กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : G-sus & Melbee chapter 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.3k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2559 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
G-sus & Melbee chapter 17
แบบอักษร

 

 

 

 #

 

 

 G-sus talks :

 
 
 
 
 
@โรงพยาบาล
 
 
 
 
 ผมนั่งมองคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มที่เตียงหน้าเธอดูชีดมาก... ถ้าเมื่อคืนผมทำแค่รอบเดียวเธอก็คงจะไม่เป็นไข้สูงแล้วต้องมานอนโรงพยาบาลแบบนี้ ส่วนเรื่องหมั้นนะ...
 
 
 
 
 
@ MNS condo
 
 
 
 
 
'โอ๊ย! ไอ้ลูกชายตัวดีทำไมแกถึงทำกับหนูเมลบีแบบนี้!! แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ไหนเนี่ย'
 
 
 
 
 
'ม๋าก็ไปขอเธอให้ผมสิ ทำไมม๋าถึงไม่บอกว่าเมลบีเป็นคู่หมั้นผม ม๋าทำให้ผมต้องหนีเที่ยว แถมยังเกือบถูกไอ้เอกคาบไปแดก'
 
 
 
 
 
'อย่ามาเถียงเลยไอ้ลูกชายพาหนูเมลบีไปโรงพยาบาลสิ เดี๋ยวเธอเป็นอะไรไปก็อย่ามาโทษม๋านะ'
 
 
 
 
 
'ถ้าเธอหายดีม๋าก็ไปขอเธอให้ผมด้วยหรือไม่ก็หมั้นไว้ก็ได้ โอเคนะม๋า'
 
 
 
 
 
'โอเคดีมากไอ้ลูกชาย ม๋าไปก่อนนะ... อิอิ'
 
 
 
 
 
 แล้วม๋าผมก็เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกไปจากห้องผมเลยไง! ที่ผมอึ้งคือเมลบีเป็นคู่หมั้นของผมตั้งแต่ผมและเธอยังเล็ก ม๋าของผมรู้จักกับแม่ของเมลบีชึ่งก็เป็นแม่ของไอ้พวกแฝด!! แต่ตอนอยู่ที่อิตาลีผมไม่เคยเห็นเธอเลย... เหอะ! ผมนี่ก็อึ้งแดกรอบสองเลยไม่คิดว่าโลกมันจะกลมได้ขนาดนี้! ตหลอด3ปีที่ผ่านมาผมโดนหลอกใช่ไหมครับ... แถมยังเล่นได้เนียนมากกกทำเหมือนคนไม่รู้จักทังๆที่เธอก็เป็นน้องสาวของไอ้แฝดดีเท่าไหร่แล้วที่มันไม่ต่อยผมที่ผมชอบด่าเธอชอบดูถูกเธอสาระพัดเพราะมันเคยบอกไว้ว่ามันมีน้องสาวแท้ๆหนึ่งคนที่รักและหวงสุดแถมคนในบ้านก็ชอบตามใจเธอสุดๆผมถึงคิดได้ไงว่าเธอคือน้องสาวแท้ๆของไอ้พวกแฝดแน่ๆแค่คอยดูเถอะผมจะแกล้งไอ้พวกแฝดให้จำเลย... หึ!
 
 
 
 
 
 อยู่ดีๆโทรศัพท์เมลบีก็ดังขึ้น ผมเป็นคนยึดโทรศัพท์เธอเองแหละ ผมหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็น...
 
 
 
 
 
Rrrrr
 
 
 
 
 
: + : เฮียมาเวล : + :
 
 
 
 
 
 นั้นไงเพึ่อนผมตายยากทุกคน!!อยากเล่นดีหนักใช่มั้ยเดี๋ยวผมจัดให้!!! ผมกดรับก่อนจะฟังเสียงปลายสายว่าจะพูดว่าอะไร...
 
 
 
 
 
[ตัวเล็ก! ตัวเล็กอยู่ที่ไหนทำไมตัวเล็กไม่กลับบ้าน!! ม๋าบอกเฮียนะเฮียเป็นห่วงเรามากนะ]
 
 
 
 
 
"......." ผมเงียบผมจะแกล้งมันหนักๆเลยคอยดู!!
 
