OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : EP.04 ค้างคืน [2/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 624

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2563 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.04 ค้างคืน [2/2]
แบบอักษร

EP.04  

ค้างคืน  

[2/2] 

 

 

ไนน์เองก็เขินหน้าแดงไปหมด เพิ่งเคยเห็นเขาเขินจนไม่เป็นตัวเองครั้งแรกเหมือนกัน ถึงขั้นมือไม้พันกันจะหยิบปีกไก่ทิ้งแล้วหยิบกระดูกมาแทะ

มื้ออาหารมื้อนี้ก็ผ่านไปด้วยความวุ่นวายมือไม้ชนกันไม่หยุดหย่อน...

 

20.00 น.

เพราะผมขอให้ไนน์วาดเสื้อให้ผมตัวหนึ่ง เขาเลยจำใจนั่งออกแบบโดยกำชับให้ผมนั่งรอเงียบ ๆ ห้ามเดินมาแอบดู ตัวผมนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา จากนั่งก็กลายเป็นนอนแล้วเพราะไนน์ใช้เวลาของเขาอยู่และผมไม่อยากกวน

เขาเลือกที่จะออกแบบใส่กระดาษก่อน ทำมาสามแบบแล้วให้ผมเลือกว่าชอบลายไหน จากนั้นจึงค่อยวาดลงบนเสื้อ ซึ่งเขาพิถีพิถันมาก ผมได้แต่นั่งมองเขาอยู่มุมนี้แล้วยกโทรศัพท์แอบถ่ายรูปเขาได้ตั้งหลายรูป ตอนที่ไนน์ตั้งใจทำอะไรเขาดูจริงจังมาก  ไม่มีความสดใสร่าเริงอยู่บนใบหน้าเลย ยกเว้นตอนหันมาหาผมแล้วพบว่าผมนั่งมองเขาอยู่ เขาจะส่งยิ้มหวานมาให้ จากนั้นก็หันไปทำหน้าเคร่งขรึมต่อ

เฮ้อ...ทำไมกันนะ ทำไมผมถึงมองเขาได้ไม่เบื่อเลย

และเพราะไม่รู้ว่าไนน์ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าเสื้อที่เขาทำให้ผมมันจะเสร็จ ผมเลยตั้งใจจะเอาหนังสือออกมาอ่านฆ่าเวลา เผื่อไนน์จะมองผมเป็นเด็กดีบ้าง ทั้งที่ปกติผมก็ไม่ค่อยอ่านหนังสือหลังเลิกเรียนหรอก อ่านทีเดียวตอนใกล้สอบเลย

ทว่าเมื่อเปิดกระเป๋าก็เจอกับใบสมัครเข้าชมรมบาสเกตบอล อ่า ลองถามไนน์ดีกว่าว่าชอบอะไร ถ้าเขาชอบอันไหนผมจะเข้าชมรมนั้นแหละ

“ไนน์ครับ”

“หืม พีชพูดเพราะจัง เราตกใจนะเนี่ย”

“บอลกับบาสไนน์ชอบอะไร?”

“ไม่ชอบเลย เราไม่ชอบเล่นกีฬา เราชอบวาดรูป”

“แล้วคิดว่าเราเตะบอลหรือเล่นบาสจะเท่กว่ากัน เอาที่ไนน์ชอบ”

“ถ้าเป็นพีชเหรอ อืม...บาสไหม? เราว่าพีชเล่นบาสต้องเท่มากแน่ ๆ”

“แต่ถ้าเล่นกีฬาจะมีเวลามาหาไนน์น้อยลงนะ”

“ไม่เห็นเป็นไร เราไปหาพีชบ้างก็ได้นี่”

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

ดูสายตา น้ำเสียง ท่าทีของไนน์ตอนนี้สิ เขาไม่ได้พูดเพื่อเอาใจผมหรอก แต่เขาคิดจะไปหาผมอย่างที่เขาพูดจริง ๆ ใจผมเต้นแรงจนผมต้องยกมือขึ้นลูบอกอยู่หลายที แบบนี้หมายความว่าต่อไปเราก็ยังจะได้เจอกันอีกน่ะสิ การได้อยู่ด้วยกันวันนี้ครั้งแรกมันดีใช่ไหม ไนน์ถึงเปิดใจให้ผมอีกหน่อยแล้ว ดีจัง ผมเองก็อยากได้รับโอกาสจากเขา

“ไนน์ พรุ่งนี้ก็หยุดใช่ไหม?”

“หยุดถึงวันมะรืนเลย ทำไมเหรอ?”

