ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 07:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4
แบบอักษร

      “โอ๊ย !..เจ็บนะคุณ...เป็นไง..รู้แล้วใช่ไหมว่าฉันไม่มีอะไรน่าพิศวาสจริง ๆ ...ปล่อยไปได้ยัง” หญิงสาวยิ้มกว้าง กระจ่างทั้งใบหน้าอย่างสมใจ ที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน 

            “อืม...บังเอิญฉันชอบของแปลก” เควินตอบเสียงขรึม 

            “อ้าว ! ไหงเป็นงั้นล่ะ” หญิงสาวหุบยิ้ม โลกสดใสเมื่อสักครู่พังทลายในพริบตา 

            “ฉันไปล่ะ เตรียมตัวไว้ให้ดี เพื่อความปลอดภัยของพี่ชายเธอเองนะ” ชายหนุ่มยิ้มใส่ตา แกล้งขู่สาวน้อย ดูสิหล่อนจะเตรียมรับมือกับเขายังไง 

 

เควิน นั่งดื่มบรั่นดีสีเหลืองอำพัน ที่ผ่านการบ่มมานานกว่าสิบปีในถังไม้โอ๊กอย่างดี เขาไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมถึงทำกับหล่อนคนนี้ไม่ลง แถมยังรู้สึกเอ็นดู ให้หล่อนมาต่อรอง ต่อปากต่อคำได้อีก 

           “เรียบร้อยแล้วนะครับ” กิตติ หรือชายหน้าหนวด ลูกน้องคนสนิทของเควิน รายงาน หลังจากที่เขาสั่งการ์ดทุกคน ให้คุมบริเวณบ้านพักแห่งนี้ ไม่ให้ใครเล็ดรอดไปได้ 

            “อืม....” เควินตอบรับสั้น ๆ 

            “เจ้านายจะทำอย่างนี้จริง ๆ หรือครับ” กิตติลูกน้องคนสนิท เขารับใช้เควินมานาน จนสนิทพอที่จะกล้าแสดงความคิดเห็น เขารู้สึกสงสารสาวน้อยในห้อง ที่ต้องมารับกรรมในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ และเรื่องนี้มองยังไงก็ไม่ถูกต้อง 

            “ฉันตัดสินใจไปแล้ว” ถ้าหาก เป็นคำถามก่อนหน้านี้ เขาอาจจะยอมทบทวน แต่นี่ แม่สาวน้อย บังอาจเข้ามาอยู่ในใจของเขาแล้วยากที่เขาจะปล่อยไปง่าย ๆ  

            “แต่เจ้านายก็ไม่ได้สบายใจเลยที่ทำแบบนี้ใช่ไหมครับ ไม่อย่างนั้นคงไม่มานั่งดื่ม แบบนี้” เขาตัดสินใจพูดออกไปตรง ๆ เพราะเขาไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเจ้านายหนุ่ม จะว่าแค้นก็ไม่ใช่ หรือหวงคู่หมั้นก็ไม่เชิง จนป่านนี้เจ้านายก็ไม่ได้สั่งให้ไล่ล่าตามหา อย่างที่ควรจะเป็น  แต่กลับมาลงที่สาวน้อยที่ ไม่รู้อิโหน่อิเหน่แทน 

            “ช่างเหอะ ว่าแต่ตอนนี้ในห้องเป็นยังไงบ้างล่ะ” เควินตัดบท เพราะเขารู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งที่ทำมันไม่ถูกต้อง ไม่ต้องรอให้ใครมาตอกย้ำ 

“นางสายเอาเสื้อผ้าเข้าไปให้แล้ว ยังไม่เห็นออกมา” กิตติอยู่รับใช้ใกล้ชิดกันมานาน อาการแบบนี้คงถูกขัดใจมาแน่ ๆ แสดงว่าสาวน้อยข้างในก็มีพิษสงเหมือนกันแฮะ ทำเอาเพลย์บอยหนุ่ม ไปไม่เป็นเหมือนกัน 

“ขอบใจ” ชายหนุ่มรับทราบแล้วก็หันไปสนใจกับบรั่นดีตรงหน้าต่อ 

            “คุณปลายฟ้า ทานข้าวเถอะค่ะ” นางสาย หญิงสูงวัย รูปร่างท้วม ท่าทางใจดี ยกถาดใส่อาหารมาให้ พร้อมกับเด็กเข็นราวเสื้อผ้ามาแขวนไว้ให้ในตู้ใบใหญ่ อย่างเรียบร้อยก่อนจะถอยออกไปเงียบ ๆ ..ฮึ...เตรียมพร้อมกันขนาดนี้เลยหรือ หญิงสาวมองปราดเดียวก็รู้ว่าเสื้อผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัวเอง 

            “ป้ารู้จักฟ้าได้ยังไงคะ” ปลายฟ้าถาม ใจชื้นขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็น่าจะคุยกันรู้เรื่องกว่าพวกผู้ชาย 

            “ป้าสาย เป็นแม่บ้านของที่นี่ คุณเควิน สั่งให้เอาเสื้อผ้าเข้ามาให้ค่ะ คุณปลายฟ้าต้องการอะไรอีกหรือเปล่าคะ”    

            “ไม่ค่ะ ฟ้าอยากออกไปจากที่นี่ ป้าสายพาฟ้าออกไปได้ไหมคะ” หญิงสาวขอร้อง บีบน้ำตาสั่งได้ของหล่อนให้ออกมาคลอเบ้า ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง 

            “ไม่ได้หรอกค่ะ ป้าต้องทำตามคำสั่งคุณเควินเท่านั้น” นางสายตอบเรียบ ๆ 

            “แต่คุณเควินของป้าเขาให้คนจับตัวหนูมา หนูไม่ได้ยินยอมนะคะ ป้าจะร่วมมือทำผิดกฏหมายกับเขาหรือคะ” หญิงสาวพยายามหว่านล้อม 

“ป้าไม่รู้หรอกค่ะ แต่ทางที่ดี คุณปลายฟ้าทานข้าว อาบน้ำอาบท่า  ทำให้ตัวเองมีเรี่ยวแรง แล้วค่อยคิดหาทางแก้ไขไม่ดีกว่าหรือคะ พูดกับคุณเควินดี ๆ  ท่านไม่ใช่คนใจคอโหดเหี้ยมหรอกค่ะ” นางสายอธิบาย ทั้งที่หล่อนเองก็งง ที่จู่ ๆ ก็มีการจับผู้หญิงมากักขังแบบนี้ หล่อนอยู่ที่นี่มานาน ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่มาแบบไม่เต็มใจ มีแต่เกาะกันมาเป็นตุ๊กแกเสียมากกว่า 

            “...ฮึ...ใจดีหรือคะ” หญิงสาวค้อนลมค้อนแล้งไปตามเรื่อง คนใจดีที่ไหน สั่งให้คนไปจับคนอื่นมาแบบนี้..โธ่ !... หล่อ ๆ แบบนี้ ตามจีบฉันวันเดียว ไม่ใช่สิ ชั่วโมงเดียว ก็โอเคแล้ว...ชิ...อารมณ์เสีย ปลายฟ้าขัดใจ 

ความคิดเห็น