จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Parallel story ที่ตัดสินใจไป...ทำไมมันไม่มีความสุขเลยล่ะ(จบเรื่องคู่ขนาน)

ชื่อตอน : Parallel story ที่ตัดสินใจไป...ทำไมมันไม่มีความสุขเลยล่ะ(จบเรื่องคู่ขนาน)

คำค้น : ยูริ,ฮา,yuri,ฟิน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2559 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Parallel story ที่ตัดสินใจไป...ทำไมมันไม่มีความสุขเลยล่ะ(จบเรื่องคู่ขนาน)
แบบอักษร

(พาราเรลของตัวเอกของนิยายสาวเกรียนฯ..เป็นการปิดเรื่องที่สมบูรณ์...และนี่คือบรรยากาศการปิดกล้องสาวเกรียนเบี้ยนอัจฉริยะ)

                 

“..แคท..แคท..ตื่นลูก..”

เสียงปลุกดังขึ้นในช่วงที่ฉันหลับสนิท

“..เร็วลูก..เดี๋ยวไปทำงานไม่ทันนะ..วันนี้ปิดกล้องสาวเกรียนฯไม่ใช่หรือ..”

“..กี่โมงแล้วคะแม่..”

“…เที่ยงคิวถ่ายสามโมง..แต่ต้องไปฟังบรีฟก่อนช่วงบ่ายและแต่งตัว…”แม่มักจะย้ำเตือนเสมอ..เพราะแม่เป็นคนละเอียดแบบนี้แหละ

แม่ที่เหมือนเพื่อนสนิท..เลขา..และเป็นทุกอย่างของฉัน..

รวมถึงคนที่ฉันสามารถกอดและร้องไห้ได้

แม่เดินมาที่เตียงวางมือที่ศีรษะ..

“..ไม่ว่าจะเครียดอะไรมานะ..แคท..ถ้าได้นอนเยอะ ๆ ..มันจะดีขึ้นเสมอ..นี่ดีขึ้นแล้วหรือยัง..”

ฉันผวาเข้ากอดแม่..

“..ดีขึ้นแล้วล่ะค่ะ..ขอบคุณนะคะแม่..”ฉันทำตัวเป็นเด็กขี้อ้อนจนได้

แม่เช็ดที่หางตาฉัน..ยิ้มให้..

“..หมดคิวสาวเกรียนฯ..แคทคงได้พักยาว..แม่จะพาแคทไปเที่ยวเกาหลี..เอ..หรือญี่ปุ่นดีนะ..”

ฉันน้ำตารื้น ๆ ..มองแม่..ใช่..ในซีรีส์สาวเกรียนฯ..แคทไม่มีแม่จริง ๆ …แต่แคทในชีวิตจริง..คงขาดแม่ไม่ได้แน่..

แม่เป็นพนักงานระดับบริหารของบริษัทยา..ทำงานเก่ง..และเก่งทั้งงานนอกบ้าน..งานในบ้าน..เก่งทั้งการครองใจเพื่อนร่วมงาน..เจ้านาย..ลูกน้อง..และยังครองใจคนในบ้านอย่างฉันกับพ่อด้วย..

แม่ไต่เต้ามาจากตำแหน่งดีเทลยาเล็ก ๆ …ด้วยความสามารถที่เก่งและขยัน..จนทำให้พ่อฉันที่เป็นหมอประทับใจ..หมอกับผู้แทนจากบริษัทยา..จริง ๆ ก็คงยากที่จะคบหากันเป็นคู่รัก..แต่สำหรับพ่อฉัน..กลับทำให้คนในโรงพยาบาลตื่นตะลึงเพราะแต่งงานกับแม่อย่างใหญ่โตทีเดียว..แถมยังยอมลาออกจากโรงพยาบาลเพื่อไม่ให้ใครมองว่ามีนอกมีในกับบริษัทยาที่แม่เป็นตัวแทน

พ่อพิสูจน์ให้ใคร ๆ เห็นว่า..ความรักแท้นั้นเป็นอย่างไร..แม่กับพ่อพร่ำสอนฉันเสมอถึงเรื่องนี้..ซื่อสัตย์..รักเดียวใจเดียว..รับผิดชอบ..และเป็นตัวของตัวเอง

แคทตัวจริงไม่เหมือนกับแคทในซีรีส์..แคทตัวจริงเหมือนกับนิ่มในซีรีส์มากทีเดียว..ในแง่ของความรักเดียวใจเดียว..ซื่อสัตย์ต่อคนที่ตัวเองรักเพียงคนเดียวเท่านั้น..

ฉันเจ็บแปลบคำพูดที่ฝ้ายพูดกับฉัน..มันยังติดตรึงในความรู้สึก..

“..เราเลิกกันเถอะ..”