“ขอค้างคืนด้วยดิ ข้างนอกฝนตกหนักอะ คงกลับบ้านไม่ได้”

“เราเรียกแท็กซี่ให้ก็ได้”

“ไม่เอา อยากนอนนี่”

“พีชหมายถึงจะนอนเตียงเดียวกับเราเนี่ยนะ พีชชชช มันไวไปไหมเนี่ย”

“ก็ไม่อยากกลับบ้านอะ อยากอยู่กับไนน์นานกว่านี้”

ไนน์ถึงกับลุกขึ้นยืนพลางกอดอก แววตาเขาหรี่ลงมองผมราวกับกำลังจับผิด แต่ผมไม่มีอะไรให้จับผิดหรอกเพราะผมไม่ได้คิดจะทำอะไรไม่ดี ผมแค่อยากรู้จักเขามากขึ้น อยากอยู่ด้วยเฉย ๆ จะให้ผมนอนพื้นแล้วเขานอนเตียงก็ได้ผมไม่มีปัญหา ผมแค่อยากอยู่กับเขาข้ามวันบ้าง ได้เห็นเขานอน เห็นเขาตื่นในเช้าอีกวัน ผมคิดแค่นั้นจริง ๆ

“พ่อพีชจะว่าเอานะ ไม่ดีหรอกมานอนค้างอ้างแรมกับคนอื่น”

ถ้าไนน์ติดที่เรื่องพ่อ กลัวพ่อผมเป็นห่วงเหรอ ได้เลย ผมจะโทรหาพ่อเดี๋ยวนี้

[ว่าไงลูกชาย อยู่ไหนลูก พ่อกลับมาบ้านไม่เจอพีชเลย]

“ผมขอนอนบ้านเพื่อนนะพ่อ”

[โอเค แล้วจะกลับวันไหน?]

“ไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนแหละ”

[ได้ ๆ ดูแลตัวเองด้วยลูก]

เพราะผมรู้ว่าพ่อผมต้องไม่ว่าอะไร ผมจึงกล้าที่จะเปิดลำโพงตอนคุยกับพ่อให้ไนน์ได้ยินด้วย แล้วทีนี้เขาจะหาข้ออ้างอะไรมาไล่ผมกลับอีกนะ

“เราไม่เคยนอนค้างคืนกับใครเลย มีคนคุยกี่คนก็ไม่เคยนะ”

“ไนน์กลัวอะไร คิดว่าเราจะทำอะไร?”

“เรากลัวความใกล้ชิดอะพีช พูดแบบผู้ใหญ่เลยนะ เรากลัวมันจะเกิดเรื่องอย่างว่านั่นแหละ ซึ่งถ้ามันเกิดขึ้นจริงคงไม่ดี พีชกับเราเพิ่งรู้จักกัน ยังไม่ได้คบกันด้วยซ้ำ แล้วพีชจะเบื่อหรือทิ้งเราไปวันไหนก็ไม่รู้ เราไม่อยากมีประสบการณ์แบบว่าเผลอไผลมีอะไรกับคนที่ไม่ใช่แฟน แล้วโดนเขาทิ้งน่ะ ไม่ชอบเลยแบบนั้น”

“คิดมากไปแล้ว เรานอนพื้นก็ได้นะ ที่อยากนอนด้วยก็แค่อยากรู้จักไนน์มากขึ้น อยากเห็นว่าไนน์ทำอะไรบ้าง อยากเห็นไนน์นอนหลับ ตื่นเช้ามาเจอกัน กินข้าวด้วยกัน เราต้องการแค่นี้จริง ๆ เราก็ไม่เคยนอนค้างกับใครปะ ขอค้างกับไนน์คนแรกเหมือนกันแหละ”

“ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อนเลย เด็กใจแตกชัด ๆ บ้านช่องไม่ยอมกลับ อ้อนขอนอนกับคนอื่น”

“อีกหน่อยไนน์ก็ไม่ใช่คนอื่นแล้วปะ รีบศึกษากันไว้ไม่ดีเหรอ?”

“ทำมาเป็นพูด พีชยังไม่กล้าบอกเลยว่าจีบเรา ที่ทำอยู่นี่คืออะไร จีบก็บอกจีบดิเราจะได้ทำตัวถูก”

“ใช่ จีบอยู่ ที่ไม่พูดเพราะรู้อยู่แล้วว่าไนน์รู้ แล้วเราก็ทำตัวไม่ถูกว่าต้องเริ่มต้นยังไง เราไม่เคยจีบใครมาก่อนอะ ที่ผ่านมามีแต่คนมาจีบ”

ผมก็ไม่รู้ว่าเราเข้าสู่ช่วงเปิดใจและปะทะฝีปากกันแบบนี้ได้ยังไง ไนน์เริ่มประเด็นมาก่อนซึ่งผมตอบกลับได้หมด เขาเป็นคนตรงผมเองก็เหมือนกัน พูดตรงทุกคำไม่มีโกหก

“ตกลงจีบนะ จะได้เปิดใจให้พีชคนเดียว ที่จริงก็หวังไว้สูงอยู่ อย่าทำให้เราผิดหวังก็แล้วกัน”

“ไนน์หวังเพราะไนน์ชอบเราใช่ปะ? ชอบเด็กเหรอ?”

