ทาสแมวดำ

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนน้าา~ รัก reader ทุกคนเลยย

ระวังครั้งที่ 10

ชื่อตอน : ระวังครั้งที่ 10

คำค้น : นิยายตลก , นิยายคอมเมดี้ , นิยาย y , yaoi , boy's love , เจxฉ่อย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2559 00:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระวังครั้งที่ 10
แบบอักษร

 

ระวังครั้งที่ 10

 

“ไม่แน่นะกูอาจจะรู้สึกแปลกๆกับมึงก็ได้....”

มันพูดแล้วเอาหัวฟุบลงกับโต๊ะ

            “กูก็รู้สึกแปลกกับมึงตั้งแต่แรกล่ะ เด็กเหี้ยไรไม่มีสัมมาคาราวะ”

            “ไม่ใช่แบบนั้น! ที่กูมาแดกเหล้าไม่ใช่เพราะเลิกกับมิ้ง...แต่เหมือนจะเป็นเพราะกูสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง”

พล่ามอะไรของมัน

            “ไหวไหมเนี่ยมึง เมาหนักแล้วนะ”

            “กูไม่ได้เมา! มึงก็รู้กูไม่เคยมาว!”

คนเมาส่วนใหญ่แม่งก็บอกว่าตัวเองไม่เมาทั้งนั้นแหละไอ้ควาย!

            “เพราะมึงไอ้เหี้ยฉ่อย!”

            “กูไปทำอะไรมึงอีกล่ะ”

            “ถ้ามึงไม่มาจูบกูวันนั้น กูแม่งก็ไม่ต้องเป็นอย่างนี้หรอก!”

เอ๋! ผมไปจูบมันหรอ!

            “กูไปจูบมึงตอนไหนไม่ทราบ!”

            “วันนั้นที่มึงมาว! กูแม่งไม่ได้นอนเลย! เพราะมัวแต่คิดเรื่องมึงทั้งคืนยันเช้า! พอเพื่อนโทรมาบอกว่าเห็นอีมิ้งมันไปเที่ยวกับผู้ชายคนอื่น กูเลยตามไปดูแล้วก็จับได้คาหนังคาเขา! แต่กูกลับรู้สึกโล่งมากกว่า!”

เฮ้ยๆ นี่ชักไปกันใหญ่แล้วนะเนี่ย

            “เออ กูเมากูขอโทษลืมๆไปเถอะ”

            “ลืมหรอ! มึงพูดว่าลืม รอยหยักในสมองมึงมีบ้างไหมไอ้เหี้ย! นั่งทำหน้าเป็นลามะอยู่นั้นแหละไอ้ห่า”

            “กูว่ามึงขึ้นห้องไปนอนพักดีกว่า สร่างเมาแล้วค่อยมาคุยกัน”

ผมหิ้วปีกแขนของมันแล้วพามันเดินขึ้นไปห้องนอนมัน

            “ก็กูบอกว่ากูไม่เมา นี่มึงเป็นคนป่ะเนี่ย! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง!”

            “ใครกันแน่ที่ฟังไม่รู้เรื่อง ยังมีหน้าด่าคนอื่นอีกไอ้ควาย”

นี่แดกข้าวหรือเสาไฟเป็นอาหารหลักตัวถึงได้เกะกะเก้งก้างพะรุงพะรังอย่างนี้เนี่ย! หนักก็หนัก ผมทิ้งมันลงที่เตียงนอนมันทันที

            “ทำไมวะ!” จู่ๆมันก็โพล่งขึ้นมาเฉยๆ

            “กูจะไปรู้ไหมเนี่ย!”

            หมับ! ตุ้บ!

จู่ๆมันก็จับแขนผมแล้วดึงลงไปนอนกอดบนตัวมันทันที มันค่อยๆกอดผมแน่นขึ้นเรื่อยๆ

            “ปะ ปล่อย! หายใจไม่ออกโว้ย! จะนอนทับกันไปถึงไหน กูคนนะไม่ใช่แมลงทับ แม่งเดี๋ยวออกไข่โชว์เลยนิไอ้ควาย!”

ผมดิ้นทันที ก็มันหายใจไม่ออกนี่นา ให้ตายเถอะ!

            ฟึ่บ!

มันหมุนตัวเพื่อให้ผมลงไปอยู่ข้างล่างแล้วขึ้นมาทับผมแทนครับ!