 
 
 
 
[ตัวเล็กเป็นอะไรเฮียเป็นห่วงเรามากนะ]
 
 
 
 
 
"......." จะทำให้ห่วงมากกว่าเดิมเลย!
 
 
 
 
 
[ตอบเฮียหน่อยชิ เฮียเป็นห่วงนะ ตั้งแต่ไปที่สนามแข่งไอ้จีแล้วเฮียไม่น่าเลยที่จะบอกตัวเล็กแบบนั้น]
 
 
 
 
 
"......" มึงบอกน้องมึงว่าอะไร??กูอยากรู้
 
 
 
 
 
[ตัวเล็ก! ตัวเล็กอย่าโกรธเฮียเลยนะขอร้องคุยกับเฮียหน่อย]
 
 
 
 
 
"ไง ไอ้เวล" ผมพูดออกไปอย่างนิ่งๆแต่ข้างในอยากหัวเราะแทบตายทำเป็นพูดเสียงอ่อนเลยนะทั้งๆที่พูดกับเพื่อนไม่เป็นแบบนี้
 
 
 
 
 
[มึง!! ไอ้จี!!! มึงทำอะไรเมลบี!!!] มึงจะตะโกนทำไมครับเพื่อนเชี่ย!!??
 
 
 
 
 
"มึงบอกกูมาก่อน ทำไมมึงถึงพูดเป็นห่วงยัยนี่จังว่ะ??"
 
 
 
 
 
[ก็คนสำคัญที่สุดอ่ะ มึงรีบบอกกูมาเมลบีเป็นอะไร??]
 
 
 
 
 
"จริงอ่ะ.. คนสำคัญที่สุดเหรอ?? สำคัญยังไงอ่ะ??"
 
 
 
 
 
[เออ! มึงจะรู้ให้ได้เลยใช่ไหม ยัยนั้นนะน้องสาวแท้ๆของกูเอง!! บอกมาได้ยังน้องสาวกูเป็นไร? แล้วทำไมโทรศัพท์น้องกูถึงมาอยู่กับมึง!! ตอบ!!!]
 
 
 
 
 
"เออ... ก็แค่น้องมึงอ่ะชอบมาตื๊อที่สนามแข่งแล้วกูรำคาญนะแล้วกูขึ้นรถแล้วน้องมึงเสือกมายืนขวางหน้ารถกูกูด่ายังไงก็ไม่ยอมหลีกทางให้กูก็เลย..."
 
 
 
 
 
[ไอ้จี!!!!]
 
 
 
 
 
 จะว่าผมตอแหลก็ได้นะครับก็แค่อยากให้มันสำนึกได้นะ แล้วผมก็คิดได้ไงว่ะ ว่าชนยัยนี่นะผมจะชนเมียตัวเองทำไมว่าไหม?? คิดแล้วก็ขำว่ะแต่ต้องหลอกมันให้สำเร็จก่อน หัวเราะที่หลังดังกว่านะเคยได้ยินไหม??
 
 
 
 
 
[แล้วเดียวนี้น้องกูอยู่ไหน!!?? ถึงโรงบาลยัง!?? จะเป็นไรมากไหมว่ะ??]
 
 
 
 
 
"อยู่ที่โรงพยาบาลxxxxxเนี่ยรีบมานะมึง สงสัยอาการคงจะหนักน่าดู"
 
 
 
 
 
[เออ! ไอ้เวรเอ้ย!!! น้องสาวกู! ถ้าน้องกูเป็นไรไปมึงได้ตายคาตีนกูแน่!! อีก10นาทีถึง!!! ไป! ไอ้วิน ไปกระทึบไอ้จีกัน!!]
 
 
 
 
 
"แล้วกูจะรอนะเพื่อน"
 
 
 
 
 
ติ๊ด!
 
