facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : LOOPTIE CHAPTER 13 :: [150%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 88.6k

ความคิดเห็น : 416

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2559 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOOPTIE CHAPTER 13 :: [150%]
แบบอักษร
CHAPTER 13

“น่ารัก”

 

นีน่าไม่ตอบอะไรเอาแต่กอดเอวไว้อยู่ได้ อดใจไม่ไหวเลยผมเธอไปหลายที ได้ยินเสียงเพื่อนโห่ร้องและพากันเดินหายไปทีละคนจนเหลือเราสองคนกับไอ้ปอร์เช่ และคนที่มาใหม่

 

หน้าตาก็งั้นๆถึงใครจะบอกว่ามันหล่อมากก็เถอะ ผมสีเดียวกับไอ้ปอร์เช่และผม ไม่ได้นัดกันนะปกติก็ชอบทำสีนี้กันอยู่แล้ว ไอ้เรม่อนวิ่งมาหยุดอยู่ข้างไอ้ปอร์เช่ และพอมันมองมาเลยดันไหล่นีน่าออกก่อน

 

“กอดหน่อยก็ไม่ได้”อิอ้วนพึมพำ ผมเลยเกี่ยวผมที่ปรกหน้าขึ้นให้ก่อนจะจูงมือเธอเดินไปหาเพื่อนอีกสองคน เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าไอ้เรม่อนก็มองมาอยู่ก่อนแล้ว

 

“ทำไมต้องมองยัยนี่แบบนั้น” ผมถามและส่งสายตาไม่ชอบใจให้มัน ไอ้เรม่อนหัวเราะออกมา

 

“กูจะมองมึงห้ามตากูไม่ได้หรอก” มันบอกและมองนีน่าตาหวานเยิ้มอย่างกวนตีน  ส่วนคนที่ถูกพูดถึงแค่เกาะแขนผมไว้เท่านั้น ยัยนี่เป็นผู้หญิงประเภทที่ไม่กลัวหรอกกับการอยู่ในกลุ่มผู้ชายเยอะๆว่านอนสอนง่ายไม่งี่เง่าเท่าไหร่ มั้ง

 

“มึงไม่มาตอนพวกกูเละเลยละ” ไอ้ปอร์เช่แซะไอ้เรม่อน ไอ้เรม่อนและไอ้ปอร์เช่เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันและแยกย้ายกันช่วงมหาลัย พวกเราไม่ค่อยติดต่อกันเพราะทุกคนต่างมีหน้าที่ แต่พอเจอกันทุกอย่างมันก็เหมือนเดิม เหี้-ยเหมือนเดิม

 

“กูรีบสุดแล้วเชี้ย-เช่” เรม่อนมันบอกและหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ผมเห็นแล้วหงุดหงิดเลยยกมือห้ามมันก่อนที่มันจะจุดบุหรี่ในมือ มันมองมาอย่างไม่เข้าใจ

 

“เผื่อยัยนี่ท้องอยู่” ผมบอกและโอบไหล่นีน่า คนข้างๆถึงกับเงยหน้าขึ้นมามองผมตาโต อิอ้วนแอบหยิกหนังตรงแขนสุดแรง

 

เจ็บชิบหาย แต่ต้องกัดฟันไว้ไง

 

“มึงมีน้ำยาขนาดนั้น?” ไอ้เรม่อนว่าพลางหรี่ตามอง

 

“ท้องที่ไหนจะผอมปานนี้”ไอ้ปอร์เช่ออกความเห็นด้วยคน

 

เออเดี๋ยวรู้

 

 

 

“โอ้ย เบาๆดิ่”

 

“เหอะตัวเท่าควายอย่ามาทำสำออย” นีน่าพึมพำขณะที่มือน้อยๆแปะพลาสเตอร์สีชมพูหวานแหววตรงหางคิ้ว  ที่ยัยนี่พกติดตัวมาด้วยให้ ไม่อยากจะมองกระจกเลยจริงๆ

 

ไอ้เชี้-ยสีชมพูเลยนะ

 

“ทำหน้าอย่างกับคนอมทุกข์อยู่ได้”นีน่าบ่นอีก เธอเก็บอุปกรณ์ทำแผลต่างๆและผละออกจากผมเดินเอาของไปเก็บในตู้ร่างบางใส่แค่เสื้อยืดสีขาวกับแพนตี้ตัวจิ๋วแค่นั้นจริงๆในร่างกายยัยนี่ใส่แค่นี้จริงๆ

