ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2563 09:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12
แบบอักษร

       “เคยดื่มไวน์หรือเปล่า” เควินถามหญิงสาว ขณะพากันมานั่งรับลมบนโซฟานุ่มที่ดาดฟ้าเรือ 

            “ไม่เคยค่ะ” ปลายฟ้าสั่นหน้าจนผมกระจาย บอกกลาย ๆ ว่าไม่อยากลองด้วย 

            “ลองดูสิ” เควิน ส่งแก้วไวน์ให้ 

            “ไม่ดีกว่าค่ะ” ปลายฟ้าทำหน้าเหยเก 

            “ลืมไปว่าเด็กอย่างเธอต้องดื่มนมเท่านั้น อย่างอื่นดื่มไม่เป็น” เควินแกล้งเย้า 

            “ลองดูก็ได้ค่ะ” ปลายฟ้าบอกพร้อมกับเชิดหน้าน้อย ๆ ใส่คนที่บังอาจมาหาว่าหล่อนเป็นเด็ก 

            “อย่าเลย เดี๋ยวเมาตกน้ำตกท่าไป” ชายหนุ่มยักท่า ดวงตาพราว 

            “ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น” หญิงสาวคิดว่าแค่ไวน์ มันจะแค่ไหนกันเชียว 

            “ก็ได้ ระวังหน่อยแล้วกัน คออ่อน ๆ แบบนี้แก้วเดียวก็พอ” ชายหนุ่มยังไม่เลิกสบประมาท 

             เควินยื่นแก้วไวน์มาให้อีกครั้ง ปลายฟ้ารับมาลองจิบ......ฆ่าได้หยามไม่ได้.....อืม....มันไม่ได้แย่จริง ๆ ด้วย อร่อยอีกต่างหาก 

            “พอเถอะ เดี๋ยวเมา” ชายหนุ่มทำเป็นหวังดีประสงค์ร้าย 

            “อีกแก้วนะคะ อร่อยดีออก” ปลายฟ้าทำเป็นเก่ง 

            หญิงสาวยื่นแก้วไปรอให้ชายหนุ่มรินให้ แล้วรับมาดื่มรวดเดียว  จะได้รู้ว่าคนอย่างหล่อน คอแข็งนะเฟ้ย...อย่ามาดูถูกกันง่าย ๆ 

            “พอแล้ว!” ชายหนุ่มเลิกตามใจเพราะตอนนี้แก้มหญิงสาวแดงปลั่ง ด้วยฤทธิ์ไวน์ ทำท่าจะเมาจริง ๆ แล้วด้วย.....ทำเป็นเก่ง เควินส่ายหน้าระอาใจ  หล่อนแค่โดนยั่วยุ นิด ๆ หน่อย ๆ  ก็ติดกับดัก อย่างง่ายดาย 

            “ขอฟ้าลงเล่นน้ำนะคะ” ปลายฟ้า อ้อนเขาเหมือนเด็ก ๆ คลอเคลียเป็นลูกแมวไปแล้ว 

            “อยากเฝ้าทะเลหรือไง ว่ายน้ำก็ไม่เป็น แถมเมาอีกต่างหาก” เควินเริ่มดุ คนคออ่อนเกินคาด 

            “ก็ใส่ชูชีพไงคะ แล้วคุณก็ลงไปเป็นเพื่อนฟ้า” หญิงสาวเอานิ้วชี้จิ้มหน้าอกเขา 

            “อย่าเพิ่งดีกว่า เอาไว้วันหลังค่อยมาใหม่นะ” เควินต้องคอยเอาใจ...นี่หล่อนเป็นเชลยของเขาไม่ใช่เหรอ... ชายหนุ่มก็เริ่มจะงงกับตัวเองแล้วเหมือนกัน ... 

