ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2563 09:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23
แบบอักษร

“เป็นไง... ยังอยากรู้ไหม ว่าผมมีน้ำยาหรือเปล่า” ดวงตาคมเข้มฉายแววสะใจ 

“คุณวิน !” เกวลินพูดไม่ออก ร่างกายแกร่งของบุรุษเพศที่หญิงสาวสัมผัสอยู่นี้ ไม่มีข้อสงสัย แต่ใจมันไม่อยากยอมรับ 

“ครับผม.....อยากพิสูจน์หรือเปล่า” ไม่เพียงแค่พูด ปลายจมูกคมยังป่ายปัดไปมาแถวแก้มเนียนนุ่ม ก่อนจะไถลเลยไปงับติ่งหู ทำเอาสาวห้าวถึงกับขนลุกซู่ 

“คุณวิน เมาหรือเปล่า ปล่อยฉันนะ” เกวลินดันใบหน้ารกครึ้มนั่นออกจนสุดแขน พยายามเบี่ยงตัวออกจากร่างหนา  

“ไม่ได้ดื่มสักหยด จะเมาได้ยังไง”  

“นั่นสิ สติคุณยังดี คงไม่คิดข่มขืนฉันหรอกนะ”  

“..ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า..คิดว่าตัวเอง มีเสน่ห์ขนาดทำให้ฉันหน้ามืด ลงมือข่มขืนเลยอย่างนั้นเหรอ...หลงตัวเองไปหน่อยมั้ง”  

เกวลิน โกรธจนหูดับที่โดนกระทำจาบจ้วงล่วงเกิน หนำซ้ำยังมาดูถูกกันซึ่ง ๆ หน้าอีก 

“คุณวิน ! ลุกไปเดี๋ยวนี้ นอนทับมาได้ ตัวอย่างกับยักษ์” ตะโกนจนคอแทบแตก กลบเกลื่อนอาการทั้งโกรธทั้งอายยังไม่มิด 

“ไม่ จนกว่าจะคุยกันรู้เรื่องก่อน” นอกจากนอนทับ ตรึงไว้ทั้งตัว ข้อศอกทั้งสองข้างยังกักกันไว้อย่างแน่นหนา 

“ฉันไม่ อื้อ....” อนาวินประทับริมฝีปากนุ่มแต่หนักหน่วง พร้อมกับแทรกเรียวลิ้นกระหวัดดูดดึง คลึงเคล้า ล่อหลอกจนหล่อนหัวหมุน เกวลินสับสน ถ้าเขาเป็นเกย์คงไม่จูบสูบวิญญาณกับผู้หญิงได้ขนาดนี้หรอกมั้ง ครั้นเมื่อเขาผละออกเปิดโอกาสให้หล่อนได้หายใจหายคอ จึงรีบขอสงบศึกก่อนจะเลยเถิด ให้ได้อายไปกว่านี้...โธ่ ! ..ยัยเกว..จะขาดใจตายเพราะโดนจูบไม่ได้นะ....... 

“รู้เรื่องแล้ว ไม่ต้องคุยหรอก...จบเหอะ” หญิงสาวเขินจัด ความรู้สึกเหมือนปากบวมเจ่อ แดงแจ๋ จนไม่กล้าสบสายตาวิบวับคู่นั้น 

“ง่ายไปหรือเปล่า.... ยัดเยียด ข้อหาสารพัด แล้วจะจบง่าย ๆ อย่างนี้เหรอ”  

“ขอโทษ” เกวลินเอ่ยเสียงอ่อย 

“อะไรนะ”  

“ก็ขอโทษ” ตะโกนเสียงดัง 

“ง่ายไปป่ะ......ผมเสียความมั่นใจไปแล้วนะ อยู่ ๆ ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นเกย์ ทั้งที่แมนทั้งแท่ง เพราะฉะนั้น คุณต้องรับผิดชอบ”  

“ก็ขอโทษแล้วยังไงเล่า... จะให้รับผิดชอบยังไงอีก” เกวลินบ่นเสียงสะบัด 

“กอดผม” อนาวินพูดหน้าตาย 

“ห๊า...กอดคุณ” เกวลินตาโต อ้าปากค้าง 

“ใช่...นอนกอดผมทุกคืน จนกว่าผมจะเรียกความมั่นใจกลับคืนมา ไม่อย่างนั้นตระกูลวงศ์วิริยะกุล จะต้องสั้นกุดก็เพราะคุณ ! .... เพราะผมจะไม่มีอารมณ์แม้แต่จะรีดน้ำเชื้อออกมาผสมเทียมก็ทำไม่ได้”  

อนาวินให้เหตุผลที่ฟังดูประหลาดสิ้นดี แถมยังพร้อมจะโยนความผิดทั้งหมดให้เป็นของเกวลินคนเดียวเสียอีก 

