ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2563 11:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
37
แบบอักษร

หลังจากกิจกรรมอาบน้ำอันยาวนานเสร็จสิ้นลงสองสามีภรรยายังนอนคลอเคลียกันอยู่บนเตียง แก้มใสรู้สึกสุขใจที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของสามีทั้งที่ยังลืมตาตื่นอยู่ ก่อนหน้านี้พี่เลโอจะเข้ามากอดเฉพาะตอนที่คิดว่าหล่อนหลับแล้ว นี่อาจจะเป็นสิ่งยืนยันว่ากำแพงในหัวใจของเขาได้ทลายลงไปแล้ว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่หล่อนจะถามหาจากคนปากแข็ง พอดีพอร้าย เกิดเขานึกได้ ทำเป็นปากร้ายขึ้นมาอีก คนที่เสียใจก็จะเป็นหล่อนเอง 

           “พี่เลโอขา...พรุ่งนี้แก้มตามพี่ไปทำงานด้วยนะคะ” ถึงแม้คุณตาจะอนุญาตแล้ว แต่ถ้าจะให้ดี สามีควรจะเห็นชอบด้วย ถึงจะปลอดภัย 

           “ทำไม อยากตามเฝ้าผัวหรือไง” 

           “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ....ก็สามีของแก้มอยากเสน่ห์แรงทำไมล่ะคะ” แก้มใสยิ้มหวานเอื้อมมือลูบไล้คางสาก ก่อนที่นิ้วเรียวเล็กจะเคลื่อนไปแตะสัมผัสริมฝีปากหยักนุ่ม สีชมพูจาง ๆ อย่างคนสุขภาพดี  

           มือใหญ่คว้านิ้วเรียวขึ้นมาจูบไล่ทีละนิ้ว โดยที่สายตาไม่ได้ละไปจากวงหน้างามเลยแม้แต่น้อย 

           “เคยโกรธพี่บ้างหรือเปล่า” เลโอถามเมียตัวน้อยเสียงอ่อนโยน ภาพความร้ายกาจของตัวเองมากมาย หลั่งไหลเข้ามาในความทรงจำ ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนนี้จะโกรธ จะเกลียดเขาบ้างหรือเปล่า 

           “น้อยใจมากกว่า  แก้มเข้าใจค่ะว่าพี่เลโอ คงทำใจลำบาก เป็นใครก็รับไม่ได้ ที่ถูกมัดมือชกแบบนั้น” 

           “พี่.......” เลโออึกอัก  อยากขอโทษแต่ก็ยังไม่สนิทใจนัก จนกว่าจะรู้ความจริงนั่นแหละว่าใครเป็นคนทำ 

           “เรากลับไปหาคำตอบกันไหมคะ  ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้” หญิงสาวพอจะเดาความคิดของสามีได้ 

           “อยากกลับไปหาใครกันแน่” เลโอ คิ้วขมวดโดยอัตโนมัติ 

           “พี่เลโออ่ะ...รู้ทันอยู่เรื่อย...” 

           “กลับไปหา...นายสุดเขตนั่นมากใช่ไหม” อารมณ์ดี ๆ อยู่แท้ ๆ ต้องมาขุ่นมัวเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง 

           “ไม่ใช่นะคะ...แก้มคิดถึงคุณหญิงต่างหากล่ะคะ” แก้มใสกอดรัดสามีหนุ่มเอาไว้แน่น กลัวเขาจะเข้าใจผิดไปใหญ่ 

           “ฮึ...น่าเชื่อตายล่ะ” พูดจบร่างสูงก็แกะเขียนเรียวออกจากตัวและนอนหันหลังให้ ซ่อนรอยยิ้มตรงมุมปาก เขาแกล้งทำเป็นปั้นปึ่ง ดูสิว่าเมียตัวน้อยจะทำยังไง อยากรู้ว่าหล่อนจะง้อเขาไหม...ชายหนุ่มยิ้มกริ่มรอรับการง้องอน 

