ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 40

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2563 09:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
40
แบบอักษร

หลังจากแยกย้ายกันกลับบ้าน อนาวินนั่งเงียบมาตลอดทาง จนกระทั่งถึงบ้าน ทั้งคู่อาบน้ำเตรียมตัวจะเข้านอน อนาวินเริ่มเคยชินที่จะมาใช้ห้องน้ำข้างนอก เพื่อที่จะรีบกลับไปนอนดูยัยตัวแสบตอนออกจากห้องน้ำ ก่อนจะขึ้นมานอนจะต้องทำหน้าเหมือนกินยาขมทุกครั้ง ....สะใจดีแท้ ที่ได้แกล้ง...... 

เกวลิน รู้สึกแปลก ๆ วันนี้คนปากร้ายเงียบผิดปกติ มีเพียงสายตาเท่านั้น ที่จับจ้องหล่อนไปทุกฝีก้าว ราวกับเสือรอตะครุบเหยื่ออย่างใจเย็น 

“ไม่เห็นนายภีม มาเอายาเลย”  

“โอ๊ย...แค่ออกจากร้านก็หายแล้ว ป่านนี้อ๊วกอยู่ที่บ้านล่ะมั้ง” พอนึกถึงเลขาหนุ่มก็อดขำไม่ได้ 

“เดี๋ยวนี้รู้ใจกันจริงนะ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว”  

“โธ่ คุณวิน เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนอยู่แล้ว” เกวลินผ่อนคลายไม่เกร็งเหมือนทุกวัน 

“อืม.... ผมง่วงแล้ว” เสียงจากคนตัวโตดังขึ้นทันที ที่หล่อนก้าวขึ้นเตียง 

“ก็นอนสิคะ เกวยังไม่ง่วง” แกล้งตีเนียน ทำเป็นไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร 

“เกว...” เรียกเสียงเข้มจัด 

“โอเคค่ะ...มาให้กอดซะดี ๆ สามีขา” ในเมื่อหมดทางเลี่ยง จำต้องทำให้เป็นเรื่องขำ ๆ ตัวเองจะได้ไม่เครียดจนเกินไป ความจริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก ที่ได้กอดกับหนุ่มในฝัน แถมยังแอบคิดมาแล้วว่าอาจจะได้สร้างครอบครัวกับเขาจริง ๆ แต่มันติดตรงที่...คนบ้านี่ ไม่มีหัวใจ ซ้ำยังปากร้ายขั้นเทพ 

“โอ๊ะ...อุ๊บ..” เกวลินตกใจ ไม่ทันได้ตั้งตัว ทันทีที่แขนของหล่อนโอบกอดรอบเอวสอบ ร่างหนากลับพลิกขึ้นทาบทับ ริมฝีปากร้อนปิดปาก หมดทางประท้วง เกวลินได้แต่ดิ้นกระด๊อกกระแด็กเพราะถูกกดตรึงไว้ทั้งร่าง สองมือทุบหลังคนตัวโตที่ไม่มีทีท่าจะสะดุ้งสะเทือนเลยสักนิด ยิ่งดิ้น ริมฝีปากก็ยิ่งโดนบดขยี้อย่างหนักหน่วง แทนที่จะรัญจวนแต่กลายเป็นความเจ็บแสบ นี่มันไม่ใช่อย่างที่ตกลงกันไว้นี่นา หญิงสาวเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นร้ายกาจ ล่วงล้ำเข้ามาได้เหมือนคราวที่แล้วเด็ดขาด 

“คุณวิน! มาจูบฉันทำไม...ฮึ...คนบ้า” ทันทีที่เป็นอิสระ หลังจากโกยอากาศเข้าปอดแล้ว หญิงสาวก็โวยวายทันที 

“ไม่ได้จูบ!”  

“เอาอีกแล้ว แถอีกแล้ว” เกวลินถอนหายใจ กลอกตามองบน ทนเถียงอย่างเบื่อหน่าย 

“ไม่ได้แถ ฉันลงโทษเธอต่างหาก มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ สำหรับคนที่กล้าทำร้ายร่างกายสามี แล้วยังขี้โกหก!”  

“อ๋อ...คุณนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นจังนะ ทีคุณล่ะเคาะหน้าผากฉันตั้งกี่ครั้ง แค่บิดพุงกลับแค่เนี่ย ทำเป็นโกรธ...อ้อ...แล้วเรื่องโกหกอีก...ฉันไปโกหกอะไรคุณไม่ทราบคะ” หญิงสาวแก้ข้อกล่าวหาให้ตัวเอง 

“เกว...รีบสารภาพมาซะดี ๆ อาจจะได้ลดโทษ” สายตาคู่คม ที่จ้องมองมาไม่ดุ แต่มันออกหวานเชื่อมชอบกล 

“เอ๊ะ! คุณนี่ บอกว่าไม่ได้โกหกยังไงเล่า...พูดไม่รู้เรื่อง” เกวลินใช้เสียงเข้าข่ม กลบเกลื่อนพิรุธ ไม่มีทางที่เขาจะรู้เรื่องนั้นเด็ดขาด 

“คุณไม่ได้มีรอบเดือน”  

“หะ...ห๊า เอาอะไรมาพูด”  

“อย่ามาเฉไฉ หรือจะพิสูจน์กันเดี๋ยวนี้ก็ได้”  

“ไม่นะคุณ ไม่พิสูจน์อะไรทั้งนั้น” เกวลินสั่นหน้าจนผมกระจาย เสียงอ่อย แววตาล่อกแล่ก หาวิธีเอาตัวรอด ขืนยอมให้พิสูจน์คงไม่พ้นโดนจับแก้ผ้าแน่ 

“ยอมรับแล้วใช่ไหม ยัยตัวแสบ” อนาวินก้มลงฟัดแก้มแรง ๆ อย่างมันเขี้ยว 

“ดะ...เดี๋ยวก่อนคุณวิน คุณสบายดีใช่ไหมอ่ะ” เกวลินงุนงง กับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขา 

“อืม...ผมสบายดี” ชายหนุ่มอมยิ้ม 

“แต่ว่า ฉัน....ฉันไม่สบาย” หญิงสาวยิ้มแหย รู้ตัวว่าพูดอะไรที่ไม่เข้าท่าเอาซะเลย 

“ไม่สบายตรงไหน”  

“หนัก คุณลงไปจากตัวฉันได้แล้ว”  

“เกวลิน”  

“คะ”  

“จะหวงตัวทำไม เราต่างก็รู้ว่ามีหน้าที่ต้องทำอะไร” ถามเสียงเรียบ 

“คือฉัน อยากจะให้เรา....เอ่อ .....มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แล้วค่อย เอ่อ...” เกวลินพูดตะกุกตะกัก ขาดความมั่นใจชั่วคราวหน้าตาแดงก่ำ  

“เมื่อไหร่”  

"คะ? " 

"เมื่อไหร่ ที่คุณจะยอม" 

“อ๋อ....เมื่อคุณมีความรู้สึกดี ๆ กับฉันไง ถามแปลกจริง" ทำเป็นบ่นกลบเกลื่อนความเขินอาย 

“งั้นก็ตอนนี้แหละ”  

“อะไรนะ!” เกวลินอ้าปากค้าง ร้อยไม่เชื่อ พันไม่เชื่อ 

“แค่ความรู้สึกดี ๆ ใช่ไหมล่ะ ก็ตอนนี้แหละ มีแล้ว” อนาวิน บดเบียดสะโพกเป็นการยืนยัน 

ความคิดเห็น