ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2563 09:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12
แบบอักษร

“เกิดอะไรขึ้น ใบหม่อน” อชิ ได้ยินเสียงหญิงสาวอุทาน ด้วยความตกใจ 

            “แค่นี้ก่อนนะแก อีตาหมีควายมาได้ยินพอดี” ใบหม่อนลดเสียงเบาลง แล้วตัดสายทิ้ง หมุนตัวจะเดินกลับเข้าไปในครัว ไม่ทันไรก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของนายหมีควาย แผดดังสนั่น กึกก้อง 

  

            “นี่เธอ ทำอะไรกับพื้นบ้านฉันหืม..” ตะวันเพิ่งสังเกตเห็นพื้นไม้ที่มีคราบเหมือนใครเอาโคลนไปละเลงไว้เป็นทางยาว เว้นระยะราวกับจะรังสรรค์ลวดลายไม้ขึ้นมาใหม่ 

            “ก็ถูบ้าน” ใบหม่อนเถียงอุบอิบ เพราะรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่เหมือนบ้านที่ผ่านการถูสักนิด แย่ยิ่งกว่าก่อนถูด้วยซ้ำ ทั้งที่หล่อนก็พยายามถูแล้วถูอีก แต่มันก็ได้เท่าที่เห็น 

            “เนี่ยนะ ถูแล้ว ทำเป็นหรือเปล่า” ชายหนุ่มตะคอก 

            “ก็ไม่เคย...” หญิงสาวตอบเสียงเบาหวิว เรียกน้ำตามาเอ่อเต็มหน่วยตา ตีหน้าเศร้า ดูหน้าสงสาร 

 

            “เอาล่ะ ทำไม่เป็นใช่ไหม ดูนี่ฉันจะสอนให้” ชายหนุ่มเห็นน้ำตาก็ใจอ่อนยวบ เขาเดินไปหยิบถังน้ำ แล้วก็ไม้ถูบ้าน ที่หญิงสาวเหวี่ยงไว้ส่งเดช เอามาซัก แล้วสาธิตให้ดู เขาออกแรงถูพลางสอนหล่อนไปด้วย ใบหม่อนอมยิ้ม ยืนมองตาแป๋ว 

            กว่าชายหนุ่มจะรู้ตัวว่าถูกยัยตัวแสบหลอกใช้  พื้นหน้าระเบียงก็สะอาดเอี่ยม ..แสบนักใช่ไหม..... 

            “เอ้า...เอาไปทำต่อ ถูให้หมดทุกห้องนะ” ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม 

            “แต่ฉันถูไม่เป็นนะ...”หญิงสาวทำเสียงอ้อน มองตาละห้อย คิดว่าจะได้ผลอีก 

 

            “ทำให้ดูขนาดนี้ ถ้ายังไม่ได้เรื่องเห็นจะต้องทำอย่างอื่นแล้ว” ชายหนุ่มย่างสามขุมเข้าหา จ้องมองดวงตาละห้อย ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ เรื่อยมาหยุดลงที่หน้าอกตูม ด้วยสายตาจาบจ้วง แสดงความเป็นเจ้าของอย่างโจ่งแจ้ง 

            ใบหม่อนรีบลนลาน ไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาด กลับเข้าไปถูบ้าน แบบไม่อิดออดอีกเลย...ฮึ่ม..คนบ้า คนลามก...บ้ากาม...ขอให้เซ็กส์เสื่อมภายในสามวันเจ็ดวันเลย...เจ้าประคู๊ณ... ใบหม่อนทำงานไป ก็แช่งชักหักกระดูก อีตาหมีควายไปด้วย.... 

 

            “เสร็จหรือยัง ฉันหิวข้าวแล้ว” ตะวันตะโกนบอกคนที่เพิ่งจะถูบ้านเสร็จ นั่งแปะลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง 

            “ใครหิวก็ทำกินเอง ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ อย่ามากดขี่ข่มเหงกันให้มากเกินไป” ใบหม่อนมีแรงฮึด ออกมายืนเท้าเอวต่อว่าชายหนุ่ม ฉอด ๆ ๆ 

 

            ตะวันไม่พูดอะไร เดินดุ่ม ๆ ไปที่แปลงผักหลังบ้าน แล้วกลับมาพร้อม ผักกาดขาว กออวบ ๆ ต้นหอม มะเขือเทศสีแดงสด ใบกระเพรา กับพริกขี้หนูสวน เขาหุงข้าว แล้วมาจัดการ ทำกับข้าวง่าย ๆ อย่างต้มจืดผักกาดขาวใส่หมูสับ ผัดกระเพราหอม ๆ และไข่เจียวใส่มะเขือเทศ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของใบหม่อน หล่อนยอมรับว่าหิว กับข้าวง่าย ๆ แค่นี้ ก็ยั่วน้ำลาย และทำท้องไส้ปั่นป่วนจะแย่แล้ว 

 

            ตะวันยกอาหารมาตั้งบนโต๊ะ และนั่งลงกินเงียบ ๆ ไม่พูด ไม่ชวนใครทั้งนั้น ใบหม่อนลังเล ไม่รู้จะทำยังไง ท้องก็ร้อง เอาวะ! ….ด้านได้อายอด....หญิงสาวเข้าครัวเดินถือจานข้าวมานั่งลงตรงข้ามกับเขา 

            ............เพี๊ยะ..........แค่เพียงเอื้อมมือตักต้มจืด ใบหม่อนก็โดนตีมือ จนรีบหดกลับ ทำคอย่น 

            “งก !” 

            “พูดดี ๆ นะ เมื่อกี้ใครพูดอะไรไว้ ความจำเสื่อมกะทันหันหรือไง” 

            “ก็มันเหนื่อย” ใบหม่อนเถียงเสียงห้วน        

“แล้วคนอื่นเขาไม่เหนื่อยหรือไง นึกถึงใจเขาใจเราบ้างไหม” ตะวันได้โอกาสเทศนาสั่งสอน คนเอาแต่ใจ 

ใบหม่อนลุกขึ้นอย่างถือดี ไม่กงไม่กินมันแล้ว หล่อนเดินสะบัดออกไปยืนดราม่า อยู่ที่ระเบียงอีกฝั่ง ยืนเชิดหน้าจนคอบิด ทำไมไม่มาง้อสักทีนะ....หนึ่ง....สอง....สาม เงียบ...เฮ้ย มันต้องไม่ใช่แบบนี้ หญิงสาวร่ำร้องอยู่ในใจ 

ความคิดเห็น