 

ทำไมดูเอ็กซ์ ทำไมอยากจับฟัดซักสามสี่ยก

 

ยังไม่ทันได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้นร่างบางก็เดินหน้ายุ่งกลับมาหาและยืนค้ำหัวผมที่นั่งอยู่บนโซฟา นีน่ายื่นยามาให้พร้อมกับน้ำมาตรงหน้า

 

“กิน” เธอสั่ง และยัดเยียดมันใส่มือผม

 

“ไม่กิน”ผมตอบ และปัดมือนีน่าออกเบาๆ ไม่ชอบ ไม่กิน ไม่ถึงตายป่าววะ

 

“ต้องกิน”เธอสั่งอีกนีน่ายืนมองมาอย่างหาเรื่อง คิดว่ากลัวไง?

 

“ไม่”

 

“จะกินไม่กิน!”อยู่ๆก็ขึ้นเสียงวะและยื่นยาพร้อมแก้วน้ำมาให้อีก คิดว่าหน้ายุ่งๆจะทำให้ผมกินยาหรอ เหอะ

 

“แค่นี้ตะคอก”สุดท้ายก็รับยากับน้ำมากินในที่สุด ไม่อยากทะเลาะด้วยไง

 

“ก็ดื้อ!

 

“กินยาแล้วไง มานี่มากอดหน่อย” ไม่รู้วะอยู่เฉยๆก็อยากกอดอิอ้วนขึ้นมา อยู่เฉยๆก็อยากหอม นีน่าเดินมาหาอีกก้าว ผมเลยสวมกอดเอวบางไว้แน่นนีน่ายืนอยู่ นั่นทำให้ใบหน้าผมอยู่ตรงหน้าท้องเธอพอดี

 

ทำไมไม่ท้องวะ

 

“ดึกแล้วเข้านอนเถอะ”ร่างเล็กบอก มือเธอลูบหัวผมไปด้วยวันนี้อารมณ์ดีไม่ว่าอะไรปล่อยให้เล่นหัววันนึง ช่วงนี้นีน่าดูแปลกไปเธอเขินผมมากขึ้น และจะกอดจะจูบง่ายกว่าเดิมมาก และสิ่งที่เปลี่ยนไปคือเธอหื่นหนักมาก

 

ปวดปากชิบหาย หมัดไอ้เดย์มันเบาที่ไหนละ หลังจากที่นีน่าเข้ามาห้ามพวกไอ้เดย์ก็ลากลูกพี่มันไป ผมก็ปล่อยไปมันน่าจะสำนึกได้ระดับหนึ่งรึป่าวไม่รู้ แล้วก็โดนเมียทุบสามทีติดทันที่ที่เข้ามาถึงห้อง ทุบเอาทุบเอาไม่ได้คิดหรอกว่าผมจะได้แผลมา

 

อิอ้วนไม่มีหน้าท้องเลยซักนิด หน้าท้องแบนราบที่ผมซบอยู่มันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแม้แต่น้อยไม่อ้วนขึ้นไม่ผอมลงมันคงที่ตลอดสามปีจริงๆ คิดว่าหุ่นดีแล้วจะหยุดเรียกอิอ้วนหรอ ไม่มีทางวะ

 

“จะจากัวร์” เสียงนีน่าสั่นเมื่อมือผมเลิกเสื้อยืดตัวโครงที่เธอใส่ขึ้นและมุดหน้าเข้าไปเอาหน้าแนบหน้าท้องเธอ คนที่เริ่มจะทุบหลังผมเริ่มจะกรี๊ดเบาๆอย่างขัดใจ

 

ไม่รู้ละ ใครบอกไม่ท้องซักทีวะ

 

จะกอดไว้แบบนี้ จะซบมันแบบนี้แหละ

 

“อ่ะอย่าจูบ”

 

“หุบปาก จะให้จูบหรือให้ปล้ำ”

 

“ไม่นะ”

 

“จูบเฉยๆหุบปากได้แล้ว ยิ่งมึนๆอยู่เป็นเด็กดีสิ”

 

JAGUAR END

 

