N-Think

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.3 วางยา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 713

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 17:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 วางยา
แบบอักษร

"รูมเมทใหม่เป็นไงบ้าง"กล้าถามเมษาเมื่อเจอหน้า ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นพี่พวกตัวเองต้องมาล่วงหน้าเพื่อเตรียมงานในการจัดมินิคอนเสิร์ตที่ผับ ตอนนี้ทีมงานทุกคนใส่เสื้อสีดำ สวมกางเกงยีนต์ตามทีไ่ด้นัดกันไว้และมีป้ายชื่อสวมไว้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของทีมงาน

"ก็ดีพี่ ไม่สร้างปัญหา เมื่อเช้าตื่นมาก็ส่งผมไปเรียน แล้วพี่แกก็ไปเรียนนะ" เมษาเล่าถึงชายหนุ่มเมื่อเช้า ตอนเย็นชายหนุ่มไม่ได้มารับเห็นบอกว่าติดงาน กล้ารับรู้โดยการพยักหน้าก่อนจะแจกแจงหน้าที่ให้กับคนตัวเล็ก

ร่างบางไม่รู้หรอกว่าคนที่ตัวเองกำลังพูดถึงอยู่ตอนนี้ กำลังจ้องมองร่างบางจากชั้น VIP ผ่านกระจกที่หากมองจากห้องนั้นจะเป็นกระจกใส แต่ถ้าข้างนอกมองเข้าไปจะเห็นว่ามันทึบ มันสามารถมองเห็นคนได้ทั้งงาน

"ไอ้เหนือมึงทำอะไรของมึงวะ"เพื่อนของเหนือฟ้าถามขึ้น ชายหนุ่มคบอะคิราห์มาตั้งแต่เรียนด้วยกันตั้งแต่ม.ต้น ถึงแม้เหนือฟ้าจะอายุน้อยกว่า 2 ปี แต่ก็เป็นผู้ใหญ่กว่าใครในรุ่นเดียวกัน จนทุกคนต้องยอมรับผู้ชายคนนี้

ปกติไม่เห็นเพื่อนตัวเองจะสนใจใครนอกจากน้องชายที่ชื่อว่าอ้ายฉิง และครอบครัวของตัวเอง ยกเว้นตอนที่มีแฟนซึ่งปัจจุบันเลิกกันแล้ว เขาคิดว่าเหนือฟ้าเรียกออกมาเพราะจะกินเหล้าย้อมใจแต่เปล่าเลย เหนือฟ้ากลับไม่มีทีท่าว่าจะเสียใจแม้แต่นิดเดียว

ตอนนี้เพื่อนของตัวเองกำลังทำเหมือนสนใจบางอย่างอยู่ ชายหนุ่มเดินมายืนข้างๆเหนือฟ้า และก็เห็นสายตาคมของเพื่อนตัวเองกำลังจับจ้องที่เด็กหนุ่มใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มอยู่

"เห้ย นั่นเด็กผู้ชายนะมึง ทำเป็นเหรอวะ"พลถามเหนือฟ้าแซวยิ้มๆเพราะมองดูไปดูมาเด็กคนนั้นก็น่ารักดี มีเอวส่วนเว้าโค้ง ตัวเล็ก ด้วยความแปลกใจ เขารับรู้เรื่องที่เหนือฟ้าเลิกกับแฟนแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำให้เพื่อนที่สนใจผู้หญิงมาตลอดชีวิตจะมาสนใจผู้ชาย เหนือฟ้าส่ายหน้า

"เด็กผู้ชายแล้วไงวะ กูยังไม่ได้คิดถึงขั้นนั้นกูก็แค่สนใจก็เท่านั้น"เหนือฟ้าบอกพร้อมนั่งที่เก้าอี้ที่มองเห็นทุกอาการเคลื่อนไหวของร่างบางได้ชัดเจน จนพลต้องเบ้ปากมองบน

