Freedom.
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณแรงสนับสนุน และ กำลังใจจากหรีดทุกคนมากนะค่ะ ไรท์สัญญาว่าจะทำผลงานออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่ไหร่จะทำได้ค่ะ อยู่ด้วยกันอย่างนี้นานๆตลอดไปนะค่ะ (อย่าว่าไรท์น๊า ที่ไรท์ติดเหรียญ😿) ขอบคุณจากใจจริงๆนะค่ะ💖

เมียคาสโนว่า ตอน 4

ชื่อตอน : เมียคาสโนว่า ตอน 4

คำค้น : ชิชา/คาสโนว่า/ดราม่า/Nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2559 17:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียคาสโนว่า ตอน 4
แบบอักษร

 เช้าวันรุ่งขึ้น....  

  ธีรินทร์ลุกมาเข้าห้องน้ำก็จ้องรอยตรงคอในกระจก มันเป็นรอยแดงหลายจุดมากก ธีรินทร์ยิ้มพึงพอใจเป็นที่สุด 

  ชิชาหรี่ตาขึ้นมาเบาๆนี่เธอหลับเป็นตายเลย อ่อนเพลียจากกิจกรรมเมื่อคืนมาก แถมหว่างขาเจ็บเป็นบ้าเลย เธอพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งมองรอบห้องที่เงียบกริบ ก่อนจะหย่อนเท้าแตะพื้นค่อยๆเดินจับราวบันไดมาตลอดทาง ธีรินทร์ที่ยืนอยู่ในครัวมองคนร่างบางที่เดินจับราวบันไดลงมาอย่างช้าๆ ธีรินทร์ยกยิ้มเมื่อเห็นท่าเดินชิชา 

    "ทำไมเดินอย่างนั้นล้ะ" ธีรินทร์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ชิชาจ้องตาเขม็งมาทางธีรินทร์ ยังจะมาแกล้งถามอีก 

     "เจ็บขานะซิถามได้" ชิชาเดินลงมานั่งบนโซฟาตัวใหญ่

     "เจ็บขา อย่างนี้จะต้องทำอีกรอบซิ มันจะได้หายเจ็บ" ธีรินทร์เดินมานั่งใกล้ๆ ชิชาหันมองธีรินทร์

    "เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันเมาตางหากล้ะ" ชิชาเบือนหน้าหนี 

    "ใช่หรอ!! เมา แล้วทำไมทำได้ทุกอย่างเลยล่ะ" ธีรินทร์ยิ้มมุมปากใส่

     "ก็......ไม่รู้" ชิชาเอ่ยพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน ธีรินทร์กลับขำเลาๆกับท่าทางชิชา 

    "ฉันต้องกลับบ้านล้ะ" ชิชาค่อยๆลุกยืน. 

    "จะกลับไปทำไม อยู่กับฉันที่นี่แหละ" มือหนาของธีรินทร์จับข้อมือบางเอาไว้ 

    "เราไม่ได้เป็นอะไรกัน อยู่ด้วยกันมันน่าเกลียด" ชิชาปลายตามองธีรินทร์

    "ใครว่าไม่เป็น?? เราสองคนพึ่งเป็นผัวเมียกันเมื่อคืนนี้เอง" ธีรินทร์หยิบโทรศัพท์ส่งให้ชิชา ชิชาเบิกตาโตใส่ 

     "ไม่ต้องมีอะไรมายืนยันหรอก เพราะฉันจะเอาเธอมาเป็นเมียฉันอยู่แล้ว"  พระเจ้าาา!!! ธีรินทร์ได้ชิชาแค่ครั้งเดียวกับเอาเป็นเมีย ส่วนผู้หญิงที่เสนอตัวหลายๆครั้งกลับเป็นได้แค่กิ๊ก 

ชิชารู้สึกแปลกใจ ว่าทำไมคาสโนว่าอย่างธีรินทร์จะเอาเธอเป็นเมียง่ายๆ มันต้องมีอะไรซิ ไม่งั้นธีรินทร์ไม่เอาเธอเป็นเมียแน่นอน ชิชากำลังยืนคิดอยู่ก็โดนมือหนารัดมาที่เอว หน้าของธีรินทร์ซุกอยู่บนไหล่ชิชา 

