ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 06:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

บรรยากาศภายในคลับดัง ย่านทองหล่อ คลาคล่ำไปด้วยกลุ่มวัยรุ่น หนุ่มสาวผู้ชื่นชอบแสงสีที่ตัดกับความมืดสลัวยามราตรี เสียงดนตรีที่ดีเจมืออาชีพเลือกมาเร่งเร้าอารมณ์สนุก ปลุกจนถึงขีดสุด จนสาวน้อยอย่างใบหม่อนออกลีลาโชว์ สเต็ปแดนซ์อย่างเร่าร้อน ด้วยสรีระที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งเหมาะเจาะงดงาม ทำให้ดึงดูดหมู่ภมรเข้ามาหา รู้ตัวอีกทีก็อยู่ ท่ามกลางวงล้อมของหนุ่ม ๆแปลกหน้า จวบจนกระทั่ง อาชิ หนุ่มน้อยหน้าหวาน เข้ามาดึงเพื่อนสาวกลับโต๊ะ 

 

           เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของ นายตะวันหนุ่มวัยสามสิบ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวเข้ม หน้าตาคมสัน ที่ตอนนี้ดูเรียบเฉย มีแววดุเจือในสายตาคมปลาบ เหมือนไม่พอใจสาวน้อยในวงล้อมหนุ่ม ๆ ทั้งที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน เขาแวะมาเที่ยวตามคำแค่นของเพื่อนรัก อย่างผู้กองพีระ นายตำรวจหนุ่ม ที่เคยเรียนมาด้วยกันตั้งแต่ชั้นมัธยม ก่อนชีวิตจะหักเหไปคนละทาง 

 

           “มองอะไรวะ สนใจแม่สาวเท้าไฟหรือไง” ผู้กองหนุ่มแซวเพื่อน 

           “สมเพทมากกว่า เป็นน้องเป็นนุ่งจะจับตีให้ก้นลาย เด็กอะไรก๋ากั่น” ตะวันยิ้มเหยียด แต่ก็จ้องมองไม่วางตา เขาเหมือนจะคุ้นหน้า แต่ก็นึกไม่ออก 

           “เฮ้ย ! บ่นเป็นตาแก่ไปได้ นาน ๆ ได้มาเปิดหูเปิดตา” 

           “ยัยใบหม่อน ขืนเธอทำตัวอย่างนี้ ฉันจะไม่พาหล่อนมาเที่ยวแบบนี้อีกแล้วนะ” อาชิ ต่อว่าเพื่อนสาวที่เมารั่วได้ที่ จนเขาต้องลากตัวออกมาจากวงล้อมผู้ชายแปลกหน้า 

           “ฉันไม่ได้เมา ก็แค่สนุก” หญิงสาวเถียง หล่อนแต่งหน้าจัด จัดว่าเกินวัยไปเยอะเลยล่ะ ทั้งที่อายุเพิ่งจะเต็มยี่สิบเมื่อวานนี้เอง 

           “พอแล้ว เหล้าน่ะไม่ต้องกินแล้ว เดี๋ยวพ่อแกเอาตาย ฉันจะโดนหางเลขไปด้วย” อชิบ่น พลางทำท่าค้อนปะหลับปะเหลือก น่าเอ็นดู   

           “พ่อเหรอ เขาไม่สนฉันหรอก”หญิงสาวพูด แล้วกระดกเหล้าเข้าปาก เหมือนไม่อยาก รับรู้ 

           “อื้อ.. นางชะนีน้อย ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ” อาชิส่ายหัว ระอากับพฤติกรรมของเพื่อนสาว  แต่ก็อดสงสารไม่ได้เพราะเขารับรู้เรื่องราวของใบหม่อนดี ว่าเจอกับอะไรมาบ้าง ได้แต่คอย ช่วยเหลือป้องกันไม่ให้เลยเถิดเกินไป ขณะกำลังคิดเพลิน ๆ  พลันสายตาก็ปะทะเข้ากับใบหน้าคร้ามคมของ บริกรหนุ่มที่เดินเฉียดโต๊ะไปนิดเดียว 