สนใจแค่นั้นเอง หราา พลคิดเพราะคนอย่างนายอะคิราห์ไม่ได้สนใจอะไรง่ายๆ แต่เด็กหนุ่มคนนี้ทำให้อะคิราห์สนใจได้ย่อมไม่ธรรมดา พลจึงนั่งดื่มเงียบๆชวนเพื่อนตัวเองคุยเรื่องโปรเจ็คจบที่ต้องทำส่งอาจารย์ เพราะมันเหลือเทอมสุดท้ายแล้วก่อนเรียนจบ ที่อาจารย์ให้ทำด้วยกันเป็นคู่

งานคอนเสิร์ตเริ่มไปเรื่อยๆจนกลางดึกราวๆเที่ยงคืนผู้คนเริ่มแน่นเพราะนักร้องชื่อดังที่มาร้องในวันนี้มีชื่อเสียงมาก เป็นนักร้องที่เมษาชื่นชอบ ร่างบางจึงยืนมองเรียกแทบจะเกาะติดสถานการณ์ และร้องคลอไปกับนักร้องคนนั้นได้ทุกเพลง

"อะไรมันจะชอบขนาดนั้น"อะคิราห์มองดูร่างบางก็แอบยกยิ้มตามท่าทางอันสดใสและสนุกสนานของคนตัวเล็ก

เมษาขยับโยกร่างกายไปตามจังหวะเพลงเพราะตอนนี้งานไม่มีแล้วในส่วนของเมษาทำเสร็จหมดแล้ว ถือว่าเป็นกำไรสำหรับคนที่มาจัดคอนเสิร์ตที่จะได้ฟังดนตรีฟรีโดยไม่ซื้อบัตรเข้ามาหรือใครจะกลับเลยก็ได้เพราะนี่เป็นเพลงสุดท้ายแล้ว แต่เมษาเลือกที่จะอยู่ฟังให้จบเพื่อจะขอนักร้องขวัญใจตัวเองถ่ายรูป

"พี่ครับๆผมชอบผลงานพี่มากเลยขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยครับ"เมษาบอกนักร้องหนุ่มด้วยความตื่นเต้น

"ได้ซิ"ผู้ชายคนนั้นตอบด้วยรอยยิ้มก่อนจะมองเมษาด้วยสายตาที่พอใจในรูปร่างของอีกฝ่าย เป็นสายตาที่เหนือฟ้ามองแล้วมันรู้สึกหงุดหงิดหัวใจ เมษาได้ถ่ายรูปกับนักร้องคนนั้น

"น้องว่างมั้ยละเสร็จงานแล้ว ดื่มกับพี่และเพื่อนพี่สักแก้วสองแก้วได้มั้ย"ชายหนุ่มถามร่างบางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ทว่าเมษากลับไม่รู้จึงตอบตกลงเพราะอยากจะได้ใกล้ชิดนักร้องคนโปรด

อะคิราห์มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความหงุดหงิดหัวใจ ไม่พอใจกับการที่คนตัวเล็กที่ช่วยตัวเองไปนั่งดื่มเหล้ากับไอ้นักร้องบ้านั้น

"ไอ้เหี้ย "ชายหนุ่มอุทานออกมาขว้างแก้วลงพื้นอย่างไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าขวัญใจของคนตัวเล็กกำลังหยดสารบางอย่างลงในแก้วที่ส่งให้เมษาดื่ม ชายหนุ่มรู้ว่ามันคืออะไรและฤทธิ์ยานั่นมันรุนแรงแค่ไหน

ชายหนุ่มมองนิ่งราวกับรออะไรบางอย่างจนพลต้องแอบกลืนน้ำลาย เพราะมันเป็นสายตาที่น่ากลัว ที่อะคิราห์จะใช้มองเวลาที่จะลงมือจัดการคนที่มายุ่งกับอ้ายฉิง ทำให้พลต้องมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปด้วย

"น้องเม พี่ว่าน้องเมเมาแล้วเดี๋ยวพี่พากลับนะ"นักร้องหนุ่มว่าพรางโอบเอวเมษาที่กำลังมึนๆอยู่

