ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11
แบบอักษร

“.......555..........” ชายหนุ่มหัวเราะขำ คงจะดูละครมากไป 

            “ฉันจะพาไปล่องเรือ...เที่ยวเกาะ...เล่นน้ำทะเล สนใจไหม” เควินบอกโปรแกรมยืดยาว 

            “ไปเที่ยวเหรอคะ” ปลายฟ้าตื่นเต้น ชายหนุ่มให้คนไปตาม หล่อนนึกว่าเขาจะหาเรื่องอะไรอีก ไม่คิดว่าจะกลายเป็นเรื่องดี ๆ ไปได้ 

            “อืม...ว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า” 

            “ไม่เป็นค่ะ...แต่..ใช้ชูชีพก็ได้นี่คะ” หญิงสาวรีบหาทางออก เกรงจะอดไป หล่อนตื่นเต้นที่จะได้ออกจากที่กักกันนี้บ้าง 

            “แต่ต้องใส่บิกินี่ไปด้วยนะ” เควินแกล้งบอกเสียงขรึม 

            กิตติแอบอมยิ้ม อยากรู้เหมือนกันว่าสาวน้อยจะทำยังไงต่อ 

            “ไม่ค่ะ ฟ้าไม่ใส่” หญิงสาวเชิดหน้า ตอบเสียงแข็ง 

            “ฮ้า.!..เธอจะไม่ใส่อะไรเลยเหรอ...กล้ากว่าที่ฉันคิดเอาไว้อีกนะเนี่ย” เควินทำเป็นตกใจ 

            “นี่คุณ...” ปลายฟ้าส่งสายตาขุ่นเขียวไปให้ชายหนุ่มที่นั่งยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างน่าหมั่นไส้  มาทำให้ฉันมีหวังแล้วก็ดับความหวังของฉันดื้อ ๆ อย่างนี้มันจงใจแกล้งกันชัด ๆ... 

            “ตามใจ ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป” เควินลุกขึ้นยืน เหมือนไม่สนใจ 

            “เดี๋ยวค่ะ...ชุดนี้ไม่ได้หรือคะ” ปลายฟ้าตัดสินใจใช้โอกาสสุดท้าย เข้าเกาะแขนเขาทำเป็นถามเสียงอ่อนหวาน อีกทั้งยังอ้อนวอนทำตาปริบ ๆ 

            “...............” ชายหนุ่มหรี่ตามองนิ่ง ๆ หญิงสาวสวมกางเกงขาสั้น กับเสื้อเชิ๊ตตัวหลวมที่สวมอยู่ ซึ่งมันก็โอเค ดีกว่าจะให้หล่อนใส่  บิกินี่เดินไปเดินมาที่เขาเห็นจนเบื่อ แค่จะแกล้งหล่อนเล่นเท่านั้น  เขาพยายามกลั้นหัวเราะเต็มที่ ที่เห็นหล่อนทำหน้าตาอย่างนั้น 

            ปลายฟ้ารู้ว่าหมดหวัง เธอตัดสินใจ ไม่ไปก็ได้ หน้าตาสลดหดเหี่ยว ดังดอกไม้หุบ 

            “กิตติบอกให้สายเตรียมอาหารไปด้วย เดี๋ยวเด็กหิวแล้วจะงอแง” ชายหนุ่มหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท 

            “ตกลงว่าใส่ชุดนี้ได้ใช่ไหมคะ” หญิงสาวยิ้มหน้าบาน หันมาเขย่าแขนชายหนุ่ม อย่าง ลืมตัว 

            เควินเหลือบมองปลายฟ้าแวบหนึ่ง เขายิ้มอย่างพอใจ ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงชอบเห็นเวลาที่ หล่อนงอน ยิ้ม หัวเราะ แล้วก็ใจหายเวลาที่หล่อนร้องไห้...อืม...เดี๋ยวก็เบื่อ อย่าคิดมาก..เควินเตือนตัวเอง 

กิตติออกมาพร้อมตะกร้าอาหารใบใหญ่ เขาเดินไปส่งเจ้านายกับปลายฟ้า ที่เรือ เขาคัดคนขับเรือและการ์ดยอดฝีมือ ตามประกบ ทั้งหมดรู้งานดี ไม่ได้รบกวนความเป็นส่วนตัวของทั้งคู่แต่อย่างใด   

เควินพาปลายฟ้าขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ ในยามที่เรือลอยลำอยู่กลางทะเลเช่นนี้ ผนวกกับ ท้องฟ้าสีครามที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ก็ให้อารมณ์เหงาได้เหมือนกัน ปลายฟ้าเผลอเอาแขนทั้งสองข้างไขว้โอบกอดไหล่ตัวเอง อันเป็นกิริยาที่หล่อนทำยามที่ต้องการปลุกปลอบ ให้กำลังใจตัวเอง    

กิริยาทั้งหมดของหญิงสาวอยู่ในสายตาของเควินตลอด ความอ่อนโยนแล่นเข้ามาเกาะกุมหัวใจโดยไม่รู้ตัว อยากปกป้องคือความรู้สึกที่เขามีต่อหล่อนในเวลานี้ 

            “เป็นไง ชอบไหม” ชายหนุ่มถามเสียงนุ่ม 

            “ชอบค่ะ ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ 

            เควิน เข้ามาสวมกอดปลายฟ้าจากทางด้านหลัง  หญิงสาวแข็งขืนในตอนแรก แต่เมื่อนึกว่าไร้ประโยชน์เหนื่อยเปล่า ๆ เพราะคนเอาแต่ใจอย่างเขาไม่มีทางหยุดง่าย ๆ เผลอ ๆ สถานการณ์จะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่  อย่างน้อยก็ยังดีที่เขาอุตส่าห์พามาเที่ยว ไม่โดนลงโทษสะบักสะบอมอยู่ในห้องก็บุญแล้ว หญิงสาววาดภาพผู้หญิงที่โดนมาเฟียซ้อมหน้าตายับเยิน ก็อดสยองไม่ได้ อย่างเขา นี่กลายเป็นเทพบุตรไปเลยล่ะ 

            ปลายฟ้าเอนอิงพิงอกแข็งแรงอย่างว่าง่าย ก่อเกิดเป็นความอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด...อ้าว...เฮ้ย !....ไม่ได้เด็ดขาด...หล่อนจะรู้สึกแบบนี้ไม่ได้ปลายฟ้า....หญิงสาวยืดตัวตรงหลังจากเผลอไผลไปชั่วขณะ เควิน เหมือนจะรู้ กระหยิ่มใจว่าเสน่ห์เพลย์บอยของเขาเริ่มทำงานแล้ว 

ความคิดเห็น