ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 36

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2563 16:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
36
แบบอักษร

ทั้งหมดพากันกลับมาถึงเกาะทรายแก้วกว่าจะมาถึงก็เย็นมากแล้ว แต่ที่หน้าแปลกใจคือสร้อย พยาบาลประจำตัวนายใหญ่  แทนที่จะอยู่ดูแลคุณตาที่บ้าน  กลับมาเดินเตร่แถวชายหาดเหมือนกับกำลังรอใครบางคน 

           “นั่นคุณสร้อยนี่คะ” แก้มใสชี้ชวนบอกกับสามี แปลกใจว่าหล่อนมายืนรอใคร หวังว่าคงไม่ใช่พี่เลโอของหล่อนหรอกนะ เอ...หรือว่าจะเป็นคุณสารัช 

           นายหัวหนุ่มไม่ได้พูดว่าอะไร จนกระทั่งลงจากเรือ  

           “มีอะไรหรือเปล่าสร้อย” นายหัวหนุ่มถามเสียงอ่อน เมื่อสร้อยเดินเข้ามาหา 

           “สร้อยมารอนายหัวค่ะ....คือว่าคุณตาไม่ค่อยสบาย” สร้อยแสดงอาการดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด 

           “เป็นอะไรมากหรือเปล่า”  

           “ก็...กินไม่ค่อยได้ค่ะ” สร้อยพูดแล้วก็หลุบตามองพื้น ในขณะที่ผู้หญิงอีกคนมองกิริยาอาการนั้นอย่างสงสัย 

           “เราไปเยี่ยมคุณตากันก่อนนะคะพี่เลโอ” แก้มใสชวนพร้อมกับสอดนิ้วมือประสานเข้ากับมือใหญ่ของสามีก่อนจะออกแรงดึงให้เขาออกเดินไปด้วยกันส่วนข้าวของที่ซื้อมา สารัชแย่งไปถือไว้ตั้งแต่ก่อนลงจากเรือแล้ว   ทั้งที่ยัง งง ๆ กับท่าทางของเมียตัวน้อย แต่นายหัวหนุ่มก็ยอมเดินตามไปแต่โดยดี 

           “นายหัวแต่งงานแล้ว และก็รักใคร่กันดีกับนายหญิง” สารัชพูด พร้อมกับจ้องใบหน้าสวยหวานของสร้อย ที่วางหน้าเรียบเฉยออกจะบึ้งตึงนิด ๆด้วยซ้ำ  

           “งั้นเหรอคะ”  

           “ถึงยังไงเขาก็แต่งงานกันแล้ว คนอื่นก็ควรเลิกหวัง” สารัชพูดเสียงหนัก 

           “คนตายเท่านั้นแหละค่ะ ที่จะไม่มีความหวัง” สร้อยพูดใส่หน้าสารัช ก่อนจะหมุนตัวกลับ เดินตามคู่สามีภรรยาไป ทิ้งให้คนอยู่ข้างหลังยืนกำหมัด บดกรามแน่น พยายามข่มอารมณ์เต็มที่ 

           “คุณตาขา เป็นอะไรหรือคะ คุณสร้อยบอกว่าคุณตากินไม่ค่อยได้” แก้มใสถามเสียงแจ๋ว เดินเข้าไปคุกเข่าเกาะเก้าอี้โยก  

           “ตาไม่ได้เป็นอะไรหรอก แค่กินได้น้อยหน่อย ยัยสร้อยก็ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้”  

           “คุณตาเบื่ออาหารหรือเปล่าคะ ลองอาหารแปลก ๆ บ้างไหมคะ แก้มจะทำให้คุณตาเองค่ะ”  

           “ฮ่า...ฮ่า...ขอบใจ  ตาไม่เป็นอะไรไม่ต้องลำบากหรอกลูก...” นายใหญ่แห่งเกาะทรายแก้วลูบศีรษะหลานสะใภ้อย่างเอ็นดู 

           “แก้มใส พี่ว่าอย่าหาเรื่องให้คุณตาท้องเสียเลยดีกว่าอยู่เฉย ๆ เถอะ สร้อยเขาดูแลดีอยู่แล้ว”  

           “พี่เลโออ่ะ...ชอบว่าแก้มอยู่เรื่อยเลย” หญิงสาวทำปากยื่น หันไปฟ้องผู้สูงวัย ที่ตอนนี้นั่งยิ้มอย่างสุขใจเมื่อรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของหลานชาย.... 