            “กะ กูหนักโว้ย!”

ลมหายใจร้อนค่อยๆแผ่ลดต้นคอจนทำให้เสียวสันหลังวาบ เพราะจู่ๆมันก็เอาหน้ามาซุกที่ต้นคอผม!

            “ทะ ทำอะไรของมึงไอ้เหี้ยเจ!”

ผมพยายามดิ้นหนี แต่ทว่ามันยังคงกอดแน่นไม่ยอมปล่อยเลย ผมรู้สึกได้ว่ามีของเหลวอุ่นๆกำลังชุ่มที่คอ นี่ไม่ใช่การนอนหลับน้ำลายยืดแต่อย่างใด! แต่มันกำลังเลียที่ต้นคอผม!

            “ทำเหี้ยอะไรของมึง!”

            “.....” มันชะงักแล้วมองหน้าผมด้วยใบหน้าแดงก่ำจากแอลกอฮอล์

มันค่อยๆคลายกอดออกจากผม หรือมันกำลังจะเปลี่ยนใจแล้ว? ซะที่ไหน! มันรวบแขนผมทั้งสองข้างไว้เหนือหัวราบไปกับเตียงแล้วเปลี่ยนท่ามานั่งคร่อมทันที

            “ดะ เดี๋ยว! มึงใจเย็นๆตังสติ-”

ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยค ริมฝีปากของผมก็ถูกบดขยี้โดยคนตรงหน้า ได้กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆของเบียร์กับรสขมอมหวานอยู่ภายในปาก ผมรู้สึกไม่มีแรงแม้แต่จะขัดขืนหรือดิ้นได้เลย ความรู้สึกเจ็บใจตัวเองอยู่ลึกๆว่าทำไมตัวเองถึงไม่อาจต้านทานหรือขัดขืนได้เลยแม้แต่น้อย แต่กลับหลับพริ้มและเคลิบเคลิ้มไปกับมัน มืออุ่นๆล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วลูบไล้กายของผมอย่างแผ่วเบา

            “อือ..” ผมส่งเสียงออกมาเบาๆเพราะเริ่มหายใจไม่ทัน

ริมฝีปากค่อยๆถอนออกอย่างช้าๆ แล้วเลื่อนลงมาจูบซอกคออย่างดูดดื่ม ในหัวของผมมีเพียงภาพสีขาวโพลนเต็มไปหมด สติของผมกลับมาอย่างช้าๆทำให้ผมเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้

            ผลัก!

ผมใช้มือข้างที่เป็นอิสระผลักไอ้เจออกสุดกำลัง!

            “กูรู้ว่ามึงเมา! แต่มึงก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับกู!”

ผมตวาดไอ้เจทันที มันได้แต่ทำสีหน้าเศร้าๆ

            “กูขอโทษ...”

มันพูดเบาๆก่อนจะฟุบหลับหงายหลังลงไปนอนกองที่พื้นอย่างสวยงาม ทำให้ผมต้องรับภาระแบกมันขึ้นมานอนเตียงอีกครั้ง

ผมเดินกลับมาที่ห้องนอนของตัวเองด้วยความรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก ผมมองตัวเองในกระจกด้วยคำถามว่าทำไม.. ทำไมถึงไม่ขัดขืนให้ถึงที่สุด

แล้วผมก็สังเกตเห็นรอยแดงที่ต้นคอที่เกิดจากการจูบที่มันทำไว้ ถึงมันจะสร่างเมาผมก็คงไปด่าไปว่าอะไรมันไม่ได้อยู่ดี เพราะตัวเองก็ดันเคลิ้มไปกับการกระทำของมันอีกต่างหาก

            “เฮ้อ...”

ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง... ผมกำลังทำอะไร? ผมกำลังคิดอะไร? นั่นมันผู้ชายนะ! ผสมพันธุ์สืบทอดทายาทวงตระกูลได้ที่ไหนกันเล่า! แถมยังเป็นน้องชาย(ลูกติดแม่เลี้ยง)อีกต่างหาก ผมควรจะทำอะไรสักอย่าง? หรือควรจะอยู่เฉยๆปล่อยผ่านเลยไป หรือควรจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นดีนะ? หรือควรจะเผชิญหน้ากับมันตรงๆ? ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกทั้งนั้นแหละโว้ย

ความคิดเห็น