    "อยากจัดอีกอ่ะ" เสียงหวานๆของธีรินทร์เอ่ยอย่างออดอ้อน ชิชาเหล่มองใบหน้าหล่อๆ 

    "ฉันต้องไปทำงาน ถ้าจัดอีกคืนนี้ฉันอาจจะเดินเสิรฟไม่ไหวนะ เห็นใจฉันด้วย" ชิชาบอก 

    "เธอไม่ต้องไปทำละ งงงาน อยู่คอยทำหน้าที่เมียให้ฉันจะดีกว่า" ธีรินทร์กอดแน่นขึ้นกว่าเก่า 

    "แต่..ฉัน..ต้อง" ยังไม่ทันพูด ธีรินทร์ก็จับชิชาหันมาจูบเพื่อไม่ให้เอาอะไรมาอ้าง  ใช่ว่าชิชาจะไม่ต้องการ เธอต้องการเขามาก ยกมือคล้องคอธีรินทร์ ใช้ลิ้นแทรกเขาไปสัมผัสอุ่นๆด้านใน ธีรินทร์ปลดกระดุมเสื้อชิชาออกมันช่างง่ายมาก เพราะเสื้อชิชาเป็นชุดนอนกระโปรง กำลังจะเข้าได้เข้าเข็ม เสียงกริ่งก็ดังขึ้น '''กริ่งงง. กริ่งง"' ธีรืนทร์กับชิชามองตากันและค่อยๆผละใบหน้าออกห่าง 

    "ใครมาขัดจังหวะว้ะ" ธีรินทร์พูดอย่างอารมณ์เสีย เขาก้มลงไปหยิบเสื้อชุดกระโปรงใส่ให้ชิชา 

    "เดี๋ยวมานะคับ" ธีรินทร์พูดจบก็จุ๊บปากไปทีก่อนจะเดินไปดูว่าใครมา ธีรินทร์เปิดประตูออกก็เจอพรรณรายยืนปากแดง หน้ามุ่ย 

   "พรรณราย" ธีรินทร์เอ่ยชื่อออกมาอย่างตกใจ

   "ก็ใช่นะซิค้ะ พรรณรายว่าที่เมียของธีไง" พรรณรายเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ธีรินทร์ทำปากเหวอ 

    "คุณแม่ธีคงโทรมาบอกแล้วนะค้ะ" พรรณรายเอ่ย ธีนินทร์พยักหน้า พิมภาโทรมาบอกตั้งแต่เช้ามืดว่าจะจับธีรินทร์แต่งงานกับพรรณราย เพราะไม่อยากให้ธีรินทร์มั่วซั่วกับผู้หญิงคนอื่น เขาถึงได้เตรียมการไว้แล้วว่าจะเอาชิชาเป็นเมียเพื่อให้แม่เลิกคิดจับคู่กับพรรณราย 

    "มาแค่นี้ก็กลับไปได้แล้ว" ธีรินทร์เอ่ยปากไล่

   "ไม่คิดจะให้พรรณเข้าไปข้างในหน่อยหรอค้ะ" พรรณรายส่งสายตายั่วยวนแต่ก็ไม่ทำใหธีรินทร์หลงเสน่ห์ได้เลย 

   "กลับไปเถอะ ผมจะพักผ่อน" ธีรินทร์เอ่ยบอกและปิดประตูใส่หน้า ธีนินทร์หันมาก็โดนตบฉาดใหญ่ หน้าธีรินทร์ชาไปหมด 

   "ตบหน้าฉันทำไม??" ธีรินทร์มองหน้าอย่างงงๆๆ 

   "คุณอย่าคิดว่าฉันไม่รู้กับแผนการคุณนะคุณธี คุณต้องการให้ฉันไปเป็นเมียของคุณเพราะไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน คุณมันเห็นแก่ตัว" ชิชาด่าจบก็เดินน้ำตาซึมขึ้นไปบนห้องเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อ ธีรินทร์ยืนนิ่ง อึ้ง เธอเก่งกว่าที่คิด เขาจะทำยังไงต่อไปดีเนี่ย...เขาไม่อยากจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาไม่รู้กี่คน ฮึยยย!!!

    🙀🙀🙀🙀🙀🙀🙀

ฝากติดตาม กดถูกใจ กดโหวต คอมเม้นท์ ให้ด้วยน๊าาา 

  ถ้าผิดพลาดประการใดไรท์ขออภัยด้วยนะค้ะ จุ๊บ เลิฟนะยูว์😘😘😘

 

    

ความคิดเห็น