ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 2 come back หวนสู่ความทรงจำ 50%

ชื่อตอน : chapter 2 come back หวนสู่ความทรงจำ 50%

คำค้น : ธัญล่าฝันซีซั่น3 ธัญวลัยxสถาพรบุ๊คส์ ละอองอาย เรื่องเล่าบนดาวเคราะห์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 275

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2563 20:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 2 come back หวนสู่ความทรงจำ 50%
แบบอักษร

“โอ๊ย แก ฉันอยากจะบ้า มานัดประชุมเช้าตอนสามทุ่ม ฉันไม่ทันได้แต่งหน้ามาเลยเนี่ย” นีรนุชที่กระวีกระวาดเดินลงจากสถานีรถไฟฟ้า หันไปบ่นกับคู่หูอย่างน้ำทิพย์ ที่มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

“นั่นน่ะสิ ไม่รู้จะเร่งอะไรนักหนา ถ้าเอาดาราในช่องน่ะก็ไม่ต้องมาเหนื่อยกันอย่างนี้หรอก จะอะไรนักหนาก็ไม่รู้” น้ำทิพย์เองก็อดจะผสมไฟใส่เตาไม่ได้ ด้วยเธอก็ไม่ค่อยชอบโปรดิวเซอร์คนเก่งอย่างเวลาสักเท่าไร

“จะเอานั่นจะเอานี่ ไม่ได้ดูเลยว่าคนอื่นเค้าอยากจะเอาด้วยไหม ลำพังงานเก่าฉันยังแก้ไม่เสร็จ วันนี้ไม่พ้นโดนโยนงานให้อีก” นีรนุชพรั้งพรูคำพูดออกมาอย่างไม่คิดเก็บกัก เพราะรอบตัวมีแต่มดงานที่กำลังอยู่ในชั่วโมงเร่งรีบ ไม่มีใครสนใจคำพูดของใคร ทุกคนล้วนแต่พยายามเร่งรีบเพื่อแข่งกับเวลาที่กำลังล่วงเลยไปทุกขณะ

“ฉันล่ะอยากจะเขียนเรื่องร้องเรียน เอาให้หลุดจากตำแหน่งไปเลย เหม็นขี้หน้า” ความริษยาแผ่ซ่านออกมาจากทุกรูขุมขนของนีรนุช

“เขียนไปก็เท่านั้น แกดูนั่นซะก่อน” น้ำทิพย์พยักพเยิดให้เพื่อนมองไปทางหน้าตึก ที่ตอนนี้เริ่มมีพนักงานทยอยกันเข้ามาตอกบัตรเข้างาน

ที่ทางเดินเข้าตึกนั้นเอง ยังมีร่างระหงของหญิงสาวในเสื้อบอดี้สูทแขนยาวสีดำดูทะมัดทะแมง กระนั้นก็ยังรัดรูปเสียจนเห็นความเว้าความโค้งของเรือนร่างได้ชัด ที่แค่มองจากด้านหลังก็พอจะเดาได้ว่าเป็นใคร แต่คล้ายว่าเธอกำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ จึงไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลัง ‘ยืนดัก’ อยู่ที่ประตูใหญ่หน้าตึก

เวลาไม่ทันได้มองทางเพราะมัวแต่ก้มหน้าอ่านการ์ตูนของแขกรับเชิญ ที่เธอวางไม่ลงตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้

ปึก!

“โอ๊ย ขอโทษค่ะ” หญิงสาวที่ชนกับใครคนหนึ่งรีบกล่าวขอโทษ ทว่าพอสายตามองช้อนขึ้นไปยังเรือนร่างสูงที่คล้ายจะยืนจังก้ากักไม่ให้เธอผ่านเข้าประตูไปนั้น สองขาของหญิงสาวก็ค่อยๆชักถอยอย่างระมัดระวัง

“สวัสดีค่ะคุณนิรุจ” เวลากล่าวทักทายกลบเกลื่อนความตกใจเมื่อครู่ สายตาเริ่มมองหาทางหลบเลี่ยงที่จะพาเธอออกไปให้ห่างจาก ‘ตัวอันตราย’