"พี่เดี๋ยวผมไปส่งน้องผมเอง"กล้ารีบพูดแล้วพยายามจะดึงเมษาไป ทว่าก็ต้องหยุดเพราะนักร้องหนุ่มส่งสายตาให้เพื่อนในวงที่กำลังดื่มอยู่ข้างๆ ดึงกล้าออกมาแล้วฉุดลากกล้าไปกับพวกตัวเองที่เดินตามกันไปสามสี่คน โดยที่เมษาไม่รู้เรื่องเลย ส่วนนักร้องหนุ่มลากเมษาออกไปจากตรงนั้น

"ไอ้พลมึงไปช่วยไอ้เด็กคนนั้นที่ถูกลากออกไปทีเดี๋ยวมันจะโดนเค้ารุมโทรมเอา ไหวนะมึง"ชายหนุ่มหันไปถามเพื่อน พลพยักหน้าทันทีเพราะแค่นี้สำหรับพลมันจิ๊บจ้อย ไม่คณามือตัวเองหรอก เพราะที่ผ่านมาพล และเหนือฟ้าก็ร่วมด้วยช่วยกันยำคนอื่นมาตลอด

"เดี๋ยวกูไปช่วยคนตัวเล็กเองมึงไม่ต้องรอกูนะกลับได้เลย"อะคิราห์สั่งเสียงเข้มก่อนจะรีบออกจากห้องนั้นทันที พร้อมๆกับพลที่แยกไปช่วยกล้า

นักร้องหนุ่มพาเมษามาที่จอดรถมองร่างบางด้วยสายตาโลมเลีย ยิ้มอย่างพอใจตอนนี้เค้าเลียมุมปากด้วยความหื่นกระหายเพราะคนตัวเล็กถือว่าเป็นสเปคเลย ท่าทางใสซื่อของคนตัวเล็กยิ่งทำให้ชายหนุ่มถูกใจ

คงยังไม่ผ่านมือใครมา

"น้องเมเป็นอะไรหน้าแดงเลย ให้พี่ช่วยดับร้อนให้มั้ย"ชายหนุ่มพูดพร้อมกับผลักเมษาชิดผนังห้อง ร่างบางรับรู้ว่าตัวเองโดนวางยาและกำลังจะอ่อนแรง แต่มีหรือว่าเมษาจะยอม ถ้าจะอ่อนแรงก็ให้ไอ้คนทำหมดสติไปก่อนละกัน

"ครับพี่ช่วยเมหน่อยนะ"เมษาแกล้งพูดอ่อยใช้มือเรียวของตัวเองคล้องคอชายหนุ่ม ทำให้คนโดนคล้องคิดว่าอีกฝ่ายจะยอมหลงดีใจยิ้มกริ่ม ทว่า เมษาใช้เรี่ยวแรงที่ยังเหลือดึงหน้าชายหนุ่มคนนั้นลงต่ำและตีเข่าเข้าที่ปลายคางอย่างสุดแรง เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะมีสติอยู่อีกนานแค่ไหน

อึก นักร้องหนุ่มไม่มีโอกาสได้ร้องเพราะสลบด้วยแรงของหนุ่มน้อยที่ดูไร้พิษสงเสียก่อน ร่างนั้นร่วงไปนอนกองที่พื้น ร่างบางหายใจหอบด้วยความรุ่มร้อนไม่เคยคิดเลยว่าโดนยาแล้วมันจะร้อนขนาดนี้ ต้องรีบกลับแล้ว เมษาเดินโซซัดโซเซพยายามออกให้ห่างจากตรงนั้นให้ได้มากที่สุด เป็นห่วงพี่กล้าขึ้นมา

ปึก!!! ร่างบางชนกับกับอกแกร่งของคนที่เพิ่งมา

"ขอโทษครับ"เมษาบอกโดยไม่มองหน้า ทว่า 'หมับ' มือแกร่งดึงเมษาเข้ามาชนกับอกของตัวเองอีกครั้ง ทำให้คนตัวเล็กต้องหันไปมองหน้าคนที่ตัวเองเพิ่งชน ร่างบางถอนหายใจเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

