ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19
แบบอักษร

“ปล่อยฉัน” เกวลินดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่าง ถ้าไม่ใช่อนาวินที่มีวิชาศิลปะการต่อสู้เป็นเลิศแล้ว เกวลินคงไม่โดนสยบได้ง่าย ๆ ให้เสียชื่อศิษย์เอกแชมป์มวยราชดำเนินแบบนี้หรอก 

“เออ...ปล่อยแน่.... หายบ้าหรือยังล่ะ” อนาวินตวาดกลับ 

“ฉันบ้าได้มากกว่านี้อีก ถ้ายังไม่หยุดปากเสีย” กลัวซะที่ไหน จ้องมองเขาราวจะกินเลือดกินเนื้อ 

“งั้นก็นอนกันอยู่อย่างนี้แหละ เผื่อฉันมีอารมณ์จะได้จัดการให้เสร็จ ๆ ไป” สะโพกแกร่งแกล้งบดเบียดเข้าหา แถมมันยัง.........อึ๊ย........... 

“ไม่ได้นะคุณ...สายแล้วคุณไม่หิวเหรอ” เกวลินรีบเปลี่ยนโหมดฉับพลัน 

“หายบ้าแล้วเหรอไง”  

“ใครบ้า..ไม่มี้......เดี๋ยวฉันไปทำอาหารเช้า...เออ...จริงดิ เรามีเตาอบใหม่ใช่ป่ะ เดี๋ยวฉันทำขนมให้กิน....คุณอยากกินอะไรล่ะ” เปลี่ยนเอาของกินมาล่อ ไม่อย่างนั้นคงไม่แคล้วโดนเขาจับกินบนเตียงแน่ ดูเหมือนจะพร้อมรบเอามาก ๆ ด้วยสิ 

“คัพเค้ก” อนาวินก้มมองสองก้อนที่เบียดชิดกับอกแกร่ง พูดเหมือนละเมอมากกว่าสายตาฉ่ำหวาน 

“ได้....อื้อ...ปล่อยสิ” เกวลินเม้มปาก ข่มความโกรธเต็มที่ ทำเป็นไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร 

“ขออวบ ๆ นุ่ม ๆ ....” อนาวิน บอกก่อนจะกลิ้งตัวลงมานอนข้าง ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

ฮึ่ม.....คนไรฟระ....ทั้งหื่น ทั้งโหด.........ฉันน่ะเมียนะ ไม่ใช่นางทาส....เอาแต่สั่ง ๆ ๆ ๆ  

เสียงหญิงชาย หัวเราะกันคิกคัก ดังมาจากห้องครัว ทำให้ผู้ชายร่างสูงโปร่ง อายุราว ๆ สามสิบ แต่งกายเนี๊ยบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ต้องชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวขึ้นไปบนบ้านของผู้เป็นเจ้านาย ที่จู่ ๆ บ้านที่มีแต่ความเงียบ ไหงมีเสียงผู้หญิง 

 

ภีมวัจน์ เลขาคู่ใจของอนาวิน ตัดสินใจตามเจ้านายมาหมกตัวอยู่ในไร่ ตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว จนกลายเป็นที่คลางแคลงใจของใครหลายคน บ้างก็หาว่าเขาเป็นคู่ขากับเจ้านาย จึงหลบมาอยู่ด้วยกัน แต่ความจริงนั้น เป็นอย่างไร เขารู้ดี ในเมื่อ คุณอนาวินไม่สนใจที่จะแก้ข่าว หรือมีทีท่าเดือดร้อน เลขาอย่างเขาก็ไม่เดือดร้อนเช่นกัน 

“นายครก...พี่ว่าแต่งหน้าเค้กเนี่ยเดี๋ยวพี่ทำเองดีกว่า” เกวลินพูดคุยกับเด็กหนุ่มอย่างสนิทสนม ไม่ยอมให้อีกฝ่ายเรียกนายหญิง ถึงขนาดออกคำสั่งเมื่อนายครกโยกโย้ 

“ผมทำไม่สวยเหรอพี่เกว” ครกหน้ามุ่ย วันนี้เขามาช่วยนายสาวจัดครัวใหม่ เพราะมีอุปกรณ์ทำครัวเพิ่มมาอีกหลายรายการ โดยเฉพาะเตาอบขนาดใหญ่ พอเสร็จเรียบร้อย เกวลินก็ชวนทำคัพเค้ก ซึ่งเขาเพิ่งค้นพบว่ามันสนุกมาก กระทั่งถึงขั้นตอนสุดท้าย การแต่งหน้าเจ้าขนมในถ้วย เขาอุตส่าห์สร้างสรรค์เต็มที่ ไอ้เจ้าครีมที่เขาบีบเป็นก้อนวน ๆ อยู่ข้างบนก็ดูน่ารักดีออก  

“เปล่าจ่ะ...แต่ว่าครกช่วยเก็บของพวกนี้ไปล้างดีกว่านะ จะได้เสร็จเร็ว ๆ ใกล้จะเที่ยงแล้ว เดี๋ยวคุณวินคงกลับมากินข้าวกลางวัน” เกวลินหาเหตุผลมาอธิบาย เพื่อรักษาน้ำใจเด็กหนุ่มเต็มที่ 

นายครกยอมทำตามอย่างว่าง่าย เด็กหนุ่มขยันขันแข็ง และทำทุกอย่างได้เรียบร้อย ใช้ได้ดีทีเดียว อาจจะเพราะตามป้ามะลิมาทำงานตั้งแต่เด็ก จนซึมซับสิ่งเหล่านี้ 

“อ้าว ! ...คุณภีม สวัสดีครับ มานานแล้วหรือครับ” ครกหันไปเห็นคุณเลขาใจดี ที่ยืนอยู่หน้าครัว 

“อืม ทำอะไรกันอยู่ แล้วนั่นใคร” ภีม เลขาหนุ่มกวาดตาสำรวจผู้หญิงรูปร่างโปร่งบางดูทะมัดทะแมง หรือจะเป็นแม่บ้านคนใหม่ ก็ไม่น่าใช่ เพราะหล่อนดูดีมีออร่า ถึงแม้จะใส่เสื้อผ้าง่าย ๆ อย่างกางเกงขาสั้น กับเสื้อเชิ้ตสีขาวก็ทำให้ดูดี อย่างไม่น่าเชื่อ....หุ่นทรงของหล่อนน่าอิจฉาชะมัด 

“เมียฉันเอง...เกวลิน” เสียงทุ้มของผู้เป็นนายดังขึ้นข้างหลัง 

ความคิดเห็น