           “นายหัวจะกินข้าวที่นี่ไหมคะ วันนี้สร้อยทำปูหลนของโปรดของนายหัวด้วยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยชวนเสียงหวาน 

           “ว่าไงแก้มใส จะกินที่นี่หรือกลับบ้าน” เลโอถามความเห็นเมียสาว ทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อน ปกติเขาจะถือเอาการตัดสินใจของตัวเองเป็นใหญ่  แต่ทุกอย่างมันค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปแบบไม่ทันได้รู้ตัว 

           แก้มใสอึกอัก คิดไม่ทัน ปูหลนของโปรดของหล่อนเหมือนกัน แต่เพราะไม่อยากอยู่นาน อยากพาสามีกลับไปเก็บไว้ที่บ้าน อยู่ที่นี่นานเดี๋ยวสุนัขจะคาบไปรับประทาน.....ไม่รู้ว่าทำไมกับคุณสร้อยคนนี้หล่อนจึงรู้สึกไม่ไว้ใจเอาเสียเลย.... ... 

           “แก้มไม่หิวค่ะ” หญิงสาวพูดไปแบบนั้น หวังว่าสามีจะรู้ใจ 

           “งั้นก็กลับบ้านกัน ฉันขอบใจนะสร้อย” นายหัวหนุ่มขอบใจหญิงสาวที่มีน้ำใจให้กับเขาเสมอมา เขารับรู้ได้แต่ก็ให้หล่อนได้แค่นี้เหมือนกัน คนไม่ใช่ก็คือไม่ใช่.......แต่สงสัยว่าเมียตัวน้อยของเขาเซ้นท์ดีเหลือเกินถึงได้ทำท่าหวงแหนเขาโดยเฉพาะกับสร้อย 

           “คุณตาขา แก้มกลับก่อนนะคะ เอาไว้แก้มจะมาคุยด้วยใหม่ค่ะ” 

           “หนูก็มากับพี่เขาสิ เขาก็ขึ้นมาทำงานที่นี่เกือบทุกวัน” 

           “แก้มมาได้ใช่ไหมคะ” 

           “ได้สิ...หลานสะใภ้ของตา จะมาตอนไหนก็ได้” 

           “ขอบคุณนะคะคุณตา” แก้มใสยิ้มแก้มปริ กราบลงกับท่อนแขนของผู้สูงวัย ที่ยิ้มเอ็นดูอยู่เช่นกัน..... 

           พ่อเลี้ยงหนุ่ม จูงเมียสาวเดินลัดเลาะกลับบ้านด้วยกัน 

           “คุณสร้อยนี่สวยดีนะคะ พี่เลโอว่าไหม”  

           “ทำไม” 

           “ก็ไม่ทำไมหรอกค่ะ แค่อยากรู้ว่าถูกใจหนุ่ม ๆ บนเกาะนี้บ้างไหมน๊า....” 

           “ยุ่งไม่เข้าเรื่อง” 

           “...เฮอะ....” หมั่นไส้ อย่างนี้มีพิรุธนะ ทำเป็นไม่อยากพูดถึง....แก้มใสดึงมือออกจากการเกาะกุม แล้วเอาไปกอดอกไว้ อย่างงอน ๆ แต่ก็ต้องเจ็บใจ เมื่อเขาไม่ง้อ แถมเดินดุ่ม ๆ ไปเลย....เฮ้อ...ง้อตัวเองก็ได้วะ......แก้มใสวิ่งตาม ขายิ่งสั้น ๆ อยู่ รอด้วยไม่ได้หรือไง... 

           ทันทีที่หญิงสาวตามเข้าไปในบ้าน เอวเล็กก็ถูกคว้าหมับ เกี่ยวเข้าไปปะทะกับอกกว้าง 

           “อะไรกันคะ พี่เลโอ อื้อ ปล่อยก่อน” แก้มใสดิ้นด็อกแด๊ก ให้หลุดจากอ้อมกอดที่รัดซะแน่น อย่างกับงูเหลือมเตรียมขย้ำเหยื่อ 

           “ไหนบอกว่าถึงบ้านแล้วจะตามใจพี่ทุกอย่างไง” ชายหนุ่มทวงสัญญาเสียงกระเส่า  

           “ก็.....ค่ะ แต่ว่าขอแก้มอาบน้ำก่อนนะ เหม็นเหงื่อมาทั้งวันแล้วค่ะ” 

           “ยังหอมอยู่เลย” พูดพร้อมกับกดจมูกหอมแก้มฟอดใหญ่ 

           “ไปอาบน้ำด้วยกันนะคะ” แก้มใสทำใจกล้า ปลดกระดุมเสื้อของสามีออก ก่อนจะสอดมือบางเข้าลูบไล้แผงอกแกร่ง พร้อมกับส่งสายตาเชิญชวน  

           “กล้ายั่วพี่เหรอ”  

           เรือนร่างบอบบางลอยละลิ่วเข้าสู่อ้อมแขนแกร่ง ชายหนุ่มก้าวยาว ๆ จุดหมายคืออ่างอาบน้ำ ในเมื่อเมียอุตส่าห์เสนอหากเขาไม่สนองก็จะเสียน้ำใจกันซะเปล่า ๆ ..... 

            

        

ความคิดเห็น