“ฮื่อ”ฉันรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึง เส้นผมทิ่มคางตัวเองรู้สึกถึงสันจมูกกำลังลากไล้ไปตามเนินอกมั่วไปหมด ร่างกายฉันยังไม่พร้อมจะตื่นตอนนี้เลยจริงๆเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ตี2 เพราะไอ้คนที่เอาแต่คลอเคลียหน้าอกอยู่ตอนนี้นี่แหละ กวนอยู่ได้พอจะหลับก็แกล้งไซ้มั่วกว่าจะได้นอนต้องจูบคางมันไงถึงจะยอมปล่อยให้นอน

 

เอาเหอะมาดูสถานการณ์ตอนนี้ต่อเถอะ

 

จากัวร์กำลังจูบไปตามหน้าอกฉัน มือข้างหนึ่งเขารั้งคอเสื้อที่กว้างอยู่แล้วลงไปกองอยู่ใต้อก ใบหน้าหล่อเหลาเอาแต่กลั้วหน้าเล่นกับอกที่ไม่มีอะไรห่อหุ้มอยู่อย่างนั้น ยามที่ไรเคารเขาแตะโดนใจกลางทรวงอกทำเอาฉันสะดุ้งทั้งตัว

 

“ตื่นแล้วอ่อ”เขาเงยหน้าขึ้นมาถามเมื่อเห็นฉันสะดุ้ง ใบหน้าหลังตื่นนอนของเขาเหมือนเด็กน้อยจริงๆ ยิ่งตอนที่ใบหน้าเขาอยู่ตรงหน้าอกยิ่งเหมือนเด็กน้อยที่อ้อนกินนมแม่ก็ไม่ปาน

 

ฉันพยักหน้ารับ ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมดเมื่อคนที่นอนทับฉันอยู่จุ๊บลงตรงใจกลางทรวงอกทั้งสองข้างจนเกิดเสียง

 

“จ๊วบ”

 

“ฮื่อ อย่า”ฉันส่ายหัวทันที ไม่เอาแบบนี้ฉันไม่ชอบความหื่นตอนเช้าของจากัวร์เลยจริงๆ

 

“ไม่ทำอะไรหรอกน่า”เขากระซิบกับอกฉันและใช้ลิ้นชื้นๆตวัดทักทายมันทันที อยากจะกรี๊ดใส่หูหมอนี่จริงๆฉันกำผ้าปูที่นอนแน่น ความรู้สึกเสียวส่านมันฮื่อ

 

“อ่ะจากัวร์ฮื่อออ”

 

ฉันไม่ชิน

 

“ไม่ทำไรไง แค่อยากกินนมเฉยๆ”พูดมาได้หน้าตาเฉย

 

“แต่ฉัน

 

“เดี๋ยวก็ชินน่า”

 

“อ่ะ”

 

 

สนามแข่งรถ DXX

 

“นีน่าเธอจะลงไปหาไอ้จากัวร์มันหน่อยมั้ย”

 

“ไม่อ่ะ”

 

“เห้ยเอาจริงดิ่คนสวย”

 

“อื้ม ขอบคุณที่ชมนะคะพี่เรม่อน”

 

ฉันตอบเรม่อนเพื่อนของจากัวร์แค่นั้น ก่อนจะสนใจมือถือตัวเองแทน ฉันโกธรมันเมื่อเช้ากว่าจะลุกขึ้นจากเตียงได้คัดหน้าอกไปหมด ไอ้ซาดิสนั่นทั้งกัดทั้งจูบไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหน้าอกฉันมันแดงขนาดไหน

 

ตอนนี้จากัวร์อยู่ในสนามแข่งรถกำลังจะลงแข่งในอีกไม่ถึงสิบนาที ฉันนั่งดูเขาอยู่บนชั้นสองที่นั่งวีไอพีมองเห็นหมด เห็นแม้กระทั้งพริตตี้เดินไปหาหมอนั่นและขอถ่ายรูปด้วย

 

ต้องหน้าติดแก้มผู้ชายของฉันขนาดนั้นเลย?

