ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่สิบห้า หมัดมวยพื้นฐานจริงๆ

ชื่อตอน : ตอนที่สิบห้า หมัดมวยพื้นฐานจริงๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2563 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่สิบห้า หมัดมวยพื้นฐานจริงๆ
แบบอักษร

ตอนที่สิบห้า หมัดมวยพื้นฐานจริงๆ

เมื่อพอมีเวลาพอสมควรก่อนนอน ผมจึงจะสอนกระบวนท่าการชกมวยง่ายๆให้เพื่อ จะได้ไม่มีมุกว่า”มีกำลังไม่สามารถใช้ออก” อย่างบรรดาพระเอกในนิยายที่มีกำลังมหาศาลเหนือชาวบ้านแต่กระบวนท่าไม่เป็น

“แย็บซ้าย ตรงขวา ฮุก และอัปเปอร์คัต สี่หมัดที่รวดเร็วที่สุดในแผ่นดิน..”

ผมอธิบายการชกมวยสากลเท่าที่เคยเรียนมาแก่อี้จิง

ด้วยความที่สมองของผมได้ขับของเหลวสีดำออกมา ความทรงจำนั้นแจ่มชัดขึ้นกว่าเดิม

อะไรที่เคยพร่าเลือนก็กลับจำได้ดีขึ้น แม้แต่กระทั่งความทรงจำของชาติก่อน

ที่สมองของคนเรามักจะลดรายละเอียดของความทรงจำเพื่อให้สามารถลดพลังงานที่จะจำภาพต่างๆ

ในทางเทคนิค สมองที่ผมใช้อยู่นี้ควรจะเป็นคนละสมองกับในอดีตชาติ แต่ด้วยเหตุผลประการใดไม่ทราบ ก็ยังมีความทรงจำของอดีตชาติอยู่ แสดงว่าความทรงจำของเรานั้นน่าจะบันทึกในวิญญาณมากกว่าที่สมองที่เป็นวัตถุทางกายภาพ

เป็นเรื่องที่ผมเก็บไว้เป็นประเด็นน่าสนใจที่จะทดลบองมากขึ้นในภายหลัง

แต่การขับของเหลวสีดำหรือการขับของเสียออกตามแนวปราณยุทธ ทำให้ผมสามารถมีหัวคิดที่ฉับไวได้มากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ที่แม้แต่การกินกาแฟหรือแอมเฟตามีนในโลกก่อนก็ไม่น่าทำให้ผมสามารถมีสมองที่เฉียบคมนึกภาพการชกต่อยของไมค์ไทสันในหัวได้อย่างชัดเจนถึงเพียงนี้

“แย็บซ้ายไว้ก่อกวน”

หมัดซ้ายของผมพุ่งด้วยความรวดเร็ว ในหัวของจินตนาการถึงแมนนี่ ปาเกียวที่เคยดูการชกของพวกเขามา

“ตรงขวาไว้พิฆาตศัตรูเมื่อเปิดโอกาสให้เรา”

จากแย็บซ้ายก็เป็นตรงขวา

“อัปเปอร์คัต ชกเสยขึ้นเมื่ออยู่ในระยะประชิด”

แขวนขวาของผมขยับด้วยความรวดเร็ว

และ

“ฮุก สวนทะลวงเข้าที่ใบหน้าของคู่ต่อสู้เมื่อบุกเข้ามา พิฆาตศัตรูในคราเดียว”

ผมหันมามองอี้จิงที่ดวงตาสีน้ำเงินวาววับน่าจะจำการเคลื่อนไหวพวกนี้ได้หมดในครั้งเดียวแบบพระเอกโชวเน็น

“ทั้งสี่ท่านี่คือพื้นฐาน ใช้ประกอบกับกำลังภายในจะรับมือได้กับทุกกระบวนท่าที่พบเจอ”

“เอ้าลองทำตามดูสิ”

อี้จิงรับคำ

“ค่ะท่านพี่”

จากนั้นเธอก็ฝึกแย็บด้วยความเร็วสูง ฮุกซ้าย ตรงขวา อัปเปอร์คัตสลับกันไปราวกับผมเห็นไมค์ไทสันฝึกซ้อม

ผมจึงสอนเธอเรื่องการวางเท้า การถ่ายเทน้ำหนักพื้นฐานของการชกมวยด้วย

ผมน่าจะสามารถอธิบายต่อทุกคนที่เห็นเราฝึกวิชาหรือต่อสู้ว่า นี่คือท่าพื้นฐานที่สุดไม่ซับซ้อนอะไรจึงไม่ใช่วิชาของฝ่ายอธรรม

พลังที่มากผสมกับกระบวนท่าที่ตรงไปตรงมา น่าจะป้องกันมุก”มีพลังแต่ไม่อาจใช้ออก”ได้แล้วล่ะ

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

อี้จิงรัวหมัดซ้ายเป็นปืนกลราวกับในหนัง

แถมการเดินเท้าก็หมุนตัวไปมาผสมกับหลักการหยินหยาง

ยักย้ายถ่ายแรงชกหมักฮุก ขวาตรง อัปเปอร์คัต ที่ซับซ้อนและรุนแรงมากขึ้นได้มากกว่าที่ผมสอน

