กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : G-sus & Melbee chapter 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.5k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2559 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
G-sus & Melbee chapter 18
แบบอักษร

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/354543/1800951015-member.jpg

 

 
 
 
 
Melbee talks : 
 
 
 
 
 
 
 โอ๊ย! ทำไมฉันถึงได้ปวดหัวขนาดนี้!! ให้ตายสิ!! ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ยทำไมกลิ่นยามันแรงขนาดนี้... ฉันจำได้ว่าฉันนอนอยู่ที่คอนโดพี่จีแล้วกำลังจะถามเรื่องผู้หญิงคนที่ชื่อชีฟองแต่แล้วจู่ๆแม่พี่จีก็เปิดประตูเข้าห้องมาก็พูดคุยกันเรื่องหมั้นของพี่จีแล้วฉันก็แอบฟังแล้วฉันก็ปวดหัวอย่างหนักแล้ว... แล้ว... แล้ว... แล้วอะไรละ! แล้วก็สลบไปเลย แต่นี่ฉันอยู่โรงบาลได้ไงนะ?? เกลียดโรงพยาบาลที่สุดอ่ะ... แล้วทำไมแขนฉันถึงได้ชาขนาดนี้!! แล้วฉันก็ก้มลงมองที่แขนตัวเอง... ก็พบว่ามีผู้ชายนอนเอาหน้าทับอยู่ที่แขน... หรือว่าพี่จีเหรอ?? ลองปลุกดูดีกว่าคอฉันมันก็แห้งจริง! หาคนเอาน้ำให้ดีกว่า...
 
 
 
 
 
"อย่าสะกิดได้ไหมว่ะ! รำคาญ! ง่วง! คนจะหลับจะนอน!" 
 
 
 
 
 
 เสียงพี่จีด้วยอ่ะ! มันน่านัก! เป็นคนทำให้ฉันเป็นแบบนี้แท้ๆยังมารำคาญฉันอีก! ฉันคิดถูกหรือผิดเนี่ยที่เอาไอ้พี่จีชัสทำพันธ์นะ!!  
 
 
 
 
 
"รำคาญเค้าจริงอ่ะ ถ้าเค้าหนีไปแล้วจะรู้สึกนาา" ฉันยังคงสะกิดพี่จีอยู่ เสียงแทบจะไม่มีแล้วนะ!!
 
 
 
 
 
"เออ! จะไปไหนก็ไปรำคาญ! อย่ากวนไปเล่นที่อื่นไปชีฟอง!"
 
 
 
 
 
 เสียงนี่งัวเงียมากกกเลยนะ แต่พูดชื่อชีฟองเนี่ยนะ! ไอ้คนนิสัยไม่ดี!! ฉันไม่ใช่ชีฟองนะ! เมลบี ฉันชื่อเมลบีอ่ะ!! ตื่นมาก็ทำร้ายจิตใจกันเลยนะ ชิ!!
 
 
 
 
 
"โอเค.. ไม่กวนแล้วก็ได้" ฉันได้แต่พูดเสียงจ๋อยเลยไง เอาเองก็ได้ค่ะ
 
 
 
 
 
 ฉันดึงแขนตัวเองออกอย่างเบาๆเพื่อไม่ให้คนที่นอนอยู่ตื่นขึ้นมาแล้วโวยวาย แขนฉันนี่ก็ชามากอ่ะ คือทับมากี่ชั่วโมงแล้วอ่ะ ฉันลงจากเตียงอย่างช้าๆเพราะยังปวดหัวอยู่ แล้วหานำ้ที่โต๊ะข้างเตียงกินอย่างไว ชิ!! ง่วงได้ง่วงไปแม่จะแอบหนีเลยคอยดู!!! ยิ่งเกลียดโรงบาลอยู่ด้วย! ไวกว่าความคิดฉันก็รีบร้อนจะออกไปจากที่ห้องนี้ให้เร็วที่สุดโดยไม่ลืมแกะเข็มที่มือออก ว่าแต่โทรศัพท์ฉันอยู่ไหมนะ? อ๊ะ... นั้นไงฉันก็รีบวิ่งไปคว้ามาเลยไงมันวางอยู่ที่โชฟานะ ฉันจับได้แล้วก็รีบวิ่งไปที่ประตูทันทีแต่หากว่า...
 
 
 
 
 
"โอ๊ยยย ทำไมต้องมีการ์ดเฝ้าหน้าห้องด้วยนะ! ระเบียงใช่! ระเบียงไง!!" ถึงจะปวดหัวแต่ก็สู้เว้ย!! ไปก่อนนะ ไอ้พี่จีบ้า!!!
 