           “รออยู่นี่นะ อย่าไปหาเรื่องใส่ตัวล่ะ เดี๋ยวฉันมา” อชิ ถึงแม้จะห่วงเพื่อนสาว แต่ก็แพ้ทางหนุ่มในฝันทุกครั้งไป ที่สำคัญหล่อนฝันถึงหนุ่มหลากสไตล์เสียด้วย 

 

           ใบหม่อนเดินเซ ๆ ไปเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มหนึ่งในจำนวนที่เต้นล้อมหน้าล้อมหลัง เดินตามมาติด ๆ เขายืนรอ จนกระทั่งหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ 

           “จะรีบไปไหนครับ คุยกันก่อนคนสวย” หมอนั่นเดินเข้ามาขวางหน้า 

           “ถอย !” ใบหม่อนตวาดกลับ เมื่อได้ล้างหน้าล้างตา ดูเหมือนสติจะกลับมา 

           “เฮ้...พูดด้วยดี ๆไม่ชอบ” หมอนั่นทำหน้าถมึงทึง ย่างสามขุมเข้าหา ดวงตาวาวโรจน์ 

           “ไปให้พ้นเลย ไปเห่าหอนที่อื่นไป๊...” ใบหม่อนไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหน ด่ากราด ไม่เกรงกลัวสักนิด หรืออาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์  

 

           หมอนั่นโมโห จะเข้าคว้าตัวหญิงสาว จังหวะเดียวกับที่ผู้ชายตัวโตขยุ้มคอเสื้อด้านหลังเขาไว้ เหวี่ยงเบา ๆ ร่างนั้นก็ลอยไปปะทะกับผนังห้องอย่างง่ายดาย หมอนั่น พอได้หันมาเห็น ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สรุปได้ทันที กระดูกคนละเบอร์ ก็เผ่นแน่บ 

 

           “ฮึ...วิ่งหางจุกตูด” ใบหม่อนเยาะ 

           “ทีหลังอย่าได้ยั่วผู้ชายแบบนี้อีก” ตะวัน ตีหน้ายักษ์สั่งสอน เขามองตามเธอ ตั้งแต่เธอลุกเดินเซออกมา เลยอยากตามมาดูอย่างไม่มีเหตุผล 

           “ฉันไม่ได้ยั่ว อย่ามาหาความ” ใบหม่อนเชิดหน้าเถียง ไม่ได้สำนึกเลยสักนิด 

           “เอ๊ะ..หรือว่าฉันเข้ามาขัดจังหวะ” ชายหนุ่มโมโหที่สาวน้อย ไม่ได้สำนึกเลยสักนิด 

           “คุณหมายความว่ายังไง” ใบหม่อนชักสีหน้า 

           “กำลังหาลูกค้าอยู่ใช่ไหม” ตะวันหยามซึ่ง ๆ หน้า 

           “ลูกค้า ?” หญิงสาวทวนคำงง ๆ  

           “ฉันพูดถูกหรือเปล่าล่ะ” ตะวันจ้องหน้า เดินเข้าหา ทำเอาคนอวดเก่งถอยกรูด จนติดผนังห้อง เมื่อนึกได้ว่าเขาหมายถึงอะไร 

 

           “ไอ้ทุเรศ..ไอ้ลามก” ใบหม่อนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าให้เจ็บแสบ 

           “ไม่ต้องเขินน่า งั้นเรามาตกลงราคากัน ฉันยินดีจ่าย เพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบในฐานะที่ทำให้เธอเสียลูกค้า” ชายหนุ่มนึกสนุก รวบร่างสาวน้อยเข้ามากอด บดจูบจาบจ้วง โดยไม่ทันได้ระวังตัว แม่สาวน้อยที่ดูไม่มีพิษสงก็เสียบเข่าเข้าไปหาน้องชายเขาอย่างจัง 

           “.....โอ้ย ! ยัยเด็กบ้า...” ตะวันยืนตัวงออยู่พักใหญ่ ส่วนยัยเด็กบ้านั่นเหรอ แลบลิ้นปลิ้นตาหนีกลับเข้าไปข้างในแล้ว  

           “ฝากไว้ก่อนเถอะ...อย่าให้เจออีกนะ” ชายหนุ่มอาฆาต  

ความคิดเห็น