ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7
แบบอักษร

 สำหรับลูกกำพร้าอย่างปลายฟ้า หล่อนไม่ได้สัมผัสกับอ้อมกอดที่ให้ความอบอุ่นแบบนี้มานาน ราวกับอยู่ในห้วงของความฝัน ครั้นเมื่อหล่อนลืมตาตื่นขึ้นมาเต็มตา ในอ้อมกอดของเควิน ผู้ชายบ้าอำนาจ ที่เขาทำให้หล่อนหวาดกลัวที่สุดเมื่อวานนี้ก็แทบอยากหลับไม่ตื่นให้มันรู้แล้วรู้รอดไป  แต่ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะยอมปล่อยให้หล่อนหลุดรอดมาได้ แถมยังสัญญาจะไม่ลุกล้ำกล้ำเกิน หากหล่อนไม่ยินยอม แสดงว่าผู้ชายคนนี้ก็คงไม่เลวร้ายเกินเยียวยา น่าจะพอต่อรองกันได้ หญิงสาวเชื่ออย่างนั้น เพราะไม่รู้จักชั้นเชิงผู้ชายเจนจัดอย่างเขาดีพอ 

หญิงสาวเงยหน้ามองปลายคางที่ปกคลุมด้วยไรเคราเขียวครึ้ม เกือบจะเผลอเอื้อมมือไปสัมผัส...เสียดาย ...ทำไม...เขาต้องใช้วิธีบังคับจิตใจแบบนี้ด้วย... 

ปลายฟ้ารีบสลัดความคิดฟุ้งซ่าน ขืนอยู่แบบนี้หล่อนได้ลุกขึ้นปล้ำเขาเองแน่ ๆ  ไม่รู้กลายเป็นคนใจง่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ อุตส่าห์ประคับประคองความโสด ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นผู้ชาย ในมหาวิทยาลัยนั่นก็มากมาย แต่หล่อนก็ไม่เคยหวั่นไหวกับใคร  แต่ดันจะมาตกม้าตายกับผู้ชายที่ควรจะเกลียดเสียด้วยซ้ำ 

            “จะรีบไปไหน” หญิงสาว ขยับตัวออกจากอ้อมกอด ไม่ทันพ้นก็ถูกเขาดึงเข้ามาปะทะกับอกกว้างอีกครั้ง แถมยังโอบกอดกระชับแน่นกว่าเดิม 

            “เช้าแล้วนี่คะ” ปลายฟ้าหาข้ออ้างส่ง ๆ ไป ความจริงไม่อยากอยู่แบบนี้นานนักหรอก คนอะไรหล่อลาก...หัวใจจะละลาย...หล่อนต้องคอยเตือนตัวเองไว้ ว่าเขาร้ายกาจแค่ไหน 

            “เช้าแล้วยังไง ไม่มีกฎข้อไหนเขาห้ามคนนอนกอดกันตอนเช้าหรอกนะ” ชายหนุ่มกดคางลงกับเรือนผมนุ่ม ปกติเขาจะไม่เสียเวลาคุยกับคู่นอนในตอนเช้าแบบนี้ ถ้าไม่มีกิจกรรมส่งท้าย ก็จะส่งพวกหล่อนกลับ ไม่เคยอ้อยอิ่งกับใคร ต่างจากตอนนี้ ที่เขาอยากนอนกอดร่างนุ่มนิ่มนี้ไม่รู้เบื่อ 

            “แต่ฉันไม่อยากนอนแล้วนี่” หญิงสาวเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอด ไม่มีประโยชน์ที่จะแข็งขืนกับคนอย่างเขา เอาไว้ค่อย ๆ ตะล่อมให้ได้ในสิ่งที่ต้องการน่าจะเป็นหนทางที่ดีกว่า บางทีหล่อนอาจจะยื่นข้อเสนอ ที่ดีกว่าการยอมตกเป็นนางบำเรอของเขาก็ได้ 

            “ไม่นอนแล้วจะทำอะไรกันดีล่ะ” เควินพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางของปลายฟ้า ชายหนุ่มตั้งใจหยอกเย้ามากกว่าจะคิดเอาเปรียบ เขาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่หวาน ที่มิอาจทนสู้สายตาเขาได้ ปลายฟ้าหลุบตาลงต่ำ แต่ก็ดันมาเจอเข้ากับอกเปลือยที่ปกคลุมด้วยขนหน้าอกดูเซ็กซี่ตามสไตล์ลูกครึ่งสร้างความหวามไหวให้เกิดขึ้นกับหญิงสาวผู้อ่อนด้อยประสบการณ์อย่างปลายฟ้า ที่ไม่เคยใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายคนไหนมาก่อน ...เฮ้อ..แบบนี้สเป็คหล่อนซะด้วยสิ....หญิงสาวกลุ้มใจกับความรู้สึกขัดแย้งของตัวเอง 

