Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ขอโอกาส

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 323

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 13:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอโอกาส
แบบอักษร

 

 

“ขอโอกาสให้ผม...นะจ๊ะ...”  

ทุกคำที่เขาเอื้อนเอ่ยตามมาด้วยจุมพิตอันอ่อนหวานทำให้เนื้อตัวของเธอคล้ายช็อกโกแลตที่ค่อยๆ ถูกความร้อนหลอมละลายทีละน้อย ริมฝีปากอิ่มแห้งผากเสียจนเธอต้องแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาเลียเพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น แต่มันกลับไปแตะโดนริมฝีปากของเขาจึงไม่ได้ต่างอะไรจากการจุดชนวนระเบิดเลยสักนิด เพราะริมฝีปากอุ่นที่ละเลียดชิมรสชาติที่ปรารถนามาเนิ่นนานเปลี่ยนเป็นบดเบียดอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้งทันที ปลายลิ้นร้อนแทรกผ่านกลีบปากอ่อนนุ่มเข้าไปภายในเพื่อหยอกเย้าและเกี่ยวรัดเรียวลิ้นบอบบางจนกระทั่งหญิงสาวเผลอขยับกายเข้าไปหาร่างสูงใหญ่ทีละน้อย 

ชายหนุ่มรั้งร่างน้อยนุ่มนิ่มให้เลื่อนขึ้นมาอยู่บนตักกว้าง ขณะที่ยังร่ายมนตร์ผ่านจุมพิตหอมหวานอย่างใจเย็น เรียวลิ้นที่รุกเร้าเข้าไปในกลีบปากหอมกรุ่นล่อหลอกให้เธอค่อยๆ สูญเสียความตั้งใจอย่างเนิบช้า ไม่รีบร้อนเหมือนเขามีเวลาทั้งชีวิตที่จะมอบให้กับผู้หญิงคนนี้ และพร้อมที่จะรอจนกว่าเธอจะต้องการเขาเหมือนที่เขาต้องการเธอเสมอมา

“อือ...” อ้อมแขนที่แสนคุ้นเคยและไออุ่นที่โอบล้อมรอบกายอย่างแน่นหนาทำให้นวินดารู้สึกเหมือนได้กลับมาอยู่ในบ้านที่แสนจะโหยหา 

ริมฝีปากที่พร่างพรมจุมพิตลงบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มนั้นร้อนผ่าวราวกับเปลวไฟที่ลามเลียผิวกายของเธออย่างช้าๆ ไม่ได้ร้อนจัดจนมอดไหม้ แต่กลับอบอุ่นจนเธอต้องการมันมากขึ้น...มากขึ้นไปอีก...มากเสียจนเธอรู้สึกว่าเขาเชื่องช้าไปแล้วด้วยซ้ำ

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงเมื่อมือใหญ่ข้างหนึ่งแทรกผ่านเข้ามาในชุดราตรีแสนสวยซึ่งเลื่อนลงไปอยู่ที่เอวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่แน่ใจนัก เขากำจัดบราลูกไม้สีเดียวกันกับชุดออกไปอย่างง่ายดายราวกับเล่นกล มือสากร้อนลูบไล้ช่วงเอวบอบบางในขณะที่ริมฝีปากหยักสวยยังคงไล้เล็ม ไปทั่วราวกับกำลังลิ้มลองของอร่อยถูกใจอย่างไรอย่างนั้น 

กลิ่นกายของบุรุษห้อมล้อมเธอไว้ทุกทิศทางจนหญิงสาวจนปัญญาที่จะต่อต้าน ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นเอาไว้อย่างมิดชิด เนิ่นนานจนลืมไปแล้วว่าผ่านไปกี่คืนกี่วันหวนกลับมาใหม่อีกครั้ง มือคล้ำเข้มเลื่อนขึ้นไปลูบไล้และกอบกุมทรวงอกอวบสวยที่ยังติดตรึงในความทรงจำเฮย์เดนอยากทำมากกว่านั้น อยากแสดงให้เห็นว่าเขาคิดถึงเรือนร่างอันแสนงดงามของเธอมากขนาดไหน แต่เขาจำเป็นต้องถามความสมัครใจของเธอก่อน... 

“ได้ไหม?” 