            “..........”ปลายฟ้าไม่ตอบว่าอะไร หันหน้าหนี แต่ปากกับจมูกเชิด ๆ นั้นไม่พ้นสายตาเขาไปได้   ชายหนุ่มรั้งร่างบางเข้ามากอด หญิงสาวดิ้นหนี เพราะยังงอนที่เขาไม่ยอมให้ลงเล่นน้ำอย่างที่บอกไว้ 

 

            “เธอดื่มมากไปรู้ไหม  วันหลังห้ามไปดื่มที่ไหน นอกจากฉันจะอยู่ด้วยเท่านั้น” ชายหนุ่มสั่ง 

            “ทำไมล่ะคะ” ปลายฟ้าเอียงคอถาม พวงแก้ม ปากคอ ตอนนี้เป็นสีแดงระเรื่อไปหมด 

กิริยานั้นของหญิงสาว ทำให้เขาอดใจไม่ไหว ก้มลงไปชิมไวน์จากกลีบปากสีชมพูเย้ายวน ปลายฟ้าอึกอัก ประท้วงเสียงอู้อี้ ในลำคอเมื่อเควินขบริมฝีปากบาง เบา ๆ ค่อย ๆ ไล้แทรกเรียวลิ้นอุ่นเข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากนุ่ม หยอกเย้าเกาะกระหวัดลิ้นเรียวเล็กที่เริ่มจะรู้จักตอบโต้...ไม่รู้ว่าเพราะเมาไวน์ หรือเมารสจูบของเขากันแน่  หญิงสาวรู้สึกพึงใจกับลิ้นอุ่น ๆ กล้าที่จะตอบโต้ รุกเร้าเขากลับเช่นกัน 

เควินถอนริมฝีปาก ลงมาซุกซบลำคอระหง  ปลายฟ้ายังตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวาม ตาปรือเยิ้มฉ่ำของหญิงสาวยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่มให้พลุ่งพล่าน เขาสอดมือเข้าเกาะกุมดอกบัวงามภายใต้ เสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง ที่โดนชายหนุ่ม ปลดกระดุมออกเกือบหมดแล้ว 

ปลายฟ้าถึงกับครางออกมาอย่างลืมตัว เมื่อริมฝีปากร้อน ๆ ครอบครองยอดดอกบัวงาม หญิงสาวจับไหล่เขาไว้แน่น เผลอจิกเล็บเข้าที่ไหล่เขาจนเลือดซิบ 

ชายหนุ่มเลื่อนฝ่ามือลงไปที่กางเกงขาสั้น กำลังจะปลดกระดุม  หญิงสาวได้สติขืนตัวไว้ก่อนที่เขาจะปลดมันออก 

“อย่าค่ะ....” ปลายฟ้าพูดเหมือนละเมอ 

“ไม่..สาวน้อย...เธอก็ชอบ...บอกฉันสิ” เควินกระซิบอยู่ชิดริมหู 

“มะ...ไม่ค่ะ...ไม่ใช่ตอนนี้” คำพูดที่ออกมาขาดเป็นช่วง ๆ  

“ปล่อยค่ะ” ปลายฟ้ารวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้าย ดันตัวเองออกมาจากอ้อมกอด ในสภาพเกือบเปลือย หล่อนรวบเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งขยุ้มปิดไว้แน่น  มือไม้สั่นระริกเกินกว่าจะ ติดกระดุมได้ในตอนนี้ หญิงสาวพาตัวเองออกมายืนไม่มั่นคงนัก หน้าตาแดงก่ำ หายใจสะท้อนถี่ หัวใจเต้นรัว 

            “มาเถอะ เธอไม่พร้อมฉันก็ไม่ขืนใจหรอกน่า... สัญญา” เควินเอ่ยเสียงนุ่ม ตามไปจูงมือหญิงสาวให้กลับมานั่งที่โซฟาด้วยกัน หล่อนไม่ได้แสดงอาการขัดขืน เพราะแข้งขาสั่น จนแทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว 

  

ความคิดเห็น