ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2563 10:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
34
แบบอักษร

“พี่เลโอขา ได้ข่าวว่าขึ้นฝั่งมาทำไมไม่ยอมโทรหาฟ้าบ้างเลย จะใจร้ายกับฟ้าไปถึงไหนกันคะ” เสียงหวานของฟ้ารุ่งนำเข้ามาก่อนหญิงสาวเรือนร่างระหง เสื้อผ้าหน้าผมตกแต่งมาอย่างประณีต หล่อนเป็นอดีตคู่ควงคนสวย ที่เลิกรากันไปหลายปีแล้ว แต่ฟ้ารุ่งกลับทำเป็นไม่รับรู้ด้วย....ความจริงเมื่อก่อนเขาเห็นฟ้ารุ่ง สวยน่ารักดีก็แค่ทดลองคบหาดูใจกัน แต่ปรากฏว่านิสัยหลาย ๆ อย่างไปกันไม่ได้ประกอบกับเขามีเรื่องขัดใจกับพี่ชายของหล่อนก็คือนายอัศวินถึงขั้นแตกหักจึงได้ยุติความสัมพันธ์ไป 

“ฟ้ามีอะไรกับพี่หรือเปล่า” นายหัวหนุ่มถามเสียงเรียบ 

“ทำไมคะ เดี๋ยวนี้ถ้าไม่มีอะไร ฟ้ามาหาพี่เลโอไม่ได้หรือคะ” หญิงสาวทำเสียงแง่งอน เดินกรีดกรายเข้าไปกอดอกพิงสะโพกกับโต๊ะทำงานตัวใหญ่ 

“ถ้าไม่มีอะไรพี่จะทำงานต่อ” ถ้าจะต้องคุยกับผู้หญิงคนนี้เขาขอทำงานดีกว่า ไม่รู้เมื่อก่อนหน้ามืดไปได้อย่างไร 

“พี่เลโอขา ฟ้าจะมาชวนพี่ไปดินเนอร์เย็นนี้ค่ะ” หญิงสาวพูดเหมือนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังดำเนินไปตามปกติ 

“ฟ้า...พี่ว่าเราพูดกันเข้าใจดีแล้วนะจบก็คือจบ” เลโอเอ่ยเสียงเข้ม เมื่อฟ้ารุ่งเคลื่อนกายเข้าไปใกล้ เพื่อหยุดเจ้าหล่อนอยู่ตรงนั้น 

ก๊อก...ก๊อก....แก้มใสยิ้มหน้าบานเข้ามาในห้อง ไม่คิดว่าสามีจะมีแขก ถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทัน หน้าเจื่อนลงเมื่อโดนสาวสวยจิกตาใส่...เอ....ก็เคาะประตูแล้วนี่หว่า.....หญิงสาวงงกับท่าทีสาวแปลกหน้าที่ออกอาการไม่พอใจหล่อนอย่างเห็นได้ชัด 

“พี่เลโอ....ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ” ฟ้ารุ่งเคืองจัด นาน ๆ หล่อนจะได้เจอตัวนายหัวหนุ่ม หวังว่าจะสานต่อความสัมพันธ์ให้ทุกอย่างกลับไปดังเดิม ใช่ว่าหล่อนจะรอเขาคนเดียวเสียที่ไหน หล่อนลองคบหากับคนอื่นแล้ว ไม่มีใครเหมือนเขาจริง ๆ ครั้งนี้จึงตั้งใจ มุ่งมั่นที่จะเป็นที่หนึ่งของเขาให้ได้….แล้วยัยบ้านี่ทะเล่อทะล่าเข้ามาได้ยังไง 

“แก้มใส มานี่สิ” นายหัวหนุ่มไม่ตอบคำถามแต่เรียกเมียตัวน้อยเข้าไปหา เมื่อหญิงสาวเดินเข้าไปอยู่ในระยะเอื้อมมือคว้าได้  เขาจึงดึงร่างบางให้นั่งลงบนตักกว้าง พร้อมกับกอดเอวคอดเอาไว้ ไม่ให้หล่อนลุกหนีได้ 

“พี่เลโอ !...” แก้มใสตกใจ ตาโต ไม่คาดคิดว่าเขาจะทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น 

“พี่เลโอ !...นังเด็กนี่เป็นใครกันคะ” ผู้หญิงอีกคนก็ตกใจไม่แพ้กัน หล่อนจ้องหน้ายัยเด็กกะโปโล คนที่อยู่บนตักของนายหัวหนุ่ม ถ้าแล่นเข้าไปฉีกเนื้อได้ หล่อนจะฉีกให้จำชิ้นส่วนไม่ได้เลย...คอยดู 

“แก้มใสเป็นเมียของพี่ กรุณาให้เกียรติด้วย” นายหัวหนุ่มบอกพร้อมกับกดจมูกกับเรือนผมนุ่ม ด้วยกิริยาอ่อนโยน 

แหม...คุณสามีร้ายนักนะ จะสลัดผู้หญิงคนนี้ล่ะสิ ถึงได้อาศัยเมียเป็นไม้กันหมา.....เสน่ห์แรงเหลือเกินพ่อคุณ....แก้มใสถือโอกาสทิ้งน้ำหนักพิงอกแกร่งเสียเลย เขาอาจจะแสดง แต่แก้มใสน่ะของจริง หวงจริงอะไรจริง...... 

“ไม่จริงใช่ไหมคะ พี่เลโอไม่ต้องมาแกล้งอำฟ้าเล่นเลยนะคะ ฟ้าไม่สนุกด้วย” ฟ้ารุ่งมองแก้มใสตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า พี่เลโอปล่อยให้เมียแต่งเนื้อแต่งตัวอย่างนี้น่ะหรือ เป็นไปไม่ได้ หล่อนไม่เชื่อเด็ดขาด 

“เรื่องจริงค่ะคุณฟ้า ผู้ชายคนนี้ เป็นสามีของฉันจริง ๆ อ้อมกอดนี้ก็ของฉัน ตักนี้ก็ของฉันค่ะ” แก้มใสพูดพลางแกล้งบดสะโพกเบียดตัวเข้าหาร่างกายแกร่ง ทำราวกับนางยั่ว แต่เป็นยั่วโมโหฟ้ารุ่ง แล้วก็คงจะได้ผล จนหล่อนได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเจ้าของตัก 

ฟ้ารุ่งมองนายหัวเลโอด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะผลุนผลันออกไป ไม่พูดไม่จาสักคำ ไม่แน่ใจว่าหล่อนยอมรามือ หรือว่ากลับไปตั้งหลักกันแน่ 

“ลงไปได้แล้ว...หนัก” นายหัวหนุ่มหาเรื่องว่า แก้มใสแก้เก้อ เพราะไม่แน่ใจว่าหล่อนรู้หรือเปล่าว่าเจ้าน้องชายไม่รักดี มันตื่นขึ้นจากหลับใหลตั้งแต่หล่อนบดสะโพกโยกคลึงแล้ว....แสบนักนะ.....ฮึ่ม...... 

“ใช้งานเสร็จก็จะผลักไสกันเลยเหรอคะ” นอกจากไม่ลง หล่อนยังหันหน้าเข้าหาแขนเรียวยกขึ้นกอดคอลำคอหนา แหงนหน้ามองตาอย่างท้าทาย….ไม่ได้รู้เลยว่าเจ้ามังกรร้ายมันตื่นขึ้นมาแล้ว  

ความคิดเห็น