ฉันจำได้ว่า..วันนั้นฉันแทบบ้า..พี่ออยกับฟินต้องลากฉันกลับบ้าน..พ่อถึงขนาดให้ยาระงับประสาท..พ่อบอกว่า..ยังไงก็ให้นอนให้หลับให้ได้ก่อน..อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

สูตรสำเร็จที่พ่อกับแม่มักจะใช้เสมอ..เครียดยังไง..ให้นอนให้หลับให้ได้ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ตาม..

“..วันนี้..แม่จะไปที่กองถ่ายกับแคทด้วยนะ..”แม่ยิ้ม.. “..จะได้ถ่ายรูปแคทตอนฉลองปิดกล้องให้ด้วย..ลูกแม่เก่งนะ..เล่นซีรีส์เรื่องแรกก็เป็นพระเอกเลยจะมีลูกสาวบ้านไหนมั้ยน้า..ที่เข้าวงการ..แล้วก็เป็นได้แบบแคท..”

ฉันยิ้มให้แม่..นี่ไง..คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน..อารมณ์ขันบรรเจิดมาก..

“..เรื่องที่สองต่างหากแม่..”

“..เรื่องแรกก็เป็นพระเอกแล้วไม่ใช่หรือไง..เรื่องสาวเกรียนฯเรื่องที่สองยังได้เป็นพระเอกอีก..สุดยอดเลยนะเนี่ย

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

ฉันเอื้อมมือหยิบ..ฟินนั่นเอง

“..มึง..เป็นไงบ้าง…”เสียงฟินทักทาย.. “..ให้กูไปรับไหมแคท..”

“..วันนี้..แม่จะไปกองด้วย..”

“..เอองั้นกูก็เบาใจ..”เสียงฟินพูดกับคนที่นั่งข้าง ๆ .. “..มันไปกับแม่..พี่..”

ฉันรู้ว่าคนข้าง ๆ ฟินเป็นใครเสียงโทรศัพท์เปลี่ยนมือ..แล้วเสียงที่คล้ายฉันก็ดังขึ้น..

“…แคท..พี่เป็นห่วงนะ..ดูแลตัวเองด้วย..”

“..ขอบคุณค่าพี่ออย..พี่อยู่กับฟินหรือคะ..”

“..อือ..ฟินไปรับที่บ้านน่ะ…”

ฉันอดที่จะพูดด้วยความรู้สึกยินดีด้วยไม่ได้..

“..พี่ออย..พี่โชคดีมากนะ..ฟินมันน่ารัก..ดีใจด้วยนะที่พี่คบกับฟิน..”ฉันเจ็บแปลบเล็กน้อย..เพราะคืนวันที่ทั้งสองตกลงที่จะคบกัน..เป็นคืนเดียวกับที่ฝ้ายบอกเลิก

“..แกอย่าเพิ่งพูดอะไรเลยแคทเดี๋ยวจะสาย..รีบมานะ..เดี๋ยวพี่ลูนาร์ด่า..”

“..ค่า..พี่..”ฉันวางสาย..ในใจรู้สึกเวิ้งว้างบอกไม่ถูก..

จะว่าไปแล้ว..แคทในซีรี่ส์จะเป็นคนที่เพื่อน ๆ รัก..เป็นศูนย์กลางของทุกคน..แม้แต่ชื่อแก๊งค์..ก็ตั้งชื่อว่าสาวเกรียนฯตามฉายาของแคท

แต่ในชีวิตจริง..แคทกลับเป็นคนที่ไม่มีใครเป็นเพื่อนสนิท..ใช่สิ..เพราะฉันเป็นคนที่มีงานเยอะที่สุด..เวลาว่างจึงน้อยกว่าทุกคนโอกาสเจอกับคนอื่น ๆ แทบจะไม่มี..ในกองสาวเกรียนฯ..มีแค่คน ๆ เดียวเท่านั้น..ที่ดูจะสนิทที่สุด..นั่นคือฝ้าย..

และเราก็คบกันเป็นคนรักที่ทุกคนอิจฉา..

แต่ฝ้ายก็ตัดสินใจบอกเลิกฉันไปแล้ว..

แค่อาทิตย์เดียวที่มันบอกเลิกฉันก็แทบจะอยู่ไม่ไหว

วันนี้..ฉันต้องเข้ากองถ่ายสาวเกรียนฯ..เป็นการเข้ากองถ่ายครั้งแรกหลังจากที่ฝ้ายตัดสัมพันธ์..และวันนี้เป็นวันปิดกล้อง..ทุกคนเป็นห่วงฉัน..โดยเฉพาะแม่

ฉันจะต้องเจอฝ้าย..มันเลี่ยงไม่ได้หรอกที่จะต้องทำงานร่วมกัน..ความเป็นมืออาชีพต้องมีเสมอ..แม่ก็พร่ำสอน..เพื่อน ๆ ก็ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง..ตอนที่นิ่มกับฟินมีปัญหากัน..มันก็ยังมาเข้าซีนด้วยกันเป็นปรกติ..แต่พอผู้กำกับสั่งคัท..มันก็ไปทะเลาะกันต่อ..ฉันไม่คิดหรอกนะ..ว่าฉันจะต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย

ฉันรักฝ้ายยังรักอยู่..แม้ว่าฝ้ายจะไม่รักฉันแล้ว

แม่เหมือนจะเข้าใจความรู้สึก..

