ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2563 11:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
31
แบบอักษร

 ไม่นาน  ทั้งสามก็มานั่งรับประทานอาหารกันในร้านประจำ  ไม่ไกลจากสำนักงานมากนัก  และก็ช่างบังเอิญที่เจอ   แอรีนที่นี่ 

            “มาร์คัสขา ดีใจจังค่ะที่เจอคุณที่นี่” แอรีนปรี่เข้ามานั่งลงตรงที่ว่างอีกข้าง ๆ ของชายหนุ่มทันที 

            “แอรีน”  

            “ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ” แอรีน มองบัวชมพู ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า โดยไม่คิดจะรักษามารยาท และไม่มีความเป็นมิตรในดวงตาคู่สวยของหล่อนเลย 

            “มาร์คัส คะ ผู้หญิงคนนี้หรือเปล่าคะ  ที่เขาลือกันว่า เสือหนุ่มจะสิ้นลาย” แอรีนถามยิ้ม ๆ แต่มันดูเป็นยิ้มเหยียดมากกว่า หล่อนปรายตามองผู้หญิงที่นั่งข้างกายชายหนุ่มที่หล่อนหมายตาแล้ว ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นพอจะสู้กับคนอย่างหล่อนได้เลย  นอกจากดูใส ๆ แต่ก็จืดชืด...แอรีนคิดเข้าข้างตัวเอง 

            “มาคนเดียวเหรอแอรีน” มาร์คไม่ตอบ  เลือกที่จะถามเธอกลับ 

            “ค่ะ จะไม่เชิญนั่งหน่อยเหรอคะ” แอรีนแย้มยิ้ม แต่แววตาแข็งกระด้าง  จับจ้องอยู่บนใบหน้าอ่อนใสของบัวชมพูไม่วางตา 

           “เฮ้อ !....”ลูซถอนหายใจออกมาดัง ๆ ไม่จำเป็นต้องมีมารยาทกับคนอย่างหล่อน...ยัยคุณหนูเอาแตใจ 

           “ฮึ !....” แอรีนตวัดสายตาไปมองผู้ชายเสียมารยาทตาขวางขุ่น 

            “นั่งสิ” มาร์คเอ่ยชวนแกน ๆ ก่อนจะแนะนำให้สองสาวรู้จักกัน โดยไม่ระบุสถานะ 

            บัวชมพู นึกเห็นใจผู้หญิงตรงหน้า หล่อนดูสวยงามมาก ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของใช้ที่หล่อนเลือกมาประดับล้วนแต่มาจากแบรนด์หรูทั้งสิ้น แสดงว่าชีวิตของหล่อนจะต้องเลิศหรู สมบูรณ์แบบ แต่ต้องโดนผู้ชายหลอกคบหาเพื่อผลประโยชน์บางประการ  ทำให้หญิงสาวไม่อยากถือสาสีหน้าและแววตาที่ไม่เป็นมิตรนั่น  แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองเข้าใจผิดทั้งหมด 

            “ไม่น่าเชื่อ ว่าคุณหนูแอรีนจะมาทานอาหารแถวนี้ได้” ลูซเอ่ยลอย ๆ 

            “มีปัญหาอะไรเหรอคะ  ลูซ” แอรีน ตวัดสายตาไม่พอใจ ไม่อยากจะเสวนาด้วย 

            “เปล๊า...ผมว่ามันบังเอิญเกินไป”  

            “ลูซ  รักษามารยาทหน่อย” มาร์คปราม 

            “ไม่ต้องบอกให้เขารักษามารยาทหรอกค่ะมาร์ค...คนแบบลูซน่ะ ไม่มีมารยาทให้รักษาตั้งนานแล้ว” แอรีนต่อว่ากันซึ่ง ๆ หน้า 

            “......555.......รู้ก็ดี  คราวหน้าจะได้ไม่ต้องเสแสร้ง นี่ก็ฝืนจะแย่แล้ว” 

            กินเถอะ จะทะเลาะกันให้ได้อะไรขึ้นมา ชายหนุ่มตัดบท  จากนั้น เขาก็หันมาดูแลเอาใจบัวชมพูจนออกนอกหน้า  ในขณะที่แอรีน นั่งมองด้วยตาที่แทบลุกเป็นไฟ แต่ก็ต้องพยายามสะกดกลั้นเอาไว้  ตราบใดที่มาร์คยังไม่แต่งงาน หล่อนก็ยังไม่หมดหวัง  ถึงแม้จะไม่ขาดแคลนผู้ชาย  แต่หล่อนอยากได้ผู้ชายคนนี้  และก็ต้องได้ด้วย 

