ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
15
แบบอักษร

ชายหนุ่มเดินลิ่ว ๆ นำเข้าไปข้างใน ไม่ได้สนใจเลยว่าหญิงสาวขาสั้นกว่า จะตามทันหรือเปล่าหล่อนไม่มีเวลาชื่นชมสินค้ารายทาง นอกจากจ้องแผ่นหลังกว้างไม่ให้คลาดสายตา ในที่สุดก็ต้องสะดุดกึก ที่แผนกชั้นในชาย อนาวินชี้สั่งกางเกงในแบรนด์ดัง คงจะแพงสุดของห้างนี้แล้วล่ะมั้ง เขาสั่งมาหนึ่งโหล สีขาวล้วน ก่อนจะส่งการ์ดให้พนักงานไปจัดการ 

เกวลิน ยืนคอย กวาดตามองไปรอบ ๆ นึกไม่ออกว่ามีอะไรจะต้องซื้อ 

“คุณ ใจลอยไปถึงไหน...ไป...” ชายหนุ่มคว้าข้อมือเล็กให้เดินตาม เหมือนจะลากซะมากกว่า ไม่รู้จะรีบไปไหนนักหนา 

“ไปไหนต่อคะ”  

“กลับบ้าน”  

“ห๊า....กลับบ้าน! ...” เกวลิน ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาให้หล่อนขับรถมาร้อยห้าสิบกิโลเมตร เพื่อมาซื้อกางเกงในแล้วก็กลับเนี่ยนะ.....นี่เขาต้องบ้าไปแล้ว 

“ทำไม คุณจะเอาอะไรอีก” ถามกลับหน้ายุ่ง ๆ  

“เปล่า...แต่ว่าคุณตั้งใจมาซื้อแค่นี้จริง ๆ หรือคะ” อะไร ยังไงเนี่ย แกล้งกันชัด ๆ ของแค่นี้สั่งออนไลน์ก็ได้ปะ.... 

“อื้อ...” เขารับคำง่าย ๆ เหมือนไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก 

หญิงสาวยอมให้เขาจูงกลับไปที่รถอย่างปลง ๆ แต่ก็อดที่จะต่อว่าเขาไม่ได้ 

"นี่คุณ......รู้จักรักษ์โลก รักษ์สิ่งแวดล้อมมั่งปะเนี่ย...ถือว่ามีเงินจะใช้ยังไงก็ได้...เชอะ.....คอยดูเถอะ ถ้าถึงวันที่ธรรมชาติลงโทษ ต่อให้มีเงิน ก็ช่วยอะไรไม่ได้" 

อนาวิน ชะงักหันกลับมาขมวดคิ้วใส่ 

"ฉันหมายถึง คุณเผาผลาญน้ำมัน ขับรถมาตั้งร้อยห้าสิบกิโลปล่อยมลพิษทางท่อไอเสีย ทั้งหมดนี่เพื่อซื้อกางเกงชั้นในอย่างเดียว มันสมควรไหม" เกวลินได้ที อบรมสั่งสอนพ่อมหาเศรษฐีเสียยกใหญ่  

“อืม....ก็จริง...งั้นคุณทำพวกเบเกอรี่เป็นหรือเปล่า”  

“มือชั้นนี้แล้ว ไม่น่าถาม” ถึงแม้จะงง ว่าเขาเปลี่ยนเรื่องไปไกล แต่ก็อดที่จะอวดตัวไม่ได้ 

“ตกลง คุณทำเป็นหรือเปล่า” ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ 

“เป็นค่ะ แล้วก็อร่อยมากด้วย” มั่นอกมั่นใจมากค่ะ ขอบอก...หุ.หุ... 

“งั้นกลับไปซื้ออุปกรณ์กัน” ชายหนุ่มเปิดประตูรถโยนถุงใส่กางเกงในของเขาเข้าไปเก็บ แล้วหันมาจูงมือหญิงสาวกลับเข้าไปในห้างใหม่ 

“คุณ ฉันเดินเองได้” เกวลินพยายามดึงมือออก 

“มาเถอะน่า ปล่อยให้คุณเดินเองก็มัวชักช้า น่ารำคาญ”  

“เดี๋ยวคุณ แต่ที่ไร่ไม่มีเตาอบนะ”  

อนาวิน ไม่ตอบ แต่พาหญิงสาวแวะเข้าแผนกเครื่องใช้ไฟฟ้า แล้วชี้สั่งเตาอบที่แพงที่สุด ก่อนหันมาถาม 

