ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9
แบบอักษร

       เควินยังไม่ยอมปล่อยสาวน้อยลงจากตัก เขากอดเอวเธอไว้หลวม ๆ ราวกับตั้งใจกลั่นแกล้ง กวนอารมณ์สาวของเธอให้กระเจิดกระเจิงตลอดเวลา 

            “รีบทานสิ เดี๋ยวจะได้ไปดูกันว่าจะให้เธอทำงานอะไร” ชายหนุ่มสั่งทั้งที่รู้ว่าปลายฟ้าคงไม่มีกะจิตกะใจจะจัดการกับอาหารตรงหน้า 

            “ปล่อยก่อนสิคะ” หญิงสาวท้วงเบา ๆ 

            “ทานตรงนี้แหละ ทำไมเหรอหรืออยากกินฉันแทนก็บอก จะจัดให้” ชายหนุ่มพูดพลางก้มลงหอมแก้มปลายฟ้าหลายฟอด 

            “แหวะ!....หลงตัวเอง” หญิงสาวหลุดปาก ตายล่ะเขาได้ยินแน่ ๆ 

            “แหวะใคร....นี่แน่ะ” ชายหนุ่มซุกไซ้ซอกคอ แถมยังดูดแรง ๆ ฝังรอยเป็นการทำโทษ  ก่อนจะหยุด แล้วหัวเราะออกมาอย่างผู้ชนะ เมื่อทำให้หญิงสาวตัวอ่อนแทบลมจับ 

            “ไม่แกล้งแล้ว ทานเถอะ” เควิน เลื่อนจานอาหารเข้ามาใกล้ จิ้มไส้กรอกป้อนเข้าปาก ปลายฟ้าจำต้องอ้าปากรับเหมือนลูกนก  จากนั้นก็อีกหลายอย่างที่ถูกส่งตามเข้ามา 

  

            “พอแล้วค่ะ” หญิงสาวร้องห้าม ขณะที่ซอสมะเขือเทศเลอะติดอยู่ข้างแก้ม           ชายหนุ่ม  เช็ดให้อย่างเบามือ แลดูทะนุถนอม ต่างจากเสียงกระโชกโฮกฮาก  ที่เขาแกล้งทำเพื่อข่มขวัญหล่อน 

เควินยังแปลกใจตัวเอง ในสิ่งที่เขาปฏิบัติต่อแม่สาวน้อย ที่เขาตั้งใจพามาเป็นเชลยเมื่อได้เชยชมสมใจเบื่อเมื่อไหร่ ก็จะปล่อยหล่อนไปพร้อมค่าตอบแทนก้อนโตเท่านั้น  แต่นี่เขากลับยอมอดทนอดกลั้นความปรารถนา  เพื่อรอหล่อนพร้อม ....สงสัยก็แค่ถนอมของเล่นชิ้นใหม่เท่านั้นเอง  ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากกว่านั้น ชายหนุ่มบอกตัวเอง....ไม่อยากคิดให้ปวดหัว 

“ไอ้ที่อยากทำงาน น่ะ ทำอะไรเป็นบ้าง” เควินถามหญิงสาวที่นั่งมองมือตัวเอง ราวกับไม่เคยเห็น 

            “ฉัน..เอ่อ...ฟ้า ถนัดภาษาอังกฤษ ภาษาจีนค่ะ” หญิงสาวตอบตามที่หล่อนเรียนมาด้านนี้ 

            “ฉันมีคนทำงานด้านนั้นอยู่แล้ว หรือจะไล่คนเก่าออก ให้เธอไปทำแทนดีไหม” ชายหนุ่มถามเรียบเรื่อย ฟังไม่ออกว่าพูดเล่นหรือพูดจริง 

            “ยะ...อย่าดีกว่าค่ะ ฟ้าทำอย่างอื่นก็ได้” หญิงสาวรีบปฏิเสธ หล่อนไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อนเพราะตัวเอง 

            “ถ้าอย่างนั้น เธอทำอะไรได้อีกล่ะ” ชายหนุ่มถามอย่างใจเย็น 

            ปลายฟ้านิ่งคิด จะบอกว่าใช้คอมพิวเตอร์  โปรแกรมนั่นนี่ ได้เดี๋ยวเขาก็บอกว่ามีคนทำแล้วอยู่ดี เลยนั่งนิ่ง ๆ ดีกว่า 

            “ว่าไงล่ะ เงียบทำไม” 

            “ไม่รู้จะพูดทำไม แค่หายใจก็ผิด” ปลายฟ้าเผลอค้อนให้ 

            “............555............” ชายหนุ่มมองกิริยาตัดพ้อนั้น กลายเป็นน่ารักไป ปากกับจมูกเชิด ๆ นั่นมันน่าหยิกชะมัด 

            “ทำอาหารเป็นหรือเปล่า” จู่ ๆ ชายหนุ่มก็ถามหักมุมเก้าสิบองศา แทบจะตามไม่ทัน 

            “ไม่เป็นเลยค่ะ” หญิงสาวยิ้มแหย สั่นหน้าผมกระจาย แสดงออกว่าไม่ถนัดอย่างมาก ไม่ชอบด้วย 

            “ดี ถ้าอย่างนั้นไปเรียนกับนางสายก็แล้วกัน ” เควินอยากแกล้งขัดใจ คนช่างประชดประชัน 

            “ค่ะ...” ปลายฟ้ากลืนน้ำลายยากเย็น หล่อนเกลียดการทำอาหารเป็นที่สุด แทบจะแยกเกลือกับน้ำตาลยังไม่ออกเลยด้วยซ้ำ  แต่ก็ยังดีที่เขายังยอมให้หล่อนได้ทำในสิ่งที่ขอ 

            เควินเรียกนางสายเข้ามารับตัวลูกศิษย์ หลังจากสั่งงานเรียบร้อยเขาก็ออกไปกับลูกน้อง  ราวกับมาเฟีย ต้องมีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลัง ปลายฟ้าค่อนว่าในใจ แล้วก็แน่ใจว่าเขาต้องใช่แน่ ๆ ไม่อย่างนั้น ไม่ส่งลูกน้องไปจับตัวหล่อนมาง่าย ๆ แบบนี้หรอก 

ความคิดเห็น