 
 
 
 
 หึ! ผมอยากจะหัวเราะไปพวกแฝดมาก ผมได้แต่หัวเราะเบาๆถ้าแรงไปผมอาจจะรบกวนคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ได้ ส่วนเรื่องเมื่อคืนนะผมมีอะไรกับเธอก็จริงแต่ห้องทำงานที่สนามแข่งนะหลังจากเสร็จกิจกรรมบนเตียงเธอก็หลับไปเลยคงจะเหนื่อยน่าดูเลยนะ ส่วนผมก็สั่งลูกน้องให้ไปเอากะละมังเล็กๆกับผ้าผืนเล็กมาทำความสะอาดให้เธอตอนนั้นมือผมสั่นมากกลัวว่าผมจะทนไม่ไหวจบเธอจมเตียงอีกแล้วผมก็ทายาให้เธอเพราะว่ามันช้ำมากและผมก็เสียสละเสื้อเชิดของผมให้เธอใส่เพราะชุดของเธอถูกผมฉีกจนขาด ส่วนผมนะเหรอ... ได้รอยเล็บข่วนเต็มหลังเลยไงแต่ก็ยอมเพราะเธอเป็นเมียผมแล้วผมก็รีบอุ้มเธอขึ้นรถกลับคอนโดเลยโดยไม่ลืมที่จะบอกลูกน้องให้ทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อย... ผมกลับมาถึงคอนโดผมก็รีบอุ้มเธอขึ้นไปนอนที่ห้อง ส่วนผมก็รีบอาบน้ำด้วยอาการแสบแผลสุดๆแถมปวดเอวด้วย (ตอนนี้ก็ยังไม่หายปวดเลย) พอผมอาบนำ้เสร็จก็ใส่บ๊อกเชอร์ตัวเดียวแล้วรีบสอดสอดตัวเข้ามานอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอแต่ก็นอนไม่หลับจนได้! เพราะเธอ!! ก็น๊มนมของเธอไง!! ผมไม่น่ามองตำ่เลยว่ะ! เสื้อของผมก็คอกว้างเกิน และสาเหตุที่เธอนอนโป็ที่คอนโดนั้นก็เพราะผม... ดูดนมเธออีกรอบแล้วก็ลืมใส่เสื้อคืนให้เธอนั้นอาจจะทำให้ไข้ของเธอขึ้นอีกก็ได้ใครจะไปรู้...
 
 
 
 
 
10นาทีต่อมา
 
 
 
 
"ไอ้จี!! น้องกูอยู่ไหน!!?? กูจะฆ่ามึงไอ้จี!!"
 
 
 
 
 
"มึงใจเย็นไอ้เวลนี่โรงบาลนะเว้ย! เงียบหน่อยเค้ามองหน้ามึงหมดแล้ว"
 
 
 
 
 
ปัง!!
 
 
 
 
 
 เหอะ! มาถึงแล้วสินะไอ้แฝดเสียงไอ้เวลก็ดังลั่นโรงบาลเลยอะไรจะโมโหขนาดนั้น!! อยู่ๆมันก็เปิดประตูห้องพิเศษเข้ามาแล้ว...
 
 
 
 
 
ผัวะ! มันชกผมเลยครับ!! แม่ง!! หมัดหนักชิบ! ได้เลือดเลยว่ะ!!
 
 
 
 
 
"ไอ้เวลมึงใจเย็นดิว่ะ!"
 
 
 
 
 
"กูไม่เย็นแล้วไอ้วิน! น้องทังคนเลยนะเว้ย!! กูขอกระทึบมันหน่อยเถอะ!!"
 
 
 
 
 
"หยุดเดียวนี้ไอ้เวล"
 
 
 
 
 
"มึงปล่อยกูไอ้วินกูจะฆ่าไอ้เวรนี่!!"
 
 
 
 
 
"ใจเย็นๆดิ น้องปลอดไพแล้วมึงไม่เห็นเหรอ??"
 
 
 
 
 
"กูไม่สน!! กูจะแก้แค้นให้เมลบี!! ปล่อยกูเดียวนี้ไอ้วิน!!"
 