“แบบนี้ใช้ได้หรือเปล่า”  

“เล็กๆ ก็ได้คุณ” แต่เขาไม่สนใจจะเปลี่ยน จากนั้นก็ให้หล่อนเลือกว่าจะต้องใช้อุปกรณ์อะไรอีก ใช้เครื่องตี เครื่องผสม หรือของที่ต้องการใช้มาให้ครบ ก่อนจะไปเลือกดูอาหาร และวัตถุดิบต่าง ๆ จนครบ 

"แบบนี้คุ้มค่าที่ขับรถมาหรือยัง" เขาถามขณะมองข้าวของที่ซื้อมาจนเต็มท้ายรถ 

“ฉันว่าค่าอุปกรณ์ทั้งหมดเนี่ยนะ ถ้าเปลี่ยนเป็นซื้อเขากิน คงกินไปได้ทั้งชาติล่ะมั้ง” นักอนุรักษ์ ชักเริ่มเสียดายเงินแทน 

“ไม่เป็นไร ซื้อกินไม่ค่อยถูกใจ”  

“อ้าว...แล้วถ้าฉันทำไม่ถูกใจคุณล่ะ”  

“นั่นเป็นเรื่องที่คุณจะต้องรับผิดชอบ แล้วก็ชดใช้ให้ผม ไม่ต้องกลัวนะ ผมไม่เอาเปรียบคุณหรอก จะเก็บบิลค่าใช้จ่ายวันนี้ไว้อย่างดี” ชายหนุ่มพูดหน้าตาย 

“ได้ไงอ่ะ....”  

“ก็คุณบอกเอง ว่าทำอร่อยมาก ถ้าไม่อร่อยอย่างที่พูด คุณก็ต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่พูดจาพล่อย ๆ”  

เกวลิน ได้แต่สะกดกลั้นอารมณ์อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะยังไงก็เสียเปรียบอยู่ดี หล่อนไม่กลัวเรื่องว่าจะทำไม่อร่อย เพราะหล่อนชอบ อุตส่าห์ไปเรียนคอร์สพิเศษกับสถาบันสอนทำอาหารชื่อดังมาเชียวนะ แต่กลัวเขาแกล้งว่าไม่อร่อย หล่อนมิแย่เหรอ  

“มีอะไร เงียบไปเลย กลัวเหรอ”  

“ไม่มี๊....ใครกลัว” เกวลินเลือกซื้อทั้งอุปกรณ์และวัตถุดิบครบครัน อยากอวดรวยดีนัก หล่อนจึงสั่งไม่ยั้ง แต่คนตัวโตก็หาได้สะดุ้งสะเทือนไม่... 

“หิวหรือยัง มืดแล้ว”  

“ยังค่ะ คุณล่ะ”  

“ยังไม่หิวเหมือนกัน งั้นกลับบ้านเถอะ”  

ขากลับ อนาวินเป็นคนขับรถเอง สงสัยจะรีบให้ถึงบ้านเร็ว ๆ  

“จะนอนเอาแรงก่อนก็ได้นะ” ชายหนุ่มบอกโดยไม่ได้หันมามอง 

“ฉันต้องกลับไปทำอะไรอีกคะ” เกวลินชักจะรู้ทันเขาแล้ว ไม่มีซะล่ะ ที่เขาจะใจดีแล้วไม่หวังผล 

“กว่าจะถึงบ้านก็น่าจะสามสี่ทุ่ม ถ้าได้ข้าวต้มร้อน ๆ ก็คงจะดี”  

“สบายมาก...แค่นี้เหรอคะ”  

“ลืมไปหรือเปล่า ยังมีอีกเรื่อง”  

“เรื่อง?”  

“เธอยังติดหนี้ฉันอยู่”  

“นวดเหรอคะ” นั่นไงว่าแล้วเชียว อีตาวินต้องหาเรื่องจิกใช้อีกจนได้ 

“อื้อ...ความจำดีนี่”  

“ขอผ่อนใช้วันหลังได้ปะ...” หญิงสาวต่อรองเสียงอ่อย 

“เมื่อเช้าผมพูดว่าไง”  

“................”  

“เกว....ยัยเกว”  

“................”  

“ไม่ต้องมาทำเป็นหลับหนีเลย บอกเลยไม่รอด” ชายหนุ่มผิวปาก อารมณ์ดีที่ได้แกล้งยัยโก๊ะ ดูสิจะเอาตัวรอดยังไง 

ความคิดเห็น