 

ฉันหายใจฟึดฟัดอย่างขัดใจ จากัวร์ไม่หวงเนื้อหวงตัวเลยซํกนิดใครขอถ่ายรูปด้วยให้ถ่ายหมด ใครอยากจะซบอกมันยังให้ซบเลยเห็นแล้วหงุดหงิดลูกกะตาชะมัด

 

“พี่เรม่อน พาไปเข้าห้องน้ำหน่อย”ฉันเลิกสนใจจากัวร์และหันไปทำตาปริบๆให้คนที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อคืนแทน พี่เรม่อนรุ่นเดียวกับจากัวร์ซึ่งอายุมากกว่าฉันหนึ่งปี จากัวร์พาฉันมาฝากไว้กับเขาและตัวเองลงไปเตรียมตัวที่สนาม

 

ฉันและพี่เรม่อนเราใช้เวลาพูดคุยกันจนเริ่มสนิทใจ กล้าพูดกล้าขอมากขึ้น

 

“ไปดิ่”

 

พี่เรม่อนเดินมาส่งถึงหน้าห้องน้ำฉันก็แยกตัวมาทำธุระส่วนตัวแต่ก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำออกไปล้างมือด้านนอกเสียงผู้หญิงวัยรุ่นกำลังคุยกันดังเข้าหูเสียก่อน

 

ถ้าไม่ใช่ชื่อของจากัวร์ฉันก็ไม่อยากจะสาระแนหรอก

 

“แกพี่จากัวร์แซ่บเนาะ” เสียงชะนีตัวที่หนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงระริกระรี้

 

“แกร เห็นเค้าพูดกันว่าปีที่แล้วห้องน้ำชายเป็นมรสุมสวาทเลยนะ”เสียงชะนีตัวที่สองพูดจบ ฉันกำมืออัตโนมัติ ร่างกายชายิบ

 

“แล้วใครกันอ่ะแกร โชคดีสุดๆอ่ะ”เสียงคนแรกถามอีก

 

“ก็จะใครละเห็นบอกว่าชื่อซินดี้อ่ะ นางออกมาจากห้องน้ำชายพร้อมๆกับพี่จากัวร์เลยผมเผล้ายุ่งเหยิงไปหมด”

 

“แล้วแบบนี้คนที่ชื่อซินดี้นั่น ก็คนที่เป็นรางวัลพิเศษวันนี้น่ะสิ” เคยรู้สึกอยากฉีกทึ้งอไรมั้ยนี่ไง นี่แหละฉันเนี่ยแหละกำลังเป็นอยู่

 

ปีที่แล้ว?...อื้มฉันจำไม่ได้แต่ที่แน่ๆตอนนั้นฉันปล่อยจากัวร์เอง แต่ไหนบอกไม่เคยมีอะไรกับยัยนั่นไงถึงว่าทำไมวันนั้นยัยนั่นพูดจาแปลกๆ

 

มันแย่งผัวฉัน

 

เหอะ!ชัดเลย

 

เพิ่งรู้ว่าตัวเองไปแย่งผัวคนอื่นมาเหมือนกัน

 

ฉันไม่สนว่าจะมีคนกำลังนินทาแฟนตัวเองอยู่ เปิดประตูเดินออกมาด้วยใบหน้าบูดบึ้งสุดๆล้างมือไปกัดฟันไป ฉันไม่โกธรเด็กที่พูดเรื่องของจากัวร์แต่โกธรตัวเองทำไมฉันหงุดหงิดกับเรื่องไม่เป็นเรื่องของหมอนั่นมากขึ้นทุกที ทำไมอยากจะตบมันแรงๆซักร้อยทีนักก็ไม่รู้

 

เดินออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เจอพี่เรม่อนแล้วไม่รู้เขาหายไปไหน เลยเดินกลับไปที่นั่งเดิมการแข่งขันเริ่มขึ้นก่อนฉันจะเดินมาถึงเสียงโห่ร้องเชียร์คนที่ตัวเองชอบดังไม่หยุดเสียงกรี๊ดของสาวๆในสนามดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ราคาแพงตลอด ฉันได้ยินแต่เสียงรถในสนามมันดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณไม่รู้ว่าคันไหนนำ ในใจมันร้อนฉ่าไปหมด ฉันควบคุมอารมณ์โมโหกับคำพูดของเด็กพวกนั้นจนไม่มีสมาธิดูการแข่ง

 

จนเวลาผ่านไปหัวสมองมันก็คิดแต่เรื่องเดิมจนได้ยินเสียงคนคุยกันเรื่องจากัวร์

 

“จากัวร์มันชนะได้ไงวะ”ผู้ชายที่นั่งห่างฉันสามทีพูดกับเพื่อน

 

“ปกติของมันมั้ยวะ”

 

