ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2563 09:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

เควิน เพลย์บอย ลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เจ้าพ่อแห่งวงการธุรกิจพลังงาน ทั้งในไทยและต่างประเทศ วัยสามสิบต้น ๆ ผู้ที่เกลียดการผูกมัดที่สุด แต่ด้วยความหล่อเหลา มีเสน่ห์ดึงดูดแห่งบุรุษเพศ จึงมีหญิงสาวเข้าคิวกันเข้ามาเป็นคู่ควง คู่นอน ไม่ขาดระยะ ถึงแม้ว่าเขาจะขึ้นชื่อว่าขี้เบื่อสุด ๆ ใช้ผู้หญิงเปลืองมาก แต่สาว ๆ แต่ละคนก็ไม่ย่อท้อ ที่จะพาตัวเงเข้ามาใกล้ชิดสักครั้ง เพร่าตอบแทนหลังความเบื่อหน่ายนั้น มันคุ้มค่าเหลือเกิน  

ชายหนุ่ม  นั่งพิจารณาภาพสาวน้อย ในโทรศัพท์มือถือ ที่ลูกน้องของเขาส่งให้ เกี่ยวกับประวัติของ ขุนเขา ชายหนุ่มที่บังอาจมาล้วงคองูเห่า พาคู่หมั้นของเขาหนีหายไป แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะเขาต้องการหาเหตุถอนหมั้นกับหญิงที่ทางผู้ใหญ่จัดหาให้อยู่แล้ว แต่ที่สะดุดตา เห็นจะภาพของผู้หญิงที่ชื่อปลายฟ้า น้องสาวคนเดียวของขุนเขา หญิงสาวที่ทำให้เขาอยากได้ ตั้งแต่แวบแรกที่เห็น 

“นายไปพาหลอนมารอที่บ้านพักริมทะเลก็แล้วกัน” เควินสั่งลูกน้องคนสนิทง่าย ๆ เหมือนให้ไปสั่งอาหาร ไม่ใช่เหยื่อสาว 

“แต่เธอไม่ได้รู้เรื่องการกระทำของพี่ชายเธอเลยนะครับ” กิตติ ลูกน้องคนสนิทติงผู้เป็นนาย โดยพยายามหาเหตุผลมาอ้าง 

“แค่ฉันอยากได้เธอก็พอแล้วใช่เปล่าวะ” ผู้เป็นนายขึ้นเสียงอย่างรำคาญ 

“ครับ” กิตติได้แต่รับคำ เจ้านายเขาไม่เคยเป็นแบบนี้ คงจะหลงรูปเข้าแล้ว คราวนี้ 

 

           ปลายฟ้า สาวน้อยวัยยี่สิบสอง เพิ่งเรียนจบจากรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาด ๆ หญิงสาวเคยมีชีวิตดั่งเจ้าหญิงตัวน้อย ๆ บนหอคอยงาช้าง แต่จู่ ๆ โชคชะตาก็เล่นตลก ที่ต้องมาสูญเสียบุพการีทั้งสองคนไปอย่างไม่มีวันกลับ ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อปีกลาย ทำให้เธอต้องใช้ชีวิตอยู่กับพี่ชายแท้ ๆ อย่างขุนเขา ที่วัยห่างกันแค่สองปี แต่ถ้าวัดกันที่ความรับผิดชอบแล้วล่ะก็ ขุนเขาน่าจะเป็นน้องชายหล่อนเสียมากกว่า 

           “ปัง..ปัง..ปัง” เสียงทุบประตูรัว ๆ ด้านนอก ทำให้สาวน้อย ละมือจากกองเสื้อผ้าที่เตรียมจะเอามารีด ทั้งของตัวเองและของพี่ชายตัวดีที่หายหัวไปตั้งแต่เมื่อวาน 

           “โอ๊ย!....จะรีบอะไรนักหนา รอก่อนไม่ได้หรือไง” ปลายฟ้า บ่นขณะที่เอื้อมมือเปิดประตู นึกว่าพี่ชายตัวแสบกลับมา 

           “พะ.....พวกคุณเป็นใคร” หญิงสาวตกใจ ตาเบิกกว้าง จ้องมองชายแปลกหน้า ท่าทางไม่น่าไว้วางใจอย่างระแวดระวัง หล่อนนึกโมโหตัวเองที่ประมาทเลินเล่อ ลืมปิดประตูรั้ว ทำให้คนแปลกหน้าเข้ามาประชิดถึงหน้าประตูบ้านได้ง่าย ๆ  

           “ผมมาเชิญคุณปลายฟ้า ไปพบเจ้านายครับ” ชายหน้าหนวดในชุดซาฟารี หนึ่งในสองคนเอ่ยอย่างสุภาพ 

           “ฉันไม่รู้จักเจ้านายของพวกคุณ ทำไมฉันถึงต้องไปพบเขาด้วย กรุณาออกจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกตำรวจ” หญิงสาวขู่ฟ่อ 

           “เกรงว่าจะไม่ได้ เพราะท่านสั่งให้เอาตัวคุณไปให้ได้ ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่” ชายหน้าหนวดกล่าวเนิบ ๆแต่ก็ยังคงความสุภาพเอาไว้ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา 

           “อย่าเข้ามานะ” หญิงสาวคว้าแจกันใบใหญ่ใกล้มือชูหรา เตรียมพร้อมสู้ 

           “ไปกับเราดี ๆ ดีกว่าครับ จะได้ไม่ต้องเหนื่อย” ชายอีกคนเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบอยู่นาน พร้อมกับสาวเท้าเข้าหา  แย่งแจกันไปจากมือปลายฟ้าอย่างง่ายดาย พร้อมกันนั้นผู้ชายอีกคนก็เข้ารวบร่างบาง ใช้ป้าปิดตา ปิดปาก ใส่กุญแจมือ แล้วแบกขึ้นบ่าเดินไปขึ้นรถตู้ ที่จอดติดเครื่องรออยู่แล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว กว่าจะรู้ตัวก็โดนแบกอยู่บนบ่าแล้ว ถึงแม้ หญิงสาวจะพยายามดิ้นรน ทุบถอง ส่งเสียงอู้อี้ไปตลอดทาง แต่ก็ไม่เป็นผล 

           ปลายฟ้าตระหนกตกใจกลัวที่สุดในชีวิต แต่หล่อนก็ไม่ยอมให้ความกลัวเข้าครอบงำนานนักพยายามคิดหาหนทางรอด ถึงแม้มันจะมืดมนเต็มทีก็ตาม หญิงสาวนั่งนิ่งเวลาผ่านไปเนิ่นนาน หล่อนพยายามจับความรู้สึก ว่ารถตู้คันนี้กำลังพาหล่อนมุ่งหน้าไปทางไหน แต่สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์ เพราะมันวกวน จนหล่อนวิงเวียนไปหมด 

ความคิดเห็น