“ทำอะไรอยู่หรอ พี่เห็นเดินจ้องหน้าจอโทรศัพท์มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” ร่างใหญ่ขายาวเข้ามาหาอย่างไม่ลดละความพยายาม

“อ๋อ... เปล่าค่ะ คุณนิรุจมีธุระอะไรกับเวรึเปล่าคะ?” เวลา กดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ ดวงตาคู่คมสบจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่โอนอ่อน กระนั้นก็ยังไม่แข็งกร้าว อย่างไรเสียเขาก็เป็นหลานชายของเจ้านายใหญ่ หากเธอทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ไม่แน่ว่าตำแหน่งของเธออาจจะหลุดลอยไปก็เป็นได้

“เย็นนี้ว่างมั้ย พี่อยากชวนเวไปทานข้าว” พี่นิรุจเอ่ยปากชวนอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง เพราะเกรงว่าจะหาโอกาสเจอหน้าโปรดิวเซอร์สาวได้ยาก เพราะเธอคอยจะหลบหน้าเขาอยู่เรื่อย

“ขอโทษด้วยนะคะ ช่วงนี้เวงานยุ่งๆค่ะ มีงานต้องเตรียมกะทันหัน ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะคะ” โปรดิวเซอร์สาวกล่าวปฏิเสธอย่างละม่อม พร้อมทั้งทิ้งประโยคให้ความหวังอย่างไม่เสียมารยาทจนเกินไป ให้กับชายหนุ่มเจ้าเล่ห์ที่เธอรู้อยู่แก่ใจว่าเขาตามขายขนมจีบเธอมาสักระยะหนึ่ง

แต่เพราะเธอเจอผู้ชายแบบนิรุจมามาก แค่เขาอ้าปากเธอก็มองไปถึงลิ้นไก่ของอีกฝ่ายได้แล้ว สิ่งเดียวที่นิรุจต้องการจากเธอคงไม่พ้นร่างกาย ที่ผู้ชายซึ่งโตมาจากการเลี้ยงดูแบบตามใจคิดว่ามันเป็นเรื่องสนุก และออกจะเป็นความภาคภูมิใจเสียด้วยซ้ำ ที่ได้คั่วกับผู้หญิงไม่เลือกหน้าและสถานที่

แต่เวลาไม่สนุกด้วย เธอขยะแขยงผู้ชายแบบนิรุจที่สุด แต่ติดที่เขาดันเป็นเจ้านายที่เธอไม่อาจจะปฏิเสธตรงๆได้

“แต่พี่ว่าจะคุยกับเวเรื่องรายการใหม่น่ะ พอดีพี่เพิ่งคุยกับอาสกลมา เห็นว่ายังไม่มีโปรดิวเซอร์เก่งๆไปคุมทีม...” เรือนกายสูงโปร่งเคลื่อนตัวมาขวางทางเวลา สายตาและคำพูดของนิรุจแฝงไปด้วยเลศนัยอย่างล้นเปี่ยม

“รายการใหม่?” โปรดิวเซอร์สาวทวนคำพูดของหนุ่มเจ้าเล่ห์ น้ำเสียงแสดงถึงความสงสัย เพราะเธอไม่เคยรู้ข่าวเกิดรายการใหม่ของช่องมาก่อน สายตาคมเข้มจ้องไปที่นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของร่างสูงตรงหน้าอีกครั้ง โดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยจับกลุ่มสนทนาถึงการใกล้ชิดกับหลานชายผู้บริหารจนเกินเหตุของเธอ

“ไว้เราคุยกันคืนนี้นะครับ พี่จะบอกเวทุกอย่าง ตอนที่เรา... อยู่ด้วยกัน” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้พลางเหยียดยิ้มมุมปาก

นิรุจยัดเยียดข้อเสนอแกมบังคับให้โปรดิวเซอร์คนสวย สายตาจอมละโมบอดจะก้มลงมองที่เนินอวบอิ่มซึ่งเจ้าของร่างมิได้เต็มใจจะโชว์ ทว่าด้วยบอดี้สูทที่ปาดลึก จึงทำให้ความอวบอิ่มของเธอมันถูกดันขึ้นมา จนทำให้เขาได้เห็นผิวนวลลออที่ชวนให้อยากจะเห็นมากขึ้นกว่านี้ และทนไม่ไหวที่จะได้ลูบไล้...