“..กอดแม่ก่อนก็ได้นะ..ถ้าไม่ไหว..แต่แคทต้องไปกองถ่ายให้ได้นะ..ไม่ว่ายังไงก็ต้องไปให้ได้..แม่อยากให้แคทเป็นมืออาชีพ..ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามลูกแม่เก่งอยู่แล้ว..ทำได้อยู่แล้ว..ใช่ไหม..”

แม่ที่เป็นแม่ในอุดมคติของหลาย ๆ คนพยายามสอนให้ฉันเป็นมืออาชีพ

ในเรื่องสาวเกรียนฯ..แม่หงส์ของแคทจะเป็นแม่ที่สอนให้แคทเข้มแข็งฉันว่า..พี่คนเขียนบทคงเอาแบบคาแรคเตอร์แม่หงส์มาจากแม่ของแคทในชีวิตจริงคนนี้แน่ ๆ ..

แม่จิตราพรของฉันฉันรักแม่ที่สุดเลย

 

วันนี้..กองถ่ายปักหลักที่บ้านของแคทในซีรี่ส์..ที่เป็นซีนจัดงานปีใหม่..ทั้งนักแสดงทั้งคนกองถ่ายวุ่นวายกันเกินกว่าที่คิด..ไม่เคยมีซีนที่นักแสดงพร้อมเพรียงกันขนาดนี้..เรียกว่า..ตัวละครสำคัญเกือบทุกคนต้องเข้าฉาก..

ผู้กำกับเหมือนจะเอาใจใส่ฉันมากเป็นพิเศษ..เมื่อแม่พาฉันมาถึง..ก็รีบมาหาเลยทันที..

“..แคท..ไหวไหม..”พี่ลูนาร์น่ารักเสมอ.. “..ทนหน่อยนะ..วันนี้ปิดกล้องแล้ว..”

ฉันอดชะเง้อไปมาไม่ได้

พี่ลูนาร์ถอนใจ..

“..บทไม่มีเข้าซีนเจอกันไม่มีไดอะลอคคุยกันมีแต่ซีนรวม..โอเคนะ..”

“..พี่ลูนาร์..แคทอยากเจอฝ้าย..”ฉันสารภาพ.. “..แคทไม่สบายใจ..แคทอยากคุยกับฝ้ายอีกครั้ง..”

“..แคท..พี่รู้ว่าหนูเป็นมืออาชีพ..แต่อย่าเสี่ยงเลยนะ..ถ้าอารมณ์มันบิ๊วให้เป็นแคทตามบทไม่ได้..เล่นซีนตัวเองไม่ผ่าน..มันจะเสียงานเอา..”

นี่คงเป็นสาเหตุสินะ..หลาย ๆ คนคงเห็นตอนจบของสาวเกรียนฯแล้ว..อาจจะนึกสงสัยว่าทำไม..แคทถึงออกน้อยจัง..เป็นเพราะพี่ลูนาร์พยายามจะให้แคทแสดงออกซีนให้น้อยที่สุด..เพราะไม่มั่นใจอารมณ์และอินเนอร์ของฉันนั่นแหละ

แม่ของฉันยิ้มให้ผู้กำกับ..

“..ไม่เป็นไรนะคะ..แม่ดูแลน้องเอง..น้องไหวค่ะ..ไม่ต้องห่วงนะ..แม่ไม่ให้งานเสียแน่นอนค่ะ..”

“..ขอบคุณมากนะคะคุณแม่..”พี่ลูนาร์ดูจะวางใจมากขึ้น..

ฉันไปที่ห้องแต่งตัว..ลองเสื้อผ้า..และแต่งหน้า..พยายามไม่คิดถึงทุกเรื่อง..คิดอย่างเดียว..คือทำงานให้ดีที่สุด..แม่ก็พยายามให้กำลังใจเรื่อย ๆ …

      

นรีกุลสวยที่สุด...นี่คือแคทในจินตนาการของเราจริง ๆ cr:[email protected]

************************************************************

การถ่ายทำดำเนินไปจนดึกดื่นจบที่ซีนจับฉลากของขวัญ

เมื่อผู้กำกับสั่งคัท..และพูดอีกคำหนึ่ง..มันก็ทำให้คนหลายคนขนลุกเหมือนกัน..

“..ปิดกล้องสาวเกรียนฯแล้ว..ขอบคุณมากทุกคน..”

