ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2563 09:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
22
แบบอักษร

      “คุณทำไม่เป็นเหรอ” ไม่รู้ทำไม เขาอยากอ้อนให้หล่อนทำอาหาร นึกอยากลองชิมฝีมือการทำอาหารของหล่อน พอ ๆ กับอยากรู้ว่าการที่มีผู้หญิงคอยดูแลหรือทำอาหารให้กิน จะรู้สึกอย่างไร 

            “ก็ได้ค่ะ  แต่ไม่อร่อยอย่ามาว่ากันนะคะ” บัวชมพูถ่อมตัว ทั้งที่ความจริง เรื่องการทำอาหารนั้นหล่อนถนัดที่สุดเลยก็ว่าได้ 

            “ครับ ผมจะเตรียมทำใจ” 

            บัวชมพูขี้เกียจต่อล้อต่อเถียง เอาไว้รอพิสูจน์กันเลยก็แล้วกัน  หญิงสาวรีบเดินเข้าครัว ที่ไม่ค่อยได้ใช้งานเท่าไร   หล่อนเลือกทำเมนูง่าย ๆ สปาเกตตี้ไก่สับ ซอสมะเขือเทศ ใช้เวลาไม่นานก็พร้อมเสริฟ 

            “อืม...อุตส่าห์ทำใจตั้งนาน” มาร์คพูดหลังจากส่งอาหารหน้าตาน่ากิน เข้าปากคำแรก พลางเคี้ยวช้า ๆ อย่างต้องการซึมซาบรสชาดให้ได้มากที่สุด 

            “ทำไมคะ ไม่อร่อยเลยเหรอ” บัวชมพูหน้าเสีย  ทั้งที่หล่อนคิดว่าทำมันได้ดีเยี่ยมเชียวแหละ  เพราะเป็นเมนูโปรดของตัวเองเหมือนกัน 

           “เปล่า...มันอร่อยมากต่างหาก” ชายหนุ่มตัดสินได้ ตั้งแต่อาหารสัมผัสปลายลิ้นแล้ว 

            บัวชมพู เผลอยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายสุกใส  พอรู้ตัวก็รีบหุบยิ้ม ปั้นหน้านิ่งเหมือนเดิม 

            “ไม่เห็นต้องเก็กหน้าตลอดเวลาเลย” มาร์คติง เพราะเขาชอบเห็นหน้าตาสว่างไสวตอนยิ้ม มากกว่าใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ 

           “หน้าของฉันค่ะ  คุณมาร์ค” 

            “แต่ผมไม่ชอบ” 

            “ฉันห้ามคุณไม่ได้” 

           “แน่นะ..คุณพูดเองนะ” 

            “ฉันหมายถึง ห้ามความรู้สึกของคุณไม่ได้ แต่เรื่องอื่นฉันยังมีสิทธิ์อย่างชอบธรรม” 

            “ว้า...นึกว่าจะไม่ห้ามแล้ว...เสียดายจัง” 

            “เสียดายอะไรคะ” 

            “ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่กลับพูดไปอีกทาง อิ่มแล้ว  จะออกไปเยี่ยมน้อง ๆ หนู ๆ สักหน่อยน่ะสิ ป่านนี้คงอดอยาก หิวโหย” 

            “มีสถานสงเคราะห์ด้วยหรือคะ”  บัวชมพูแปลกใจ และนี่ก็เกือบสามทุ่ม  ถ้ามีจริง เด็ก ๆ คงเข้านอนกันหมดแล้ว  แต่เมื่อเห็นแววตาวิบวับของคนเจ้าเล่ห์  หล่อนถึงได้รู้ตัวว่าคาดผิดไปถนัด 

            “คุณมาร์คคะ...คุณจะหื่นให้ได้โล่เลยหรือไง” บัวชมพูส่งค้อนให้  หน้าตาแดงก่ำ ทั้งโกรธ ทั้งอาย 

            .......555.....มาร์คหัวเราะขบขัน  เขาชอบจังเวลาที่หนูบัวของเขา หน้าตาแดงก่ำแบบนี้ 

           “เข้าห้องนอนไปเลยค่ะ  ฉันจะต้องส่งรายงานคุณป้า” 

            “ทุกเรื่องเลยเหรอ” 

            “ค่ะ...ทุกเรื่อง” 

            “แล้วถ้าผมจะ...จูบ..กู๊ดไนท์คิส...คุณจะรายงานคุณแม่หรือเปล่า” มาร์คแกล้งถามเสียงกระเส่า 

            “ไอ้! ....คุณมาร์ค” บัวชมพู สติขาดผึง ทะยานเข้ารัวกำปั้นไปบนหน้าอกแกร่งไม่ยั้ง 

            “โอ๊ย...จะฆ่ากันหรือไง” มาร์คจับรวบมือบางไว้ ทำท่าจะก้มลงจูบจริง ๆ บัวชมพูรวบรวมกำลังเสียบเข่าเข้าเป้าหมายทันที  ถึงแม้มันไม่แรงอย่างที่ตั้งใจ ด้วยความสูงที่ต่างกัน  แต่ก็ทำให้  มาร์คเจ็บ ตัวงอไปเหมือนกัน 

            “คุณอลัน คุณนิค  มาพาเจ้านายคุณเข้าห้องนอนหน่อยค่ะ” หญิงสาวตะโกนเรียกลูกน้องของเขา ให้มาจัดการต่อ 

            มาร์คกัดฟันกรอด พูดไม่ออก  เจ็บใจยัยตัวแสบนอกจากทำเขาเจ็บตัวแล้ว ยังจะฉีกหน้าเขาให้ได้อายลูกน้องอีก....ฝากไว้ก่อนเถอะ 

            “เอ่อ  เจ้านายไปทำอีท่าไหน ถึงได้โดนคุณบัวชมพู ..เอ่อ..กระแทกเข่าใส่กล่องดวงใจ แบบนี้ครับ” อลันถามด้วยท่าทางห่วงใย 

            “หุบปากเลย อลัน...ถ้าไม่อยากถูกตัดโบนัส” มาร์คกัดฟันพูด เพราะฟังเหมือนเยาะเย้ย มากกว่าห่วงใย 

            “ครับ ๆ แล้วคืนนี้ต้องการให้พวกผมเฝ้าหน้าห้องนี้ไหมครับ” อลันแกล้งแหย่เจ้านายหนุ่มไม่เลิก 

            “อลัน..เดี๋ยวโดน” 

            “ไปแล้วคร๊าบ.....” 

            อลันกับนิคออกไปปิดปากหัวเราะกันจนหนำใจ  แล้วก็หันมามองหน้ากันยิ้ม ๆ อย่างรู้กัน  มีนายหญิงเร็ว ๆ นี้ชัวร์...  

ความคิดเห็น