facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :21

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 469

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2563 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี1กับรุ่นพี่สุดโหด :21
แบบอักษร

ต่อ(วันเข้าค่าย)

ผมที่เดินออกมาจากห้องเพื่อออกมาซื้อข้าวไปไห้ร่างเล็กระหว่างเดินก็มีรุ่นน้องผู้หญิงคนนึ่งเดินมาหาผมเธอมีท่าทางแปลกๆและสีหน้าเขิลอายอย่างเดาไม่ยากว่าเธอต้องการอะไร

 

"พี่เวย์.....สวัวดีค่ะ

 

"ครับ?...

 

"พี่เวย์จะรีบไปไหนหรอกคะ?

 

"อ่อออ......พี่กำลังไปร้านค้าหน่ะน้องมีธุระอะไรกับพี่รึป่าวคับ

 

"อ่ออ...ไม่มีหรอกคะแต่...!พี่เวย์จะไปร้านค้าใช่ไหมคะงั้นแพรวของไปด้วยนะคะ

 

"เอ่อ......คืออ.......ก็ได้ครับ

 

ผมจึงตอบไปอย่างรังเลเพราะผมอยากรีบไปรีบกลับไห้เร็วที่สุดที่ผมก็ตอบตกลงเธอไปเพราะคงไม่เสียหายอะไรและเมื่อผมและเธอเดินมาถึงร้านค้าผมจึงเลือกเดินซื้อของที่ร่างเล็กชอบและชาเขียวของโปรดร่างเล็ก

 

"พี่เวย์ชอบกินชาเขียวหรอคะ?

 

"อ่อ..ป่าวคับ

 

"พี่ซื้อไห้ใครหรอคะ

 

"รุ่นน้อง.....

 

ผมจึงรีบตัดปัญหาเพราะดูเหมือนเธอจะถามคำถามอีกมากมายผมที่ไม่อยากตอบและคุยกับเธอมากเพร่ะตอนนี้ใจของผมได้อยู่กับคนที่นอนพักอยู่ในห้องใจของผมอยากจะรีบเดินไห้ถึงห้องนั่นเร็วๆก่อนร่างเล็กจะตื่น

 

"พี่เวย์คะทำไมพี่รีบเดินจัง

 

"ขอโทษที่นะพี่รีบบายครับ!!

 

แล้วผมก็รีบปรี่ตัวออกทันทีแล้วก็เปิดประตูอย่างเบามือหลังจากปิดประตูผมจึงเดินมาดูว่าร่างเล็กเป็นยังใงบ้างหน้าจากที่ซีดๆก็เริ่มมีสีที่ดูสดใสขึ้นและพวงแก้มที่อมชมพูอย่างน่าฟัดรอไม่น่าร่างเล็กก็ตื่นมาและมีท่าที่งั่วเงี่ยอย่างน่ารักป่นน่าฟัดอีกด้วย

 

"เห้ยยย!!!!!!!!!!

 

"นายจะตกใจอะไรขนาดนั่น

 

"ผมก็ตกใจพี่อะดิ่....แล้วพี่มาทำอะไรในห้อง

 

"ฉันแค่แวะมาดูนายเฉยๆว่านายเป็นใงบ้าง

 

"ก็.......ดีขึ้นกว่าเก่านิดนึ่ง

 

"นายหิวไหม? ฉันซื้อข้าวมาไห้หน่ะ

 

"ห๊ะ!!!!คนอย่างพี่เนี้ยนะจะซื้อข้าวไห้ผม?

 

"คนอย่างฉันมันทำไมจะกินไม่กินถ้าไม่กินฉันจะเทไห้หมากินแทน

 

"เห้ยยย.....กินดิหิวจะตายอยู่ละ

 

"ก็ลุกมาหรือจะไห้ฉันอุ้มนายดีไหม

 

"พี่แม่งกวนตีนผมจัง

 

"ก็ฉันคุยดีๆกับนายแล้วนายไม่ชอบใง

 

ร่างเล็กก็เดินมานั้งที่โต๊ะกินข้าวผมจึงเอาข้าวเทใส่จานพร้อมกับน้ำชาเขียวของโปรดร่างเล็กพอผมยื่นไห้ร่างเล็กก็มองหน้าผมอย่างงุ่งงงผมจึงทักทวงเพื่อตอบข้อสงสัยของร่างเล็กตรงหน้า

 