ปลายฟ้า รู้สึกถึงลำคอที่แห้งผาก หล่อนเผลอเลียริมฝีปากตัวเองโดยไม่ตั้งใจ หารู้ไม่ว่าเรียวลิ้นสีชมพูเล็ก ๆ นั้นเท่ากับเป็นการเชิญชวนให้คนที่จ้องมอบอยู่เข้ามาค้นหา ทำเอาหนุ่มมากประสบการณ์อย่างเควิน ครางในลำคอ ก้มลงไปชิม ลิ้มรสหวาน เขาแทรกเรียวลิ้นอุ่นเข้าไปหยอกเอินอย่างอดใจไม่ไหว ไร้การต่อต้าน ก่อนจะคลายอ้อมกอด ปล่อยสาวน้อยให้เป็นอิสระอย่าง งง ๆ  ส่วนตัวเขาเอง ลุกกลับออกไป ไม่พูดไม่จา 

            ปลายฟ้าไม่ค่อยเข้าใจอารมณ์ของเขานัก หัวใจยังวิบวับหวามไหว แต่ก็รู้สึกหายใจหายคอโล่งขึ้นมาหน่อย ไม่ต้องทนกับสภาพอกใจสั่นไหว เมื่ออยู่ใกล้ ๆ เขา น่าอายจะตาย ถ้าหากใครรู้เข้าว่าหล่อนหวั่นไหว ใจระทึก เคลิบเคลิ้มไปกับคนที่สั่งให้จับตัวหล่อนมาอย่างอุกอาจ 

            หญิงสาวลุกขึ้น อาบน้ำแต่งตัวใหม่ สาวน้อยรู้สึกสดชื่นกว่าเมื่อวานมาก เพราะเหตุการณ์ยังไม่ได้แย่เท่ากับที่จินตนาการไว้ แต่อย่างไรเสีย หล่อนก็ยังต้องการกลับบ้านอยู่ดี ถึงแม้จะเจอผู้ชายในฝันเข้าให้แล้ว แต่ใครบ้างจะอยากตกอยู่ในสภาพจำเลย  

ปลายฟ้าเอื้อมมือจับลูกบิดประตู ลองขยับปรากฏว่ามันเปิดได้ หล่อนจึงค่อย ๆ เยี่ยมหน้าออกมามองไปรอบ ๆ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ข้าง ๆ ห้องที่หล่อนอยู่ มีห้องใหญ่อีกห้องติดกัน อาจจะเป็นห้องของเควิน ก็เป็นได้ 

            หญิงสาวเดินลงบันไดมาเรื่อย ๆ ทุกอย่างดูหรูหรา อลังการ ข่มให้หล่อนเหมือน สิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ ในบ้านหลังนี้ที่แทบไม่มีตัวตน   

            “ตื่นแล้วหรือคะ คุณปลายฟ้า” ป้าสายเอ่ยทักทาย ยิ้มแย้ม 

            “เรียกฟ้า เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ” หญิงสาวบอกอย่างสนิทสนม 

            “ค่ะ คุณฟ้า เชิญที่ห้องอาหารเลยค่ะ คุณเควิน รออยู่แล้ว” นางสายยิ้มรับ 

            “ฟ้าไม่หิวค่ะ....คือ...ฟ้าไม่.....” หญิงสาวอึกอัก ไม่รู้จะบอกยังไง หล่อนไม่อยากเผชิญหน้ากับเขาตอนนี้…โธ่ ! ก็ดันไปจูบตอบเขาเมื่อเช้า...น่าอายชะมัด 

            “อย่าขัดใจคุณเควิน เลยนะคะ ท่านไม่ชอบ” ป้าสายมองมาด้วยสายตาแสดงความเห็นอกเห็นใจ ถ้าหญิงสาวคนนี้เป็นลูกเป็นหลานถูกกระทำแบบนี้หล่อนก็คงไม่ชอบใจนัก ปลายฟ้าจำต้องเดินตามคุณแม่บ้าน ไปห้องอาหารอย่างเสียไม่ได้ 

ความคิดเห็น