ฉันยังยืนบนเวทีเป็นซีนที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรจับฉลากของขวัญ..ซีนนี้แสดงไม่ยาก..เพราะถ่ายเป็นบรรยากาศมากกว่า..อินเสิร์ทกับซีนที่พ่อพนัสและแม่หงส์ของแคทคุยกันเพื่อปิดเรื่อง

ฉันรู้สึกว้าเหว่แปลก ๆ ..เหม่อเล็กน้อย..ยืนนิ่งบนเวทีบรรยากาศสนุก ๆ แบบนี้ในกองถ่ายสาวเกรียนฯคงไม่ได้เห็นอีกแล้วใช่ไหม

“..แคท..”เสียงเรียกฉันดังขึ้น..ฟินกับพี่ออยยืนคู่กัน.. “..เหม่ออะไรอยู่เนี่ย..มาถ่ายรูปกันดีกว่า..”พี่ออยพูด..

บรรยากาศนี้..มันควรจะถ่ายรูปกันให้มากที่สุด..พี่ออยก็มีความทรงจำกับฉันค่อนข้างมาก..บทฝาแฝดจีเนียสของเรา..มันมีอะไรที่ควรค่าแก่การสร้างความทรงจำดี ๆ ตั้งมากมาย..

นิ่มกับเจเปคก็เดินมาเช่นกัน

“..ถ่ายคู่พี่น้องแล้ว..ถ่ายกับคู่จิ้นด้วยนะเว้ย..แคท..”นิ่มพูด.. “..กูคงไม่ได้เล่นเป็นนางเอกให้มึงไปอีกนาน..”

แม่ฉันเหมือนรู้งานเลยนะนั่น..แม่เล่นสะพายนิคอน D70 มาด้วย..อดแหย่ไม่ได้..

“..ในเรื่อง..เจเปคแอบชอบนิ่ม..นอกเรื่องนี่แย่งไปจากแคทสำเร็จเลยใช่ไหม..”แม่ฉันแหย่..

นิ่มหัวเราะเบา ๆ ..

“..เรียกว่าแย่งไม่ได้หรอกค่ะแม่..เพราะนอกเรื่อง..นิ่มไม่เคยสนแคทแม้แต่นิดเดียว..เพราะปากมันเค็ม ฮ่าฮ่าฮ่า..”

“..งั้น..รวมคู่ในเรื่องถ่ายหมู่กันก่อนไหม..”แม่ถาม.. “..ตามหนูฟ้ามิกะมาด้วยสินะ..ฝ้ายด้วย..”

แม่ไม่ใช่คนในกองถ่ายนี่..แต่วันนี้..ทำตัวเป็นช่างภาพประจำกองไปได้ยังไง..

และพอแม่พูดถึงฝ้าย..ฉันก็อึ้งไปสีหน้าเปลี่ยนไปจนทุกคนรู้สึกแต่จะไปว่าอะไรแม่ฉันก็กระไร..

แล้วฉันก็เห็นคนไปตามพี่ฟ้ากับมิกะ..และฝ้ายมาหาทุกคน..

ฝ้ายหน้าตาเรียบเฉย..ไม่มองฉันแม้แต่น้อยมุ่งไปหาฟินที่เป็นคู่กันในเรื่อง

แม่ให้ยืนคู่ใครคู่มันในเรื่องจัดท่าทาง..และมองกล้อง..

ฉันต้องยืนคู่กับนิ่ม..และคู่ฟินฝ้ายถัดจากฉัน

และฟินก็ไม่รู้คิดยังไง..ถัดจากคู่มันเป็นคู่ของพี่ออยกับเจเปค..มันขอยืนใกล้ ๆ พี่ออยเพราะมันอยากจะถ่ายให้ได้ฟิลทั้งคู่จิ้นคู่จริงฝ้ายเลยต้องติดกับฉันแทน

เราแทบไม่มองกัน..สีหน้าฉันเวลานี้..คงบูดเป็นตูดลิงอย่างแน่นอน

“..แคท..ยิ้มหน่อย..”แม่ร้อง.. “ทำหน้าให้ร่าเริงสมกับเป็นแฟนนิ่มหน่อยสิ..”

นิ่มเองก็หันมามองฉันดูหงุดหงิดพิลึก..

“..แกจะแกล้งมีความสุขให้ฉันสักหน่อยไม่ได้หรือไงวะแคท..”

“..ขอโทษ..นิ่ม..”

“..แม่ง..ผัวกูก็เสือกถูกดีดไปซะไกล..”นิ่มบ่น.. “..มึงนี่โคตรเสียของเลยว่ะ..เมียมึงก็อยู่อีกข้าง..กูเป็นเมียมึงในซีรีส์ก็อยู่อีกข้าง..เชี่ย..ทำหน้าให้มันดีไม่ได้หรือไงวะ..”

