ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2563 13:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
16
แบบอักษร

       นางสายเอ็นดูกับกิริยาของสาวน้อยยิ่งนัก ยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งถูกชะตา ขอให้คุณเควิน คิดจริงจังอย่าได้ทิ้งขว้างเลย ....หล่อนนึกสงสารรักหล่อนเหมือนลูกหลาน 

            กลางดึกคืนนั้น หญิงสาวต้องสะดุ้งตื่น เพราะที่นอนข้าง ๆ ยวบลงเมื่อมีร่างกำยำหนาหนักของใครบางคนทิ้งตัวลงมา  ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นคนที่หายหน้าไปตลอดสองสัปดาห์ หญิงสาวนอนตัวแข็ง แทบจะไม่กล้าหายใจ หล่อนแสร้งทำเป็นหลับ โชคดีที่หล่อนนอนตะแคงหันหลังให้ประตูอยู่แล้ว ทุกอย่างยังตกอยู่ในความเงียบ คนข้าง ๆ ก็ยังนอนนิ่ง จนน่าแปลกใจ 

            ด้วยความอยากรู้ ปลายฟ้าจึงหันกลับไปมอง ก็เห็นชายหนุ่มนอนหลับตา หายใจสม่ำเสมอ ราวกับว่าหลับไปแล้ว ...ฮึ...ไปหมดเรี่ยวหมดแรงมาจากไหน...หญิงสาวอดค่อนว่าเขาในใจไม่ได้ แต่ก็โล่งใจที่หล่อนก็จะได้นอนสบาย ๆ ไม่ต้องคอยระแวงว่าเขาจะทำอะไรอีก …อ๊ะ!...โล่งใจหรือเสียดายหว่า...........หญิงสาวยิ้มขำกับความคิดของตัวเอง 

            ปลายฟ้าตื่นเช้ามา คนข้าง ๆ ก็ยังนอนอยู่ที่เดิม หญิงสาวฉุกคิด ว่าเขานิ่งผิดปกติ เป็นอะไรหรือเปล่า....ตายหรือเปล่าหว่า..... หล่อนเอื้อมมือไปอังจมูก เขาก็ยังหายใจอยู่ แต่ลมหายใจร้อนผิดปกติ หญิงสาวเอื้อมมือไปแตะหน้าผาก  แตะตามตัวก็พบว่ามันอุ่น ๆ สงสัยจะไข้ขึ้น แต่คนตัวโตก็ยังนอนหลับตานิ่ง 

เอาน่า...เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ปลายฟ้าลุกไปหยิบผ้าขนหนู กับอ่างใส่น้ำใบเล็ก เข้ามาเช็ดหน้า เช็ดตัวให้  หญิงสาวค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อนอนของเขา มือสั่นน้อย ๆ อย่างบังคับไม่อยู่ แต่ก็พยายามสอดมือเข้าไปเช็ดตัวให้จนสำเร็จ แต่ก็ต้องตกใจ ยกมือปิดปากตัวเอง ก่อนที่ จะร้องออกมา เมื่อเห็นผ้าพันแผลที่ช่วงไหล่ของเขา   

            “ขอบใจนะ” ชายหนุ่มหรี่ตามองปลายฟ้าอยู่เงียบ ๆ เขาตื่นตั้งแต่หล่อนเอานิ้วมาอัง จมูกแล้ว   

            “คะ....คุณไปโดนอะไรมาคะ ทำไมถึง...” หญิงสาวถามตะกุกตะกัก 

            เควินดึงหญิงสาวเข้าไปกอด ฝังจมูกกับเรือนผมนุ่ม 

            “แค่ถูกยิง” ชายหนุ่มพูดเหมือนเป็นเรื่องเล็ก ๆ ไม่อยากให้หล่อนตกใจ 

            “ถูกยิง !” ปลายฟ้าตาโต ด้วยความตกใจ ผงกศีรษะขึ้นมองหน้าของเขาให้เต็มตา 

            “อืม..ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น ฉันยังไม่ตายง่าย ๆ หรอกน่า หรือว่าอยากให้ตาย” ชายหนุ่มลองถามหยั่งเชิง 

            “ไม่ค่ะ” หญิงสาวสั่นหน้า 

            “อ๋อ...ไม่อยากให้ผัวตาย กลัวเป็นหม้ายเหรอ” เควินมีแก่ใจยิ้มยั่ว 

            “ไม่ค่ะ ...ไม่ว่าใคร ฟ้าก็ไม่อยากให้มีการฆ่าแกงกันทั้งนั้น” 

            “รวมทั้งฉันด้วยเหรอ ถ้าฉันตาย เธอก็เป็นอิสระนะ” 

        "เหรอคะ....ถ้าอย่างนั้นก็ดีเหมือนกันนะคะ" หญิงสาวประชด 

       "นี่แน่ะ...อยากให้ตายนักใช่ไหม" เควินปล้ำจูบคนช่างประชดประชัน 

            “อึ๊ย.....เลิกพูดเรื่องตายได้แล้ว  คุณอยากทานอะไรคะ ฟ้าจะไปบอกป้าสายให้ ทานเสร็จแล้วคุณจะได้ทานยา” ปลายฟ้าอยากดูแลเขาบ้าง วันก่อนเขายังทำให้หล่อนได้ 

            “อะไรก็ได้ ที่เธอทำให้ฉันทาน อุตส่าห์เรียนมาตั้งหลายวัน ไม่แสดงฝีมือหน่อยเหรอ” 

            “กลัวว่าจะไม่ถูกปากคุณ” หญิงสาวพูดเสียงเบา 

            “ไปทำมาเถอะ...อะไรก็ได้” เควินตัดบท 

            หญิงสาวออกไปแล้ว เควินมองตาม เธอจะรู้ไหมนะ ว่าเขาเป็นห่วงแค่ไหน หมอยังไม่อนุญาตให้เขาออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ เพราะต้องการตรวจให้แน่ใจ แต่เขาดื้อจะออกมาก่อน ส่วนไอ้หมาลอบกัดนั่น มันก็ได้รับกรรมของมันอย่างสาสม  เสียดายที่มันโดนสั่งเก็บในคุกเพื่อตัดตอน  ทั้งที่มันไม่ยอมเปิดปากบอกว่าใครเป็นผู้ว่าจ้าง จึงสาวไปไม่ถึงผู้บงการ  นั่นหมายความว่าเขายังมีศัตรูที่แอบซ่อนอยู่ในที่ลับอยู่  ยังโชคดีที่กิตติจัดการปิดข่าวได้อย่างเงียบเชียบ   

ความคิดเห็น