ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2563 08:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20
แบบอักษร

      “ที่นี่ฉันอยู่อย่างนักโทษนี่คะ  เมียที่ไหนกัน จะต้องมีผู้คุมอย่างนี้” ปลายฟ้าไม่ได้คาดหวัง แค่เขาเรียกหล่อนว่าเมีย ก็ให้ความรู้สึกอุ่นซ่านขึ้นในใจแล้ว ถึงแม้จะเป็นเมียประเภทมีวันหมดอายุก็เถอะ!.... 

             “พวกเขาคุ้มกันเธอเพราะเธอเป็นเมียฉันต่างหาก ไม่ใช่นักโทษ” ชายหนุ่มโอบกอด ปลอบประโลมมีหรือหัวใจสาวน้อยไร้ประสบการณ์อย่างปลายฟ้าจะไม่อ่อนไหว 

            “ทำไมฟ้าถึงต้องถูกตัดขาดจากโลกภายนอกด้วยล่ะคะ อย่างนี้จะไม่ให้เรียกนักโทษได้ยังไงคะ” หญิงสาวเริ่มต่อรอง เมื่อสบโอกาส 

            “อยากได้โทรศัพท์  เสพติดโซเชียลกับเขาเหมือนกันเหรอ” เควินเลิกคิ้วถาม อย่างรู้ทัน 

            “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ แต่ฟ้าอยากติดต่อพี่ขุนเขา” หญิงสาวบอกตามตรง 

            “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เขาไม่เคยโทรหาเธอด้วยซ้ำ” 

            “คุณรู้ได้ยังไงคะ” ปลายฟ้าแปลกใจ 

            “อยากรู้จริง ๆ เหรอ” เควินทำท่ามีลับลมคมใน 

            “ค่ะ” 

            “หลักฐานอยู่ในห้องฉัน ไปดูด้วยกันสิ” 

            “เอ่อ...” หญิงสาวลังเล เกรงจะถูกคนเจ้าเล่ห์ล่อลวงเอาอีก 

            “ตามใจ ไม่อยากรู้ก็ไม่ป็นไร” ชายหนุ่มทำเป็นไม่สนใจ 

            “ก็ได้ค่ะ แต่ถ้าตุกติกอีกนะ...ฟ้าจะ..” หญิงสาวคิดไม่ออก ว่าหล่อนจะทำอะไรเขาได้ 

“..............555............มาระวังตัวตอนนี้ไม่ทันแล้วมั้ง..แม่คุณ”เควินหัวเราะ เอ็นดู 

เควินจับจูงมือนุ่มนิ่มของหญิงสาวขึ้นมาที่ห้องส่วนตัว ปลายฟ้าตามเข้ามายังไม่หายระแวง หญิงสาวกวาดสายตาไปรอบห้อง ห้องนี้ใหญ่พอ ๆ กับห้องที่หล่อนอยู่ ตกแต่งเรียบหรูดูดี แม้จะไม่อ่อนหวานเหมือนห้องที่หล่อนอยู่ 

ชายหนุ่มไปค้นหาบางอย่างในตู้ ก่อนจะหยิบสิ่งนั้น มันคือโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุด ส่งให้ 

“โทรศัพท์ใครคะ” หญิงสาวรับมาอย่างงุนงง จำได้ว่า ไม่ใช่ของหล่อนแน่ ๆ เพราะมันเป็นรุ่นยอดนิยม ที่หล่อนอยากได้ แต่ก็ตัดใจซื้อไม่ลงจริง ๆ  

“ของเธอไง” หญิงสาวรับมาอย่าง งง ๆ ลองเปิดดูข้อมูลในซิมเป็นของหล่อนจริง ๆ ทดลองโทรหาพี่ชายก็ไม่มีสัญญาณ ไม่มีข้อความใด ๆ ที่แสดงว่าเขาไม่ได้พยายามติดต่อมาเลยด้วยซ้ำ 

“แล้วเครื่องเก่าของฟ้าล่ะคะ” 