นิ่ม..ขอร้อง..อย่าพูดได้ไหม..”ฉันอดพูดไม่ได้..นิ่มมันพูดอะไรแรงไปไหม

“..ถามจริง ๆ เหอะแคท..มึงยังรักฝ้ายอยู่ใช่ไหม..”

“…มึงเงียบก่อนได้ไหม..เชี่ย..แม่กูจะถ่ายรูป..”

“…กูว่ามึงอ้างแม่มากกว่า..”นิ่มมองข้ามฉันไปหาฝ้าย.. “..เชี่ยฝ้าย..มึงจะบ้าแล้วหรือ..มึงก็ยังรักแคท.มึงจะบอกเลิกมันทำไม..มึงก็เจ็บ..มันก็เจ็บ..มึงจะทำไปทำไมวะ..”

“..มึงไม่เข้าใจกูหรอกนิ่ม..”ฝ้ายพูดข้ามหัวฉัน

นิ่มขัดใจ..ตกลงมันจะถ่ายรูปไหมเนี่ย

นิ่มมันโบกมือ..ขอตัว..แม่ฉันเองก็ลดกล้องลง..ทุกคนเริ่มสนใจเพราะนิ่มมันจับหัวฉันหันมาทางฝ้าย

“..มึง..มึงมองหน้ากัน..มองสิวะ..มองแล้วดู..ฝ้าย..มึงดูผัวมึง..แม่ง..วันนี้มันแสดงแทบไม่ได้..ดูหน้าแม่งสิวะ..โทรมไปเลย..เพราะมึงอิแคท..มึงก็ดูเมียมึงซะ..มันก็ไม่ได้ดีไปกว่ามึงหรอก..ดีนะวันนี้ไม่มีไดอะลอคคุยกัน..ไม่งั้นละมึงเอ๊ย..จะได้ปิดกล้องหรือเปล่ากูก็ยังไม่รู้..”

“..อย่ามายุ่งกับกู..”เสียงฝ้ายร้อง.. “..มึงไม่เข้าใจ..นิ่ม..ทุกคนไม่อยากได้แคทฝ้ายหรอก..อยากจะได้แต่แคทนิ่ม..”

“..แล้วมึงถามกูไหมว่ากูอยากจะได้มันหรือเปล่า..เชี่ย..คิดห่าอะไรวะ..”นิ่มด่า.. “..เออ..กูทำท่าให้แฟนคลับเขาฟินกูกับอิแคทได้..แต่มันก็แค่นั้น..แล้วไง..แคทมันมีแต่มึง..ส่วนของกู..เจเปคเว้ย..อย่าบอกนะ..ว่าแม่งจะมีทีมทวงคืนนิ่ม สุทธินีให้แคท มรกต..ทีมแอนตี้นิ่มทีมออยเจเปค..ทีมกูจะไม่ยอมให้เจเปคไปจากออย..เชี่ย..ไร้สาระโคตร ๆ ..”

“..แต่มันไม่เข้าใจกู..”

“..เชี่ย..”นิ่มด่าอีก.. “..มึงมีอะไรมึงก็บอกมันดิวะ..ใครจะมานั่งตรัสรู้อยู่ได้จะให้มันนั่งทางในเข้าใจมึงแต่ฝ่ายเดียว..นี่มึงบ้าหรือเปล่าวะอิแคท..มึงก็เหมือนกัน..ถ้ามึงรู้ว่าเมียมึงไม่สบายใจ..มึงก็อย่าเพิ่งเอาตัวเองเข้าไปตัดสินสิวะ..มึงถามมันก่อน..มันไม่พอใจอะไร..อย่าเพิ่งไปมองว่าสิ่งที่ฝ้ายมันคิดจะไร้สาระ..มึงชอบทำแบบเนี้ย..ฝ้ายมันถึงไม่อยากจะคบมึง..”

นิ่มเป็นคนแบบนี้..นึกจะแรงก็แรง...มันอาจจะมีส่วนหนึ่งที่เป็นนิ่มในซีรี่ส์...แต่ถ้าจะบอกว่ามีอะไรที่ต่างบ้าง..ก็ถือว่าเยอะอยู่เหมือนกัน...

ฟินถึงกับพูดว่า..

“พอก่อนนะนิ่ม...มึงจะทำให้ฝ้ายมันเครียดนะเว้ย..ถ่ายรูปเหอะ..อย่าทำบรรยากาศเสียเลย..”

“..สำหรับกูนะเว้ยฟิน..ถ้าพวกมันคืนดีกันได้..ไม่ต้องถ่ายรูปก็ไม่เป็นไร..”

“..แกมาทางนี้ก็แล้วกัน..ฉันจะไปยืนกับแคทเอง..”ฟินพยายามจะทำให้บรรยากาศดีขึ้น..ดึงฝ้ายมาใกล้กับพี่ออย..

