ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2563 09:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
22
แบบอักษร

ทุกคนไปกันหมดแล้ว เหลือเกวลินยังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เสียดายนายครกไม่น่ารีบกลับ ไม่อย่างนั้นคงได้ซักถามให้ได้รายละเอียดมากกว่านี้ หญิงสาวบอกไม่ถูกว่าตัวเองเป็นอะไรไป ทำไมรู้สึกห่อเหี่ยว เหมือนมีอะไรหนักอก หายใจไม่โล่งเหมือนเคย หรือว่าอกหัก........... ไม่เคยเสียด้วย เลยไม่รู้ว่าคนอกหักอาการเป็นยังไง …….. 

เฮ้ย ! ....จะอกหักได้ยังไงกันเล่า...ก็ยังไม่ได้รักสักหน่อย อย่าลืมสิ ..... แค่เพียงมีลูก ก็เสร็จสิ้นภารกิจ แล้วยังจะหวังอะไรไปมากกว่านี้ …..หญิงสาวทะเลาะกับตัวเองวุ่นวายไปหมด.... 

ช่วงบ่าย เกวลินทำงานบ้านอย่างเหงา ๆ พยายามสลัดความรู้สึกขุ่นมัวราวกับมีเมฆหมอกปกคลุม จนสับสนไปหมด ไม่แน่ใจอะไรสักอย่าง จนบ่ายก็ไม่มีใครกลับมา หญิงสาวคุยกับเจ้าสำลีฆ่าเวลาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพามันออกไปวิ่งออกกำลังกายด้วยกัน กระทั่งค่ำมืดก็ยังเงียบ กับข้าวที่หล่อนอุตส่าห์เตรียมไว้ก็เป็นอันว่าเป็นหมัน.....เฮ้อ..... สงสัยซะจริงว่า พากันไปปรับความเข้าใจถึงไหนกัน 

 

เกวลิน สะดุ้งตื่นกลางดึก หล่อนเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ ...ใครจะไปจะมาก็ช่าง...หล่อนจะรอหรือไม่รอก็คงไม่มีผลกับใคร...ในเมื่อตัวจริงเขามาแล้วนี่........ 

“เกว...ฉันเอง” อนาวินรีบบอก เมื่อเห็นอาการลุกพรวดพราดเตรียมตั้งการ์ดของหญิงสาวทั้งที่ยังไม่ลืมตาดีด้วยซ้ำ เขาแค่ก้าวขึ้นเตียงในฝั่งของตัวเองไม่ได้ลักหลับเสียหน่อย 

“คุณวิน...กลับมาแล้วหรือคะ”  

“แล้วเห็นว่าเป็นใครล่ะ”  

“ฮึ...อารมณ์ดีแบบนี้ คงเคลียร์กับคนของคุณเข้าใจแล้วสินะ” อดหมั่นไส้ไม่ได้ ทีเมื่อกลางวันเอาแต่ทำหน้าบูด เป็นตูดลิง ไม่รู้ขัดใจอะไรนักหนา แค่เข้าไปขัดจังหวะนิด ๆ หน่อย ๆ เอง 

“หึง?”  

“เปล๊า...ใครหึง...อย่าเพ้อเจ้อน่า” หญิงสาวยอกย้อน 

“ก็ดี....อย่าล้ำเส้น” อนาวินเริ่มหงุดหงิด 

“เจ้าค่ะ......ฉันไม่กล้าแตะคนสำคัญของคุณหรอก...สบายใจได้” หญิงสาวยื่นหน้าตอบ กวนโทสะ.... 

“เธอหมายถึงใคร” ถามเสียงเข้มจัด ปราดเข้ามาจับไหล่บางยึดไว้และมองจ้องเข้าไปในดวงตากลมโต 

“เจ็บนะคุณวิน ทำบ้าอะไรเนี่ย” เกวลินร้องลั่น สะบัดตัวฮึดฮัด...ไรวะ แค่นี้ทำเป็นโกรธ 

“ก็ใครล่ะคะ ที่พาไปด้วยเมื่อตอนบ่าย” อารมณ์อัดอั้นตลอดบ่าย มาระเบิดเอาตอนนี้เอง 

“เธอนี่มันคิดเองเออเอง...มโนไปได้เป็นฉาก ๆ ชอบหลอกตัวเองหรือไง”  

“ฉันไม่ได้คิดไปเอง คุณนั่นแหละหลอก...หลอกฉัน...หลอกทุกคนว่าแมนทั้งแท่ง ทั้งที่จริงก็มีคนรักซุกอยู่แล้ว...ทำไมคะ ทำไมไม่ยอมรับความจริง คุณไม่กลัวคุณภีมเสียใจหรือคะ...กล้า ๆ หน่อย เดี๋ยวนี้เขายอมรับกันได้ทั้งนั้นแหละ ไม่เห็นต้องแอ๊บ....อ้อ...แล้วไม่ต้องกลัวเรื่องทายาทนะคะ ...ผสมเทียมก็ได้ ฉันยินดีอุ้มท้องให้คุณ เพื่อเห็นแก่ความสุขของคุณลุงดนัย ที่กลัวว่าตระกูลวงศ์วิริยะจะต้องมาสั้นกุด เพราะลูกชายคนเดียวไม่มีน้ำยา” ไหน ๆ ก็พูดไปแล้วก็เอาให้จบ ดีเสียอีก จะได้ไม่ต้องถลำลึกไปมากกว่านี้ จนถอนตัว ถอนใจลำบาก 

“พูดจบหรือยัง” อนาวินเค้นถามเสียงต่ำ 

“จบ...อุ๊บ...”  

เรียวปากอิ่ม ถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ด้วยอารมณ์พิศวาส แต่เป็นการบดขยี้เพื่อสั่งสอนคนปากเก่งมากกว่า เกวลินดิ้นขลุกขลัก ศิษย์เอกแชมป์มวยราชดำเนิน สิ้นท่า อยู่ ๆ ก็หมดแรงไปซะอย่างงั้น.....ไม่นะ...ต้องไม่ใช่แบบนี้....เกวลิน ขอไว้อาลัยให้กับจูบแรก...แพร๊บ...นี่ปากคนนะ ไม่ใช่ปากกา กระแทกมาได้....... 

อนาวินถอนหน้าออกมา เห็นหญิงสาวหน้าตาเลิ่กลั่ก จึงได้แต่อมยิ้ม เก่งแต่ปากจริง ๆ ...พอปากเป็นอิสระก็โวยวายทันที 

“ปล่อยนะ ไม่ต้องมาจูบ”  

“ใครจูบ ผมยังไม่ได้จูบคุณซักหน่อย”  

“ไอ้...อื้อ....” เกวลินกำลังจะอ้าปากด่าคนตีหน้ามึน จึงเป็นโอกาสให้ อนาวินมอบจุมพิตดูดดื่มให้อย่างถนัดถนี่ ครั้งนี้นุ่มนวล อ่อนหวาน เนิ่นนาน หญิงสาวรู้ตัวอีกทีตอนที่เขาถอนจูบแล้วทาบทับอยู่เหนือเรือนร่างบาง กดกักไว้จนแทบขยับตัวไม่ได้ 

ความคิดเห็น