"เพื่อนนายบอกฉันหน่ะว่านายชอบอะไรเลยไห้ฉันซื้อมาไห้นายเพื่อนนายกลัวว่าเวลาที่นายตื่นมาแล้วจะหิว

 

"อ่อออออครับ......ขอบคุณนะคับ

 

ผมที่ตกใจที่ร่างเล็กพูดด้วยน้ำเสียงที่ถึงแม้จะธรรมดาแต่มันก็ทำไห้ผมยิ้มด้วยความไร้เดียงสาของคนตรงหน้าที่ไม่รู้ว่ากำลังทำกำแพงขิงผมที่ปิดตายและคิดที่จะเอาร่างเล็กมาเป็นแค่คู่นอนกำลังจะพังลงด้วยความใสซื่อของคนตรงหน้ามันทำไห้ผมอยากปกป้องและไม่อยากไห้ใครได้คนตรงหน้าไปจากผม.......

 

 

Pastเติ้ล

 

ผมที่ตื่นมาด้วยความงุ่งงงว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหนและไอเพื่อนตัวดีของผมไสหัวไปไหนจนผมต้องตกใจเพราะจู่ๆไอพี่เวย์ก็นั่งจ้องผมอยู่และพี่มันคงเห็นสีหน้าที่ตกใจของผมเลยทักผมและไห้ผมไปกินข้าวพอผมนั่งลงก็มีความที่ผมชอบน้ำที่ผมชอบอีกผมจึงเงยหน้าไปดูและเกิดคำถามในใจว่าทำไมพี่มันแม่งรู้ว่าผมชอบอะไรแต่ก็ยังไม่ทันถามพี่มันก็พูดตัดบทผมสะเอง "เพื่อนนายบอกฉันหน่ะว่านายชอบอะไรเลยไห้ฉันซื้อมาไห้นายเพื่อนนายกลัวว่าเวลาที่นายตื่นมาแล้วจะหิว"คับเท่านั่นแหละคับผมจึงนั่งกินข้าวแต่อะไรก็ไม่รู้ที่ทำไห้ผมหวังเล็กๆว่าเขารู้ว่าผมชอบอะไรมากกว่าแต่ผมจะไม่คิดเข้าข้างตัวเองเด็ดขาดอย่าคิดเชียวไอเติ้ล.......

 

"พี่....กะ..กินข้าวด้วยกันปะ...

 

"นายชวนฉัน?......

 

"ก็เอิ่มมมจะกินไหม

 

"นายกินไห้อิ่มเห๊อะฉันชิวๆ

 

"โห้~~~~ผมกินไม่หมดหรอกเยอะขนาดนี้

 

ผมที่ไม่ฟังคำเถียงของคนตรงหน้าเลยตักข้าวใส่ช้อนแล้วยื่นเข้าปากเมื่อคนตรงหน้าเริ่มจะอ้าปากพูดเถียงผมออกมา

 

" อ้ามมมมมม...........อร่อยยยยไหม?

 

"นายทำบ้าอะไรเนี้ยเติ้ล แฮ่กๆๆ

 

"เห้ยยย!!พี่ผมขอโทษกินน้ำก่อน

 

"เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง

 

ผมจึงเงียบละก้มหน้ากินข้างต่อโดยไม่กวนคนตรงหน้าอีกผมคงเล่นไม่รู้เรื่องจริงๆ

 

 

Pastเวย์

 

ผมที่ได้ยินว่าตัวเล็กชวนผมกินข้าวด้วยโดยบอกผมว่าข้าวมากไปกินไม่หมดผมที่กลัวร่างเล็กไม่อิ่มเลยพูดไปเพื่อที่จะไห้ร่างเล็กกินไห้อิ่มแต่ร่างเล็กกลับยื่นมือมาป้อนข้าวผมโดยที่ผมไม่ตั้งตัวจนสำลักและเผลอดุร่างเล็กไปจนทำไห้คนตรงหน้าเงียบและกินข้าวโดยไม่พูดผมจึงทองการกระทำนั่นจนผมทนไม่ไหวเลยพูดออกไป

 

"ป้อนฉันหน่อยสิ.....

