ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2563 13:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
30
แบบอักษร

แก้มใสตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี รอยยิ้มยังไม่จางลงจากใบหน้า ขอเก็บเกี่ยวความรู้สึกอบอุ่นหัวใจเอาไว้อีกสักพักก็แล้วกัน เดี๋ยวสามีขี้เก๊กตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ พ่อเจ้าประคุณจะกลายเป็นคนละคนทันที 

ไม่เพียงแก้มใสเท่านั้น ที่ตื่นก่อนแต่นอนอ้อยอิ่ง  เลโอก็ตื่นก่อนหน้าสักพักแล้วแต่ก็ยังอยากจะนอนกอดเรือนร่างนุ่มนิ่มเอาไว้ยังไม่อยากลุกขึ้นมาใส่หน้ากากเข้าหากันอีก....แต่เอ๊ะ....หรือจะเป็นแค่เขาเท่านั้นที่ใส่หน้ากากหาเจ้าหล่อน...เป็นหน้ากากซาตานเสียด้วย เพราะไม่อยากให้คนผิดหลงระเริงจนเกินไปนั่นเอง 

“อื้อ....พี่เลโอ...” แก้มใสไม่อาจแกล้งหลับต่อไปได้ เมื่อลมหายใจอุ่น ๆ รินรดอยู่ที่ซอกคอ สร้างความปั่นป่วนรัญจวนใจ 

ชายหนุ่มทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไถลหน้าเกลือกกลิ้ง จนตอหนวดเคราครูดผิวอ่อนใสจนเป็นรอยแดง   

”พี่เลโอ...ปล่อย” 

“ตื่นแล้วทำไมไม่รีบลุก จะนอนเป็นคุณนายให้ใครมารับใช้ไม่ทราบ” 

“แก้มก็กำลังจะลุกอยู่นี่ไงคะ แล้วใครกันมากอดรัดเอาไว้ล่ะคะ” ความรู้สึกเลยคำว่าโกรธกลายเป็นขำที่อีกฝ่ายลืมตาตื่นขึ้นมาจะต้องจิกกัดก่อนสิน่า...ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเป็นไก่หรือไงนะ 

“อย่าเพิ่งมโนไปไกล ฉันไม่ได้พิศวาสเธอหรอกนะ มันแค่ปฏิกิริยาธรรมชาติของผู้ชายก็แค่นั้นแหละ” นายหัวหนุ่มกระแทกเสียงตอบ ก่อนจะคลายอ้อมกอด แล้วลุกขึ้นเหมือนเด็กชายแสนงอน 

“แก้มรู้ค่ะ ว่าพี่เลโอเกลียดขี้หน้าแก้มจะแย่อยู่แล้ว” แก้มใสได้แต่กลั้นยิ้ม คนขี้เก็ก เมื่อไหร่จะเหนื่อยสักที จะทำดี ๆ กับเมียตัวเอง มันจะเสียหน้ามากนักหรือไง....ความจริงเขาก็ไม่ได้ร้ายกาจนักหรอก ไม่อย่างนั้น ค่ำคืนที่ผ่านมา เขาคงจะย่ำยีตามอำเภอใจ ไม่ยอมให้หล่อนได้นอนในอ้อมกอดอันอบอุ่นทั้งคืนอย่างนี้หรอก  

“วันนี้พี่เลโอจะไปไหนคะ”  

“ถามทำไม หรือคิดว่าเป็นเมียแล้วจะก้าวก่ายชีวิตฉันยังไงก็ได้ หึ....” 

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ เผื่อว่าพี่เลโอจะขึ้นฝั่งแก้มจะขอไปด้วยได้ไหมคะ พอดีอยากซื้อของใช้ส่วนตัวค่ะ” รีบชี้แจงก่อนที่เขาจะหงุดหงิดจนพูดไม่รู้เรื่อง 

นายหัวหนุ่ม ปรายตามองเมียตัวน้อยที่นั่งผมเผ้ายุ่งเหยิงอยู่กลางเตียง ถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคอ....ยัยตัวแสบนี่ขยันยั่วกันจริง...สงสัยไม่เข็ด........ 

