ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 32

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2563 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32
แบบอักษร

“ระวังอย่ามารักผมก็แล้วกัน”  

“ทำไมคะ ถ้าเผื่อว่าเกวจะรักพ่อของลูกขึ้นมาจริง ๆ” หญิงสาวลองหยั่งเชิง  

“ผมไม่รับผิดชอบความรู้สึกของใคร ขอเตือนไว้ก่อนเลย” อนาวินหน้านิ่งมาก.... 

“หมายความว่าไง”  

“ก็ถ้าคิดว่ารักผม แล้วจะมาเรียกร้องความรักจากผม...บอกเลย ไม่มีทาง” พูดพลางยิ้มเหยียด เหมือนกับโดนใช้วิธีนี้มาเยอะอย่างนั้นแหละ 

เกวลินมองเขาเต็มตา ผู้ชายคนนี้ มั่นหน้าสุด ๆ และคนอย่างหล่อนไม่ชอบให้ใครมาท้าทายซะด้วย….เฮ้อ...หรือว่าแกหลงรักเขาเข้าแล้ววะยัยเกว......เวรกรรมจริง ๆ  

“เฮอะ....เกวจะรอดูนะคะ...คุณสามีขา” พูดจบก็ทำปูไต่ใส่แขนแข็ง ๆ พร้อมส่งสายตาวิ๊ง ๆ ให้ แต่ได้เป็นค้อนคม ๆ กลับมา......ตายแล้ว...สามีฉันค้อนใส่ค่ะคู๊ณ.......ก็ยังดีที่เขาไม่ลุกขึ้นกรี๊ด ๆ ทำท่าสะบัดสะบิ้งใส่ 

 

ทั้งคู่นั่งดูทีวีด้วยกันเงียบ ๆ แต่ดูเหมือนต่างคนก็ไม่ได้มีใจจดจ่อกับภาพบนจอซักเท่าไหร่ สักพักอนาวินก็เป็นฝ่ายลุกออกไปโทรศัพท์ที่ระเบียง ....สงสัยจะโทรหาหวานใจ....เกวลินหมั่นไส้ หงุดหงิดขึ้นมาเสียเฉย ๆ จึงได้เดินกลับห้อง เข้าไปอาบน้ำให้สดชื่นอีกครั้ง ยิ่งทำให้ตาสว่าง จึงหยิบสมาร์ทโฟน ขึ้นมานอนดูฆ่าเวลา พอได้ยินเสียงชายหนุ่มเปิดห้องเข้ามา จึงรีบนอนตะแคงแกล้งหลับตา ไม่อยากต้องปะทะคารมกันอีก.... แต่หูก็ยังได้ยินเสียงกุกกัก สวบสาบ เขาคงจะอาบน้ำใหม่เหมือนกัน สักพัก ที่นอนข้างตัวก็ยวบลง 

“เกว คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า” อนาวินยื่นหน้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมของสบู่อ่อน ๆ  

“...........” หญิงสาวทำเป็นเงียบ ให้เขานึกว่าหล่อนหลับไปแล้ว แต่ลืมไปว่าผู้ชายคนนี้เอาแต่ใจเป็นที่สุด 

“เกว...อย่ามาใช้มุกซ้ำซาก ทำเป็นแกล้งหลับ” ไม่พูดเปล่ายังรั้งไหล่ของคนแกล้งหลับให้หันกลับมา 

“จะหาเรื่องอะไรอีกล่ะคะ คุณวิน” เกวลินทำเป็นถอนหายใจเสียงดัง ใบหน้างอง้ำ 

“กอดผม” ชายหนุ่มทวง หน้าตาเฉย 

“เมื่อคืนฉันก็กอดทั้งคืนแล้วนี่ คุณยังไม่ได้ความมั่นใจกลับคืนมาอีกเหรอคะ ฉันว่านะ ป่านนี้คงจะมั่นใจเกินร้อยไปแล้ว คุณอาจจะยังไม่รู้ตัวก็ได้นะ” หญิงสาวโน้มน้าว หน้าตาจริงจัง 

