ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 35

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2563 07:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
35
แบบอักษร

อนาวิน พลิกร่างรองรับ รั้งร่างบางขึ้นมาเกยบนอก และกอดเอาไว้แนบแน่น ปล่อยให้คนในอ้อมแขนร้องไห้จนพอใจ กระทั่งหล่อนนิ่งเงียบไป จึงพลิกร่างคร่อมร่างเล็ก โหย่งตัวขึ้นมองหน้าสาวเจ้าชัด ๆ ไม่ได้ประสงค์จะลวนลาม  

“หายโกรธหรือยัง” อนาวินไล้นิ้วโป้งเช็ดคราบน้ำตาให้อย่างเบามือ 

“อื้อ” เกวลินไม่อยากสบตาคู่คม...อายมากด้วย อายจนวางหน้าไม่ถูกที่แสดงความอ่อนแอให้เขาเห็น ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันอยู่ ๆ ความอดทนขาดผึงร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร และไหนยังจะท่าทีของเขาที่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนแปลงกะทันหัน กลายเป็นผู้ชายอบอุ่น อ่อนโยนไปได้.....ไม่นะ...แบบนี้เกวลินหวั่นไหว.......... 

“ข้างนอกฝนตก วันนี้ผมไม่ออกไปดูไร่ ทำอะไรกันดี...หืม...” เห็นสาวเจ้าหายโกรธง่าย ๆ ก็เกิดอาการได้คืบจะเอาศอก 

สายตาของเขาสื่อความนัยชัดเจน…โอ๊ย..เกวลิน...เขินจนตัวจะแตกแล้วเนี่ย...... 

“คุณอยากทำอะไรก็ไปทำสิ ...เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยเล่า แล้วก็ลุกออกไปได้แล้ว ฉันจะไปทำกับข้าว”  

“ผมว่าเราสองคนไม่ได้หิวข้าวหรอก ทำอย่างอื่นกันเถอะ” พอเลิกเก็กก็อ้อนหนักมาก ไม่ต้องรอคำตอบ ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ แตะริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากนุ่มสีชมพูระเรื่อ ค่อย ๆ ดูดซับความหวานขบเม้ม ลากไล้ทั่วเรียวปากอิ่ม คลึงเคล้าหยอกเย้า จนเจ้าตัวเผยอรับเรียวลิ้นสาก ซอกซอนเข้าสำรวจดูดดึงราวกับจะสูบวิญญาณออกจากร่าง ก่อนจะถอนจูบออกมามองดวงหน้าแดงก่ำ ให้ได้งับเอาอากาศหายใจก่อนวิญญาณจะได้ออกจากร่างจริง ๆ  

“คุณรู้สึกดีเหมือนผมไหมเกว” กระซิบถามเสียงแหบพร่าอยู่ชิดใบหู 

“เอ่อ...” นอกจากจูบ ตอนนี้ยังมีลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดอยู่แถวริมใบหู ยิ่งทำให้ มึน ๆ เบลอ ๆ เอ๋อ ๆ ไปหมด ทุกอย่างเหมือนอยู่ในความฝัน หรือว่าเรายังไม่ตื่น 

“ยังไม่รู้ งั้นผมจูบใหม่” อนาวิน มอบจูบดูดดื่มอีกครั้ง หวานละมุนจนหัวใจสองดวงเต้นสอดประสานในจังหวะเดียวกัน มือหนาสอดเข้าลูบไล้แผ่นหลังแผ่วเบาตามแนวกระดูกสันหลัง แล้ววกมาด้านหน้าดันสิ่งกีดขวางจนพ้นทาง ก่อนจะกอบกุมดอกบัวคู่งาม นิ้วยาวสะกิดหยอกล้อ ตุ่มไต จนชูชัน..... 

“คุณวิน...อ๊า.....คุณวิน” เกวลินถึงกับดิ้น ร่างบางแอ่น บิดส่ายไปมา ไม่สามารถอยู่นิ่ง ๆ ได้แต่ครางเรียกชื่อเขาทำไมไม่รู้ แต่มันทำให้หล่อนคลายจากความอึดอัด ความปั่นป่วน ที่มวนไปทั้งช่องท้อง 

“ผมรู้....เกว....ผมกำลังจะหยุด”  

“รู้ก็หยุดสิคะ” อยากให้เขาหยุดจริง ๆ เหรอยัยเกว.......เสียงคัดค้านจากซอกหลืบเร้นลับ 

“อืม...ขออีกนิดเดียว” นิดเดียวของเขาคือฟัดอยู่กับหน้าอกอวบหยุ่น จนเกวลินส่งเสียงครางออกมาอีกชุดใหญ่ 

“เอาไว้ค่อยมาต่อกันนะ เดี๋ยวโดนใบสั่ง” อนาวินเอ่ยยิ้ม ๆ ตอนนี้ ประกายตาดุ ๆ ไงกลับกลายเป็นแววหวานไปได้ ชายหนุ่มก้มลงงับปลายจมูกเล็กอย่างมันเขี้ยว 

“................” หญิงสาวมองเขาตาปรือปรอย ...เสียดาย......กรรมติดจรวดเป็นอย่างนี้เอง...อยากโกหกเขาไว้นี่.....เฮ้อ.! ...สิบวัน”  

“คุณมองแบบนี้ เหมือนอยากจ่ายค่าปรับให้ผมนะรู้ตัวหรือเปล่า” ถามเสียงนุ่ม พร้อมกับไล้นิ้วปัดป่ายแก้มนุ่ม 

“บ้าน่า........” เกวลิน ผลักเรือนร่างหนาอย่างแรง แก้ขวยเขิน 

ความคิดเห็น