 

"อื้มมม....พี่จะกินอ่อ

 

"อืมมม...ฉันเริ่มหิวแล้วป้อนฉันหน่อย

 

"พี่ไม่โกรธผมอ่อเรื่องเมื่อกี้คือ.....ผะ..ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

 

"ฉันเริ่มจะโกรธนายที่นายไม่ป้อนข้าวฉันสะที่

"ค้าบ......อ้าปากสิพี่

 

ผมจึงนั้งกินข้าวกับร่างเล็กจนหมดและได้พาร่างเล็กออกมาจากห้องเพื่อไปเพราะเย็นนี้ตะจบพิธีการรับน้องของคณะผมและคณะสถาปัตย์แล้วผมที่เดินตามหลังร่างเล็กตลอดจนถึงที่ที่ไอซันกับไออุ่นยืนคุยกันอยู่และผมตึงเดินไปอยู่ข้างๆร่างเล็ก

 

"อะแฮ่มมมม.......พี่เวย์หายไปไหนมาพี่

 

"เรื่องของฉัน!!

 

"เติ้ลมึงเป็นใงบ้างดีขึ้นป่าววะ

 

"ดีขึ้นมากแล้วมึงแล้วมึงอะหายไปไหนไม่คิดจะเฝ้ากูเลยรึใง

 

"มึงก็มีคนเฝ้าอยู่แล้วนี่จะไห้กูไปเพื่อ?

 

"นั่นปากมึงใช่ไหมอุ่น

 

"เอ่อออ...พี่เวย์พี่ที่คณะไห้ผมบอกพี่ว่าไห้ไปหาพวกพี่เขาด่วนมีเรื่องด่วนอะไรสักอย่าง

 

"เออองั้นฉันไปละ

 

ผมพูดกระซิบกับไอซันว่าห้ามไห้ใครเข้าใกล้ร่างเล็กของผมโดยฉพเพราะไอบอส "แกห้ามไห้ใครยุ่งกับเติ้ลโดยฉะเพราะไอบอสไม่งั่นฉันเอาแกตายแน่ไอซัน"

ก่อนที่ผมจะไปตามที่ที่ไอซันบอกและเดินไปยังโซนที่พักคณะผม

 

"อ้าววววว....กว่าจะมานะเวย์

 

"มีอะไร?

 

"แหม๋ทำไมพวกกูไปขัดเวลาส่วนตัวมึงกับน้องเติ้ลสถาปัตย์รึใง

 

"เสือก!!!!

 

"รุ่นแรงและเจ็บ มึงหยุดทำสีหน้าจะแดกพวกกูสะที่

 

"มีอะไรก็พูดมา

 

"เรื่องเย็นนี้มึงจะนัดน้องกี่โมงดีวะ

 

"ไม่ดึกมากส่วนที่เหลือพวกมึงก็จัดการกันเองส่วนรับเกียร์ค่อยจัดท้ายสุดก็ได้

 

"เอออตามนั่นเพราะทางสถาปัตย์ก็ไม่มีอะไรมากแค่ขอยืนดูการรับเกียร์ของคณะเราเท่านั่น

 

"แค่นี่ใช่ไหม กูไปแหละ

 

"ไอเวย์.....มึงจะรีบไปไหนวะ

 

"เสือก!!;

 

ผมจึงเดินไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำและเตรียมตัวเพื่องานในช่วงค่ำที่ตกลงกันใว้ไห้ออกมาดีและเก็บภาพความทรงจำมาที่สุด

 

ผ่านไป1ชั่วโมง

 

 

ผมได้นำรุ่นน้องทั้งหทดมารวมกันที่ข้างชายหาดเพื่อไห้น้องๆนันทนาการกันไปก่อนและก็เริ่มจัดการมอบเกียร์ความหมายของเกียร์ชาววิศะวะจะรู้กันดีว่าเกียร์ก็เหมือนใจฝากเกียร์ใว้กับใครก็คือฝากใจไห้กับคนนั้นและเกียร์ก็สำคัญมากเพราะกว่าจะได้มันมามันยากลำบากแค่ไหนเพราะเกียร์ก็เหมือนของรักของหวงของผมมากๆผมจึงไม่อยากไห้ใครเพราะผมถือว่าถ้าผมไห้ใครคนนั่นต้องทนผมได้ไม่หักหลังผมและครอบครัวของผมและที่สำคัญคนคนนั่นก็รักษาหัวใจของผมไห้มีชีวิตอีกครั้ง

 

"ไอเวย์......ไอเวย์.....