“ปกติที่ไหน กูด้ข่าวน้องซินดี้ที่เป็นพริตตี้เป็นรางวัลพิเศษให้ด้วยนะเว้ย”

 

“แล้วไงวะ กูเห็นเด็กมันเด็กกว่าซินดี้อีกมึง”

 

“มึงไม่รู้อะไร ลีลาซินดี้ดีขนาดไหนกูทดลองใช้มาแล้ว”

 

“เห้ยจริงดิ่”

 

ฉันเดินลงจากที่นั่งเดินไปหาจากัวร์ที่ยืนอยู่ข้างรถเขากับกลุ่มเพื่อนและผู้หญฺงที่เข้ามาแสดงความยินดี ได้ยินเสียงประกาศรางวัลทุกอย่างชัดเจน รางวัลพิเศษที่ว่าคือผู้หญิงที่ชื่อซินดี้จริงๆฉันมองเห็นยัยนั่นเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าจากัวร์ขามันยิ่งก้าวเร็วขึ้น

 

ซินดี้โอบแขนรอบคอจากัวร์และกำลังจะหอมแก้มแฟนฉัน

 

“เห้ยนีน่า”จากัวร์หันมาเห็นฉันก่อน มันแกะแขนซินดี้ออกทันทีและสาวเท้ามาหาก่อนจะกอดฉันเอาไว้ ไม่สิหมอนี่รัดแขนฉันไว้ไม่ให้ฉันยกมือขึ้นตบมันได้ เสียงแซวพร้อมกับเสียงกรีดร้องใกล้ๆทำเอาหน้าชาไปหมด

 

ฉันเกลียดมัน!มันทั้งสองคนนั่นแหละ

 

“ปล่อยฉัน”ฉันบอกพลางดิ้นสุดแรงในอ้อมแขนจากัวร์ แต่มันรัดฉันไว้แน่นยิ่งดิ้นฉันยิ่งเจ็บกระดูก

 

“อย่าโวยวาย ก็มองหาเธออยู่ยัยนั่นก็เข้ามากอดมองไม่ทัน” จากัวร์กระซิบเสียงเบา และจูบขมับสามทีติด

 

ฉันไม่เชื่อ! และหันไปตาขวางใส่อิซินดี้ที่ยืนทำหน้ากวนตรีนอยู่ด้านหลังจากัวร์ ยังจำได้ว่าฉันไม่ได้แก้แค้นมันเลย ยังไม่ได้ชำระความมันเลยด้วยซ้ำ

 

“นีน่า ฉันพูดความจริง” จากัวร์พูดใส่หูอีก พอฉันดิ้นมันก็จูบขมับอีก

 

“ใครอ่ะ”

 

“ทำไมพี่จากัวร์ถึงได้กอดขนาดนั้น”

 

“โอ้ย จากัวร์มีแฟนแล้วอ่ะคนในไอจีไง”

 

“เมียตัวจริงเขามาแล้ว”

 

เสียงกระซิบกระซาบไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเย็นลงแรงกอดก็ด้วย แต่ที่ฉันเลือกไม่โวยวายเพราะที่นี่คนเยอะมากและเพราะตอนนี้คนกำลังมองดูเราจากมุมทุกมุม และเพราะฉันไม่ชอบหักหน้าจากัวร์ต่อที่สาธารณะชน

 

“โอ๋ๆ เย็นก่อนนะ” คนที่กอดฉันไว้แน่นพูดและโยกตัวเราไปมา ฉันจากทีแรกโมโหอย่างเดียวตอนนี้ฉันอายสายตาคนในสนามเอามากๆ มันเยอะเกินไปและดูจะให้ความสนใจเรามากไป

 

“ปล่อย”ฉันบอกและดิ้นเบาๆ จากัวร์หัวเราะและยอมปล่อยในที่สุด เขาโอบไหล่ฉันให้เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอิซินดี้ที่ยืนกอดอกมองมาอยู่ก่อนแล้ว ตามันแดงด้วยละ

 

“เมื่อกี้MCบอกว่าไงนะเธอเป็นรางวัลพิเศษ?” จากัวร์เอ่ยปากถาม ฉันกำมือไว้แน่น แต่เหมือนคนข้างๆจะรู้จากัวร์ลูบไหล่ฉันเบาๆเหมือนจะบอกเป็นนัยๆว่าให้ใจเย็นๆ

