เพราะรังเกียจหรือเสียใจกับสิ่งที่ไอ้เจทำกับผม แต่เป็นเพราะผมตกใจกับตัวเองที่ดันคิดไปไกลต่างหาก พูดจาแรงๆแถมยังไปต่อยหน้ามันอีก ไล่มันไปเหมือนหมูเหมือนหมา แต่มันก็ไม่โกรธผมกลับทำสีหน้ารู้สึกผิด

            “กูบอกให้มึงออกไป ฮึก ไม่ได้ยินหรือไง!”

ยิ่งพูดมากเท่าไรน้ำตาก็ยิ่งไหลมากเท่านั้น

            “กูขอโทษ...กูจะไม่ทำอีกแล้ว”

ไอ้เจพูดแล้วกอดผมแน่น ส่วนผมก็ยืนทื่อไม่ได้ขัดขืนและไม่มีแม้แต่จะโต้กลับ

            “ออกไป..กูไม่อยากเห็นหน้ามึง”

            “จะโกรธกูก็ได้ แต่อย่าเกลียดกูได้ไหมกูขอร้อง”

ไอ้เจกอดผมแน่นขึ้นกว่าเดิม

            “ออกไป! กูไม่มีอะไรจะพูด!”

            “มึงจะด่ากูแบบที่ผ่านๆมาก็ได้ ฮึก แต่มึงอย่าพูดอย่างนี้ กูขอโทษ ถ้าไม่มีมึง ฮึก กูก็แทบจะไม่เหลือใครแล้ว”

น้ำตาของมันค่อยๆไหลลงอาบแก้มลงมาที่ไหล่ของผม มันซุกหน้าซ่อนน้ำตาไว้ที่ไหล่ของผม

            “กูพูดรู้เรื่องแล้ว กูบอกให้ออกไป”

ผมยังคงยืนยันคำเดิม รอให้ทั้งสองฝ่ายสงบสติอารมณ์ทั้งคู่แล้วค่อยมาคุยกันดีกว่า

            “ไม่ กูไม่ไปไหนทั้งนั้น!”

พอมันตอบ ผมก็ลากมันออกมานอกห้องของผม แล้วโยนเสื้อผ้าและข้าวของของมันที่อยู่ที่ห้องผมออกไปให้มันที่หน้าห้อง แล้วผมก็ล็อคห้องแล้วปิดไฟนอน แต่ยังคงนอนไม่หลับในทันที

            “ฉ่อย กูขอเข้าไปนอนด้วยได้ไหม..”

เสียงไอ้เจดังมาจากหน้าห้อง ผมไม่แม้แต่จะตอบกลับแต่กลับทำเป็นไม่สนใจจนเสียงของมันเงียบไป และไม่นานผมก็ผล็อยหลับเช่นกัน

ความคิดเห็น