ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2563 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
34
แบบอักษร

       "อาจจะใช่สำหรับคนอื่น แต่กับหนูบัว จำเป็นต้องทำตามที่รับปากกับคุณแม่ และ คุณป้ารัมภาไว้ค่ะ" 

มาร์คกลอกตาอย่างอึดอัดใจ จะจับปล้ำซะเลยดีไหม จะได้เลิกเรื่องมากสักที แต่เมื่อนึกถึงมารดา เขาก็ต้องเสียวสันหลัง เพราะรู้ว่าผู้เป็นแม่เอาจริง นั่นหมายถึงคนอย่างเขาจะสูญสิ้นอิสรภาพทันที 

        "เอาเป็นว่าที่ผ่านมาหนูบัวยกให้  แต่ถ้าพี่มาร์คทำอีก หนูบัวคงต้องเรียนให้คุณป้าท่านทราบแล้วล่ะค่ะ  เพื่อจัดการเรื่องงานแต่งงานของเรา” บัวชมพู พูดไปยิ้มไป ประหนึ่งว่าหล่อนจะมีความสุขมาก หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นจริง ๆ 

            “บัวชมพู!...ไม่ต้องมาขู่พี่” ชายหนุ่มหน้าตึง 

            “หนูบัวไม่ได้ขู่เลยนะคะ  ก็แค่พูดไปตามความจริง”  

            มาร์คกัดฟันกรอด  หน้าตาบึ้งตึง  ยืนหันรีหันขวาง  อยากจะจับแม่ตัวดีมาลงโทษให้สมกับท่าทางที่ทำเป็นก๋ากั่นของหล่อนนัก  แต่ก็ทำได้แค่เดินปึงปังออกไป  และไม่นานนัก ก็เห็นเขาลงไปว่ายน้ำอยู่ในสระอย่างเอาเป็นเอาตาย 

           ชายหนุ่มไม่คิดว่าจะโดนเอาคืนด้วยวิธีนี้  เพราะเขามั่นใจเหลือเกินว่า  ยังไงเกมนี้เขาก็ต้องเป็นฝ่ายชนะ  ไม่มีทางที่คนอย่างเขาจะทำให้แม่กวางน้อยหลงรักไม่ได้  จึงไม่เคยมีแผนสำรอง .....ไม่มีทางที่เขาจะยอมแพ้.....รอยยิ้มปรากฏที่มุมปาก...เมื่อเขาคิดบางอย่างขึ้นมาได้ 

            บัวชมพูเป่าลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก  เกือบไปแล้ว หล่อนเสี่ยงมาก ที่ใช้วิธีนี้  แต่ก็ถือว่าได้ผลคุ้มค่าความเสี่ยง  เพราะคุณป้ารัมภาเคยเล่าว่า ลูกชายหัวดื้อของท่าน  ขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอย  ที่กลัวการแต่งงานอย่างที่สุด.....ทีนี้แหละอีตาพี่มาร์ค ถึงคราวของฉันบ้างล่ะ..............บัวชมพู คลี่ยิ้มออกมาด้วยความกระหยิ่มใจ 

 

“นั่นพี่มาร์คจะไปไหนคะ” บัวชมพูเห็นเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมจะออกไปข้างนอก ถึงแม้มันจะดึกแล้วแต่หญิงสาวก็ไม่ลืมหน้าที่ ลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมทันที 

            “ทำไมล่ะ พี่จะไปไหนหนูบัวก็ต้องตามพี่ไปทุกที่อยู่แล้วนี่  หรือจะพักผ่อนอยู่ที่นี่ก็ได้นะ  เพราะที่ที่พี่จะไป คงไม่เหมาะกับหนูบัวสักเท่าไร” ชายหนุ่มตอบบัวชมพู แต่น้ำเสียงยังเจือด้วยความหงุดหงิด 

            “งั้นก็ไปกันได้แล้วค่ะ”  บัวชมพู ลุกขึ้นยืนอย่างคนที่เตรียมพร้อมตลอดเวลา ไม่สนใจความเห็นของเขา 

            มาร์คไม่ตอบ  ยืนกอดอกจ้องมองสาวสวยตรงหน้า ใบหน้าเรียบเฉย 

            “ทำไมล่ะคะ  ไม่ไปแล้วใช่ไหมคะ ดีค่ะ จะได้รีบนอนพักผ่อน ตื่นเช้ามาจะได้พร้อมกับการทำงานในวันใหม่” หญิงสาวลุ้นให้เขาเปลี่ยนใจ กลับเข้าห้องนอน 

            “เปล่า  หนูบัวเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อน ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องไป” มาร์คสั่งเสียงเรียบ 

            บัวชมพูก้มลงมอง ชุดเดรสสีเหลือง ลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋ม แล้วก็แปลกใจ  เพราะชุดนี้มันก็น่ารักดีออก 

           “ชุดนี้ก็เรียบร้อยดีนี่คะ ไปได้” หญิงสาวยืนยัน 

           “พี่จะไปดูกิจการของไอ้ลูซหน่อย” 

           “พี่ลูซทำอะไรหรือคะ” 

            “สถานบันเทิงยามค่ำคืน ทุกรูปแบบ” ชายหนุ่มบอกรวม ๆ ไม่ได้แจงรายละเอียด แค่นี้ก็พอจะให้เจ้าหล่อนมองเห็นภาพ 

            บัวชมพูเข้าใจในทันที  แต่หล่อนไม่มีความจำเป็นจะต้องตามใจเขาไปเสียทุกอย่าง ในเมื่อชุดที่หล่อนสวมอยู่ก็เรียบร้อยดี 

            “พี่ไม่อยากให้ใครคิดว่าพาเด็กเที่ยวผับ” มาร์คตอบรวน ๆ หาเหตุอ้างส่งเดช 

            “ก็ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” หญิงสาวบอกกับเขาเสียงหวาน พลางยิ้มใส่ตาชายหนุ่ม 

 

            บัวชมพูหายเข้าไปในห้องไม่นาน ก็กลับออกมาด้วยชุดเดรสไหล่ไขว้สีดำแนบลำตัว  โชว์ผิวขาวนวลเนียนช่วงไหล่มน อวดเอวเอส เล่นเอาเพลย์บอยหนุ่ม หัวใจสั่นไหว เขายอมรับว่าบัวชมพูในลุคนี้ สวยเซ็กซี่แปลกตาไปจากทุกวัน  ชายหนุ่มเผลอสอดแขนโอบเอวคอดอย่างลืมตัว  หญิงสาวเบี่ยงตัวหลบพร้อมกับส่งสายตาเตือน 

            “โอเค...พี่ขอโทษ” ชายหนุ่มรีบดึงมือกลับ 

            “แบบนี้ไปได้หรือยังคะ” หญิงสาวเอียงคอถาม ทันได้เห็นคนตัวโตกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก บัวชมพูยิ้มซ่อนแววตาสะใจไว้อย่างมิดชิด  

            “ยิ่งกว่าได้อีกครับ ไปกันเถอะ” มาร์คชวนบัวชมพูออกเดิน โดยไม่กล้าแตะต้องตัวหล่อนอีก  สมองทำงานอย่างหนักแต่ก็ไม่สามารถประมวลผลออกมาได้เลย .....โอย....จะรอดไหมวะ....ไอ้มาร์ค...ขยันหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ ๆ 

ความคิดเห็น