 

“อื้มชะใช่”ซินดี้ตอบและจ้องฉันอย่างกับจะฆ่าให้ตาย

 

“อ่อ” จากัวร์ตอบหันมองมองหน้าฉันแวบหนึ่งก่อนจะหันไปหาเพื่อนเขาที่ยินคุยกันอยู่ด้านหลัง ผู้คนเริ่มแยกย้ายกลับออกไปกันแล้วเหลือก็แต่วัยรุ่นและสาวๆบางกลุ่มเท่านั้น ก็นั่นสินะเขามอบรางวัลอะไรเสร็จหมดแล้วหนิ

 

“แล้วมองหน้าฉันทำไม” ฉันถามรู้สึกทนกับสายตายัยนี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ มองเหมือนอยากจะตบ มองเหมือนอยากจะฆ่าฉันให้ตาย

 

ซินดี้ยกยิ้มมุมปากใส่ฉัน เห็นแล้วหงดหงิดเลยแกะมือจากัวร์ออกจากไหล่และเดินเข้าไปหาซินดี้ จากัวร์ดึงแขนไว้แต่ฉันแกะออกและเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้านาง

 

“มองทำไม มองแล้วอยากได้?”ฉันหมายถึงจากัวร์ล้วนๆ ซินดี้มันรู้และยิ้มมุมปากให้ มันไม่ได้กลัวเพื่อนของจากัวร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังฉัน มันมีแค่เพื่อนผู้หญิงไม่กี่ที่ยืนมองอยู่ห่างๆเท่านั้น

 

“ก็ฉันเป็นรางวัล แล้วเขาก็ชนะ” หล่อนว่า

 

เหอะ พวกผู้ชายนี่มันไม่ยุ่งเรื่องของผู้หญิงจริงๆทุกคนเงียบไม่มีใครพูดแทรกพวกเขาเอาแต่มองอยู่ห่างๆเท่านั้น ไอ้ตัวต้นเหตุก็ด้วย จากัวร์ยืนอยู่หลังฉันห่างเพียงสองก้าว ไม่ได้ขยับเข้ามาหาแต่ยืนดูเงียบๆแทน

 

“รางวัลของผู้ชนะ” มันย้ำและมองผ่านฉันไปที่จากัวร์ ยิ่งเห็นยิ่งขึ้นอยู่ๆมือเล็กๆของตัวเองก็จิกผมซินดี้ที่ยืนยิ้มหวานให้แฟนตัวเองสุดแรง ฉันกระชากมันด้วยอารมณ์โกธรจนร่างทั้งร่างของมันลงไปกองกับพื้น

 

เสียงอื้ออึงดังขึ้นทันที เพื่อนซินดี้กู่เข้ามาแต่คนข้างหลังฉันพูดขึ้นมาซะก่อน

 

“อย่ารุม”จากัวร์พูดจบทุกคนก็หยุดชะงัก พวกนั้นกำหมัดแน่นมองมาที่ฉันด้วยสายตาอาฆาตแค้น ซินดี้ไม่กรี๊ดร้องออกมาแต่กำลังลุกขึ้นมาหาฉันที่ยืนมองมันอยู่ก่อนแล้ว

 

“อีนีน่า”มันเรียก และลุกขึ้นยืนได้ก่อนจะใช้มือสางผมตัวเองลวกๆ

 

“เมื่อกี้ข้อหากวนส้นตีน” ฉันบอก ไม่ได้กลัวมันเลยซักนิดในใจมีแต่ความแค้นวันนั้นมันวางยาฉันเกือบจะโดนรุมโทรมไปแล้ว วันนี้ยังจะแสดงออกชัดเจนว่าอยากได้จากัวร์จนตัวสั่นอีก ไม่ใช่แค่นั้นแล้วข่าวที่ฉันเพิ่งได้ยินมาอีก

 

“ใครถ่ายคลิปเจ็บ” เสียงพี่ไวท์ดังมาจากข้างหลัง ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจใครนอกจากซินดี้ เราจ้องตากันแบบไม่มีใครยอมใคร

 

“ทำไมหรอ? อยากได้มากเลยใช่ป่ะ”ฉันถามและเดินเข้าไปหาจนปลายจมูกเราแทบจะแตะกัน ซินดี้มันเค้นหัวเราะและผลักไหล่ฉันออก นั่นทำให้ฉันเซถอยหลังไปอีกก้าว