“อืม...ก็น่าคิดนะ งั้นขอทดสอบหน่อย” หน้านิ่งมาก 

“ห๊า...ทดสอบยังไงไม่ทราบ” ลางสังหรณ์บอกว่า ไม่ใช่เรื่องดีแน่ 

“ผมเคยบอกไปแล้ว ความจำสั้นหรือไง” งอนิ้วเคาะหน้าผากไปอีกหนึ่งที 

เกวลินนึกออกทันที ก็ไอ้การทดสอบของเขานั่นน่ะพิลึกกึกกือน้อยซะที่ไหน หนอยแน่ะ ทดลองเมคเลิฟ เพื่อทดสอบความมั่นใจ 

“ฉันว่า คุณคงยังไม่มั่นใจหรอก ไม่ต้องทดสอบก็ได้ แต่เท้าฉันเจ็บนี่สิ ....เอาไว้ให้หายก่อนได้หรือเปล่า ค่อยเริ่มการรักษาบำบัดกันใหม่ก็ได้ นะคุณนะ” เกวลินยิ้มประจบ 

“คุณใช้เท้ากอดผมหรือไง” อนาวินอยากจะขำ แต่ก็พยายามวางมาดขรึม เต็มที่ 

“โอเค...โอเค” เกวลินเขยิบตัวเข้าหา วาดแขนไปรอบเอวสอบ ก่อนจะซุกซ่อนหน้ากับอกกว้าง ไม่อยากสบตาด้วยหรอก.....แต่....ทำไมต้องนอนถอดเสื้อด้วยนะ ...อืม...ตัวก็อุ่นจังมือบางเผลอลูบ ๆ แถวแผ่นหลัง บอกเลยแน่นมาก ๆ ...เอ๊ะ... เสียงหัวใจเต้นแรงเชียว ว่าแต่ของเขาหรือของตัวเองกันนะ.....เกวลินขยับหัวยุกยิก พยายามจะฟังให้แน่ ๆ ว่าหัวใจใครกันที่เต้นจังหวะร็อคอยู่ตอนนี้ 

“นอนไม่หลับหรือไง ยุกยิกอยู่ได้” เสียงบ่นดังอยู่บนหัวของหล่อนนี่แหละ พร้อมกับอ้อมแขนที่กระชับแน่นเข้า 

“คุณวิน.....คิดอะไรกับฉันหรือเปล่าอ่ะ...หัวใจคุณเต้นแรงมากนะ”  

“ก็เต้นปกติ”  

“แต่มันแรงมากนะ...” คราวนี้ เกวลินยืดตัวเอาหูเข้าไปแนบที่อกซ้ายอย่างถนัดถนี่ ไม่ได้รู้เลยว่า เจ้าก้อนเนื้อนิ่ม ๆ สองก้อนของตัวเอง มันเสียดสีกับส่วนของร่างกายเขาเข้าอย่างจัง 

“นอนนิ่ง ๆ ไม่ได้หรือไง...ยุกยิกแบบนี้เมื่อไหร่จะได้หลับ” อนาวินรวบเรือนร่างโปร่งบางให้ลงมานอนข้าง ๆ หร้อมกับกอดและก่าย ล็อคเอาไว้แน่นหนา ก่อนที่จะตบะแตก...เอ...แล้วเขาจะทนทำไมวะ...ก็ในเมื่อผู้หญิงคนนี้พ่อส่งให้มาเป็นเมีย เป็นแม่ของลูก ดังนั้นก็เป็นสิทธิ์อันชอบธรรม ที่เขาจะทำอะไร ๆ กับหล่อนก็ได้เรื่องทางกาย ไม่ต้องรักก็ทำได้....ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อน เลือดในกายเหมือนจะพร้อมใจกันแล่นปราด ไปรวมอยู่ที่กึ่งกลางกายที่เดียว 

ความคิดเห็น