ฝ้ายเหมือนตุ๊กตา..ใครจะให้มันไปทางไหนก็ไป..แต่ถ้าถามว่าฉันเหมือนอะไร..ฉันคืออะไรก็ได้..จะทำอะไรก็ได้ ..วิญญาณมันไม่มีอยู่ในร่างนานแล้วล่ะ..

แม่ยิ้ม ๆ ถ่ายรูปให้..แม่ฉันเก่งทุกอย่าง..ถามสิว่าแม่ทำอะไรไม่ได้บ้าง..ตอนเป็นตัวแทนเดินยาของบริษัท..แม่บอกเลยว่า..จะจัดสัมมนา..จัดอีเวนท์อะไร..แม่ทำได้ทุกตำแหน่ง..

ฉันอยากจะได้สักครึ่งของแม่ ..เข้มแข็ง..และเก่งอย่างแม่จริง ๆ..

ถ้าแม่เป็นฉันตอนนี้ ..แม่จะทำอะไรบ้างนะ..

...........

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา..ซีรี่ส์สาวเกรียนเบี้ยนอัจฉริยะ..ก็มีวันต้องปิดกล้อง..

ทุกคนร่ำลาโอบกอด..แน่นอน..มันไม่ใช่วันสุดท้ายที่ทุกคนจะเจอกัน..แต่สำหรับการพร้อมหน้ากันในฐานะตัวละครเรื่องสาวเกรียนเบี้ยนอัจฉริยะ..คงไม่มีอีกแล้ว..

แม้จะมีโครงการที่ชัดเจนว่า..ซีรี่ส์เรื่องต่อไป..สวยแสบห้าว..พวกเราทุกคนยังมีโอกาสพบกันอีก..แต่ก็คงไม่เท่ากับสาวเกรียนหรอก..เพราะสาวเกรียนคือซีรี่ส์ของเรา..

แม่โอบไหล่ฉัน..พาเดินไปขึ้นรถ..ไม่พูดถึงเหตุการณ์หรืออะไรที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ..มีแต่จะคุยเรื่องพาฉันเที่ยว..และงานชิ้นต่อไป..อย่างที่แย่ที่สุดที่แม่จะคุย..ก็คือบรรยากาศในวันสุดท้ายของกองถ่าย..

นิ่มกับเจเปคตามมาส่งฉันถึงรถ..จะมากจะน้อย..นิ่มก็เป็นเพื่อนที่ดี..เราเป็นคู่จิ้นที่หลายคนอยากให้เป็นคู่จริง..แม้แต่แม่ฉันก็ดูจะชอบนิ่มไม่น้อย..เพราะนิ่มเป็นคนรักเพื่อน..แรงและตรง..ผิดกับบุคลิกในซีรี่ส์..

“แคท..กูอยากเล่นกับมึงอีก..”นิ่มพูด “ ..กูรักมึงนะแคท ..”

ฉันผละจากแม่..มองเจเปคเป็นเชิงขออนุญาต..เมื่อเจเปคพยักหน้า..ฉันก็กอดมัน..น้ำตาฉันไหล

“..กูไม่มีวันลืมมึงหรอกนิ่ม..นางเอกของกู..”

“..แคท..ที่ผ่านมา..กูรู้..มึงทุ่มเทแค่ไหน..กูรู้ว่ามึงมืออาชีพจริง ๆ..แต่นั่นเรื่องงานป่าววะ..กูบอกตรง ๆ ..ที่มึงบอกพวกกูว่าแม่กับพ่อมึงจะส่งมึงไปเรียนที่ออสเตรเลีย..แม่ง..ถ้ามันวางแผนไว้อย่างนี้ตั้งแต่แรก..กูก็ไม่ว่าอะไรหรอก..แต่เพราะเรื่องความรู้สึก..กูว่า..มึงยังไม่มืออาชีพว่ะ..”

“กูตัดสินใจแล้วนิ่ม..”

“กูคงห้ามอะไรมึงไม่ได้หรอกแคท..แต่มึงรู้ไหม..ถ้ามึงจะไปจริง..ก็ไม่ควรจะมีอะไรติดค้างป่าววะ..กูยังอยากเห็นพวกมึงคุยกัน..ปรับความเข้าใจกันอีกครั้ง..ทำให้พวกกูได้ไหม..กู..เจเปค..พี่ออย..ฟิน..พี่ฟ้า..อีมิ..ทุกคนไม่อยากเห็นมึงสองคนเป็นแบบนี้..”

“..กูลองแล้ว..มันเลยเป็นแบบนี้ไงนิ่ม..พอเถอะ..กูไม่ไหวแล้ว ..”

“..แคท..กูขอร้อง..สักห้านาทีก็ยังดี..” นิ่มยกมือไหว้แม่ฉัน ..”คุณแม่คะ..พวกหนูขอสักห้านาทีได้ไหมคะ..”

