ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7
แบบอักษร

       ใบหม่อนลุกขึ้นแต่งตัว หล่อนใส่ชุดที่คิดว่าขัดตาขัดใจบิดาที่สุด กระโปรงหนังสั้นแค่คืบ ถุงน่องตาข่าย กับเสื้อเอวลอยเหนือสะดือ รวมทั้งเปลือกตาสีฟ้าเข้ม ๆ กับปากสีแดงสด หล่อนยิ้มให้กับกระจก พ่อคงจะภูมิใจกับความสวยของลูกสาว.....ฮึ.....อีตาผู้ชายที่จะมาเป็นเจ้าบ่าวนั่นอีก  อยากเห็นหน้าเจ้าบ่าวสิ้นคิดนั่นเสียจริง ว่าจะทำหน้ายังไง 

 

          “ใบหม่อน !” นายเดชาเค้นเสียงพูดลอดไรฟัน หน้าชา อับอาย 

           หญิงสาวโปรยยิ้ม ประหนึ่งนางสาวไทย สะใจที่เห็นบิดาเหวอไปเลย แต่หล่อนไม่ทันสังเกตคนที่   เหวอ...กว่าบิดาก็คือเจ้าบ่าวของเธอ 

            “ไหนคะเจ้าบ่าวของหนู ” หญิงทำเป็นไม่สะทกสะท้าน เธอกวาดสายตาไปสะดุด หยุดลงที่ใบหน้า ของชายหนุ่ม “อีตาหมาบ้า” 

 

            “นาย !...” คราวนี้เป็นหล่อนที่ชะงัก อุตส่าห์เตรียมตัวมาอย่างดี กลายเป็นอีตานี่ได้ยังไง หล่อนงงไปหมด   

            “นี่พี่ตะวัน ไหว้พี่เขาสิ ใบหม่อน” บิดาสั่ง 

            “สวัสดีค่ะ คุณพี่ตะวันเจ้าบ่าวของหนู” ใบหม่อนเข้าไปนั่งจนชิดแล้วกราบกับต้นแขนของชายหนุ่ม  ราวกับว่าสนิทชิดเชื้อ รักใคร่ชอบพอกันมานาน 

 

ตะวันได้แต่นิ่ง อยากบ้าก็บ้าไป เขาเข้าใจอาเดชาในนาทีนั้นเอง ว่าทำไมต้องถึงขนาดขอร้องให้เขาช่วย 

            นายอำเภอกำมะลอ ขยับตัวกระแอม 

            “อ้อ...สวัสดีค่ะท่านนายอำเภอ” หญิงสาวยกมือไหว้ชดช้อย 

            “พอได้แล้ว จดทะเบียนกันซะจะได้เสร็จพิธี” นายเดชาพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด ในความช่างประชดประชันของลูกสาว 

            การจดทะเบียนเสร็จเรียบร้อย นายเดชาเก็บทะเบียนสมรสไว้เอง โดยที่ใบหม่อนไม่ทันได้สังเกต จากนั้น สาวใช้ก็ยกกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตของใบหม่อนลงมาใส่รถยนต์ของชายหนุ่ม ซึ่งมันยังมีร่องรอยที่หล่อนฝากไว้ตั้งแต่เมื่อวาน 

 

            “อ้าว...รถไปโดนอะไรมา” นายเดชาทัก เมื่อเห็นกันชนท้ายแตก 

            “โดนชนท้ายเมื่อวาน ตอนกลับจากที่นี่แหละครับ” ชายหนุ่มตวัดสายตาดูคนต้นเหตุ ที่ยืนกอดอกทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ....กวนประสาท.... 

            “อืม..มีประกันทั้งคู่สินะ..ตกลงกันง่าย” นายเดชาเข้าใจไปเอง 

            “เปล่าหรอกครับ...ชนแล้วหนี” ชายหนุ่มตอบเรียบ ๆ 

            “เฮ้ย ! ได้ไง อย่างนี้ต้องแจ้งความเอาผิดให้เข็ด กล้องวงจรปิดเยอะแยะ หาหลักฐานไม่ยาก พวกไร้ความรับผิดชอบแบบนี้อย่าปล่อยไปง่าย ๆ ” นายเดชาเป็นเดือดเป็นร้อนแทน 

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ ถือว่าทำทาน” 

 

            “ยังไม่รีบไปหรือคะ คุณสามี เดี๋ยวรถติดนะคะ” ใบหม่อนเรียกสามีเต็มคำ ไม่ได้กระดากอายเลยสักนิด หล่อนทำเป็นเร่ง เพราะเริ่มร้อนตัว หากบิดาไปเห็นกันชนหน้าของรถคันที่หล่อนเอาไปขับ มีหวังเรื่องยาว ยังไงก็ไปก่อน ไหน ๆ ก็ต้องไปอยู่แล้ว 

 

            “ผมไปก่อนนะครับ สวัสดีครับ” 

            “สวัสดีค่ะ” ใบหม่อนไหว้ไม่มองหน้าบิดา เกรงว่าน้ำตาจะเอ่อมาอีก หล่อนวิ่งไปขึ้นรถกระแทกตัวลงนั่งอย่างโกรธ ๆ โกรธตัวเองทำไมยังจะต้องเสียใจ ในเมื่อบิดาผลักไสหล่อนไปเอง 

            “เห็นฤทธิ์หรือยัง เมื่อก่อนน้องไม่ได้เป็นแบบนี้ อาก็หมดปัญญา ฝากด้วยนะ”     นายเดชาพูดจา ฝากฝังกับตะวันพอได้ยินกันสองคน 

            “ครับ” ชายหนุ่มรับคำ แต่เขาเองก็เริ่มหนักใจ 

ความคิดเห็น