            หลังจากแยกย้ายกันที่ร้านอาหาร  มาร์คกลับมาทำงานของเขาอย่างเคร่งเครียด  บัวชมพูแยกตัวออกมาโทรศัพท์ถึงคุณรัมภา  เพราะหลังจากหล่อนรายงานครั้งล่าสุดไป ท่านสั่งให้ว่างเมื่อไรให้โทรกลับด้วย 

            “สวัสดีค่ะ คุณป้า” 

            “จ้า หนูบัวชมพู เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ที่ว่าตามาร์คป่วยน่ะ ไปโดนอะไรมา แล้วดีขึ้นหรือยัง” ความจริงคุณรัมภาได้รับรายงานจากอลันแล้ว  แต่อยากรู้เรื่องการดูแลระหว่างวันมากกว่า ซึ่งก็ต้องค่อย ๆ ตะล่อมถาม หล่อนมั่นใจว่าบัวชมพูไม่มีทางโกหกเด็ดขาด 

            “เอ่อ...คือว่า  หนูเป็นคนตีเข่าคุณมาร์คเองค่ะ  แต่ว่าวันนี้หายแล้ว มาทำงานได้แล้วค่ะ” 

            “ห๊า...นี่ตามาร์ครังแกหนูใช่ไหมลูก” รัมภาเป็นห่วงหญิงสาว แทนที่จะเป็นห่วงลูกชาย  เพราะรู้ว่าเจ้าตัวดีเล่ห์เหลี่ยมเยอะขนาดไหน 

            “เขาแค่แกล้งพูด ยังไม่ได้รังแกหนูหรอกค่ะ  แต่หนูตกใจไปหน่อย ก็เลย...เผลอทำร้ายเขาไปน่ะค่ะ” บัวชมพูรู้สึกผิดสารภาพเสียงอ่อย 

            “ไม่เป็นไรหรอกลูก ป้าอนุญาตให้จัดการได้เลยไม่ต้องเกรงใจ ถ้ายังกล้าทำรุ่มร่ามกับหนูอีก ต้องสั่งสอนให้เข็ด” คุณรัมภายุส่ง 

            “เอ่อ...คุณป้าขา มีอีกเรื่องค่ะที่หนูยังไม่ได้เรียนคุณป้า” 

            “ว่ามาสิจ๊ะ” 

            “คุณมาร์ค ให้หนูเรียกว่าพี่มาร์ค” 

            “ก็ดีแล้วลูก” 

            “แล้ว เขา...เอ่อ...พี่มาร์ค ขอหนูเป็นแฟน...แต่หนูไม่เชื่อเขาหรอกค่ะ” 

            “คุณพระ...อะไรจะเร็วปานนั้น” คุณรัมภาอุทาน ยกมือขึ้นทาบอก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างสมใจ 

            “หนูคิดว่า  เขาต้องมีบางอย่างแอบแฝงค่ะ” 

            “โธ่...อย่าให้ป้าดีใจเก้อสิจ๊ะ...หนูก็รู้ใช่ไหมลูก ว่าป้าจะดีใจมาก ถ้าหนูกับพี่เขาชอบพอ จนถึงขั้นแต่งงานกันจริง ๆ” 

            “แต่หนู  ยังไม่ได้ตอบรับหรอกค่ะคุณป้า ที่นี่มีผู้หญิงมากมายสวย ๆ ทั้งนั้นค่ะ หนูคิดว่าพี่มาร์คต้องการแค่ปั่นหัวหนูเล่น” 

            “อย่าเพิ่งด่วนสรุปอย่างนั้นสิจ๊ะ  ลองค่อย ๆ ดูกันไปก่อน” 

            “จริง ๆ นะคะคุณป้า แววตาเขามันฟ้อง  คือ..หนูแค่จะเรียนคุณป้าไว้ก่อน  จะได้ไม่เข้าใจผิดน่ะค่ะ” บัวชมพู ค่อนข้างมั่นใจ ว่าต้องมีคนรายงานเหตุการณ์ทางนี้ ให้คุณป้ารับทราบนอกจากหล่อนแน่ ๆ 

            “เอาเป็นว่าป้ารับทราบ  แต่ถ้าตามาร์คทำอะไรไม่ดีกับหนู  ป้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน  ไม่ต้องกังวลไปนะจ๊ะ” 

            “ขอบคุณนะคะคุณป้า” 

ความคิดเห็น