แม่พยักหน้ายิ้ม ๆ

“..ถ้านิ่มทำให้แคทสบายใจ..ห้าชั่วโมงแม่ก็รอได้ลูก..”

เสียงคนหลายคนเดินมาทางนี้..ฉันเห็นแก๊งค์สาวเกรียนทุกคนเดินเข้ามา..ฟินกับพี่ออยจับฝ้าย..และกึ่งผลักกึ่งเดินเข้ามา..พี่ฟ้ากับมิกะก็ตามมาด้วย..

ฝ้ายถูกผลักมาหาฉัน..ฝ้ายน้ำตาคลอ..

“..มึงพูด..ฝ้าย..แคทมันจะต้องไปเรียนต่อที่ออสฯ ..มึงอยากพูดอะไรก็พูด..” ฟินสั่งคู่จิ้นตัวเอง

ฉันมองฝ้าย..ใช่..ฝ้ายน่ารักเสมอ ..และฉันเจ็บปวดทุกครั้งที่มองหน้าผู้หญิงคนนี้..

“..แคท..” ฝ้ายพูด “..แกจะไปออสฯจริงเหรอ ..”

ฉันพยักหน้า

ฝ้ายรุกถามต่อ

“ ..เพราะฉันใช่ไหม..”

“..ไม่ใช่ความผิดแกหรอกฝ้าย..”

“..ฟินกับพี่ออยถามฉัน..ว่าที่ฉันตัดสินใจไป..ฉันมีความสุขบ้างไหม ..มันดีขึ้นบ้างไหม..ฉันมองดูแล้วแคท..ทำไมมันไม่มีความสุขเลยวะ..ฉันคิดว่า..มันอาจจะต้องเป็นแบบนี้ไปสักระยะ..เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น..”ฝ้ายร้องไห้ แต่มันไม่เห็นจะดีขึ้นเลยแก..”ฝ้ายเม้มปากแน่น... “...มันไม่ดีขึ้นเลย..”

“...ฉันก็ไม่มีความสุข..”ฉันพูด.. “..ฝ้าย..ฉันไม่มีแก..ฉันไม่มีความสุข...”

“..เราลองดูกันอีกครั้งไหมแคท...”

“..แกพูดจริงนะ...”

“..นอกจากแกจะไปเรียนต่อที่ออสฯ...”ฝ้ายถอนหายใจ... “..เรื่องสวยแสบห้าว..ก็ให้พี่ออยมาเล่นเป็นแกแบบเทคนิคถ่ายทำฝาแฝดใช่ไหม..แกคิดจะจบแบบนี้ใช่ไหม...”

เสียงแม่ฉันพูดว่า..

“..แม่อยากให้แคทไปออสเตรเลีย..ไปเรียนต่อที่นั่น..มันน่าจะทำให้แคทสบายใจขึ้น...แต่ถ้าแคทโอเค..มันก็ไม่มีความจำเป็นใด ๆ ..ฝ้าย..แคทแย่มาหลายคืนแล้วนะ..”แล้วแม่ก็ร้องไห้.. “..แม่ห่วงแคท..ห่วงมาก...แม่ไม่รู้จะทำยังไงดี..แต่บอกเลยนะ..แม่น่ะ...”ฉันอดผวาเข้าไปหาแม่ไม่ได้...กอดแม่.. แม่ที่ทำร่าเริง...ทำให้ฉันหายเครียด..แต่แม่ก็ทรมาณเพราะความเป็นห่วงฉันแค่ไหน...ฉันมันแย่จริง ๆ ...

ทุกคนเหมือนจะหดหู่กับสิ่งที่เห็น...

ฝ้ายเดินมาใกล้ ๆ ..กราบที่ตัวแม่ฉัน...น้ำตาไหล...

“..แม่คะ..ขอหนูลองอีกครั้งได้ไหม...หนูสัญญา..มีอะไรหนูจะคุยกับแคทดี ๆ ..เราจะคุยกันดี ๆ ..นะแคทนะ..”

“..ฝ้าย..”ฉันพูดแทบไม่ออก..แม่ลูบหัวฉัน..พยักหน้าให้...และฉันก็ถูกผลักมาหาฝ้าย...

เรากอดกัน..ฝ้าย...ฉันรักแก...รักแกที่สุด...

“....ฉันจะไม่ไปไหน...ถ้าแกจะเปิดโอกาสให้อีกครั้ง..ฉันยินดีจะเริ่มใหม่กับแก...”ฉันพูด...

เหมือนทุกคนจะปรบมือพร้อม ๆ กัน....

คน ๆ หนึ่งเดินเข้ามาใกล้ ๆ ..คือนิ่ม...มันเป็นคู่จิ้นที่น่ารักของฉันคนหนึ่ง...