 

"ห๊ะ!!!ว่าใงไอทัช

 

"มึงเหมออีกแล้วเป็นอะไรวะ

 

"ป้าวววกูคิดอะไรไปเรื่อย

 

"พาน้องไปประตูดอกไม้ได้แล้ว

 

"เอออๆ

 

ผมจึงเดินไปที่เพื่อนของผมอีก3คนที่ยืนรอคำสั่งอยู่ผมจึงเดินไปบอกอละไห้น้องๆเอาผ้าปิดตาและเดินตามผมมาและผมก็เดินมาถึงประตูดอกไม้ที่พวกผมทำขึ้นเพื่อไห้มีแต่เรื่องราวดีๆแล้วเป็นความทรงจำโดยมีรุ่นพี่มายืนมอบเกียร์ไห้น้องๆและพวกผมก็รอผูกสายสินไห้รุ่นน้องโดยการทำกิจกรรมคณะสถาปัตย์ก็ดูความน่าประทับใจนี้ผมที่เห็นร่างเล็กยืนดูอย่างยากมีส่วนรวมแต่ผมก็จ้องร่างเล็กนานจนไอทัชมาสะกิด

 

"ผูกสายสินไห้น้องๆก่อนไหมเพื่อนเวย์

 

"เออออกูผูกอยู่ "ขอไห้น้องมีความสุขนะครับ"

 

และหลังจากเสร็จกิจกรรมผมกับเพื่อนๆก็ต่างพากันมานั้งที่ร้านข้างชายหาดเพราะรุ่นพี่ที่ไม่ได้เจอกันนานเลยนัดกินเบียร์กันและพูดเรื่องของตัวเองกันส่วนผมก็พูดยางไม่พูดบางพี่ๆเขาชินกับผมไปแล้วแหละคับและผมที่ไม่คาดคิดว่าร่างเล็กก็อยู่ร้านนี้ด้วยโดยมีรุ่นพี่และเพื่อนร่างเล็กก็มาผมได้ยินว่ามาเลี้ยงสายรหัส

ผมจึงมองโต๊ะข้างๆอย่างห่วงๆเพราะกลัวจะเหมือนครั้งนั่นที่่มาแล้วไม่ได้สติอีก

 

"เห้ยย!!!ๆๆๆพี่ของไอเติ้ลเอาเบาๆพอพี่มันไม่อยากกิน

 

"มาทั้งที่ก็ต้องจัดหนักหน่อยดิวะ

 

ผมเห็นร่างเล็กรับเครื่องดื่มที่รุ่นพี่ยืนไห้กระดกลงคออย่างรวดเร็วจนผมรู้สึกตัวอีกที่ไอซันก็มาสะกิดผมและบอกกับผมว่าไห้เอาร่างเล็กไปนอนก่อนจะเข้าโรงพยาบาลผมงุงงงมากว่าทำไม

 

"พี่เวย์พาไอเติ้ลกลับเหอะพี่

 

"ทำไม?

 

"ก็ไอเติ้ลมันแพ้พวกเหล้าเบีรย์ใงพี่ถ่ามันกินไปมากมันต้องเข้าโรงพยาบาลแน่

 

"แล้วทำไมแกพึ่งมาบอกห๊ะะะะะะ!!!ไอซัน!!!

 

ผมจึงรีบเดินไปโต๊ะข้างๆทันที่โดยบอกกับคนที่โต๊ะไห้ตาสว่าง

 

"พอแล้วน้องมันแพ้แอลกอฮอล์นะเว้ยพวกมึงไม่รู้รึใง

 

"ห๊ะ!!!จริงหรอวะ!?

 

"ค้าบพี่ไอเติ้ลมันแพ้ถ้ามันกินไปมากและแรงมันจะต้องหนกและเข้าโรงพยาบาลแน่

 

"กูขอตัวน้องมันไปพักแหละกัน

 

"ผมก็ขอไออุ่นไปด้วยระครับดูท่ามันจะไม่ไหว

 

"เอ่อๆ..เคๆๆๆดูแลน้องกูด้วยนะกูฝากด้วย

 

"อืม/ค้าบ

 

ผมที่พาร่างเล็กออกมาโดยไม่สังเกตุว่ามีใครยืนอยู่ด้วย

 

"หึ!!!!แล้วเจอกันนะเด็กน้อยยยไม่นานเกินรอ"

 

 

 

 

 

#มาแล้วน่าาาผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด่วยน่าาา

 

 

ความคิดเห็น