ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2563 08:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
24
แบบอักษร

        รอไม่นาน เควินก็เดินใส่เสื้อคลุมมา คงจะไปเปลี่ยนกางเกงว่ายน้ำ แต่ในมือเขาเนี่ยสิ ถือชุดว่ายน้ำสีสันสดใส พร้อมทั้งหมวกและแว่นตาว่ายน้ำมาด้วย มาด้วย 

            “อ่ะ...ไปเปลี่ยนซะ” 

            “ใส่ชุดนี้ไม่ได้หรือคะ” หญิงสาวต่อรอง 

            “ไม่ได้ เดี๋ยวก็จมอีกหรอก” เควินขู่ 

            ปลายฟ้าจำเป็นต้องรับชุดว่ายน้ำสองชิ้นนั้นมาเปลี่ยน เขาอุตส่าห์จะสอนให้ทั้งที ดูเอาเถอะอุตส่าห์แปะแผลใหม่ด้วยแผ่นกันน้ำด้วย 

            หญิงสาวกลับออกมา เควิน ลงไปรออยู่ในสระว่ายน้ำอยู่แล้ว หล่อนรวบรวมความกล้าถอดเสื้อคลุมก่อนจะรีบหย่อนตัวลงน้ำ   

            ชายหนุ่มตั้งใจสอน บวกกับความมั่นใจเต็มร้อยว่าหล่อนจะปลอดภัย ทำให้หญิงสาว สามารถว่ายน้ำได้เร็วเกินคาด ทำให้สนุกใหญ่ ผ่านไปเกือบสองชั่วโมง หล่อนยังไม่อยากขึ้น จากน้ำด้วยซ้ำ 

            “ขอต่ออีกหน่อยนะคะ” หญิงสาวเริ่มงอแง หล่อนต่อรองเมื่อเขาเข้ามาลอยตัวอยู่ ข้าง ๆ หล่อน ถึงแม้จะเหนื่อย แต่หญิงสาวก็ชอบที่จะยืนเกาะขอบสระ โดยมีน้ำพุ่งออกมานวดให้ร่างกายผ่อนคลาย 

            “ได้ มาสิ”เควินบอกพลางอ้าแขนกว้าง ปลายฟ้าโผเข้าไปหาด้วยคิดว่าเขาจะสอน ว่ายน้ำท่าใหม่ กว่าจะรู้ตัวก็โดนเขาอุ้มขึ้นไปนั่งขอบสระแล้ว ส่วนตัวเขายังยืนอยู่ในน้ำแต่สองแขนพาดอยู่ที่สะโพกของหญิงสาว 

            “ขี้โกง !” ปลายฟ้าบ่น 

            “ใครโกง ก็เธอขอต่อก็ต่อให้นี่ไง” เควินพูดจาเลี้ยวลด พลางขบเม้มลงบนดอกบัวคู่งาม ทำเอาปลายฟ้าลนลานผลักเขาออกแล้ววิ่งกลับขึ้นห้องไปเลย 

            “.......555........” เควินหัวเราะชอบใจกับวิธีการปราบเด็กดื้อของตัวเอง 

 

             เควินนั่งคุยเรื่องสำคัญกับกิตติในห้องทำงานภายในคฤหาสน์หรู 

          “คนของเราแจ้งมาว่า ทีมที่ลงมือมาจากต่างประเทศแน่นอน” กิตติรายงานผู้เป็นนาย  

            “ประเทศอะไร” 

            “ประเทศ......พวกนี้มืออาชีพ รับงานทั่วโลก สาวถึงต้นตอยาก”  

            “แสดงว่าคนว่าจ้าง น่าจะได้ประโยชน์มหาศาลจากการตายของฉัน ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช้มืออาชีพระดับนี้หรอก” เควินพยายามคิดว่าจะเป็นใครได้ ในแวดวงธุรกิจก็ไม่เห็นมีใครมีเหตุจูงใจให้ต้องทำกันขนาดนี้    

            “ส่วนไอ้คนที่โดนเก็บในคุกน่าจะเป็นตัวหลอก” กิตติออกความคิด 

            “ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น” เควินเห็นด้วย 

            “คงต้องรอให้มันลงมืออีกครั้ง” เจ้านายหนุ่มพูดขึ้น หลังจากเงียบไปนาน 

            “ระหว่างนี้ผมจะเพิ่มมาตรการคุ้มกันนะครับ” 

            “ไม่ต้องหรอก มันคงยังไม่กล้าลงมือเร็ว ๆ นี้ ค่อย ๆ สืบแบบเงียบ ๆ อย่าให้แม่ฉันรู้ล่ะ” 

            “ครับ” กิตติรับคำแล้วก็ถอยออกไป 

            เควิน ทิ้งตัวเอนพิงพนักเก้าอี้  มีอีกคนที่จะได้ผลประโยชน์มหาศาลถ้าเขาตาย  แต่ก็ขออย่าให้เป็นคนนั้นเลย ชายหนุ่มหน้าเครียด 

            ปลายฟ้าเห็นกิตติเข้าไปคุยกับเควินเป็นนาน ก่อนจะเดินออกมาหน้าตาเคร่งเครียด หล่อนอยากรู้ว่าเขาคุยกันเรื่องตามหาพี่ชายของหล่อนหรือเปล่า จึงได้มาดักรอเขาอยู่ 

            “คุณกิตติคะ” 

            “ครับคุณปลายฟ้า...มีอะไรหรือเปล่าครับ” กิตติแปลกใจ ที่ปลายฟ้าทำท่าเหมือนดักรอเขาอยู่ เพราะปกติหล่อนจะไม่ชอบหน้าเขานัก 

          “เอ่อ...ฉันอยากรู้เรื่องพี่ขุนเขาน่ะค่ะ...พวกคุณตามล่าเขาอยู่ใช่ไหมคะ” ปลายฟ้าพยายามพูดดีด้วย 

            “อ๋อ...เรื่องนั้น...ไม่ทราบครับ” กิตติตอบหน้าตาย 

            “ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันเป็นห่วงเขาจริง ๆ” หญิงสาวขอร้อง 

            “ไม่ทราบจริง ๆ ครับ เพราะเจ้านายไม่ได้สั่งให้พวกผมตามหา หรือดำเนินการใด ๆ เกี่ยวกับพี่ชายของคุณทั้งนั้น  แต่ถ้าคุณอยากรู้จริง ๆ คงต้องไปถามกับท่านแล้วล่ะครับ” 

            “หมายความว่า คุณเควินไม่ได้ติดใจเอาความเขาแล้วใช่ไหมคะ” ปลายฟ้ายิ้มออก 

            “ก็คงงั้นมั้งครับ” กิตติเห็นว่าหมดเรื่องแล้ว จึงขอตัว ก่อนจะเดินออกไป 

ความคิดเห็น