ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 06:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5
แบบอักษร

ใบหม่อนขับรถมาหา อชิ ที่คอนโด ไม่กล้ากลับเข้าบ้านขอมาตั้งหลักก่อนก็แล้วกัน เพราะร่องรอยหน้ารถ ถ้าหากบิดาเห็นก็คงหัวเสีย หล่อนยังไม่หายตื่นเต้น แม้จะเข้ามานั่งในห้องของเพื่อนแล้วก็ตาม 

“วิ่งหนีใครมาอีกเหรอยะ ยัยใบหม่อน” อชิ เห็นหน้าตาตื่น ๆ ของเพื่อนก็เดาสุ่ม 

“เปล่า แต่วิ่งชนเลยล่ะ” หญิงสาวดื่มน้ำอึกใหญ่ ก่อนจะทำท่าเหมือนน้ำติดคอ 

“เบา ๆ ก็ได้ เดี๋ยวได้สำลัก” 

“แกจำอีตาหมาบ้าเมื่อคืนได้ไหม” 

“หนุ่มกล้ามแน่น ๆ น่ะเหรอ เขาทำอะไรแก ที่ไหน บอกมา” อชิยิ้มดวงตาพราว  

“เปล่า...เขาไม่ได้ทำอะไร.....มีแต่ฉันนี่แหละ ขับรถชนท้ายรถเขาโครมเบ้อเร่อ” 

“คุณพระ..อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น” อชิ อุทาน ยกสองมือไขว้แตะหน้าอก ท่าทางน่าหยิก 

“ฉันเลยหาเรื่องด่าเขา แล้วก็ชิ่งหนีมานี่แหละ” ใบหม่อนรู้สึกผิดนิด ๆ นิดเดียวจริง ๆ เพราะเมื่อคืนเขาก็ด่าหล่อนไว้เยอะ ถือว่าหายกัน 

“ต๊าย...ยัยใบหม่อน หล่อนเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ยะ” อชิ ผู้ผดุงความยุติธรรม ตำหนิเพื่อนสาว 

“ก็ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงนี่นา เมื่อคืนเพิ่งจะทะเลาะกับพ่อ ขืนให้รู้ฉันตายแน่” 

“ใบหม่อน ฉันว่าแกลองเปิดใจฟังพ่อแกหน่อยดีไหม” อชิ เตือนเพื่อนสาว เขาไม่เห็นด้วยที่หล่อนประชดพ่อด้วยการทำตัวเหลวไหล  

“ช่างเหอะ...อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย” ใบหม่อนไม่อยากพูดถึง 

“วันนี้ไปเที่ยวไหนดีล่ะ” 

“ตอนนี้น่ะเหรอ...ร้อนตายชัก” อชิ จัดอยู่ในพวกผีเสื้อราตรี กลางคืนสู้ตาย 

“งั้นคืนนี้ก็ได้ นอนก่อนแล้วกัน” ใบหม่อนยึดโซฟาตัวยาว นอนหลับไปอย่างง่ายดาย 

  

ถึงเวลาของผีเสื้อราตรี อชิกับใบหม่อนพากันมาเที่ยว สถานบันเทิงเปิดใหม่  ที่กำลังเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น แถมว่ากันว่า เส้นใหญ่ไม่มีใครกวน เปิดโต้รุ่งได้สบาย ๆ 

หญิงสาวนั่งโยกตามจังหวะเสียงเพลง สลับกับการจิบน้ำพั้นซ์แสนอร่อย วันนี้ อชิยื่นคำขาด ห้ามหล่อนออกไปวาดลวดลายเหมือนเมื่อวานเด็ดขาด ทั้งคู่เพลิดเพลินกันจนลืมเวลา กระทั่ง จู่ ๆ ไฟฟ้าสว่างพรึ่บขึ้นมา ตามด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และเจ้าหน้าที่จากหน่วยไหนบ้างก็ไม่รู้เต็มไปหมด  พ่วงด้วยนักข่าว รวม ๆ แล้วเกือบร้อยเห็นจะได้  คงได้เป็นข่าวใหญ่แน่ ๆ 

  

เช้าวันใหม่ ทั้งคู่  กลับคอนโดด้วยอาการสะโหลสะเหล เพราะกว่าจะเสร็จสิ้นขั้นตอนการตรวจ ค้น ตรวจฉี่ ซึ่งทั้งคู่ไม่ได้ยุ่งกับของพวกนี้อยู่แล้ว แต่ที่หน้าแปลกใจ คือจำนวนคนที่ฉี่ม่วงมีมากเกินครึ่ง บวกกับเม็ดยามากมายตกเกลื่อนพื้น ทำเอาใบหม่อนใจหาย นี่หล่อนปล่อยชีวิตให้ตกต่ำ พาตัวเองเข้าไปอยู่ในความเสี่ยงแท้ ๆ 

“อชิ ฉันขอโทษนะที่ลากแกไปเจอกับเหตุการณ์บ้า ๆ แบบนี้” ใบหม่อนเอ่ยดวงตาหม่น เป็นเพราะหล่อนที่หาเรื่องออกเที่ยวประชดชีวิต ไปเรื่อย ๆ และทุกครั้งก็จะต้องลากอชิไปด้วย ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเต็มใจไปปกป้องเพื่อนสาวก็ตาม หลัง ๆ ก็เลยพากันใจแตก ออกเที่ยวจนเป็นความเคยชิน 

“เออ...ก็ด้วยกันนั่นแหละ ฉี่แทบแตก ตอนโดนค้นตัวน่ะ"  อชิเล่าความรู้สึก 

"แกกลัวเหรอ อชิ" 

"เปล่า...คุณตำรวจหล่อ มว้าก...." อชิทำตาลอย 

"แกนี่นะ เก็บเกี่ยวได้ทุกสถานการณ์จริง ๆ"  

"หวังว่าพ่อแม่ฉันจะไม่รู้นะ สยองอ่ะ” อชิ นึกถึงพ่อกับแม่ที่ทำสวนลำไย และโรงงานแปรรูปอยู่ที่เชียงใหม่ ถ้ารู้คงถูกด่าเปิง 

“เลิก !” อยู่ ๆ หญิงสาวก็พูดออกมาหนักแน่น หลังจากเงียบไปสักพัก 

“อะไรของแก เลิกอะไร” อชิ เกือบจะหลับอยู่แล้ว ตามอารมณ์เพื่อนสาวไม่ทัน 

“เลิกประชดชีวิตแบบนี้น่ะสิ ฉันจะตั้งใจเรียน รีบเรียน รีบจบ หางานทำแล้วจะได้ไปจากบ้านที่น่าอึดอัดเสียที” ใบหม่อนตัดสินใจแน่วแน่ เมื่อคิดได้ว่าวิธีการที่ตัวเองทำอยู่นี้ โง่ ! สิ้นดี 

“เออ ๆ ดีใจด้วย แต่ว่าตอนนี้ขอนอนก่อนได้ไหม ตาจะปิดอยู่แล้ว” 

  

“คุณคะ เห็นข่าวนี้หรือยัง” มาริสาส่งไอแพด ให้ผู้เป็นสามี  รูปของใบหม่อนชัดเป๊ะ ถึงแม้จะมีแถบคาดตาไว้บาง ๆ พร้อมตอกย้ำด้วยข้อความ “เจ้าหน้าที่บุกตรวจผับกลางกรุง มั่วสุมเสพยาอื้อ ลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังโดนด้วย” 

ความคิดเห็น