ภาพฝันของนิรุจตัดฉับ เพราะหญิงสาวตรงหน้าคว้าเอากระเป๋าสะพายใบใหญ่ขึ้นมากอด และนั่นทำให้เขาไม่อาจได้เห็นสิ่งที่ยวนตาและเร้าสัมผัสอย่างที่ต้องการ

คนตัวสูงกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกแห้งผาก ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมามองใบหน้างามๆ ที่พอจะทำให้เขาอดทนรอต่อไปได้อีกหน่อย

“เวไม่สะดวกจริงๆค่ะ ขอโทษนะคะ... อ้ะ แก้มมาเช้าจัง” โปรดิวเซอร์สาวหาทางรอดของตัวเองได้ในที่สุด เธอยกมือขึ้นโบกให้เกวลิน ที่เข้ามาได้ถูกจังหวะเหมือนรู้ใจ  

“พี่เวคะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ อ้าวคุณนิรุจ สวัสดีค่ะ” เสียงเจื้อยแจ้วของผู้ช่วยตัวเล็กเอ่ยทักทายคนทั้งคู่ ก่อนที่เจ้าหล่อนจะรีบสาวเท้าเข้ามาหาด้วยสีหน้าแช่ม

หลังจากเดินลงมาจากสถานีรถไฟฟ้า สายตาเฉี่ยวของเกวลินเห็นว่าบอสคนสวยกำลังโดนตื๊ออย่างหนักจากชายหนุ่มตรงหน้า รวมถึงสายตาของพนักงานคนอื่นที่จับจ้องมาจากรอบบริเวณอย่างไม่ประสงค์ดี เกวลินก็เร่งสาวเท้าเข้ามาหาด้วยรู้ดีว่าเวลากำลังต้องการความช่วยเหลืออยู่แน่ๆ และมันก็เป็นอย่างที่เธอคาด

“ขอตัวก่อนนะคะ... รีบไปกันเถอะแก้ม เดี๋ยวประชุมสาย เราต้องรีบหาข้อมูลของคุณมนุษย์บนดาวเคราะห์กันแล้ว” โปรดิวเซอร์สาวเอื้อมมือเรียวมาควงแขนผู้ช่วยของเธออย่างสนิทสนม โดยไม่ลืมที่จะกล่าวลาอย่างมีมารยาทกับชายหนุ่มที่เธอสลัดเขาได้ในที่สุด

ทว่าภาพเหตุการณ์ในตอนเช้า ได้ถูกนำไปขยายกันปากต่อปาก จากห้ากลายเป็นสิบ และจากสิบกลายเป็นร้อย สรุปแล้วกลายเป็นว่า ‘โปรดิวเซอร์คนสวยเจริญรอยตามเพื่อนสนิท หวังก้าวหน้าด้วยการ ‘เต้าไต่’ ยืนยั่วคุณนิรุจหน้าตึกอย่างไม่อายฟ้าอายดิน’

ผู้ถูกกล่าวถึงไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่า เธอได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาของคนทั้งตึก เพราะการโหมกระพือข่าวโคมลอยของคู่หูนอหนู อย่างนีรนุชและน้ำทิพย์ ที่ตอนนี้กำลังนั่งปั้นหน้ายิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

-----------------------------------------

 

ฝากน้องเวผู้แสนอาภัพเอาไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ ชื่นชอบนิยายเรื่องนี้ ฝากกดไลค์กดใจเพื่อเป็นกำลังใจให้เค้าหน่อยน่าาาา

ความคิดเห็น