“คะ?” นวินดามองเขาอย่างงุนงง นัยน์ตาสีดำสนิทราวกับนิล น้ำงามปรือฉ่ำอย่างที่เขารู้ดีว่ามันหมายความว่าอย่างไร แต่เฮย์เดนไม่เคยผิดสัญญากับใครมาก่อน และเขาก็ไม่คิดจะเริ่มทำกับภรรยาของตนเองเป็นคนแรกด้วย 

“ผมไปต่อได้ไหม?” 

“ไป...ต่อ...” ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดลงบนลำคอและมือที่ยังกระชับอยู่บนทรวงอกเปลือยเปล่าทำให้สติที่มีอยู่เพียงน้อยนิดกระเจิดกระเจิง ไปหมด 

“ถ้าคุณต้องการหยุด...เราต้องหยุดตั้งแต่ตอนนี้...” 

“หยุด...” เธอทวนคำของเขาราวกับคนโง่...ไม่นะ... เธอไม่ได้อยากให้เขาหยุด...ไม่อยากเลย... 

 

“คุณไม่รู้หรอกว่าผมต้องการคุณขนาดไหน แต่ถ้าคุณพูดออกมา คำเดียวว่าคุณจะหยุด ผมก็จะรักษาสัญญา จะไม่ฝืนใจคุณเด็ดขาด” เฮย์เดนกัดฟันเป็นสุภาพบุรุษจนถึงที่สุดเพื่อซื้อใจภรรยา แล้วมันก็ได้ผลดีเสียด้วย! 

“คุณ...ต้องการฉันเหรอคะ?” แม้จะยังมึนเมาอยู่ไม่น้อย แต่ความปรารถนาที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาของเขานั้นแรงกล้าเสียจนไม่ว่าใครก็คง มองออก แต่นวินดาก็ยังต้องการความมั่นใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเองจริงๆ “ฉันนึกว่าคุณ...เบื่อฉันแล้วเสียอีก...” ตอนที่เธอขอหย่ากับเขา เฮย์เดนไม่ได้ลังเลหรือพยายามจะฉุดรั้งเธอไว้เลยสักนิด ไม่มีแม้แต่วี่แววของความเสียใจหรืออาลัยอาวรณ์ นวินดาจึงเข้าใจว่าเขาเบื่อหน่ายจนไม่คิดที่จะยื้อเธอไว้ให้เสียเวลาอีก 

“เบื่อเหรอ?” ชายหนุ่มเลื่อนชุดราตรีสีไข่ไก่ปักลายดอกไม้แสนสวยออกไปก่อนจะพลิกร่างน้อยกลับมาหาเขาแล้วมองเข้าไปในดวงตากลมโตที่ไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำของเขาเลยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนาน แค่ไหน มือใหญ่ข้างหนึ่งประคองต้นคอบอบบางแล้วรั้งใบหน้าหวานละมุนให้แหงนเงยขึ้นรับจุมพิตจากเขาอย่างลึกซึ้ง ส่วนอีกมือก็ลูบไล้เอวคอดอย่างทะนุถนอม รอจนเธอผ่อนคลายแล้วจึงค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาครอบครองทรวงอกอวบอิ่ม

นิ้วเรียวยาวหยอกเย้าปลายยอดสีชมพูระเรื่ออย่างจงใจปลุกเร้าให้เธอตื่นขึ้นมารับการปรนเปรอจากเขาอย่างเต็มที่ ทุกสัมผัสที่พร่างพรมลงบนเรือนร่างขาวเนียนคล้ายกับเขากำลังบรรเลงบทเพลงที่เธอเคยหลงใหลคลั่งไคล้มาก่อน แม้จะห่างเหินจากมันไปนาน แต่ท่วงทำนองที่คุ้นเคยก็สามารถทำให้เคลิบเคลิ้มไปด้วยได้อย่างง่ายดาย 

นวินดากัดริมฝีปากแน่นเมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนแนบลงบนผิวเนื้อ ขาวผ่องและขบเม้มราวกับจะละเลียดชิมรสชาติของเธอให้ถ้วนทั่วทุก ตารางนิ้ว ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเป็นจำนวนมากเพราะความอยากเอาชนะคู่รักของเขาทำให้สติสัมปชัญญะที่เคยสมบูรณ์พร่าเลือนอยู่แล้ว แต่สัมผัสของเฮย์เดนยังมีอานุภาพยิ่งกว่าเพราะมันพัดพาเธอให้ล่องลอยไปราวกับอยู่ในความฝัน...

ความคิดเห็น