“นะคะ...พี่เลโอ” แก้มใสรบเร้ามองเขาตาแป๋ว   อยากรู้จักสามีให้มากกว่านี้ก็ต้องตามติดแบบนี้แหละ  ถึงแม้จะมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนเหลวไหล หรือทำอะไรผิดกฎหมาย แต่ก็ยังมีประเด็นที่น่าสงสัยในหลายข้อ 

“ตามใจ แล้วอย่ามาบ่นเหนื่อยก็แล้วกัน”  

“รับรองค่ะ แก้มจะไม่บ่นซักคำ”  

หญิงสาวรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ก่อนจะรีบไปอาบน้ำแต่งตัว ด้วยกางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ต รองเท้าผ้าใบพร้อมลุย 

ทั้งคู่มาขึ้นเรือ หลังจากกินอาหารเช้าง่าย ๆ  แต่ดูเหมือนนายหัวหนุ่มจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันมาจ้องหน้าเมียตัวยุ่ง 

“เมาเรือหรือเปล่า ถ้าเมาก็ไม่ต้องไป อยากได้อะไรจดมาเดี๋ยวให้เดชไปซื้อให้” 

“ไม่เมาค่ะ” 

“หืม....” เลโอหันมาเลิกคิ้วถาม...ทำนองว่าวันนั้นยังหมดสภาพอยู่เลย 

“วันนั้นแก้มแค่เครียดไปหน่อยอ่ะ” แก้มใสรีบอธิบาย เกรงว่าเขาจะเปลี่ยนใจ อดไปกันพอดี 

“แน่นะ” 

“ค่ะ” แก้มใสยิ้มแฉ่ง พร้อมกับพยักหน้าหงึกหงักเป็นการยืนยัน 

เลโอไม่พูดอะไร เขาหันหลังเดินขึ้นเรือ ส่วนแก้มใสก็ถือว่านั่นคือการอนุญาตแล้วจึงก้าวตามไปติด ๆ แล้วไปนั่งลงใกล้ ๆ เมื่อคนตัวโตไม่ได้มีปฏิกิริยาผลักไส หล่อนจึงได้แต่อมยิ้ม.....ให้รู้ไปว่าพี่เลโอจะใจแข็งไปถึงไหนกัน ในเมื่อเขาเป็นสามีของหล่อนทั้งทางพฤตินัย และนิตินัย จึงไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมาตั้งแง่ต่อกัน....แก้มใสตัดสินใจแล้ว ที่จะทำให้ครอบครัวของหล่อนมีความสุขที่สุด 

เรือแล่นออกจากเกาะได้ไม่นาน  คนที่ยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าไม่เมา ก็หลับพับอยู่ที่ต้นแขนคนตัวโต จนเขาต้องจับหล่อนให้นอนหนุนตัก พร้อมกับเผลอยิ้มอย่างเอ็นดู.....ยัยตัวแสบนี่หลับได้ยังไงกันนะ เขาเผลอมองวงหน้างามอย่างเพลิดเพลินจนไม่อยากถอนสายตาไปไหน จนกระทั่งถึงที่หมาย  

“แก้มใส......ตื่น.....”  

“อื้อ......” 

“แก้มใส....ถ้าไม่ตื่นจะโยนทิ้งทะเลเดี๋ยวนี้แหละ” ขู่เสียงเข้ม 

“ขอโทษค่ะ...เผลอหลับได้ยังไงก็ไม่รู้” หญิงสาวยิ้มแหย  เมื่อตื่นมาพบกับสายตาคม ดุ หน้าโหดของผู้เป็นสามี  

“ฮึ....” 

ความคิดเห็น