ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2563 09:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13
แบบอักษร

ตะวันไม่สนใจ อยากงอนก็งอนไป อดข้าวสักมื้อไม่ถึงตายหรอก ชายหนุ่มกินอิ่มแล้วเขาเก็บล้างทุกอย่างจนเกลี้ยง ..หมายถึงเกลี้ยงจริง ๆ เสร็จแล้วก็เข้าไปอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์  ก่อนจะออกมาที่โต๊ะทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์ นั่งดูอะไรเรื่อยเปื่อย แค่อยากจะดูน้ำหน้าเด็กดื้อ ว่าจะทำยังไงต่อไปเท่านั้น 

ใบหม่อน หิวจนกระเพาะชาไปแล้ว ความโกรธยิ่งถมทับทวี ไม่ได้สำนึกผิดเลยสักนิด คิดหาหนทางเอาคืน หล่อนเดินเชิด ผ่านคนใจร้าย กลับเข้าห้อง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อาบน้ำอาบท่าเสร็จก็รีบจับจองที่นอนบนเตียง โดยใช้พื้นที่ให้มากที่สุด หล่อนนอนกลางเตียง เอาหมอนผ้าห่ม มาหนุนแขนขาทำให้ดูเต็มเตียงไปหมด คืนนี้ อีตาหมีควายต้องลงไปนอนข้างล่างโน่น....555....หญิงสาวอารมณ์ดีขึ้นมานิดนึง ก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน   

  

ตะวันกลับเข้ามาเห็นสภาพของใบหม่อน ไม่รู้จะโกรธหรือขำดี  เขาค่อย ๆ หยิบพวกหมอนผ้าห่มส่วนเกินที่ยัยตัวแสบเอามาถมทับไว้ออก แล้วก็ล้มตัวลงนอนริมเตียงข้างหนึ่ง พยายามออกห่างจากผู้หญิงที่นอนหลับเป็นตายให้มากที่สุด 

แล้วก็เป็นจริงดังคาด ยัยตัวแสบโมเมเข้ามานอนกอดเขาเฉยเลย ชายหนุ่มลืมตาตื่นในเช้าวันใหม่ มีร่างเล็กทั้งก่ายทั้งเกยอยู่บนตัวของเขา ยัยเด็กบ้าเอ้ย จอมฉวยโอกาสจริง ๆ ตะวันค่อย ๆ ผลักหัวที่ปกคลุมด้วยเส้นผมนุ่มลื่น ดำขลับ สยายอยู่บนหน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาออก เดี๋ยวจะตื่นมาโวยวายเขาอีก เพราะคนอย่างหล่อนไม่เคยยอมรับว่าเป็นฝ่ายผิดอยู่แล้ว 

ดูเอาเถอะ ยิ่งผลักหล่อนก็ยิ่งซุกเข้ามาหา แถมเอามือมาลูบไล้เหมือนเจอของถูกใจอีกแน่ะ 

“ยัยเด็กบ้า....ตื่นได้แล้ว” ชายหนุ่มต้องตะคอกใส่  หล่อนถึงจะยอมหยุดมือ 

“ไอ้บ้า...จะทำอะไรฉันฮึ...” หญิงสาวลืมตาขึ้นมาก็เจอเข้ากับดวงตาดุ ๆ ของอีตาหมีควาย และพบว่าตัวเองนอนเกยอบู่บนตัวเขาเกือบครึ่งตัว 

“เธอนั่นแหละ ยัยตัวแสบ แกล้งยั่วฉันหรือไง อยากได้นักหรือไง จะได้จัดให้” ชายหนุ่มไม่ยอมอ่อนข้อให้ 

ใบหม่อนทั้งโกรธทั้งอาย พลันสายตาก็บังเอิญไปเห็นสิ่งที่อยู่ต่ำกว่าสะดือของเขา มันกำลังพยายามชูคอออกมาทักทายยามเช้า 

“อึ๊ย........ไอ้บ้า...ไอ้ลามก..”หล่อนเอามือข้างหนึ่งปิดตา อีกมือชี้ไปที่เป้ากางเกงของตะวัน 

........555.....เธอเรียกมันขึ้นมาเองนะ มันอยู่ของมันดี ๆ” ชายหนุ่มหัวเราะลั่น ที่เห็นท่าทางตกใจเหมือนเจอสัตว์ประหลาดของหล่อน 

“หน้าด้าน !” ใบหม่อนรีบลุกขึ้น ทุ่มหมอนไปที่เจ้าหนอนน้อย  ไม่ใช่สิ..หรือจะเรียกว่า อนาคอนด้า ดูจะใกล้เคียงกว่า หล่อนรีบวิ่งเข้าไปสงบสติอารมณ์ ในห้องน้ำ หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ  ถึงแม้หล่อนจะทำตัวก๋ากั่น ออกเที่ยวกลางคืน ทำตัวเหมือนเสเพล แต่นั่นเป็นเพียงภาพที่หล่อนสร้างขึ้นเพื่อประชดบิดาเท่านั้น แท้จริงแล้วไม่ประสีประสาอะไรด้วยซ้ำ 

  

หญิงสาวจัดการธุระของตัวเองเสร็จ จึงรีบออกมาหุงข้าว ไม่ใช่เพื่อใคร เพื่อตัวเองนี่แหละ หล่อนได้รู้ว่านอกจากอาหารแช่แข็งในตู้เย็นแล้ว หลังบ้านยังมีแหล่งอาหารน่าทึ่งอีกด้วย 

ใบหม่อนเดินดูแปลงผักน่ารัก หลากหลาย ปลูกอย่างละนิด อย่างละหน่อย หลาย ๆ อย่างก็ดัดแปลงทำกับข้าวได้หลายชนิด แบบนี้สินะ พืชผักสวนครัว หญิงสาวไม่เคยสัมผัสชีวิตแบบนี้มาก่อน อากาศบริสุทธิ์ยามเช้าทำให้หล่อนสูดหายใจเข้าไปเต็มปอด ลืมความขุ่นมัวชั่วขณะ  หญิงสาวลงนั่งยอง ๆ ก้มลงเก็บผักกาด 

“...........กรี๊ด........” ใบหม่อนกรี๊ดออกมาสุดเสียง ลุกขึ้นชนเข้ากับร่างยักษ์ ด้านหลัง 

“เป็นอะไร ใบหม่อน” ชายหนุ่มรวบร่างนั้นไว้ ก่อนที่หล่อนจะออกวิ่ง 

“มัน.........” หญิงสาวชี้นิ้วไปที่แปลงผัก ซ่อนหน้าอยู่กับอกของเขา ไม่ยอมหันไปมอง 

 ตะวันมองตามที่หล่อนชี้ ก่อนจะส่ายหัว ถอนใจออกมาอย่างระอา... 

"ก็แค่หนอนผักตัวอ้วน ๆ น่ารักจะตาย" ตะวันปลอบ รับรู้ได้ว่าหล่อนกลัวจริง ๆ  

ความคิดเห็น