ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 38

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2563 10:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
38
แบบอักษร

       หญิงสาวเดินออกไปเตรียมอุปกรณ์เช็ดตัว ในขณะที่มาร์ค หรี่ตาขึ้นมอง รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก  ความรู้สึกเต็มตื้นในหัวใจ ที่บัวชมพูไม่ได้ทิ้งเขา หล่อนพยายามจะดูแลตามที่รับปากกับลูซ  แวบหนึ่งของความคิด  เขาก็นึกละอายใจขึ้นมาเหมือนกัน   ทำไมวะ....จะแอ้มผู้หญิงคนนี้ ทั้งที  ถึงกับต้องวางแผนให้มันยุ่งยากขนาดนี้  ทั้งที่คนอย่างเขามีผู้หญิงรอให้เรียกขึ้นเตียงเป็นแถวยาวเหยียด  ไม่ได้ขาดแคลนสักหน่อย..... 

            ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองตามหลังเรือนร่างอรชร รอยยิ้มปรากฏอยู่บนมุมปาก แววตาสว่างวาบ ......... แล้วเขาก็ต้องรีบหลับตาลง เมื่อเห็นสาวน้อยเดินถืออ่างใบเล็กกลับเข้ามา 

            “หนูบัวขอถอดเสื้อให้ก่อนนะคะ พี่มาร์ค” บัวชมพูบอกขณะนั่งลงบนเตียงข้าง ๆ เขา และเจ้าหล่อนก็ค่อย ๆ ปลดกระดุมทีละเม็ดอย่างเบามือ  ปลายนิ้ว สัมผัสกับกล้ามเนื้อตึงแน่นของหน้าอกแกร่งนั้นอย่างไม่ตั้งใจ แต่ก็ทำให้คนที่นอนนิ่งถึงกับเกร็งตัวแข็งไปเหมือนกัน เขาทำเป็นส่งเสียงอือ อา เหมือนรำคาญที่มีคนมายุ่งกับร่างกาย  แล้วก็พลิกตัวหนีเปลี่ยนเป็นนอนคว่ำหน้า 

            ไอ้มาร์คเอ๊ย...ไอ้ไก่อ่อน...ชายหนุ่มก่นด่าตัวเองในใจ  โดนแค่นี้ถึงกับควบคุมตัวเองไม่ได้ เจ้าน้องชายลุกขึ้นมาประท้วงอย่างแข็งขัน เจ้าตัวจึงต้องหลบซ่อนมันไว้ใต้ร่าง  ก่อนที่มันจะทำให้เขาต้องขายหน้า 

            “พี่มาร์ค อยู่นิ่ง ๆ หน่อยสิคะ” บัวชมพูรีบถอดเสื้อออกจากตัวเขา  จนตอนนี้แผ่นหลังแข็งแรงของเขาปรากฏอยู่ตรงหน้าหล่อน.....ไม่นะ.... เลือดกำเดาอย่าพุ่งนะ...ฉันไม่ใช่ผู้หญิงหื่นขนาดนั้น....หญิงสาวปรามตัวเอง  ในขณะที่กระชับผ้าขนหนูผืนเล็กในมือ ค่อย ๆ ลูบไล้แผ่นหลังอย่างเผลอไผล 

            “อืม.....อา....” 

            “เป็นอะไรคะพี่มาร์ค” บัวชมพูก้มหน้าลงไปฟังใกล้ ๆ หล่อนได้ยินไม่ถนัด ว่าเป็นเสียงครางของชายหนุ่ม หรือว่าเขาพูดอะไรกันแน่ แต่ก็เงียบ  สงสัย ละเมอ 

            มาร์คกัดฟันกรอด อยากจะเขกหัวตัวเองนัก แค่โดนผ้าขนหนูเช็ดแผ่นหลังให้เท่านั้น ถึงกับคราง.....หรือ ยัยตัวแสบจะกลายร่างเป็นแม่มดเจ้าเสน่ห์ไปแล้ว แตะนิดแตะหน่อยไฟในกายก็คอยจะลุกพึ่บพั่บ 

            เหลือกางเกง  เอายังไงดี...ช่างเหอะ...ไม่เช็ดท่อนล่างคืนเดียวเขาคงไม่เน่าตาย..แต่เราสิจะแย่...ฉันยังไม่อยากช็อคตายย่ะ....บัวชมพูส่งค้อนไปที่แผ่นหลังแข็งแกร่งของชายหนุ่ม 

            “พี่มาร์ค พลิกกลับมาเช็ดข้างหน้าหน่อยนะคะ” หญิงสาวพูดพลาง พยายามรั้งไหล่หนาให้พลิกกลับมา หล่อนต้องออกแรงอย่างเต็มที่ กว่าจะทำได้สำเร็จ......แต่แล้ว.. 

            โอว......แม่เจ้า...หญิงสาวตาค้างกับภาพตรงหน้า..... 

“อร๊าย......อีตาบ้า” บัวชมพูเผลอร้องลั่น  หน้าตาแดงเถือก เมื่อคนเมาดิบหันกลับมา นอนหงาย โดยที่กลางลำตัวนั่น มันโป่งขึ้นมาจนคนมองใจสั่น 

            “อุ้ย....” บัวชมพูตกใจที่จู่ ๆ ก็โดนมือใหญ่ดึงให้ล้มลงไปบนอกแกร่งอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มยกแขนแกล้งรัดเรือนร่างอรชรไว้แน่น  ในขณะที่สาวน้อยพยายามดิ้นรนพาตัวเองให้พ้นจากวงแขนแข็งแรงนั้นให้ได้ 

            “ปล่อยนะ...บอกให้ปล่อย” หญิงสาวพูดไปหอบไป 

            “ไม่ปล่อย...หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่” 

            “รับผิดชอบบ้าอะไร...หนูบัวไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น” 

            “ยังจะมาเถียงอีก ก็เห็นอยู่ ว่าของพี่มันตื่นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว” ชายหนุ่มบอกเสียงกระเส่าอยู่ชิดใบหูเล็ก 

            “อร๊าย....ไอ้พี่มาร์คบ้า...ทะลึ่ง” บัวชมพูทั้งทุบทั้งข่วน เท่าที่เรี่ยวแรงจะมี 

            “อยู่นิ่ง ๆ นะ...พี่ขอ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงกระเส่า 

            “พี่มาร์ค อยากแต่งงานมากนักหรือไง” บัวชมพูงัดไม้ตาย ขึ้นมาอ้าง 

ความคิดเห็น