“อืม ชอบ เด็กแถวนี้มันแสบ อยู่ด้วยแล้วสนุกดี”

“เราก็ชอบ รุ่นพี่แถวนี้มันน่ารัก ยิ้มหวานดี นิสัยก็ดี อยู่ด้วยแล้วสนุกเหมือนกัน”

จากนั้นเราก็หลุดหัวเราะเสียงดังออกมาทั้งคู่ ถามว่าเขินไหม ผมเขินนะแต่ก็ต้องทำหน้าตึงรักษามาดเอาไว้บ้าง กลัวรุ่นพี่แถวนี้จะได้ใจไปว่าเขาเป็นสาเหตุที่ทำให้ใจผมเต้นแรงจนแทบหลุดจากอก

ที่ผมพูดออกไปว่าชอบเขาน่ะ ใจผมมันบอกแบบนั้นจริง ๆ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมพูดความรู้สึกของตัวเองออกไปโดยไม่เสแสร้ง ถ้าเทียบกับแฟนเก่าผมยอมรับว่าผมพูดไปตามบริบท คำพูดมันประดิษฐ์กันได้ทั้งนั้นถ้าจะให้ชัดเจนที่สุดคงต้องมองการกระทำ ซึ่งมันเป็นสาเหตุที่ทุกคนบอกเลิกผมไง ผมไม่เคยเสียเวลาชีวิตไปกับการตามใจแฟนเลย รู้ตัวว่านิสัยไม่ดีแต่นั่นอาจเป็นเพราะผมยังไม่เจอใครที่ทำให้ผมรู้สึกชอบจากใจจริง

ทุกคนที่ผมเคยคบผมคาดหวังเหมือนกันว่าหากคบกันไปผมอาจจะรู้สึกชอบขึ้นมาบ้างก็ได้ แต่ก็ไม่เคยเกิดขึ้นเลย นอกจากพี่ไทม์ที่ทำให้ผมใจเต้นได้ในตอนนั้น ก็มาเจอไนน์นี่แหละที่พอจะแทนพี่ไทม์ได้

ผมชอบไนน์ว่ะ ชอบมากขึ้นทุกวัน อยากมีเขายิ้มให้ผมแบบนี้ไปอีกนาน ๆ เขาคือคนที่ต่อให้รู้จักกันได้ไม่นานแต่ผมสามารถเป็นตัวเองเมื่ออยู่กับเขาได้ เราไม่ต้องวางท่าให้กัน ไม่ต้องเก๊ก เขาก็เป็นเขา ผมก็เป็นผม แล้วความโชคดีคือเราเข้ากันได้มากกว่าที่ผมคาดคิดไว้อีก

“พีชก็น่ารักดีออก ไม่เห็นน่าเบื่อเลย แฟนเก่าเลิกกับพีชเพราะพีชน่าเบื่อได้ไง”

“ไม่งั้นของดีอย่างเราคงไม่ตกมาถึงไนน์หรอก คนพวกนั้นคงตาไม่ถึง”

“กล้ามาก ยกให้ตัวเองเป็นของดีเลยเหรอ ฮ่า ๆ แต่ก็ดีแล้วที่ตกถึงเรา เพราะถ้าไม่มีพีชเข้ามาเราก็ไม่รู้ว่ามีคนที่เข้ากับเราได้ทุกอย่างอยู่บนโลกนี้ด้วย”

“ไนน์เจ๋งจะตาย ทำเป็นทุกอย่าง ออกแบบอะไรก็สวย”

“ก็มีแค่เด็กแถวนี้แหละที่ชม เฮ้อ ดีใจจัง”

“ปกติไม่ชอบให้เรียกว่าเด็กนะ แต่ถ้าเป็นเด็กไนน์คนเดียวจะยอมให้เรียกก็ได้”

“พีช พอยอมให้จีบแล้วเอาใหญ่เลยนะ”

“เอาใหญ่ไม่ใหญ่เดี๋ยวคืนนี้ก็รู้ โดนแน่!”

“กลับบ้านไปเลยไอ้เด็กบ้า!”

“ล้อเล่น!!”

การได้แกล้งหยอกไนน์นี่มันสนุกจังโว๊ยยยยย ผมไม่ได้หัวเราะสุดเสียงแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ ดีจังที่ผมก็ทำให้เขายิ้มได้ เขาก็ทำให้ผมหัวเราะออกมาได้เหมือนกัน

END TALK

______________________________ 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

 

TALK 

มันเกินไปแล้วววววววววววว จะคลั่งรักกันไปถึงไหนเนี่ย ฉันอ่านแล้วมวนท้องเลยเนี่ย เขินว้อย คนอะไรจีบเขาทุกประโยค ไอต้าวพีช ต้าวบ้า ไอต้าวคลั่งรัก 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #อย่าทิ้งพีช 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

ความคิดเห็น