 

“ก็นะ”มันตอบและควัดมีดพกแบบสั้นออกมาจากกระเป๋ากางเกง ด้วยความที่เราอยู่ใกล้กันมากไม่มีใครมองเห็นมีดพกซินดี้ๆแน่ ซินดี้กระตุกยิ้มโรคจิตก่อนจะเอามีกพกจ่อที่หน้าท้องฉัน

 

ความกลัวเริ่มครอบงำฉัน ตาฉันเบิกกว้างไม่เคยเจอสถานการณ์แบบมีมีดมาจ่อที่ท้องมาก่อน ฉันกลัวจนสั่นทั้งตัวยิ่งซินดี้มันเห็นท่าทางฉันมันยิ่งใช้ปลายมีดกดลงไปให้สัมผัสผิวบริเวณหน้าท้องฉันมากขึ้น

 

ปลายแหลมๆที่ทิ่มอยู่ทำฉันขาอ่อนไปหมด

 

“ลองร้องให้คนช่วยสิ ฉันแทงจนมิดด้ามแน่” มันกระซิบให้ได้ยินแค่สองคน ฉันทำอะไรไม่ถูกอยู่แล้วด้วยเลยยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่แบบนั้น ภาวนาให้จากัวร์รู้ ภาวนาให้ใครก็ได้เข้ามาดึงมีดออกไปจากหน้าท้อง “ผัวแกใครๆก็อยากได้” ซินดี้บอก และเริ่มวาดปลายมีดไปตามหน้าท้องฉัน

 

เฮือก

 

มันกดลงไปจะฉันสะดุ้งถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว

 

“เห้ย”ฉันได้ยินเสียงหนึ่งอุทานอย่างตกใจ กับร่างหุ่นนางแบบอย่างซินดี้ก้าวเข้ามาหาพร้อมมีดในมือที่ทิ่มเข้าที่หน้าท้องฉัน และมีมือหนึ่งฉุดเอวฉันลอยขึ้นร่างเหนือพื้นไปชนเข้ากับร่างใครคนใดคนหนึ่ง

 

ผลั่ก!

 

เสียงร่างกายกระทบกับอะไรซํกอย่างดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องของผู้หญิงตรงหน้าฉัน

 

“โอ้ยยยย ฮื่อ”

 

“ไอ้เชี่ย แม่งพกมีด” จากัวร์สินะเสียงจากัวร์ดังอยู่ข้างๆหู แขนเขากอดรัดเอวฉันไว้ข้างหนึ่งแน่น ฉันยังช็อกไม่หายกระพริบตาปริบเพราะยังไม่ได้สติจากสถานการณ์เมื่อครู่ ซินดี้ลงไปกองกับพื้นด้วยเท้าของจากัวร์ที่ถีบเข้าที่ท้องหล่อนเต็มๆ

 

“จากัวร์นายทำร้ายฉันอีกแล้วนะ”ซินดี้มองจากัวร์อย่างตัดพ้อในขณะที่เพื่อนจากัวร์เข้าไปดึงมีดออกจากมือเธอ

 

“แค่ถีบออกมันยังน้อยไปวะ”จากัวร์พูดจบก็จะเดินเข้าไปหาซินดี้อีกรอบ แต่เหมือนเขายังควบคุมตัวเองไว้ได้ เลยเอาแรงทั้งหมดมาลงกับแรงกอดที่เอวฉันแทน

 

“ถ้าเป็นกูจะกระทืบซ้ำ”พี่ไวท์ว่ามาจากด้านหลัง

 

“มึงถีบเบาไปเชี่ยจากัวร์” เสียงพี่วิวส์ดังอยู่ไม่ไกล

 

“กูไม่อยากจะคิดภาพ ถ้ามึงถีบอินี่ออกไม่ทัน” พี่ปอร์เช่น้ำเสียงห้วนและเย็นชาสุด

 

ฉันกลับตัวหันเข้าหาจากัวร์ เห็นใบหน้าบึ้งตึงของคนตรงหน้าน้ำตาก็ไหลอาบแก้มทันที มันอธิบายไม่ได้ อยู่เฉยๆบ่อน้ำตาก็แตก ฉันกลัวมากจริงๆและไม่คิดจะมีเรื่องกับใครอีกแล้ว

 