"พี่เหนือช่วยผมด้วย พาผมกลับห้องทีผมจะไม่ไหวแล้ว ผมร้อน"เมษาบอกร่างสูงของตัวเอง ร่างบางอยากอาบน้ำให้เร็วที่สุดเพื่อบรรเทาอาการรุ่มร้อนของตัวเอง ไม่รู้ต้องทำยังไงรู้แต่ว่านี่เป็นวิธีที่ตัวเองคิดได้ในตอนนี้

ชายหนุ่มแอบมองไปด้านหลังยังแอบทึ้งว่าร่างบางสามารถจัดการนักร้องจอมหื่นนั้นได้อย่างง่ายดายทั้งๆที่ตัวเองโดนวางยาอย่างเหลือเชื่อ

"ไปพี่จะพากลับ"อะคิราห์บอกแล้วพาเมษาซ้อนรถมอไซค์ของตัวเองที่จอดไว้

"เกาะพี่แน่นๆนะ"ชายหนุ่มบอกอย่างอ่อนโยนก่อนจะจับข้อมือเรียวของเมษาอีกที เพื่อกันคนตัวเล็กที่มีอาการมึนเมาปล่อยมือ เป็นครั้งแรกที่เมษาได้กอดเหนือฟ้าแบบกระชับแน่นเพราะที่ร่างสูงเคยไปส่งตัวเองได้แค่จับชายเสื้อของอีกฝ่ายเท่านั้น

...

...

"พี่พาผมเข้าห้องน้ำที"เมษาบอกร่างสูงที่พาตัวเองกลับห้องมาแล้ว ตอนนี้เมษารู้สึกว่าตัวเองแทบจะขยับร่างกายลำบาก มันหนักไปหมดเลย ไม่รู้เพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหรือเพราะตัวเองโดนยากันแน่ ความรุ่มร้อนประทุออกมาจากภายใน ตอนนี้ร่างบางมีความรู้สึกว่าอยากปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมา

"แฮ่ก แฮก แฮ่ก แฮ่ก" ร่างบางเปิดปากเอาอากาศเข้าปอดเพราะรู้สึกหายใจติดขัดราวกับหายใจทางจมูกไม่ทัน เหงื่อซึมไปทั่วใบหน้าด้วยความร้อนจากภายในที่กำลังเล่นงานคนตัวเล็กอยู่

ร่างบางตอนนี้ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตัวแดง หน้าแดง หูแดงหายใจหอบ โดยดวงตาสวยตอนนี้ฉ่ำน้ำกำลังมองอะคิราห์อย่างวิงวอนเพื่อให้อีกฝ่ายพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ ร่างบางหวังว่าความเย็นจากน้ำจะช่วยตัวเองได้ ชายหนุ่มมองร่างบางกลืนน้ำลายฝืดๆเพราะเมษาดูยั่วยวนมาก ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะดูเซ็กซี่ขนาดนี้

"ได้พี่จะพาไป"อะคิราห์บอกเสียงเย็นๆด้วยรอยยิ้มร้ายก่อนจะพาร่างบางไปนอนบนเตียงทิ้งตัวพร้อมตัวเองแทน

"พี่จะทำอะไร"เมษาถามในใจสั่นรัว ตอนนี้ร่างบางรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่น่าไว้ใจ ชายหนุ่มขึ้นมานอนทับบนตัวของเมษาที่ขยับลำบาก โน้มใบหน้ามากระซิบที่ข้างหู

"รู้มั้ยโดนยาอะไร มันแรงแค่ไหน เข้าไปแค่เข้าห้องน้ำ เอาน้ำเย็นราดมันไม่ช่วยหรอกนะ ยาที่ไอ้นั่นใช้มันเป็นยาอย่างแรงชนิดที่ว่าถ้าไม่ได้เอาจะช็อคตายรู้มั้ย"ชายหนุ่มบอกแล้วกัดใบหูของเมษาเบาๆ

"อ๊ะ"ร่างบางครางหวิวออกมา ชายหนุ่มมองด้วยรอยยิ้มร้าย

**************

ม๊าคะ ลูกชายม๊ากำลังจะก่อเรื่องคะม๊า มาตอนเดียวนะ

ความคิดเห็น