 
 
 
 
"น้องมึงไข้ขึ้นสูงนะ" เสียงผมเอง
 
 
 
 
 
"กูไม่เชื่อ!! ห๊ะ!! แค่ไข้ขึ้น!!!" ว๊ายอยากหัวเราะดังๆชะมัดไอ้คนหน้าแตก
 
 
 
 
 
"เออ! กูก็เลยพามาโรงพยาบาล! ไอ้เวลมึงชกกูชะจนปากแตกเลยนะ"
 
 
 
 
 
"มึงทำไรน้องกู!! น้องกูถึงไข้ขึ้น!" ไอ้คนหวงน้องเอ่ย!! ก็แค่...
 
 
 
 
 
"ปล้ำน้องมึงอ่ะ อยากอ่อยดีนักกูก็จับทำเมียเลย"
 
 
 
 
 
"ห๊ะ!! / ห๊ะ!!" จะตกใจทำไมครับก็แค่จับน้องมึงทำเมียเอง
 
 
 
 
 
"ไอ้จี!! มึงหลอกกูเหรอ!! ไอ้เพื่อนเวร!!!" ไอ้เวลเองแหละไอ้นี่ไม่ใจเย็นเท่าไอ้วินหรอก
 
 
 
 
 
"มึงก็หลอกกูมาตั้ง3ปีนี่ แค่นี้ถือว่าน้อยที่สุดแล้วมึง"
 
 
 
 
 
"เออ! กูก็ขอโทษมึงละกันนะที่ไม่ได้บอกมึงกูก็แค่ตามใจยัยตัวเล็กนะแล้วกูก็อยากให้น้องกูสมหวังกับคนที่เธอเลือกนะ แล้วมึงนะก็ชอบทำให้น้องกูร้องไห้ตลอดจนท้อ แต่กูว่าน้องกูทำสำเร็จแล้วว่ะ แล้วมึง...เสยชิงแล้วใช่ป่ะ?? ว๊ายๆ ไอ้คนเสยชิง"
 
 
 
 
 
"ไอ้บ้านี่! กูก็ได้เจาะไข่แดงน้องมึงเหมือนกันแหละ"
 
 
 
 
 
"หึ! เออ! ว่าแต่มึงไอ้วินมึงทำไรนะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว"
 
 
 
 
 
"ไม่บอกหรอกเว้ย"
 
 
 
 
 
"มีความลับกับพวกกูนะเนี่ยไอ้น้องเวรนี่"
 
 
 
 
 
"แล้วใครจะทำไมครับ"
 
 
 
 
 
"อย่าให้รู้นะเว้ยกูจะเอาไปประกาศแน่!"
 
 
 
 
 
"ถ้าทำได้นะครับพี่ชาย"
 
 
 
 
 
 ผมนั่งฟังไอ้พวกแฝดเถียงกันไปมาจนจะต่อยกัน แล้วไอ้วินก็เล่าให้ผมฟังว่าเมลบีนะนานๆทีจะเป็นไข้แต่ถ้าได้เป็นแล้วจะหายนานแถมยังไม่ชอบกินยาสุดๆแล้วก็ไม่ชอบโรงพยาบาลมากๆด้วยเป็นตั้งแต่เด็กแล้วนะ แล้วพวกมันก็อยู่พูดคุยกับผมจนค่ำแต่ก่อนจะกลับไอ้พวกแฝดบอกให้ดูแลน้องมันดีๆด้วยและไม่ลืมที่จะทำแผลที่มุมปากให้ผม... แล้วเมื่อไหร่เธอจะฟื้นขึ้นมาแล้วทำให้ผมรำคาญว่ะ เป็นห่วงว่ะยัยเตี้ย...
 
 
 
 
 
G-sus talks end
 
 
 
 
 
 
 
__________
 
 
-เอาไปเลยหนึ่งตอนเต็มๆอ่านแล้วอาจจะสับสนหน่อยนะค่ะ
 
 
-ถ้าไม่เข้าใจเม้นบอกด้วยนะค่ะจะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดค่ะ
 
 
-อ่านแล้วเม้นบอกด้วยนะคะขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ
 
 
-ติดตามตอนต่อไปเนอะๆ
 
 
ความคิดเห็น