ผมทำสีหน้าเข้าใจและพยักหน้า

“ถูกต้องแล้ว กระบวนท่าทั้งสี่นี้เรียบง่ายแต่พัฒนาต่อยอดได้หลากหลาย แต่ละคนสามารถพัฒนาวิชากระบวนยุทธของตนเองได้ไม่มีที่สิ้นสุดก็ด้วยกระบวนยุทธทั้งสี่นี้”

ผมรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อยที่ตนเองตอนเด็กๆตอนฝึกมวยสากลกว่าจะจัดวางกระบวนท่า การวางเท้า ฟุตเวิร์ค ให้ถูกต้องได้ก็ร่วมเดือน

แต่สำหรับพวกอัจฉริยะในเรื่องแล้ว กระบวนท่าเรียบง่ายนี้สามารถทำได้ในที่เรียกว่าพริบตาเดียว

เฮ้ย พวกเอ็งจะเก่งไปไหนนี่

“แต่เหนืออื่นใด อย่าได้ลืมพื้นฐานเรื่องการป้องกันและการชกไปมา เราต้องปรับพื้นฐานอย่างหนักแน่นในเรื่องของการป้องกันและการชก”

ผมค่อยๆทำท่าป้องกันและการชกช้าๆเพราะเขินต่อหน้าอี้จิง ใครจะอยากควงขวานต่อหน้าหลูปัง?

อี้จิงมองแต่ทำสีหน้าไม่พอใจบางอย่าง

“ไม่พอใจเรื่องวิชาหรือ งั้นบอกให้พี่เข้าใจถึงสิ่งที่อี้จิงไม่พอใจสิ”

“อ๊ะ..เอ่อ..ค่ะ”

อี้จิงพยักหน้าและทำการเดินเท้าไปมาด้วยในหลักหยินหยางสมดุลย์ที่ยักย้ายถ่ายแรงซ้ายขวาไปมา

“หากเรามีความเร็วหรือมองกระบวนท่าของฝั่งตรงข้ามมองไม่ออก ทำไมต้องป้องกันที่จะทำให้เราบาดเจ็บด้วยล่ะคะ โจมตีสวนกลับไปเลยจะปลอดภัยกว่า และพิฆาตศัตรูได้ด้วยความรวดเร็วกว่าด้วยค่ะ”

วินาทีแรกผมคิดว่านี่แม่คุณ ไม่ใช่ทุกคนจะอัจฉริยะเหมือนเธอนะที่สามารถมองกระบวนท่าออกและปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวขนาดมองการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามออกและสวนกลับได้ภายในพริบตาเดียว

แต่ผมก็ทำท่ายิ้มมุมปาก

“อืม ท่าทางอี้จิงจะเป็นแนวนักหมัดมวยสายวงนอกสินะ”ผมทำท่าครุ่นคิด

“สายวงนอกหรือคะ?”

“ใช่แล้ว ผู้ที่ถนัดไปทางประสาทสัมผัสและพิชิตศัตรูภายในพริบตามากกว่าจะเป็นผู้หักหาญกันซึ่งหน้ากับศัตรู ทำให้ละเลยพื้นฐานไป”

อี้จิงคุกเข่าลงกับพื้น

“อี้จิงขออภัยด้วยค่ะ อี้จิงไม่กล้าละเลยพื้นฐานแล้ว”

ผมประคองเธอขึ้นมา

“อย่าเข้าใจผิดอี้จิง ที่อี้จิงคิดนั้นถูกต้องแล้ว” อย่างน้อยพวกอัจฉริยะก็มีสัญชาตญาณต่อสู้ดีกว่าผมล่ะ

คนธรรมดาจะกล้าบอกว่าอัจฉริยะตีความผิดหรือ?

ผมคิดถึงคนคนหนึ่งขณะกำลังอธิบายฝึกสอนเธอ

“มีอัจฉริยะคนหนึ่งก็คิดแบบอี้จิงเช่นกัน พี่ได้เคล็ดวิชาจากอัจฉริยะคนนี้มาบ้างขอให้อี้จิงตั้งท่าและร่ายรำตามที่อี้จิงคิดและตีความตามเคล็ดวิชาของอัจฉริยะผู้นี้ดูนะ

อี้จิงจะได้ทำความเข้าใจกับแนวความคิดของตนเองได้มากขึ้นได้”

“ค่ะท่านพี่”

อี้จิงกลับมาทำท่าชกมวยไปมาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์อีกครั้ง จนผมเห็นราวกับเป็นภาพติดตาสีขาวของหมัดนับไม่ถ้วน

แม้แต่สมองและสายตาของผมที่คิดว่าพัฒนามามากขึ้นหลังจากการฝึกปราณยุทธก็ยังมองตามแทบไม่ทัน

หรือที่เราเผลอพูดว่ารวดเร็วที่สุดในแผ่นดิน มันจะกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาจริงๆ?

...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว