ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 17:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
28
แบบอักษร

      ค่ำคืนนั้นหลังจากที่แก้มใสส่งข่าวพูดคุยกับคุณหญิง และเข้ากลุ่มไลน์แก๊งสี่สาว ส่งข่าวคราวเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าหล่อนบอกกับทุกคนว่าสบายดี แต่พยายามหลีกเลี่ยง ไม่ได้พูดถึงรายละเอียดมากนัก ซึ่งทุกคนก็ดูเหมือนจะเข้าใจและไม่รบเร้าจนเกินไป  รอให้ทุกอย่างคลี่คลายกว่านี้ หล่อนค่อยเล่ารายละเอียดให้ฟัง หลังจากนั้นจึงโทรหาพี่แจ่ม สาวใช้ที่อยู่ด้วยกันมารักเหมือนพี่สาวแท้ ๆ  

           “สวัสดีค่ะพี่แจ่ม” 

           “คุณแก้ม เป็นยังไงบ้างคะ สบายดีหรือเปล่า พี่แจ่มคิดถึงทุกวันเลยค่ะ”  

           “แก้มสบายดีค่ะ” 

           “แน่นะคะ...พี่แจ่มจะได้หายห่วง....เฮ้อ.....กลัวแทบแย่ คิดไปสารพัดว่าคุณแก้มจะโดน กลั่นแกล้ง ทรมาน...เพราะถ้าเป็นแบบนั้น พี่แจ่มคง....” พูดได้เท่านั้นเสียงของหล่อนก็หายไปเพราะก้อนสะอื้นที่ตีขึ้นมา 

           “ทำไมหรือคะ....พี่แจ่มพูดเหมือนเป็นความรับผิดชอบของพี่แจ่มอย่างนั้นแหละ....เอ...หรือว่าพี่แจ่มเป็นคนวางยาแก้มกับพี่เลโอคะ” หญิงสาวพูดเล่น ไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย หล่อนไม่มีทางสงสัยพี่แจ่มเด็ดขาด 

           “เอ่อ...ปะ...เปล่านะคะ พี่แจ่มจะไปทำอย่างนั้นทำไม”  

           “ก็นั่นสิคะ...แก้มล่ะสงสัยจริง ๆ ว่าฝีมือใคร...หรือว่าพี่แจ่มสงสัยใครบ้างไหมคะ” 

           “เอ่อ...พี่ไม่รู้อะไรหรอกค่ะ เดี๋ยวพี่ต้องไปจัดยาให้คุณหญิงแล้ว แค่นี้ก่อนนะคะ” 

           แก้มใสชักจะรู้สึกทะแม่ง ๆ  จากที่ไม่คิดสงสัยก็เริ่มสะกิดใจ เมื่อพี่แจ่มมีท่าทีส่อพิรุธหลายอย่าง จะต้องมีอะไรปิดบังอยู่แน่ ๆ แต่ไม่ยอมบอก สักวันหล่อนต้องรู้ให้ได้ 

           หญิงสาวเข้านอนแต่หัวค่ำ หล่อนทำกับข้าวง่าย ๆ กินเองแบ่งไว้นิดหน่อยเผื่อคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่มากินหรอก คงอยู่ให้คุณสร้อยหรือไม่ก็บุหงา ปรนนิบัติพัดวีอยู่ที่บ้านใหญ่กระมัง.....ฮึ...แก้มใสรู้สึกร้อนในอกแปลก ๆ....... 

           เกือบสี่ทุ่ม เสียงกุกกักหน้าประตู ทำให้รู้ว่าสามีกลับมาแล้ว แต่หญิงสาวทำเป็นไม่สนใจทั้งที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ   แต่ก็ทำเป็นนอนเล่นสมาร์ทโฟนเฉยอยู่ กระทั่งเขาเข้ามาในห้อง ก็ยังมีแต่ความเงียบ  

           “เธอเป็นเมียประสาอะไร หึ...ผัวกลับบ้านทั้งที ไม่เคยคิดจะเอาใจใส่กันบ้างเลยใช่ไหม” เป็นชายหนุ่มที่หงุดหงิดจนอดรนทนไม่ไหว หลังจากเข้าไปอาบน้ำแล้วก็ยังมีความเงียบเช่นเดิม จึงเอ่ยปากต่อว่าคนที่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน  

           “ก็แก้ม ไม่แน่ใจนี่คะ ว่าสามีได้รับการปรนนิบัติจากนอกบ้าน มาจนล้นปรี่แล้วหรือเปล่า” ตอบอย่างงอน ๆ   

           “พูดบ้าอะไรของเธอ” เลโอหัวเสียโมโหตัวเองที่ปากไม่ดีทำเสียบรรยากาศเสียเอง....ช่วยไม่ได้ไม่เคยเอาใจใครนี่หว่า ถ้าให้ด่าล่ะก็ถนัด เจ้าหล่อนต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเอาใจเมื่อเขาต้องไปจัดการธุรกิจอันยุ่งเหยิงบนฝั่ง  เสร็จแล้วก็ยังต้องรีบกลับมาเพราะเป็นห่วงว่าหล่อนจะอยู่คนเดียวไม่ได้ แทนที่จะได้พักผ่อนบนฝั่ง สบาย ๆ ผ่อนคลายกับพวกสาว ๆ อย่างที่เคยทำเป็นประจำ....แต่กลับมาเจอยัยตัวแสบทำเมินใส่ แถมยังพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระอีก  

           “หรือไม่จริงล่ะคะ พี่เลโอจะไปจะมาตอนไหน เคยอยากให้แก้มรับรู้หรือเปล่าล่ะคะ” 

           “อยากให้ฉันรายงานเธองั้นเหรอ” นายหัวหนุ่มถามเสียงเย็น 

           “แก้มไม่กล้าคิดว่าตัวเองมีความสำคัญขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่คนอยู่ด้วยกันจะไปไหนมาไหนก็ควรจะบอกกันบ้างไม่ใช่หรือคะ” ทำไมถึงชอบตัดกำลังใจกันเหลือเกิน ในขณะที่หล่อนพยายามอดทนอย่างที่สุดแล้ว 

           “จะบอกว่าเป็นห่วงฉัน งั้นสิ”  

           “ก็แก้มเป็นภรรยา ก็ต้องเป็นห่วงสามีอยู่แล้วค่ะ” 

           “คิดจะเป็นภรรยาที่ดี...ว่างั้นเถอะ” 

           “พยายามอยู่ค่ะ” 

           “ก็ดี....งั้นมาทำหน้าที่ของเธอซะ” 

           “หน้าที่ ?” 

           “บนเตียง” เลโอย้ำเสียงหนัก 

           แก้มใส หน้าเห่อร้อน  นี่เขาคิดกับหล่อนแค่นางบำเรอ  มีไว้สำหรับปลดปล่อยอารมณ์ความต้องการตามธรรมชาติแค่นั้นเหรอ...แถมยังเป็นนางบำเรอที่ไร้ราคา ได้มาฟรี ๆ อีกต่างหาก....แก้มใสสะกดกลั้นความเสียใจ ทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนกับสิ่งที่เขาพูด.............. 

           “ตอนนี้ก็ทำหน้าที่ของเธอได้แล้ว” 

           “เอ่อ....คือ” แก้มใสกำลังคิดหาข้ออ้างเอาตัวรอด หล่อนยอมรับว่ามีใจให้กับเขา แต่หล่อนเข็ดขยาดกับประสบการณ์ครั้งแรกเหลือเกิน...ยิ่งตอนนี้เขากำลังโกรธด้วย...คิดแล้วสยอง 

ความคิดเห็น