จากัวร์มองซินดี้ด้วยสายตาหน้ากลัวสุดๆ ฉันไม่โอเคทั้งร่างกายและจิตใจเลยสวมกอดคนที่ตัวเองโกธรอยู่เอาไว้ เรื่องของจากัวร์กับยัยนี่ฉันเคลียร์แน่แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์อยากจะเคลียร์อะไรเลยจริงๆ

 

“ทำร้ายผู้หญิงหน้าตัวเมียวะ” เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูด ฉันไม่อยากรับรู้ไม่อยากมองใครเลยกอดจากัวร์ไว้ไม่มองใครเลย ฉันกลัวฉันตกใจฉันไม่โอเค

 

“มึงอย่าปากดี กูถีบนี่เบาสุดละลองเอามีดแทงเมียกูดูไม่ใช่ถีบแน่ๆ” จากัวร์กัดฟันบอก เขาลูบผมฉันเหมือนจะอ่อนโยนนะแต่ไม่เลยเข้าใจคนโมโหแล้วจะปลอบมั้ยมันทั้งหยาบกระด้างแต่ทำให้ฉันยิ้มได้ละ

 

“มึงลองเอาเมียมึงมาให้กูแทงเล่นๆดูซิ่” พี่เรม่อนว่า หลังจากที่เขาหายไปนานพี่เรม่อนกระซฺบอะไรบางอย่างกับจากัวร์และก้มลงมามองฉันแวบนึงก่อนจะยิ้มให้และเดินออกไป

 

“เอาอินี่ออกไปไกลๆตรีนกูดิ่” จากัวร์บอกด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว ฉันไม่กล้าหันกลับไปมองข้างหลังเลยไม่รู้ว่าพวกนั้นเป็นยังไง ซินดี้เงียบไปฉันได้ยินเสียงกรี๊ดร้องดังจากที่ไกลกว่าเดิมและหายไปในที่สุด

 

“นั่นแหละ ถ้าจะตบก็ตบเลยอย่ารอให้มันตั้งตัวได้” จากัวร์จับไหล่และดันฉันออกห่าง เขาบอกด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ฉันจ้องเขานิ่งๆเช่นกัน อยากจะปล่อยโฮออกมาด้วยซ้ำแต่ก็กลั้นไว้สุดความสามารถไม่อยากให้ใครเห็นความอ่อนแอของตัวเอง

 

ฉันไม่เคยบอกว่าตัวเองเข้มแข็ง

 

“อยากกลับแล้ว”ฉันบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ จากัวร์หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะหันไปบอกเพื่อน

 

“กูกลับก่อน พรุ่งนี้เจอกันที่หาด”

 

“โชคดีเพื่อนรัก”เป็นเสียงของพี่เรม่อน

 

จากัวร์สบถทันทีที่พี่เรม่อนพูดจบและจูงมือฉันขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกลทันทีที่เข้ามาในรถนั่งประจำที่แล้วเขาก็ออกรถทันที จากัวร์พาฉันขับออกมาไกลพอสมควรเขาจอดรถตรงหน้าหาดหาดหนึ่ง และหันมาหาฉันทั้งตัว

 

“ที่รักโกธรมากมั้ย”เขาถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เอี้ยวตัวมาหาและกักขังฉันไว้บนเบาะนั่งด้วยสองแขน ฉันตั้งตัวไม่ทันปรับตัวไม่ทันเขาก็ก้มลงมาจูบที่แก้มไล้ลงมาจนถึงซอกคอและพึมพำกับคอฉันเบาๆ

 

“ที่รัก”

 

TALK
สงกรานต์สนุกมั้ยเอ่ย ไรท์เหนื่อยมากค่ะหยุดงานวันเดียวไปกลับกรุงเทพบุรีรัมย์  มึนมากวันนั้น  
ไม่หายนะค่ะไม่ต้องกลัวอิอิ  อาจจะช้าบ้างแต่งสดจริงๆค่ะ  
#จากัวร์มันน่ารักขึ้นทุกวันค่ะ แต่ตอนหน้าจะตายคามือนีน่าหรือป่าวไม่รู้
 เม้นด้วยน้าทุกเม้นคือกำลังใจนะจ๊ะ
 
#ถูกผิดบอกได้นะเดะแก้ทีเดียวเมื่อว่างค่ะ 
 
 
ความคิดเห็น