 
 
 
 
 ฉันก็รีบปีนระเบียงแล้วมาห้องที่อยู่ติดกันดีนะที่ห้องที่ฉันนอนอยู่ไม่สูงมากและห้องข้างๆก็ไม่มีคนด้วย สบายใจขึ้นเยอะเลยอ่ะและแล้วฉันก็วิ่งออกมาหน้าโรงพยาบาลจนได้ดีนะพวกคนของพี่จีไม่สงสัย แล้วฉันก็รีบยกโทรศัพท์กดหาเบอร์พี่ชายของฉัน แต่ฉันว่าโทรศัพท์ฉันมันแปลกนะ ช่างเถอะขอแค่เฮียเวลรับสายไวๆเถอะขอร้องไม่อยากอยู่ที่นี่แย้ว... ไม่นานปลายสายก็รับแต่...
 
 
 
 
 
[มีไรเชี่ยจี?? มันยังเช้าอยู่เลยนะเว้ย] ทำไมเฮียต้องพูดว่าเชี่ยจีอ่ะ 
 
 
 
 
 
"......" รอฟังเฮียพูดอีกดีกว่า...
 
 
 
 
 
[พูดสิว่ะ! ไอ้เวรเวลากูมีค่านะเว้ย!!]
 
 
 
 
 
"......" ฉันยังคงเงียบ
 
 
 
 
 
[ทำไมมึงโทรมาแล้วไม่พูดว่ะ!! ถ้าไม่พูจะวางนะเว้ย!!! คนจะหลับจะนอน] ฉันรู้แล้วละ ฉันหยิบโทรศัพท์อีพี่จีมา อ๊าย!! ทำไมต้องเหมือนกันด้วยนะ!!    
 
 
 
 
 
"ดะ...เดียวเฮียมารับเค้าที่หน้าโรงบาลหน่อยนะ"
 
 
 
 
[เสียงใครนะ! เมลบีเหรอ??] ดีนะที่ยังเสียงอ่อนลงมาเมื่อกี้คงจะโมโหมากละมั้งที่รบกวนเวลานอนของเฮียเวล รู้งี้น่าจะโทรหาเฮียวิน!!
 
 
 
 
 
"ก็ใช่นะสิเฮียเค้าอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ!"
 
 
 
 
 
[ ฟื้นแล้วเหรอ ตัวเล็กหลับไปตั้งสามวันเต็มเลยนะ] สามวันแล้วจะทำไม?? ตอนนี้อยากกลับบ้านแล้วนะ
 
 
 
 
 
"เร็วเลยเฮียมารับหน่อยนะ นะๆเมลบีขอร้อง ถ้าเฮียมารับแล้วสัญญาว่าจะทำอาหารให้กิน" เชื่อสิว่าเฮียต้องยอม อิอิ
 
 
 
 
 
[โอเค งั้นก็ได้เดียวเฮียไป ว่าแต่ทำไมเราไม่ขึ้นแท็กซี่อ่ะ] โอ๊ย!! เฮียเค้ามีเงินที่ไหน รีบมารับเถอะค่ะเดี๋ยวพี่จีจะตื่นเอา
 
 
 
 
 
"ไม่มีเงินอ่ะ เฮียมารับนั้นแหละดีแล้ว ให้เร็วเลยเฮีย"
 
 
 
 
 
[โอ๊ยยย ง่วงชะมัดเดี๋ยวไปนะ] รีบมาเถอะเฮีย
 
 
 
 
 
"จะไปไหน!!??" เห้ย!! เสียงพี่จีนี่ชวยแล้วไงตู... แล้วมันก็ดึงโทรศัพท์ออกจากหูฉันไปเลย แถมมันยังจับแขนฉันไว้ด้วยอ่ะ
 
 
 
 
"เอาโทรศัพท์คืนมานะ!" 
 
 
 
 
 
"หึ! ตื่นมาก็ช่าเลยนะ ไอ้เวลไม่ต้องมารับนะ... เออ! ก็น้องมึงอ่ะหนีออกมา... ตัวยังร้อนอยู่เลยคงอีกสักสองสามวันนะ... ไม่อยู่ก็ต้องให้อยู่ยิ่งดื้ออยู่ด้วยเนี่ย... เออน่า กูดูแลน้องมึงได้อยู่แล้วไอ้พี่เขย... เออ! อีกหน่อยน้องมึงก็เป็นเมียกูทังสองอย่าง... เออ! แค่นี้แหละรีบมา" ทำไมพี่ถึงพูดแบบนานนนน ฉันเกลียดแกไอ้พี่จีบ้า! สองสามวันเหรอ เหอะ!
 
 
 
 
 
"ป่ะ! กลับห้องกัน" เหอะ!
 