           ผู้ชายแกล้งงอนรอแล้วรอเล่า ทุกอย่างก็ยังเงียบกริบไม่มีการเคลื่อนไหวด้านหลังเลยสักนิด จนเขาต้องเป็นฝ่ายหันกลับมาหาเอง....เฮ้อ....ยัยบื้อเอ้ย...หลับไปซะแล้ว...เลโอรั้งร่างบางเข้ามากกกอด เหมือนทุกค่ำคืนที่ผ่านมา....ซึ่งหล่อนเองก็คงจะชินแล้วเช่นกันเพราะทันทีที่ร่างบางเข้ามาในอ้อมกอดหล่อนก็ซุกเข้าหาขยับจัดท่าจนได้มุมสบายทั้งที่ยังหลับใหล  

           “แก้มใส...หลับจริงเหรอ...พี่ยังโกรธอยู่นะ” 

           “...........” 

           “ไม่ตอบพี่ปล้ำนะ” 

           “...........” 

           เฮ้อ....หลับจริงว่ะ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเพราะก่อนหน้านี้หล่อนต้องรับศึกหนักแค่ไหน เขารู้ดี ถึงตัวเล็ก ๆ แบบนี้ก็โรมรัน ร้อนแรงกับเขาอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน 

           เช้าวันใหม่ แก้มใสตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น หล่อนตั้งใจจะไปเล่นน้ำทะเลให้ได้ เพราะพลาดมาหลายวันจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืดเตรียมลงเล่นน้ำ 

           “จะไปไหน” นายหัวเลโอ ตื่นนานแล้วเขานอนมองเมียตัวน้อยนิ่ง ๆ มาสักพักเห็นหล่อนเปลี่ยนเสื้อผ้า คิดว่าคงจะไปเดินเล่น 

           “พี่เลโอตื่นแล้วเหรอคะ แก้มจะไปเล่นน้ำค่ะ” 

           “แล้วทำไมไม่ปลุกพี่” เลโอนอนเอามือประสานที่ท้ายทอย ผ้าห่มเลื่อนลงมาถึงเอว เผยให้เห็นมัดกล้าม ดูแซ็กซี่...เมียสาวถึงกับมองตาปรอย 

           “แก้มเห็นพี่นอนหลับสบายเลยไม่อยากกวนนี่คะ” 

           “ห้ามลงเล่นน้ำคนเดียวเด็ดขาด” สั่งเสียงเข้ม  

           “มีอะไรน่ากลัวเหรอคะ” แก้มใสกระโดดขึ้นไปนอนมองหน้าคนพูดใกล้ ๆ แทบจะเกยขึ้นไปบนอกแกร่ง....สาบานได้ว่าไม่ตั้งใจ...แค่ตื่นเต้นที่เขาพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เป็นโอกาสที่หล่อนจะได้ถามหาความจริงเกี่ยวกับผู้หญิงชื่อแคท ที่ตายอย่างมีเงื่อนงำบนเกาะแห่งนี้  

           “เผื่อเป็นตะคริว จมน้ำตายไปใครจะรับผิดชอบ” 

           “ก็คนนี้ไงคะ” แก้มใสจิ้มนิ้วไปบนอกแกร่ง 

           “ยั่วพี่เหรอ เดี๋ยวก็อดเล่นน้ำหรอก” พูดจบก็ตวัดร่างบางลงใต้ร่างสูงใหญ่ พร้อมกับก้มลงฟอนเฟ้นหน้าอกหน้าใจ จนสาวเจ้าหัวเราะคิก..ด้วยความจั๊กจี้... 

           “เดี๋ยวค่ะ....ปล่อยก่อน...คุยกันก่อน”แก้มใสดันคนร่างใหญ่ออกพัลวัน 

           “ไม่คุย...ทำอย่างอื่นดีกว่า” ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ จากที่ตั้งใจจะแกล้งเล่น ๆ ทำไปทำมาเจ้าสิงห์น้อยดันตื่นขึ้นมาจริง ๆ เป็นอันว่ายังไม่ทันได้รู้เรื่อง ก็โดนล่อลวงจนหมดแรง ก่อนที่จะได้เล่นน้ำทะเล อย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก 

ความคิดเห็น