“..พวกมึงจำไว้นะ...ถ้าจะทะเลาะกันอีก..พวกมึงจำวันที่ไม่มีกันและกันไว้..มันแย่แค่ไหน...พวกมึงคงรู้แล้วสินะ..”

ฉันกับฝ้ายกอดกัน...และอดหันมามองหน้าแม่ไม่ได้..แม่ก็ร้องไห้เหมือนกัน..ฉันลากแม่มากอดด้วยกันสามคน...

 

....ร้านอาหารที่ทุกคนรวมตัวกันเพื่อทานเลี้ยง..ถือเป็นความทรงจำดี ๆ ของพวกเราทุกคน...

ตอนนี้..ไม่มีคู่จิ้น..มีแต่คู่จริง....ฉันนั่งคู่กับฝ้าย..อีกด้านแม่ก็นั่งติดกับฉันด้วย...ฟินคู่พี่ออย..เจเปคคู่นิ่ม..พี่ฟ้ากับมิกะ..แต่ที่มีคนสงสัยก็คือพี่ฟ้ากับมิกะนั่นแหละ..เพราะทั้งสองคนยังไม่เคยยอมรับว่าคบกันซะที...

“..ไม่น่าเชื่อนะ..แค่เรามาอยู่ด้วยกันระยะเวลาหนึ่ง..ซีรี่ส์เรื่องนี้ก็ทำให้เกิดอะไรหลาย ๆ อย่าง..”พี่ออยพูด.. “...พี่ดีใจนะทุกคน..ที่เรารักกันห่วงใยกัน...”

“..อ้ะ...คงไม่ใช่เป็นนางฟ้าของกันและกันแบบพวกนางฟ้าปีศาจนะ..”มิกะเป็นคนทำอะไรแบบนี้แหละ...ทุกคนอดยิ้มไม่ได้...พี่ฟ้าดึงแขนมิกะ..และทำตาเขียว..

“..เดี๋ยวเราก็เจอกันอีก...”ฟินพูด.. “...ช่องแอลเรายังคงมีซีรีส์เรื่อย ๆ สินะ...”

“...แต่ก็นะ..สาวเกรียนฯคงไม่มีอีกแล้ว...เรื่องนี้เป็นเรื่องของแคท...พูดอะไรให้พวกเราแฮบปี้ก่อนได้ไหม..”

ฉันยิ้มเขิน ๆ ..จะว่าไป..ฉันเนี่ย..เด็กที่สุดเลยมั้ง...

“..แคทดีใจที่เราได้เจอกันนะคะ..พี่ ๆ ..เพื่อน ๆ ...แคทเจอพี่ที่ดี..เพื่อนที่ดี..”

เสียงมิกะพูดโพล่งอีกตามนิสัย..

“..ได้แฟนที่ดีด้วย..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

ฉันหัวเราะ...

“.ว่าแต่..พี่ฟ้ากับมิกะเนี่ย...ตกลงคบกันปะ..ทุกคนไม่คลุมเครือ..เปิดตัวกันหมดแล้วนะพี่...”

“..เฮ้ย...”พี่ฟ้าเขิน..”...เดี๋ย ๆ ..โดนต่อยแน่แคท..”

ฉันอดหัวเราะอีกไม่ได้..นิ่งครู่หนึ่ง..

“..เราอาจจะไม่ถึงกับเป็นนางฟ้าของกันและกัน..แบบนางฟ้าปีศาจ..แต่แคทก็รู้นะคะ...ทุกคนรักกันในแบบที่เราไม่ต้องพูดอะไรกันมาก..วันนี้..แคทดีใจมาก ๆ ..ที่ทุกคนห่วงแคท..เอาใจช่วยแคท...แต่เราก็ยังจะไม่ไปกันไหนไกลใช่ไหม...เรายังต้องมาเจอกันอีก..แคทไม่ไปไหนแล้ว...แคทจะอยู่กับทุกคน..เราอาจจะไม่เหนื่อยเท่าเดิม..เพราะซีรี่ส์เรื่องต่อไป..เป็นของนางฟ้าปีศาจ..ของแบท..แต่ยังไง..เราก็ยังเป็นแก๊งค์สาวเกรียนฯกันเหมือนเดิม...เจอกันใหม่ในเรื่องสวย..แสบ ..ห้าว..นะคะทุกคน.”

ทุกคนชูแก้วเครื่องดื่ม...ชนกัน..และดื่ม...

“..แก๊งค์สาวเกรียนฯอาจจะไม่มีซีรี่ส์..แต่ยังอยู่ตลอดกาล...”

 


แคทยังแสดงในนิยายเรื่องใหม่..(คลิก)สวยแสบห้าว..ยัยค้างคาวจอมวุ่น..รอดูบทบาทแคทต่อไปในเรื่องใหม่นะคะ.. Cr:[email protected]

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น