ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 07:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3
แบบอักษร

      “อุ๊บ.....” เอวบางถูกอ้อมแขนแข็งแรงเกาะกระหวัดดึงลงมานั่งแปะอยู่บนตักกว้าง ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมหลวม ๆ ช่วงบนแบะออกเผยให้เห็นแผงอกกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้าม และไรขนอ่อนที่ขึ้นปกคลุมอย่างเป็นระเบียบ ตลอดแนว จนถึงเอวสอบ...โอย...มันเกิดอะไรขึ้น...ปลายฟ้าใจสั่นหวิว เผลอมองเขาไม่วางตา...เลือดกำเดาแทบกระฉูด 

            “ปล่อย !” หญิงสาวดิ้นรนสุดฤทธิ์ เมื่อได้สติ ผมยาวนุ่มลื่นสีดำขลับ สยายตามการสะบัดของผู้เป็นเจ้าของ กลิ่นหอมอ่อน ๆ สร้างความปั่นป่วนให้กับ เควินได้อย่างน่าทึ่ง  ทั้งที่เขาไม่เคยขาดแคลนผู้หญิง และแต่ละคนที่เข้ามาหาล้วนมีเสน่ห์จัดจ้านกันทั้งนั้น ไม่เหมือนแม่สาวน้อย ที่กำลังคลุ้มคลั่งเป็นหมาบ้าอยู่บนตักของเขาคนนี้ 

            “จะยอมฟังดี ๆ หรืออยากให้จูบต่อ...ฮึ..” ชายหนุ่มขู่ 

            ปลายฟ้า หยุดดิ้นรนชั่วขณะ เมื่อสัมผัสสิ่งผิดปกติบางอย่างที่เสียดสีกับบั้นท้ายของหล่อนอยู่ในขณะนี้ หล่อนโตพอที่จะรู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร แล้วก็รู้ว่าไม่ควรจะท้าทายมัน ถึงแม้จะเป็นแค่คำร่ำลือก็เถอะ 

            “ก็ได้ค่ะ แต่ปล่อยฉันลงก่อนนะคะ เราคุยกันได้” ปลายฟ้าเสียงอ่อนลง ชวนสงบศึก 

            เควินจับหล่อนลงนั่งข้าง ๆ แต่ยังจับไหล่ของหล่อนตรึงไว้กับที่ 

            “ฟังนะ ไอ้ขุนเขา พี่ชายตัวแสบของเธอลักพาตัวคู่หมั้นของฉันไป ฉะนั้นเธอต้องรับผิดชอบ” เควินพูดช้า ๆ ชัด ๆ เน้นทุกคำให้เข้าไปในหัวสมองของปลายฟ้า  ความจริงแล้ว เขาไม่ได้สนใจคู่หมั้นที่ผู้ใหญ่จัดการให้เลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเหตุการณ์เป็นแบบนี้  มันทำให้เขาหาเหตุผลดี ๆ ให้กับตัวเองได้  ในการที่จะเอาหล่อนมาเก็บไว้ข้างกาย 

            “แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉันไม่ทราบ อย่าบอกนะว่าจะพาฉันมาหมั้นแทน” ปลายฟ้ากระชากเสียงถาม หล่อนไม่เข้าใจว่าเขาเอาอะไรมาคิด 

            “เลิกมโนเลยนะ ยัยเด็กเมื่อวานซืน” ชายหนุ่มงอนิ้วเคาะหน้าผากนูนของสาวช่างมโน เพื่อเรียกสติ 

            “อ้าว...อย่าบอกนะว่าอย่างคุณเนี่ย ขาดแคลนผู้หญิง” หญิงสาวหรี่ตามอง ด้วยท่าทางก๋ากั่น ซึ่งความจริง หล่อนกำลังกลบเกลื่อนความกลัวอยู่ต่างหาก 

            “ก็เลือกเอา ว่าจะอยู่ที่นี่ หรือจะให้ไอ้ลูกหมานั่นมันตายเหมือนหมาข้างถนน” นอกจากคำขู่  ก็ไม่มีคำอธิบายให้มากความจากปากของผู้ชายบ้าอำนาจอย่างเขา 

            “บ้านเมืองมีกฎหมาย คุณจะทำอะไร ตามอำเภอใจแบบนี้ไม่ได้นะ” หญิงสาวเอากฎหมายมาขู่ หลังจากนิ่งคิดไปชั่วอึดใจ 

            “ก็ร้องเรียกเข้าสิ เผื่อใครจะเอากฎหมายมาช่วยเธอได้” เควินเยาะ เขามั่นใจเพราะสืบประวัติมาแล้วว่าหล่อนมีกันแค่สองคนพี่น้อง แถมพี่ของหล่อนหนีไปแบบนี้ยิ่งไม่มีใครมาสนใจหล่อนอยู่แล้ว 

            “คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ รับรองฉันจะช่วยตามหาพี่ขุนเขา เต็มที่” ปลายฟ้า พยายามประนีประนอม เพื่อหาทางรอด 

            “ไม่มีทาง” 

            “มีสิ..ก็กลับทางเดิมไง” ปลายฟ้าทำตาใส ตีหน้ามึน เผื่อเขาจะอารมณ์ดีปล่อยหล่อนไป 

            “เธอนี่มัน....บ๊องส์จริง ๆ” เควินผิดคาด คิดว่าต้องเจอกับสาวน้อย ร้องไห้ฟูมฟาย ตัวสั่นเทา ที่ไหนได้...เฮ้อ....ชายหนุ่มส่ายหัวอย่างเสียอารมณ์ 

            “จริงสิ...ฉันไม่มีอะไรน่าพิศวาสหรอก น่าเบื่อจะตาย ขนาดตอนเรียนยังไม่มีใครกล้าเอาไปเป็นแฟนสักคน” ปลายฟ้าได้ที โฆษณาชวนเชื่อ 

            “จริงเหรอ ยังไม่ได้ลอง ไม่รู้หรอก” เควินนึกสนุก ต่อปากต่อคำกับหญิงสาว 

            “ไหนขอลองดูก่อน ถ้าไม่ชอบฉันจะปล่อย ตกลงไหม” เควินพูดพร้อมรวบร่างบางเข้ามาหาอีกครั้ง 

            “ละ...ลองแบบไหนคะ” หญิงสาวหน้าตาเหยเก เริ่มรู้สึกถึงภัยที่กำลังคืบคลานเข้าหาตัว 

            “แค่จูบก็รู้แล้ว ถ้าไม่ได้เรื่อง ฉันไม่ทำอย่างอื่นให้เสียพลังงานหรอก” เควินแกล้งว่า 

            “เหรอคะ” ปลายฟ้าเผลอมองบน หมั่นไส้คนหลงตัวเอง 

            “มา...เริ่มกันเลย” 

            เควินก้มลงไปหา ปลายฟ้าหลับตาปี๋ทำปากจู๋ รอรับจูบจากเขา ชายหนุ่มจ้องมองหน้าตาหมดจด ไร้การปรุงแต่งอย่างหลงใหล แต่เจ้าหล่อนก็แสบเหลือร้าย กิริยาที่หล่อนทำมันยั่วโมโห มากกว่ายั่วอารมณ์เสียอีก  ดูน่าตลกมากกว่า จนกระทั่งเควิน อดระเบิดหัวเราะออกมาไม่ได้ 

            “………..555………เธอนี่มันเจ้าเล่ห์จริง” ชายหนุ่มเอานิ้วชี้จิ้มหน้าผากกลมมนขยี้แรง ๆ 

ความคิดเห็น