 
 
 
 
"ไม่กลับจะรอมาเวลมารับ"
 
 
 
 
 
"ไม่ได้ยินไงที่ฉันพูดโทรศัพท์กับพี่ชายเธอเมื่อกี้ อีกสองสามวันค่อยกลับ ไป กลับห้อง" มันรู้แล้วเหรอว่าพี่เวลกับพี่วินเป็นพี่ชายฉัน
 
 
 
 
 
"ไม่กลับ! ไล่ฉันเองนิ! แถมยังพูดหาชื่อผู้หญิงที่ชื่อชีฟองอีก!! หึ! ฉันมันก็แค่คนชั่วคราวนิปากบอกว่าฉันคือเมียแต่นายกับมีแฟนแล้ว!! ฉันไม่น่าไปแย่งของใครเลย"
 
 
 
 
 
"หึ!" หึ! อะไร? โอ๊ยยย ยี่หัวฉันเล่นอีกแถมมือก็ถูกลากให้เข้าไปโรงบาลอีก
 
 
 
 
 
"......" ฉันก็ได้แต่เดินก้มหน้าเงียบตามมันมาจนถึงห้องไง เพลียชะมัด ไม่อยากเห็นหน้าแกแล้วพี่จี! ฉันก็นอนลงที่เตียงแล้วหันหลังมองออกไปทางระเบียงให้พี่จีที่นั่งอยู่เก้าอี้ตัวเดิมที่มันนอนทับแขนฉัน อยากร้องไห้ชะมัดแต่มันจุกจนร้องไม่ออกอ่ะ...
 
 
 
 
 
"ไม่คิดจะหันมาฟังเรื่องที่พี่จะพูดไง" นานนับ5นาทีก่อนพี่จีจะพูดขึ้นมาทำลายความเงียบ... จะแก้ตัวว่างั้น เหอะ! ฉันไม่อยากฟัง!! 
 
 
 
 
 
"......" 
 
 
 
 
 
"ไม่อยากฟังจริงอ่ะ... หันมาดิ เดียวเล่าให้ฟัง"
 
 
 
 
 
"ไม่อยากฟังคนใจร้าย!"
 
 
 
 
 
"เหอะ! จะว่าไปก็คิดถึงน้องชีฟองอ่ะ โทรหาดีกว่า..." ชิ!! หมั่นไส้คน!!!
 
 
 
 
 
"ชีฟองครับบบ... ก็คิดถึงอ่ะ... ว่าแต่มาหาพี่หน่อยสิ... ที่โรงพยาบาลxxxxxเนี่ย...
พี่ไม่ได้เป็นไรหรอกแค่มาเฝ้าคนที่พี่ขับรถชนนะ... ก็จริงนะสิ..รีบมาเลยนะพี่เหง๊าเหงา... ครับบบ... รีบมาเร็วๆนะพี่คิดถึงน้องชีฟองมากๆ... โอเค...เจอกันครับบบ" ไอ้พี่จีบ้า!! ขับรถชนที่ไหน!?? ไอ้คนส้างเรื่อง!! ไอ้คนตอแหล!!!!
 
 
 
 
 
"ขี้อ่อย!!"
 
 
 
 
 
"อ่อยที่ไหนก็เมียไม่สนใจอ่ะ พี่ไม่ผิด" ชิ!! ทำมาพูดพี่! 
 
 
 
 
 
"เออ!! อ่อยได้อ่อยไปเดียวไปหาผัวใหม่ก็ได้!!"
 
 
 
 
 
"ไปกันใหญ่แล้ว ชีฟองนะเป็นน้องสาวพี่เองแหละ"
 
 
 
 
 
"เหอะ! ไม่เชื่อหรอก! แล้วพูดว่าพี่ไม่ กระดาษปากหรือไง"
 
 
 
 
 
"ไม่อ่ะ ที่จริงก็อยากพูดนานแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้พูดสักที... ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อยัยเตี้ยชีฟองนะน้องสาวแท้ๆพี่เอง" ฉันไม่ได้เตี้ยสักหน่อยฉันสูงตั้ง 170 เซนเลยนะแค่ยืนอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ฉันเท่าแค่ระดับอกเค้าเองอ่ะ... ฉันกำลังเถียงกับพี่จีอยู่แล้วอยู่ดีๆก็มีคนเปิดประตูห้องเข้ามาเสียก่อนแล้วตามมาด้วยเสียง
 
 
 
 
"สวัสดีคนสวย ไงไอ้จี" 
 
 
 
 
 
"สวัสดีค่ะเฮียวิน"
 
 
 
 
 
"เออ! ว่าแต่ไอ้เวลละ" เสียงไอ้พี่จีเอง
 
 
 
 
 
"เดียวมันเข้ามามันคุยธุระอยู่นะ นั้นไง"
 
 
 
 
 
"ทำไมมึงทำหน้าแบบนั้นวะไอ้เวล มีเรื่องไง??"
 
 
 
 
 
"เออ! มีเรื่องมาก็มีคน..." 
 
 
 
 
 
"เฮียจี!! สบายดีมั้ย?? เห้ย!!! นาย!!!!"
 
 
 
 
 
"ยัยตัวแสบ!!"
 
 
 
 
__________
 
-เอาเฮียมาฝาก!!  แต่เรื่องจะเป็นยังไงติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ ติชมได้เม้นบอกด้วยนะจ๊ะ
 
 
 

 

 

ความคิดเห็น