ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8
แบบอักษร

      “นั่งสิ” เควินสั่งห้วน ๆ ชายหนุ่มพยายามเก็ก เก็บอารมณ์ เดี๋ยวเด็กจะได้ใจ   เขาจัดการกับอาหารตรงหน้าโดยทำเป็นไม่สนใจ ไม่แม้จะมองหน้าหญิงสาวด้วยซ้ำ 

            “เอ่อ...คุณเควินคะ ดิฉันมีข้อเสนอ” ปลายฟ้าเอ่ยตะกุกตะกัก หล่อนรวบรวมความกล้าเพื่อยื่นข้อเสนอให้กับชายหนุ่ม....ขี้เก็ก ! ...คือคำจำกัดความที่เหมาะสมกับเขาที่สุด ในเวลานี้ 

            “นอกจากตัวเธอ แล้วยังจะมีอะไรมาเสนอกับฉันอีกงั้นหรือ” ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปาก ปรายตาคมดุ มาทางหญิงสาว แค่เพียงแวบเดียว เขาไม่อยากใจอ่อนกับเธอมากไปกว่านี้ 

            “คือถ้าดิฉันจะทำงานให้คุณเป็นการแลกเปลี่ยน แทนการ...เอ้อ...” หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเอง ประหม่า ขัดเขินจนพูดไม่ออก ถึงแม้หล่อนจะแอบปลื้มเขา แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้  ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ที่บิดาพร่ำสอน  ต้องใช้สติปัญญาทำมาหากิน อย่าหวังรวยทางลัด คิดแต่สบายเข้าว่า 

            “แทนอะไร” เควินตะคอกถาม สายตาจับจ้องดวงหน้าใส เขม็ง หล่อนรังเกียจเขาถึงเพียงนี้เชียวหรือ คนอย่างเขามีแต่ผู้หญิงจะวิ่งเข้าหา นี่หล่อนเป็นใครถึงกล้ามาปฏิเสธเขาทั้งที่เมื่อคืนก็ยอมให้นอนกอดยันเช้า 

            “แทนการต้องนอนกับคุณ” หญิงสาวตัดสินใจพูดเร็วปรื๋อ 

“มานี่สิ...” เควิน ไม่ตอบแต่กลับเรียกหญิงสาวเข้าไปหา ใบหน้าเรียบเฉย 

            หญิงสาวยืนนิ่งอึ้ง เดาอารมณ์เขาไม่ถูก 

            “บอกให้มานี่” เควินเค้นเสียงลอดไรฟัน 

ปลายฟ้าลังเล ในที่สุดก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาอย่างหงอย ๆ  หล่อนมาหยุดยืนข้าง ๆเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่  รู้สึกมือไม้เกะกะไปหมด ชายหนุ่มหันตัวมา ดึงร่างเล็กให้นั่งลงบนตักของเขาก่อนจะเอามือหนาสอดเข้าใต้ท้ายทอย ดันให้หญิงสาวแหงนเงยขึ้นรับการจุมพิตที่อ่อนหวานกว่า  ครั้งใด ๆ เควินค่อย ๆ ไล้กลีบปากนุ่ม  จนปลายฟ้าเผลอ เผยอรับเรียวลิ้นอุ่นให้แทรกเข้าไปในโพลงปากหวานโดยง่าย 

เควิน หยอกเย้าเข้าสำรวจ เกาะเกี่ยวเรียวลิ้นเล็ก อ้อยอิ่ง เว้าวอนจนปลายฟ้าจูบตอบแบบไม่ประสีประสา หญิงสาวถึงกับตัวอ่อนกับประสบการณ์แปลกใหม่ สองมือเกาะบ่าแข็งแกร่งของเขาไว้ เพื่อเป็นหลักยึด สติแทบหลุด  เมื่อเขายอมถอนจูบออกไป หญิงสาวสูดหายใจเอาอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ เปลือกตายังปรือฉ่ำ 

            “บอกฉันสิ สาวน้อย เธอรังเกียจฉันหรือเปล่า”  ชายหนุ่มกระซิบเสียงแตกพร่าอยู่ชิดใบหู ก่อนจะเลื่อนมาฝังจมูกโด่งเป็นสัน กับซอกคอขาวผ่อง คางสาก ๆ ของเขาสร้างความปั่นป่วนรัญจวนให้หญิงสาวจนแทบจะนั่งทรงตัวไม่อยู่ 

หญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนขบเม้มเนินเนื้อหน้าอก ในขณะที่อกอวบตึงอีกข้างโดนมือหนาเกาะกุมไว้ แม้จะมีบราเซียตัวจิ๋วกั้นอยู่ แต่ไอร้อนจากฝ่ามือยังสามารถทะลุผ่านเข้าไปได้ ทำให้ก้อนเนื้อนั้นคัดตึงสู้มือที่บังอาจรุกราน สติที่เหลือเลือนลางเต็มที เตือนให้ ปลายฟ้าต้องหยุดการกระทำของเขาก่อนที่จะ มีอะไรเกินเลยมากไปกว่านี้ 

            “อย่าค่ะ...พอเถอะ..ได้โปรด” หญิงสาวร้องห้ามเสียงสั่นหวิว หายใจเหนื่อยหอบ  มือเล็กที่ยันอกเขาอยู่ไร้เรี่ยวแรง เหมือนวางแปะเอาไว้เฉย ๆมากกว่า 

            “ก็บอกมาสิ” ชายหนุ่มทวง 

            “มะ...ไม่ได้รังเกียจค่ะ..แต่ว่า” หญิงสาวคิดหาทางประวิงเวลา 

            “แต่อะไร” ชายหนุ่มวกกลับขึ้นมาจ้องตาคู่สวย 

            “ขอเวลาฉันหน่อยนะคะ...คือ..ฟ้ายังไม่พร้อม” 

            “อืม...เรียกตัวเองแบบนี้แหละ ฉันชอบ” เควินพอใจกับสรรพนามแทนตัวเองของหญิงสาว 

            “ถ้าอยากทำงานจริง ๆ ก็ได้ แต่อย่าคิดเอามาต่อรองกับฉันอีก” 

            “ค่ะ” หญิงสาวรีบรับคำ อย่างน้อยก็ยังดีกว่าให้หล่อนนั่ง ๆ นอน ๆ รอเขาบนเตียงอย่างเดียว ราวกับคนไร้ค่า 

ความคิดเห็น