“ทิ้งไปแล้ว” ชายหนุ่มบอกง่าย ๆ 

“เสียดาย...มันยังใช้ได้อยู่เลย” หญิงสาวบ่น 

“อย่าลืมสิ...ตอนนี้เธอน่ะเมียใคร”    

“ค่ะ..เข้าใจว่ารวยมาก...แต่มันเพิ่มขยะโดยไม่จำเป็น” หญิงสาวให้เหตุผล 

“งั้นเอาคืนมาก็ได้” ชายหนุ่มแบมือขอ 

“เรื่องอะไร...ให้แล้วเอาคืนไม่ได้ เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ทำแบบนี้ได้ไง” หญิงสาวจีบปากจีบคอ น่าหมั่นไส้ 

“......555.....เธอนี่มันน่า...ชะมัด” เควินหมั่นเขี้ยวเต็มที่ เดินเข้าหา 

“อ๊ะ.ๆ..อย่าเข้ามานะคะ...ไม่อย่างนั้น...” หญิงสาวคิดไม่ออกว่าจะขู่เขาด้วยอะไร 

“เธอจะทำไรฉันไม่ทราบ” 

“ฉันจะ...จะ...จะร้องให้คุณหูแตกไปเลย” 

“ไม่เอาน่า...อย่าทำตัวเป็นเด็กดื้อหน่อยเลย” เควินวางมือบนบ่าบอบบาง พลางมองเข้าไปในดวงตา สื่อความนัยลึกซึ้ง 

            “อยากออกไปเที่ยวบ้างไหม” เควินพูดอย่างใจดี  พอจะเดาออกว่าหญิงสาวมีอาการหวั่นไหว สับสน 

            “ไปได้หรือคะ” หญิงสาวยิ้มออกมาได้ เปลี่ยนโหมดกะทันหัน 

            “ได้สิ ถ้าทำตัวดี ๆ พูดกันรู้เรื่องก็ไปได้” 

            “ตกลงค่ะ...ไปกันเลยไหมคะ” 

            “ใจร้อนเหมือนกันนะ..เราน่ะ” ชายหนุ่มบีบจมูกปลายฟ้าเขย่าไปมา 

            “โอ๊ย...เจ็บนะคะ เดี๋ยวซิลิโคนยุบ” หญิงสาวร้องเสียงดัง 

            “ห๊า...ทำมาด้วยเหรอ” ชายหนุ่มแปลกใจ เพราะเขามั่นใจว่าสาวน้อยสวยธรรมชาติ ไงถึงกลายเป็นทำจมูกมาได้ 

            “เปล่าค่ะ...ล้อเล่น” หญิงสาวยิ้มหน้าทะเล้น 

            “เอาเป็นว่า วันนี้เราไปดินเนอร์ข้างนอกก็แล้วกัน” 

            “ว้า...อีกตั้งหลายชั่วโมง” ปลายฟ้าบ่น หน้ามุ่ย คิดว่าจะได้ไปตอนนี้ 

            “นั่นสิ...อีกตั้งหลายชั่วโมง ทำอะไรกันดีน๊า....” เควินมองมาตาพราวระยับ หน้าตาเจ้าเล่ห์ 

            ปลายฟ้ารีบหมุนตัวกลับ แต่ช้าไปแล้วอ้อมแขนแข็งแกร่งตวัดรัดร่างสาวน้อยเข้าหา อย่างรวดเร็ว 

            “ไม่นะคะ...ฟ้าไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวขอร้องเสียงอ่อย  ไม่รู้อีตาบ้านี่ไปเอาเรี่ยวแรง มาจากไหน 

            “รู้เหรอว่าฉันจะทำอะไร ” 

            “อย่างคุณจะคิดอะไรได้” หญิงสาวค้อน 

            “ไม่ได้จะทำอะไร จะชวนไปพักผ่อนสบาย ๆ คืนนี้ได้มีแรงเที่ยวไง...คิดมากนะเราน่ะ” ชายหนุ่มยิ้มล้อ คนคิดลึก 

ความคิดเห็น