“คุณวิน ! ฉันไม่ใช่เด็ก ที่คุณจะกุเรื่องบ้า ๆ นี่ขึ้นมาหลอกกันนะ”  

“เรื่องบ้า ๆ เหรอ...ฮึ..ยังมีเรื่องบ้า ๆ ที่คุณคาดไม่ถึงอีกเยอะ...ลองคิดดูสิ ผมมาอยู่ทำไมที่นี่ตั้งห้าปี” อนาวินได้ทีขยี้ต่อ 

“หมายความว่า คุณเสื่อมสมรรถภาพทางเพศหรือคะ ทำไมไม่รักษา อาการแบบนี้คุณหมอช่วยได้นะคะ” เกวลินแปลกใจถึงกับเหวอไปเลย กับข้อมูลใหม่ที่หล่อนสรุปเอาเอง…,มันเหนือความคาดหมายจริง ๆ ....แล้วคำพูดว่าไม่มีอารมณ์ของเขา ก็หลั่งไหลเข้ามาในสมอง สนับสนุนความเชื่อของตัวเอง.....อืม......น่าคิด....... 

“อย่าพยายามเดาเลย” ชายหนุ่มหลุบตาซ่อนแววตาเต้นระริกอย่างขบขัน คนที่ประกาศตัวว่าไม่ใช่เด็ก แต่กำลังเชื่อเป็นตุเป็นตะ  

“คุณคิดว่า มันจะได้ผลหรือคะ...ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ” ท่าทีและน้ำเสียงอ่อนลงมาก ก็มันน่าสงสารน้อยเสียเมื่อไหร่ ชายหนุ่มที่เพียบพร้อม ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ อย่างเขาต้องมาเสื่อมสมรรถภาพในวัยที่ไม่สมควร....เฮ้อเสียดายจริง........ 

“ความจริงมันก็พอมีทางอื่นอยู่นะ”  

“อะไรคะ”  

“ทดลอง เมคเลิฟ”  

“บ้าไปแล้ว...คิดได้ไง”  

“ก็ลองดู ว่าผมเสียความมั่นใจขั้นไหน ไม่แน่นะ เผื่อผมอาจจะพอมีอารมณ์หลงเหลืออยู่บ้าง เสกเด็กเข้าท้องคุณได้สำเร็จก็จะได้หมดหน้าที่เสียที” อนาวินพูดได้หน้าตายมาก  

“ไม่นะ...ต้องไม่ใช่ตอนนี้” เหมือนพึมพำกับตัวเองมากกว่า 

“งั้นก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วล่ะ เกว ว่าจะเลือกทางไหน”  

“ทางแรก” ไม่ต้องคิดนาน ต้องทางแรกเท่านั้น ขืนเลือกทางหลัง เกิดเขาพาไปทิ้งกลางทาง ใครจะรับผิดชอบชีวิตฉันล่ะยะ 

“ก็แค่นั้น จะได้นอนซักทีง่วงตาจะปิดอยู่แล้ว” พูดเสร็จก็พลิกตัวลงนอนข้าง ๆ  

เกวลินลังเล ไม่รู้จะเริ่มยังไง ได้แต่เขยิบไปใกล้ ๆ นอนตัวแข็งอยู่อย่างนั้น 

“เกว...” คนตัวโตที่นอนหลับตาอยู่ ส่งเสียงเตือน 

เกวลิน ได้แต่ส่งเสียงจึ๊กจั๊กในลำคอ พลิกตัวเข้าหาร่างสูงใหญ่ ข้างกาย ก่อนจะวาดแขนไปรอบเอวสอบ ในขณะที่อนาวินพลิกตะแคงเข้าหา รวบเอวบางเข้าไปแนบอก ทำให้ดวงหน้าเรียวซุกเข้าที่แผงอกแกร่ง พอดิบพอดี 

“นอนดี ๆ อย่าเกร็งสิ ไม่อย่างนั้นผมจะยิ่งหายช้า รู้ไหม” ชายหนุ่มอมยิ้ม พอพูดอย่างนั้น ศีรษะเล็กก็กดลงมาจนแทบจะฝังไปกับแผ่นอก พร้อม ๆ กับแขนเรียวนั้นก็รัดเขาเสียแน่น....หล่อนประชด.......... 

ร่างเล็กในอ้อมกอดนอนหายใจสม่ำเสมอไปแล้ว แต่ชายหนุ่มยังลืมตาโพลง พยายามข่มตาให้หลับมันก็ช่างยากเย็น กลิ่นหอมอ่อน ๆ เฉพาะตัวลอยอวลเตะจมูก รบกวนอารมณ์หนุ่มของเขาหนักมาก .....เอาวะ...เริ่มนับหนึ่งใหม่แล้วกัน....จากนั้นเขาก็เริ่มนับลูกแกะไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งข่มตาหลับลงได้ในที่สุด 

ความคิดเห็น